Η πόλωση από την δίωξη του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ και οι αιτίες της

Η πόλωση από την δίωξη Τραμπ και οι αιτίες της

Σε εξαιρετικά ήδη πολωμένο πολιτικό κλίμα αναμένεται η «σύλληψη» του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ. Αναμένεται να ασκηθεί δίωξη στον πρώην Πρόεδρο των ΗΠΑ για την συμφωνία εξαγοράς της σιωπής «πορνοστάρ» που ισχυρίζονταν περιστατικό πληρωμένου έρωτα. Η συμφωνία αυτή, καταβολής χρηματικού ποσού με όρο την μη αποκάλυψη (non-disclosure agreement) του «γεγονότος» ή η σε κάθε περίπτωση η τήρηση μυστικότητας για το θέμα, αποτελεί συμφωνία που συνηθίζεται (και) στις ΗΠΑ. Όμως τα πράγματα περιπλέκει η εκλογική νομοθεσία για τις προεκλογικές δαπάνες: Μπορεί ο Πρόεδρος να χρησιμοποιήσει χρήματα της εκλογικής εκστρατείας για μία τέτοια δαπάνη; Είναι νόμιμο ή παραβιάζει την εκλογική νομοθεσία; Είναι αυτό «αδίκημα» για να διωχθεί ο πρώην Πρόεδρος και ο κύριος υποψήφιος του ρεπουμπλικανικού κόμματος για τις επικείμενες Προεδρικές Εκλογές το 2024 (αυτός που συγκεντρώνει τι περισσότερες πιθανότητες για να είναι ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος); Είναι μία δίκαιη δίωξη στα πλαίσια της ισότητας όλων έναντι του νόμου ή είναι πολιτική δίωξη; Χρησιμοποιείται η δικαιοσύνη για πολιτικές σκοπιμότητες «όπως σε χώρες του τρίτου κόσμου»;

Είναι πιθανόν η χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του τοπικού εισαγγελέα (καταγγέλλεται ότι έλαβε χώρα χρηματοδότηση από ίδρυμα «συμφερόντων» του διάσημου Τζόρτζ Σόρρος);

Ανεξάρτητα από τις αλήθειες ή τα ψέματα γύρω από το θέμα τι διακυβεύεται για τις ίδιες τις ΗΠΑ: Υπάρχει θέμα Δημοκρατίας ή Ισότητας έναντι του Νόμου; Τα ερωτήματα είναι αρκετά για να ανάψουν και εξάψουν το πολιτικό θερμόμετρο. Έτι δε περεταίρω που η δίωξη έρχεται σε μία κοινωνία που προϋπάρχει έντονος ο ιδεολογικός, πολιτικός, κοινωνικός, φυλετικός, έμφυλος, θρησκευτικός, διχασμός. Το ίδιο το πολιτικό και επιχειρηματικό φαινόμενο «Τραμπ» βρίσκει την αιτία και τα αίτια του σε αυτή την πραγματικότητα. Από την δεκαετία του 80 διαμορφώνονται τα κύρια ιδεολογικά ρεύματα γύρω από έννοιες που η αντιπαράθεση αυτή αναδεικνύει. Κεντρικό ρόλο για την κατανόηση της πολιτικής – κοινωνικής αντιπαράθεσης και της εξέλιξης της από την δεκαετία του 80 μέχρι σήμερα, αλλά και σύγχρονα (σήμερα) της πόλωσης γύρω από την δίωξη Τραμπ, διαδραματίζουν οι έννοιες Νεοφιλελευθερισμός, Παγκοσμιοποίηση, Προοδευτικός Φιλελευθερισμός (progressive liberalism), κίνημα WOKE και η καταπολέμηση της οποιασδήποτε μορφής ρατσισμού και διακριτικής αντιμετώπισης ατόμων στην διοίκηση, δικαιοσύνη, απασχόληση κλπ. Νεοφιλελευθερισμός και Παγκοσμιοποίηση Από την μία πλευρά έχουμε τον νεοφιλελευθερισμό (neoliberalism) και τον δίδυμο αδελφό του : την παγκοσμιοποίηση (globalization) . Ο νεοφιλελευθερισμός, μία οικονομική - πολιτική θεωρία που στοχεύει στην αυτονόμηση και πλήρη ελευθέρωση της οικονομικής δραστηριότητας, ιδίως των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και των μεγάλων κεφαλαιούχων, από οποιαδήποτε κρατικό έλεγχο, από τον πολιτικό έλεγχο και από οποιαδήποτε κοινωνική επίπτωση της δραστηριότητας του. Απαιτεί: απορρύθμιση των αγορών, κατάργηση όποιων νόμων και κανόνων έχουν από την Πολιτεία θεσπιστεί για την εύρυθμη και κοινωνικά ωφέλιμη λειτουργία τους (deregulation), μόνιμη αποχή της Πολιτείας από τέτοια νομοθέτηση, κατάργηση των φόρων κεφαλαίου, κληρονομίας, του πλούτου γενικότερα. Η επικράτηση του σε όλο το εύρος του πολιτικού φάσματος (τόσο στους ρεπουμπλικανούς όσο και στους δημοκρατικούς) στηρίζεται στην επιχειρούμενη σύνδεση του με την κεντρική στην αμερικανική παράδοση - από την εποχή των πρώτων προτεσταντών μεταναστών (ή προσφύγων από περιοχές στην Ευρώπη που διώκονταν από τα εκεί «κράτη»)- έννοια της «ελευθερίας». Η ελευθερία νοείται ως ελευθερία από την παρέμβαση - καταπίεση του κράτους. Στην εκμετάλλευση της ευγενούς λατρείας του μέσου αμερικανού στην έννοια της ελευθερίας στήριξαν οι μεγιστάνες και τα αθρόα χρηματοδοτούμενα ιδρύματα τους την επίθεση στην φορολόγηση τους από το «καταπιεστικό» κράτος και την επιτυχία τους να θέσουν την οικονομική τους δραστηριότητα, σε πολύ μεγάλο βαθμό στοχοποιώντας εκ των προτέρων κάθε προσπάθεια παρέμβασης-, εκτός κοινωνικού και πολιτικού ελέγχου. Η ιδεολογική τους επικράτηση ήταν σχεδόν απόλυτη: ο φόρος κληρονομίας παρουσιάστηκε ως φόρος (ακόμη και) στον θάνατο(!), ο φόρος και οι νομικοί περιορισμοί στο κεφάλαιο, την συγκέντρωση και διακίνηση του είναι κατάργηση της ελευθερίας του μεγιστάνα και «άρα» του οποιουδήποτε πολίτη (!). Την νεοφιλελεύθερη ατζέντα προωθούν μέσω ιδρυμάτων που ιδρύουν και καλοπληρωμένων «στελεχών» που διαγωνίζονται ποιος θα πάρει την ποιο ακραία και εφευρετική θέση υποστήριξης τους - και άρα θα είναι ποιο χρήσιμος και θα λάβει την μεγαλύτερη αμοιβή-. Με τον έλεγχο των ΜΜΕ κυριαρχείται από τα ιδεολογήματα αυτά της νεοφιλελεύθερης ατζέντας το σύνολο του δημόσιου διαλόγου ώστε οποιαδήποτε αμφισβήτηση τους να φαίνεται ακραία και γραφική, στρεφόμενης κατά του αμερικανικού τρόπου ζωής.

Ο νεοφιλελευθερισμός και οι φορείς του απαιτούν και προωθούν την παγκοσμιοποίηση: την παγκόσμια επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού χωρίς – εννοείται - πολιτικούς περιορισμούς, την παγκόσμια διακίνηση των κεφαλαίων και ιδίως των χρηματοπιστωτικών κεφαλαίων, χωρίς κανέναν πολιτικό ή συνοριακό φραγμό, το «αξίωμα» ότι δεν έχει κανένα νόημα η προστασία της «τοπικής» (εθνικής) αγοράς και του τοπικού (εθνικού) νομίσματος που βρίσκονται στο έλεος της «διεθνούς» κίνησης του τεχνικά διογκωμένου (φούσκα) και αυτονομημένου από την πραγματική οικονομία χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Ο χρηματοπιστωτικός τομέας αποδεσμεύεται από την πραγματική βιομηχανία, την βιομηχανία των tangible goods. Δημιουργεί τα δικά του χρηματοπιστωτικά προϊόντα τα οποία δεν υπόκεινται σε κανένα περιορισμό τιμολόγησης: η αξία τους είναι όση τους δίνει η αγορά και η «εφευρετικότητα» της. Τα προϊόντα αυτά δημιουργούν άλλα προϊόντα (παράγωγα, διάφορες μορφές εγγυήσεων, μελλοντικές προοπτικές, εξειδικευμένα προϊόντα «συλλογικών» επενδύσεων, επενδυτικές εταιρίες, χρηματιστηριακά προϊόντα, τραπεζικά προϊόντα ) και αυτά με την σειρά τους άλλα κοκ δημιουργώντας τεράστιες υπεραξίες (ή μήπως φούσκες;). Η ανάπτυξη αυτή του χρηματοπιστωτικού τομέα με τις τεράστιες, πέραν κάθε προηγούμενου, αποδόσεις και κεφαλαιοποιήσεις, δεν έδειχνε να έχει κανένα πραγματικό αντίπαλο, ιδίως μετά την κατάρρευση του «κομμουνιστικού μπλόκ» (ΕΣΣΔ και δορυφόρων της ανατολικοευρωπαϊκών χωρών της ΚΟΜΕΚΟΝ) και την ανάδειξη του μονοπολικού κόσμου (unipolarism). Τα κέρδη και οι αμοιβές και τα μπόνους των ανώτατων στελεχών τους ήταν αστρονομικά συγκρινόμενα με τις καλύτερες περιπτώσεις βιομηχανικών εμπορευμάτων. Γιατί να ασχοληθεί κάποιος με την … παραγωγή παραδοσιακών εμπορευμάτων αφού υπάρχει το «μαγικό» χρηματοπιστωτικό προϊόν; Κέρδη μάλιστα που δεν εξαρτώνται από την παραδοσιακή κατανάλωση του κεϋνσιανού μοντέλου ούτε από τον παράγοντα εργασία που ζητά … αμοιβές. Η παραγωγή αυτή μπορεί να μετακομίσει στον τρίτο κόσμο με το χαμηλό εργατικό κόστος και σε χώρες χωρίς εργατική νομοθεσία. Ο πολίτης -καταναλωτής - εργαζόμενος χάνει την χρησιμότητα που είχε κάτω από το κεϋνσιανό μοντέλο όπου η ανάπτυξη στηρίζονταν στην μαζική κατανάλωση. Γίνεται, στην καλύτερη περίπτωση, άχρηστος, στην χειρότερη εμπόδιο για την κερδοφορία. Η διαδικασία αυτή δημιουργεί στρατιές «απογοητευμένων» και «προδομένων» πολιτών, που εμφιλοχωρούνται από και αναπολούν τις, παραδοσιακές αξίες. Αλλά και η επιχειρηματική τάξη διαχωρίζεται σε παραδοσιακές βιομηχανίες (βαριά βιομηχανία, κατασκευές – επιχειρηματική δραστηριότητα Τραμπ -, τουρισμό, ενέργεια, καταναλωτικά προϊόντα) και χρηματοπιστωτικό κλάδο με τον απίστευτο δυναμισμό και κεφαλαιακή γιγάντωση, με ενδιάμεσες τις εταιρίες κολοσσούς τεχνολογικής αιχμής και τις τρελές χρηματιστηριακές αποδόσεις τους και τις βιομηχανίες και προϊόντα με προνομιακές σχέσεις (ή των στελεχών τους) με το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Προοδευτικός Φιλελευθερισμός (progressive liberalism), αντιρατσισμός και κίνημα WOKE Από την άλλη πλευρά οι έντονες κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές και ιδεολογικές αντιθέσεις δεν επιτρέπεται να λυθούν στις ΗΠΑ μέσα από την παραδοσιακή στην Ευρώπη τις δεκαετίες 80 και 90 σύγκρουση κεφαλαίου - εργασίας (πριν την μεταφορά του αμερικανικού μοντέλου και στην Ευρώπη). Η κυρίαρχη ιδεολογία στοχοποιεί την κοινωνική αλλαγή, την αριστερή σκέψη και πολιτική ατζέντα ως προδοτική ιδεολογία που λειτουργεί επ΄ ωφελεία των εχθρών των ΗΠΑ. Ήταν η εποχή που η ελάχιστη διαφοροποίηση μπορούσε να χαρακτηριστεί ως εθνική προδοσία ή ακόμη και συνεργασία με την εχθρό (μακαρθισμός – ψυχρός πόλεμος). Ο θεσμικός αυτός πολιτικός – κοινωνικός αποκλεισμός οδηγεί τις μειονεκτούντες (φυλετικά, ιδεολογικά, πολιτικά, κοινωνικά, με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό κλπ) ομάδες, να στραφούν και ενεργοποιήσουν με μεγάλη ένταση την διαδικασία «κοινωνικής διαφοροποίησης» τους προς άλλες «πιο επιτρεπτές» κατευθύνσεις. Στόχος (συνειδητός ή ασυνείδητος) της διαδικασίας αυτής ήταν - και παραμένει - να προταθούν νέα κριτήρια και αξίες για την αξιολόγηση και ηθική σύγκριση των ατόμων, που θα αντικαταστήσουν στην καλύτερη περίπτωση τα παλαιά και θα δώσουν το απαιτούμενο ηθικό – πολιτικό – ιδεολογικό πλεονέκτημα που τους αρνείται η κυρίαρχη ιδεολογία στα άτομα που προέρχονται από τις μειοψηφικές καταπιεσμένες ομάδες. Στην «χειρότερη» περίπτωση θα δημιουργηθούν – αναδειχθούν αξίες ώστε η σύγκριση να γίνεται με διαφορετικά από τα κυρίαρχα κριτήρια καθιστώντας τα άτομα φορείς της νέας ή κυρίαρχης ιδεολογίας ενταγμένους σε δύο ηθικά – κοινωνικά – πολιτικά – ιδεολογικά συστήματα ΜΗ ΣΥΓΚΡΙΣΙΜΑ (σε επιτρεπτή πόλωση!). Πανεπιστημιακοί και ερευνητές που είχαν ιδεολογικές ανησυχίες, αμφιβολίες και αμφισβητήσεις της «κυρίαρχης ιδεολογίας» στράφηκαν προς αυτό που «επιτρέπεται»: σε έρευνες σχετικές με τις φυλετικές (και σταδιακά και άλλες) διακρίσεις ή τις στερεοτυπικές απεικονίσεις και συμπεριφορές που δημιουργεί και αναπαράγει η κυρίαρχη ιδεολογία. Η σκληρή πραγματικότητα των έντονων κοινωνικών αντιθέσεων ερευνάται σε πλαίσιο κοντινότερο στο άτομο και τις δια-ατομικές σχέσεις και … μακριά από την απαγορευμένη ζώνη των κοινωνικών – ταξικών ανισοτήτων. Ο προβληματισμός στράφηκε αρχικά (δεκαετία 30) προς τις απεικονίσεις και ερμηνείες «στερεοτύπων» που συνδέονται με φυλετικές διαφορές. Μελετήθηκαν σε πρώτο στάδιο υπό το πρίσμα της «επιθετικότητας» και σε άμεσο συντονισμό με την κυρίαρχη ιδεολογία ζητούμενο την αποτελεσματική καταστολή της, αποδίδοντας την μειονεξία σε προσωπικό ατομικό ηθικό μειονέκτημα (επιθετικότητα). Όμως τα πράγματα στα αμερικανικά πανεπιστήμια αλλάζουν δραματικά από την δεκαετία του 70 και το ΣΟΚ του πολέμου του Βιετνάμ και το αντιπολεμικό κίνημα. Πολλοί ερευνητές στρέφονται πλέον και καταρχήν στην μελέτη του λεγόμενου αδιόρατου ρατσισμού (sabtle racism). Μελετούν το λεγόμενο «πνεύμα των καιρών» και την υποκρυπτόμενη ρατσιστική τάση που ενσωματώνει και προέρχεται από το πολύ σκληρότερο και εμφανέστατο, ρατσιστικό παρελθόν της χώρας. Μιλάμε δηλαδή για συγκαλυμμένο ρατσισμό. Η προσπάθεια πλέον στρέφεται ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ στην παρέμβαση και στις πολιτικές παρέμβασης για την ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΟΥ. Παραδείγματα τέτοιας συγκεκαλυμμένης ρατσιστικής συμπεριφοράς είναι η, παρά την νομική ισότητα, διακριτική αντιμετώπιση «έγχρωμων» μαθητών στα σχολεία ή των έγχρωμων παραβατών του νόμου από τα δικαστήρια (τους δικαστές, αστυνομικούς, ενόρκους κλπ) σε σχέση με την αντιμετώπιση των λευκών. Εκεί αποδίδεται σε σημαντικό βαθμό η μεγάλη αναλογία έγχρωμων φυλακισμένων. Οι έρευνες επεκτείνονται σε άτομα της ΛΟΑΤΚΙ, διακρίσεις σε βάρος γυναικών. Η έρευνα και ο δημόσιος διάλογος αναδεικνύει ραγδαία εκφάνσεις «λεπτοφυούς» αδιόρατου ρατσισμού και δημιουργούν το θεμέλιο της δημιουργίας του κινήματος των ανθρώπων που θεωρούν ότι είναι υποψιασμένοι αυτών των εκφάνσεων και έχουν «ξυπνήσει» δηλαδή του κινήματος WOKE σε αντίθεση με την ιδεολογία και αξίες των WASP (White Aglo Saxon Protestants). Πως εξηγείται και τι υπόβαθρο εν δυνάμει κινητοποιεί η δίωξη Τραμπ Η πολιτική – κοινωνική αντιπαράθεση στις ΗΠΑ, στο βαθμό που πραγματικά εξηγείται από την παραπάνω ανάλυση και με τους περιορισμούς των σχηματικών κινείται σήμερα γύρω από δύο μπλοκ : από την μία πλευρά το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και οι progressive liberals (αντιρατσισμός, δικαιώματα ΛΟΑΤΚΙ, ισότητα, πολιτική ορθότητα, WOKE culture, φιλελεύθερη δημοκρατία – liberal democracy- διεθνής φιλελεύθερη τάξη – liberal international order- περιορισμός των όπλων, ναι στις αμβλώσεις, υποχρέωση των ΗΠΑ να επικρατήσει παγκόσμια το φιλελεύθερο δημοκρατικό μοντέλο, παγκοσμιοποίηση) και από την άλλη οι παραδοσιακοί βιομήχανοι και οι φορείς των παραδοσιακών WASP αξιών (οπλοφορία, δικαιώματα εμβρύου, απαγόρευση αμβλώσεων, αντί-ΛΟΑΤΚΙ ρητορική και πολιτική, πρώτα η Αμερική, απομονωτισμός –isolationism-, αντιπαγκοσμιοποίηση, επαναφορά της παραγωγής στην Αμερική και των βιομηχανικών μονάδων που έφυγαν, προτεραιότητα η αποτροπή Κίνας, με την Ρωσία πρέπει να τα βρούμε, φράκτης στα σύνορα με Μεξικό, όχι σε δημόσιο σύστημα υγείας, παραδοσιακές αξίες στην εκπαίδευση, μείωση –και άλλο- της φορολογίας κλπ). Το πολιτικό φαινόμενο Τραμπ και ο κινηματικός χαρακτήρας που λαμβάνει η υποστήριξη του, αιτιολογούνται στα πλαίσια του ανωτέρω σχήματος: από την μία πλευρά ο νεοφιλελευθερισμός αυξάνει την πολιτική δύναμη μεγιστάνων χρήματος όπως ο ΤΡΑΜΠ , αφού τους αφήνει μεγάλο περιθώριο συγκέντρωσης κεφαλαίου και αυτονομίας, παρότι εναντιώνονται στην ηγεμονία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και του παγκόσμιου πολιτικού του προτάγματος της παγκοσμιοποίησης. Από την άλλη συγκεντρώνει την δυσαρέσκεια πολιτών που στα πλαίσια του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης περιθωριοποιούνται. Εξηγείτε επίσης η αντοχή του πολιτικού φαινομένου Τραμπ και γιατί το ρεπουμπλικανικό κόμμα (το μεγαλύτερο του μέρος) παρά τις όποιες αντιδράσεις μάλλον εγκλωβίζεται στην στήριξη του. Οι δύο πόλοι περιχαρακώνονται, χωρίς «κοινά σημεία», με τάσεις η αντιπαράθεση να λάβει χαρακτήρα επικράτησης και ηγεμονίας του ενός έναντι του άλλου παρότι η πολεμική τους ανταποκρίνεται στις πραγματικότητες μίας εποχής που αλλάζει ραγδαία. Για παράδειγμα η «παγκοσμιοποίηση» που ευαγγελίζονταν τις δεκαετίες 80-90 όταν η ηγεμονία των ΗΠΑ ήταν αδιαμφισβήτητη και δημιουργούσε συγκριτικό πλεονέκτημα στους αμερικανικούς κολοσσούς ανοίγοντας τους αγορές στις οποίες δεν είχαν στην πραγματικότητα αντιπάλους μπορεί πλέον να μην είναι το ίδιο χρήσιμη. Οι αντίθετες διαδικασίες αποχωρισμού (decoupling) των οικονομιών της Δύσης από αυτές της «αυταρχικής» Ασίας δημιουργούν ένα διαφορετικό περιβάλλον και διαφορετικές ανάγκες και στρατηγικές. Ενδεχόμενη νέα τραπεζική κρίση μπορεί επίσης να ανακόψει το ράλι του χρηματοπιστωτικού El Dorado. Η κοινωνική συνοχή σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο περιβάλλον μπορεί να απαιτεί νέες προσεγγίσεις (και ιδεολογικοπολιτικές και οικονομικές όπως πχ έμφαση στις δημόσιες υποδομές). Η ταχεία γεωπολιτική αμφισβήτηση του μονοπολισμού και του παγκόσμιου κυρίαρχου ρόλου του δυτικού χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου δημιουργεί ένα ιδεολογικό κενό για το πως πρέπει να προσαρμοστεί το αμερικανικό πολιτικό σύστημα αλλά και η αμερικανική κοινωνία στην νέα οικονομική πραγματικότητα που διαμορφώνεται από ένα εντατικά και «αυθάδες» προς την προηγούμενη «διεθνή τάξη» αναδυόμενο πολύ-πολικό πρόταγμα. Η δίωξη Τραμπ λοιπόν είναι η κορυφή στο παγόβουνο. Το πως θα την διαχειριστεί το αμερικανικό πολιτικό σύστημα θα εξαρτηθεί και από το ποιες θα είναι οι επιλογές του για το μέλλον των ΗΠΑ (σε έναν κόσμο που αλλάζει) και όχι μόνο. Περιμένουμε στις … οθόνες μας. Διονύσης Παντής, δικηγόρος, γεωπολιτικός αναλυτής το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στον fantoma.gr στον παρακάτω σύνδεσμο: https://fantomas.gr/i-polosi-apo-tin-dioxi-tramp-kai-oi-aities-tis/

Τουρκικές εκλογές: Ερντογάν νς Κιλιτζάρογλου !

https://www.mixcloud.com/KanaliEna904/ο-διονύσης-παντής-στο-κανάλι-ένα-904-832023/

ΒΤ Καλημέρα Διονύση, καλημέρα. ΔΠ Καλημέρα κε Ταλαμάγκα. Καλημέρα στους ακροατές σας. ΒΤ Πάμε να δούμε τα της γειτονικής Τουρκίας. Κιλιντζάρογλου. Αυτός θα είναι τελικά ο αντίπαλος του Ερντογάν. ΔΠ Είναι τελικά ο Κιλιτζάρογλου, μετά από δύσκολες συνομιλίες μεταξύ των έξι και ιδίως της αντίδρασης του Καλού Κόμματος της κας Ακσενέρ, η οποία αποχώρησε προσωρινά και μετά βρέθηκε μία θα έλεγα διπλωματική λύση: δηλαδή σε περίπτωση που ο Κιλιτζάρογλου γίνει πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας θα έχει ως αντιπροέδρους τους δύο δημάρχους, της Άγκυρας και της Κωνσταντινούπολης. Τους «προστατευόμενους» της Ακσενέρ δημάρχους όπως θέλει να παρουσιάζει ώστε να έχει σημαντικό ρόλο μετά την εκλογή σε περίπτωση νίκης της αντιπολίτευσης, των έξι κομμάτων.

Αυτή η λύση που δόθηκε αποσόβησε την κρίση στον συνασπισμό της αντιπολίτευσης και τον κίνδυνο διάσπασης λίγο πριν τις εκλογές. ΒΤ Τι βλέπεις ενόψει των εκλογών Διονύση Παντή ΔΠ Νομίζω ότι μετά τους σεισμούς στην Τουρκία υπήρχε ένας πολύ μεγάλος προβληματισμός για το πως θα μπορούσε ο Ερντογάν να διαχειριστεί αυτή την τεράστια τραγωδία. Υπήρχαν ακόμη και σκέψεις για την αναβολή των εκλογών. Ο Πρόεδρος Ερντογάν τελικά δεν ανέβαλε τις εκλογές και φαίνεται ότι δεν έχει υποστεί την φθορά που αναμένονταν από το συγκεκριμένο γεγονός. Ο ίδιος παρουσιάζεται ως εθνάρχης, μιλλιέτάρχης – εννοώ ηγέτης και της μουσουλμανικής θρησκευτικής κοινότητας – ένας άλλος παράγοντας συνοχής στην ισλαμική Τουρκία. Παρουσιάζεται λοιπόν ότι εγγυάται την πορεία μετά τους σεισμούς και την ανοικοδόμηση. Μίας ανοικοδόμησης που θα είναι πάρα πολύ δύσκολη και θα πάρει πολύ χρόνο και χρήμα (ο ΟΗΕ εκτιμά ότι χρειάζονται άνω των 100 δις δολαρίων). Και αυτό σε μία οικονομία που ήδη βρίσκεται σε κατάσταση και ανάγκη κατεπείγουσας ενίσχυσης. Βλέπουμε ότι υπάρχουν ενισχύσεις από άλλες μουσουλμανικές χώρες ιδίως Βασίλεια του Κόλπου πχ 5 δις νομισματική ενίσχυση από την Σαουδική Αραβία. Αυτά αποτελούν μία σαφή ενίσχυση ενόψει των εκλογών του Μαΐου (14 Μαΐου) αλλά σίγουρα δεν αντιστρέφουν μεσοπρόθεσμα την προβληματική εικόνα. Στοχεύει δηλαδή στο να μην υπάρξει κάποια κατάρρευση της λίρας κατάρρευση της οικονομίας μέχρι τις εκλογές. Αυτό προφανώς είναι ένα δώρο προς τον Ερντογάν. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την αντιπολίτευση να κερδίζουν τις εκλογές. Υπάρχει και ένας πολύ μεγάλος παράγοντας Χ στις εκλογές στην Τουρκία που είναι το Κουρδικό Κόμμα το HDP, ο «κουρδικός παράγοντας». Το HDP έκανε μία κίνηση που συζητήθηκε πολύ στην Τουρκία, μία κίνηση πρόσκληση συζητήσεων για να υποστηρίξουν τον υποψήφιο της αντιπολίτευσης τον κο Κιλιτζάρογλου στις Προεδρικές εκλογές. Αυτό άναψε τις συζητήσεις στην εθνικιστική Τουρκία γιατί είναι πάρα πολύ που φοβούνται και μέσα στην αντιπολίτευση μία τέτοια συζήτηση και το ενδεχόμενο να φανεί ο Κιλιτζάρογλου ότι κάνει τα στραβά μάτια στις κουρδικές ψήφους. Αυτό σίγουρα θα δημιουργήσει πρόβλημα στον συνδυασμό του, ιδίως όσον αφορά το ακραία εθνικιστικό Καλό Κόμμα και τους ακροδεξιούς ψηφοφόρους του και την «φίλη» μας την Ακσενέρ. Γίνεται λοιπόν ένα παιχνίδι πολιτικό, για πολύ δυνατούς λύτες. Όλοι προτείνουν αυτά που ο κόσμος και το εκλογικό ακροατήριο του καθενός θέλει να ακούσει. Ο Κιλιτζάρογλου λέει ότι θα φιλελευθεροποιήσει την πολιτική στην Τουρκία, θα φύγει η αστυνομοκρατία, θα υπάρχει πλέον ανεξάρτητη δικαιοσύνη και στην οικονομία θα υπάρξουν θα έλεγα πιο κλασικές λύσεις (σε αντίθεση με την ισλαμική συντηρητική οικονομία και τραπεζική που προωθεί ο Ερντογάν και το ΑΚΠ) με βοήθεια στις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις. Ο Πρόεδρος Ερντογάν παίζει πλέον το σενάριο του εθνοπατέρα, του ανθρώπου που δημιουργεί την προοπτική μίας Τουρκίας που θα παίζει έναν ηγεμονικό περιφερειακό ρόλο περιφερειακής και έναν παγκόσμιο ρόλο που με την βιομηχανική υποδομή και την ανεξάρτητη τουρκοϊσλαμική εξωτερική του πολιτική έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις γιαυτόν τον ρόλο. Αυτά τα δύο μεγάλα αφηγήματα θα είναι αυτά που θα παίξουν στις εκλογές: η συντηρητική τουρκοϊσλαμική ανεξάρτητη πολιτική και η πιο «φιλελεύθερη» «σοσιαλδημοκρατική» κεμαλική. Ο κάθε ένας στο πλαίσιο αυτό προσπαθεί να δημιουργήσει και διευρύνει τις συμμαχίες του και το ζήτημα είναι αυτό το buffer zone το 10 % εκλογικό κομμάτι των Κούρδων ψηφοφόρων που ψηφίζουν το HDP προς τα που θα κατευθυνθεί εάν βέβαια κατευθυνθεί κάπου. Γιατί καταλαβαίνεται ότι σε μία εκλογή που θα κριθεί ενδεχομένως στα σημεία, παρότι είπαμε ότι η αντιπολίτευση βρίσκεται μπροστά, αυτός ο κουρδικός παράγοντας εάν γύρει προς την μία ή την άλλη πλευρά μπορεί να είναι καθοριστικός. Είναι καθοριστική αυτή η μεγάλη δεξαμενή του 10% περίπου. Το παιχνίδι αυτό θα παίζεται μέχρι και τις 14 Μαΐου και ίσως και μετά εάν δεν υπάρξει νικητής στον πρώτο γύρο και χρειαστούν επαναληπτικές εκλογές δεύτερου γύρου ανάμεσα στους δύο πρώτους δηλαδή τον υφιστάμενο Πρόεδρο Ερντογάν και τον αρχηγό της αντιπολίτευσης Κιλιτζάρογλου. Στην περίπτωση αυτή το ποιος θα είναι πρώτος θα παίξει πολύ μεγάλη σημασία σε μία συντηρητική κοινωνία που σέβεται και φοβάται το Κράτος και σέβεται και φοβάται την εξουσία εν γένει. Νομίζω ότι συσπειρώνονται πλέον τα δύο μπλοκ που αποτελούν δύο αντίθετους πόλους που δίνουν (ή θέλουν να δείχνουν ότι δίνουν) μία εντελώς διαφορετική προοπτική για την χώρα το καθένα. Έτσι φαίνεται ότι οι Τούρκοι πολίτες έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο εκ διαμέτρου αντίθετες επιλογές όμως τα κράτη γιατί οι γενικότερες κατευθύνσεις των κρατών και ιδιαίτερα όσον αφορά τα θέματα εξωτερικής πολιτικής που μας ενδιαφέρει στην Δύση και την Ελλάδα και των γεωπολιτικών συμμαχιών τους είναι και πράγματα που κρίνονται σε μεγάλο βαθμό και αργά ή γρήγορα και από την γεωγραφία, την ιστορία, τον πολιτισμό και την θρησκεία. Πάντως σε κάθε περίπτωση είναι σίγουρο ότι μία νίκη της αντιπολίτευσης θα δώσει μία ελπίδα στην Δύση ότι μπορεί να τραβήξει την Τουρκία στο δικό της στρατόπεδο εναντίον της Ρωσίας. Σίγουρα αυτήν την ελπίδα της Δύσης θα την εκμεταλλευτεί μία νέα κυβέρνηση της αντιπολίτευσης εάν αυτή υπάρξει, ώστε να διεκδικήσει τα αναγκαία ανταλλάγματα όσων αφορά πχ την προμήθεια των F35 ή ανταλλαγμάτων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο που μας ενδιαφέρει εμάς στην Ελλάδα και την Κύπρο. Με εκλογή Προέδρου Ερντογάν τα πράγματα θα εξελιχθούν όπως έχουμε συνηθίσει, θα έχουν την πορεία που είχαν τα τελευταία 21 χρόνια από το 2002 που ανέλαβε την πρωθυπουργία. Είναι μία εκλογική διαδικασία στην οποία όλος ο κόσμος έχει στρέψει τα βλέμματα του, γιατί είναι πολύ σημαντικές για τις γεωπολιτικές εξελίξεις που επιταχύνονται μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία και η Τουρκία θεωρείται ένας πολύ σημαντικός παίκτης και σε Αυτή την διένεξη. Είδαμε πχ την διαμεσολάβηση της για τα σιτηρά της Ουκρανίας και την εξαγωγής τους από την Μαύρη Θάλασσα αλλά και γενικότερα τον ρόλο που παίζει μεταξύ των εμπολέμων Ρωσίας και Ουκρανίας, τα Μπαϊρακτάρ κλπ. Αναμένεται το αποτέλεσμα λοιπόν με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και ενδεχομένως να έχουν επενδυθεί και ελπίδες για την εκλογή ή τη μη εκλογή κάποιου από τους υποψηφίους. Η Δύση που είχε ποντάρει στην αρχή στον Ερντογάν όμως τώρα η πολιτική του δείχνει να μην είναι ιδιαιτέρως αρεστή. Αναμένουν κάτι καλύτερο από την αντιπολίτευση. Ελπίζω – αλλά δεν είμαι σίγουρος – να μην ξαναματαιωθεί αυτή τους η προσδοκία και ελπίδα γιατί όσον αφορά τον τουρκικό ισλαμισμό την πάτησαν, εντός ή εκτός εισαγωγικών, από την ένταση της νεοφιλελεύθερης τους ορμής και «τάσης», για να βρουν εκεί επιχειρηματίες να κάνουν εκεί δουλειές. Τώρα δυστυχώς υπάρχουν προβλήματα. Ας ελπίσουμε ότι αυτή την φορά έχουν καλύτερα κανονίσει τις «υποθέσεις» τους.

ΒΤ Ναι να θυμίσω ότι ο Κιλιτζάρογλου πάντα είχε ακραία εναντίον της Ελλάδας ρητορική. Το 18 ή 19 είχε πει ότι έχει καταλάβει η Ελλάδα 18 ή 20 νησιά και ο τότε Υπουργός Άμυνας του είχε πει έλα πάρτα. ΔΠ Ναι υποτίθεται ότι η πολιτική του θα είναι «ειρήνη στο σπίτι ειρήνη στον κόσμο». Οι Ισλαμιστές μόλις πρωτοανέλαβαν έλεγαν για μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες. Τώρα τι να σας πω, ο Θεός ας είναι βοηθός.

3/3/2023: συζήτηση για την νομική πτυχή της Εθνικής Τραγωδίας στα Τέμπη ...

H μη εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τους σιδηροδρόμους (οδηγία 34/2012) & το πλαίσιο αδιαφάνειας που συντηρεί που οδήγησε στην παραπομπή Ελλάδας στο ΔΕΕ & το δικαίωμα θυμάτων & συγγενών τους στην αλήθεια

ΚΑΤΩ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ 04/03/23 H μη εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τους σιδηροδρόμους (οδηγία 34/2012) & το πλαίσιο αδιαφάνειας που συντηρεί που οδήγησε στην παραπομπή Ελλάδας στο ΔΕΕ & το δικαίωμα θυμάτων & συγγενών τους στην αλήθεια Τεμπη_Τραγωδια

Τα δώδεκα σημεία της Κίνας για την επίλυση του Ουκρανικού αλλά και για τον νέο πολυπολικό (;) κόσμο !

Τα δώδεκα σημεία της Κίνας για την επίλυση του Ουκρανικού αλλά και για τον νέο πολυπολικό (;) κόσμο ! Αναμένονταν με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η πρόταση της Κίνας για την επίλυση του Ουκρανικού. Από το περιεχόμενο της και ιδίως από το πόσο κοντά θα ήταν στις ρωσικές θέσεις αλλά την αντιμετώπιση της από τους βασικούς παίκτες, είχαμε επιχειρηματολογήσει ότι θα εξαχθούν σχετικά ακριβή συμπεράσματα για το που πηγαίνει ο πλανήτης στο βραχυπρόθεσμο & ίσως μεσοπρόθεσμο μέλλον. Η Κινεζική πρόταση μόλις έγινε γνωστή. Πρόκειται για μία πολύ Κινεζική πρόταση με … γερές δόσεις Κομφουκιανισμού. Αποτελεί κάτι πολύ διαφορετικό από τις συνήθεις «κλασικές» ειρηνευτικές προτάσεις και διπλωματικές διαμεσολαβήσεις. Τα 10 σημεία της πρότασης της Κίνας για την Ουκρανία ουσιαστικά αποτελούν τα βασικά σημεία της εξωτερικής της πολιτικής. Περιληπτικά είναι τα παρακάτω: 1. Σεβαστείτε την κυριαρχία όλων των χωρών αλλά ταυτόχρονα εγκαταλείψτε την νοοτροπία του Ψυχρού Πολέμου. 2. Σταματήστε τον πόλεμο τώρα. Σε τέτοιου τύπου συγκρούσεις όπως στην Ουκρανία δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. 3. Ξεκινήστε ειρηνευτικές συνομιλίες. 4. Λύστε την ανθρωπιστική κρίση. 5.Αυστηρή προστασία των αμάχων και 6. των αιχμαλώτων πολέμου. 7. Διατήρηση της ασφάλειας των πυρηνικών σταθμών 8. Μειώστε τους στρατηγικούς κινδύνους (όχι στην χρήση πυρηνικών όπλων ή απειλή της χρήσης τους) . 9 Εγγυήσεις στις εξαγωγές σιτηρών και 11. ασφαλεια στις βιομηχανικές-εφοδιαστικες εταιρίες και τέλος 10. (αλλά ... όχι λιγότερο σημαντικό) σταματήστε τις μονομερείς κυρώσεις 12. ελατε να ξαναχτίσουμε την Ουκρανία. Δηλαδή η πρόταση - μανιφέστο της Κίνας αποτελεί ένα πολύ κινεζικό μείγμα κομμουνισμού και Κομφουκιανισμού το οποίο είναι σαν να λέει : «σταματήστε να είστε κανίβαλοι». Έμμεσα προβάλλει την παγιωμένη στην Κίνα, τόσο στους αυτοκρατορικούς χρόνους όσο και στους κομμουνιστικούς της (θετικής να το πω κομψά) ιδιαιτερότητας του Κινεζικού πολιτισμού (σε αντίθεση με τον υπόλοιπο κόσμο;). Στα δέκα αυτά σημεία μπορεί εύκολα κάποιος να διακρίνει το πως βλέπουν στην Κίνα το άμεσο βραχυπρόθεσμα μέλλον και το που βρισκόμαστε σήμερα. Βασικά σημεία για το πως θέλει και βλέπει τον κόσμο η Κίνα αποτελούν κατ΄ αρχήν το τέλος του μόνου πόλου ισχύος στον πλανήτη και της επιχειρούμενης από αυτόν (ΗΠΑ) δημιουργίας μίας παγκόσμιας τάξης που θα αντανακλά και θα εξασφαλίζει την μονοκρατορία. Δηλαδή άρνηση του μονοπολισμού, των μονομερών κυρώσεων (που πια σε έναν κόσμο με μοιρασμένη την οικονομική και τεχνολογική ηγεμονία είναι αναποτελεσματικές), προσανατολισμού στην ασφάλεια με την απομάκρυνση του πολέμου ως μέσου επίλυσης των διαφορών (!!!) και έμφαση στην μείωση (αν όχι στην εξαφάνιση) του κινδύνου στρατηγικών συγκρούσεων που απειλούν το μέλλον του πλανήτη. Στο πλαίσιο αυτό παγκόσμιας ασφάλειας εξασφάλιση (κατ΄ αρχήν της δυνατότητας) ανάπτυξης για όλους στον πλανήτη και σεβασμό στην κυριαρχία και ευημερία τους. Ασφάλεια πυρηνικών σταθμών στην Ουκρανία (αλλά θα έλεγα και γενικότερα ενεργειακού εφοδιασμού και από πυρηνικά ατυχήματα), εφοδιαστικών αλυσίδων (στην Ουκρανία και … Παγκόσμια), ιδίως όσον αφορά τα επισιτιστικά αγαθά (τροφές). Ειρήνη, ανάπτυξη για όλους με σεβασμό κυριαρχίας & υπονοείται …καθεστώτος. Αυτή λοιπόν είναι η πρόταση της Κίνας, στην κατεύθυνση αυτή θα κινηθεί στο μέλλον και όχι μόνον στο Ουκρανικό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πρόταση αυτή θα είναι δελεαστική σε ένα πολύ διαφορετικής κοσμοθεωρητικής αντίληψης αριθμό κρατών και προσώπων: από τις συντηρητικές μοναρχίες, τις «συντηρητικές δημοκρατίες» εντός ή εκτός εισαγωγικών, έως τις σοσιαλιστικού προσανατολισμού κυβερνήσεις και πρόσωπα στον (τρίτο ιδίως) όπως Ρωσία , Λευκορωσία, Κεντρική Ασία, Αφρική, Λατινική Αμερική, Τουρκία. Η πρόταση για την Ουκρανία (στην πραγματικότητα για τον κόσμο) είναι μία 100% κινεζική πρόταση. Η Κίνα δικαίως αισθάνεται ότι παίζει εντός γηπέδου σε ένα τέτοιο περιβάλλον που θα δημιουργήσει η εφαρμογή των δέκα σημείων. Και οι Κινέζοι εννοούν - κατά την ταπεινή μου γνώμη - κάθε λέξη από τον … δεκάλογο και μάλιστα … έναντι όλων. Όλοι πρέπει να το λάβουν αυτό υπόψη τους. ακόμη και αυτοί που ενθουσιάζονται εύκολα αλλά επιφανειακά. Όσον αφορά τον ινδο-ειρηνικό εκεί μην ξεχνάμε ότι η εγγύτητα με έναν γίγαντα (ΚΙΝΑ) δημιουργεί … αντιδράσεις. Δεν είναι εύκολο για τις περιφερειακές δυνάμεις της περιοχής να συναινέσουν σε μία Κινεζική περιφερειακή κυριαρχία. Θα υπάρξουν όμως -νομίζω- κινεζικές προτάσεις που θα εξασφαλίζουν ρόλο στους περιφερειακούς ανταγωνιστές οι οποίοι θα πρέπει να αποφασίσουν την θέση τους. Δηλαδή όχι περιέργως οι ΗΠΑ στον Ινδοειρηνικό όπως και στην Ευρώπη λόγω Ρωσίας είναι περιζήτητη. Ενδιαφέρουσα και ενδεικτική για το μέλλον θα είναι η αντίδραση της Δύσης, ιδίως των ΗΠΑ αλλά και δευτερευόντως της ΕΕ. Με την Ρωσία η Κίνα (για όσους ξέρουν να αποκρυπτογραφούν την κινέζικη γραφειοκρατική σκέψη κομμουνιστική ή αυτοκρατορική) ξεκαθαρίζει την αρχή που διατύπωσαν κινέζοι διπλωμάτες ότι είναι εταίροι αλλά όχι σύμμαχοι. Οι ΗΠΑ θα πρέπει να επιλέξουν απέναντι στην προστασία των «επενδύσεων» τους στην Κίνα και στην ανάσχεση της αποδοχής της κινεζικής θεώρησης του κόσμου. Δύσκολοι αλλά ενδιαφέροντες καιροί. Διονύσης Παντής, Δικηγόρος , γεωπολιτικός αναλυτής Kινεζική παροιμία από την περίοδο των εμπόλεμων κρατών της Κίνας (5ος έως 3ος π.Χ.) περογράφει και την εν γένει γεωπολιτική κατάσταση στην παρούσα συγκυρία και ειδικότερα για τον πόλεμο στην Ουκρανία (και την Κινεζική στάση): 鹬蚌相争, 渔翁得利 «Όταν η μπεκάτσα και η αχιβάδα μάτωσαν, ήταν ο Ψαράς που επωφελήθηκε» Και οι δύο κατέληξαν στο καλάθι του επιδέξιου και υπομονετικού ψαρά για τα περαιτέρω ... Διδακτικό; Δεν το βλέπω. Ούτε τότε και μάλλον ούτε τώρα. Ας το πούμε διαφορετικά. Τι φοβάτε το αρπακτικό; Μήν και τραυματιστεί. Γιατί; Γιατί δεν θα μπορεί να κυνηγήσει και ...

Είναι σύνηθες στην Κίνα να χρησιμοποιείται ένας μύθος για να αποδώσει ένα ηθικό δίδαγμα (κομφούκιος Λάο Τσε αλλά και ο μύθος του ... δικού μας Liu Xiang : Μια αχιβάδα κολύμπησε μέχρι την όχθη και άνοιξε το καβούκι της στον ήλιο. μια μπεκάτσα πέταξε και την είδε. Βούτηξε στο έδαφος και το ράμφισε. Πριν η μπεκάτσα τραβήξει το ράμφος της, πιάστηκε σφιχτά μέσα γιατί η αχιβάδα ένιωσε ξαφνικά τον πόνο και έκλεισε το καβούκι της γρήγορα. Η μπεκάτσα κούνησε το κεφάλι της βίαια για να πετάξει την αχιβάδα, αλλά δεν τα κατάφερε. Η μπεκάτσα είπε θυμωμένη, «άκου, αχιβάδα σου, δεν θα βρέξει σήμερα, ούτε αύριο. Τότε θα πεθάνεις από τη δίψα. Τόσο γρήγορα! Αφησέ με!" Θύμωσε και η αχιβάδα. "Ακούς; Δεν θα σε αφήσω σήμερα, ούτε αύριο. Τότε θα πεθάνεις από την πείνα. Τολμάς ακόμα να με φας;» η μπεκάτσα και η αχιβάδα κλείστηκαν σε έναν καυγά και μάλωναν, και σε κανέναν από τους δύο δεν άρεσε να τα παρατήσει πρώτα. Εκείνη τη στιγμή ήρθε ένας γέρος ψαράς. Τα πήρε και τα πήγε στο σπίτι για φαγητό. Γράφτηκε από τον Liu Xiang στο διάσημο κείμενό του 战国策 (Στρατηγικές των εμπόλεμων κρατών) γραμμένο ως προειδοποίηση για τις επιπτώσεις της μάχης μεταξύ της πολιτείας Zhao και της πολιτείας Yan καιοι δύο γείτονες του ισχυρού κράτους του Qin. Το ηθικό δίδαγμα όπως ο ίδιος ο Liu Xiang αναφέρει : "Οι δύο πολιτείες Yan και Zhao βρίσκονται σε διαμάχη. Μετά από πολύ καιρό, η δύναμη και των δύο πλευρών έχει εξαντληθεί. Ανησυχώ ότι η πανίσχυρη χώρα των Qin θα γίνει ο "ψαράς"». Προειδοποίησε. Εγκαιρα. Τι συνέβη; Η χώρα των Qin απορόφησε και τις δύο αποδυναμωμένες χώρες. Θα μπορούσε ο μύθος (και το ηθικό του δίδαγμα) να ισχύει και για αλαζονικό γεράκι και (μικρή ή αποδυναμωμένη) αρκουδίτσα; Ο καιρός θα δείξει. ΥΓ υπάρχει και ο κίνδυνος ο ψαράς τρέχοντας να φέρει το απρόσμενο πλούσιο γεύμα στο σπίτι στην πεινασμένη σύζυγο και τα τέκνα σε τέτοιους - τότε και τώρα - επικίνδυνους χρόνους να πέσει απρόσεκτος από την βιασύνη και την χαρά σε ενέδρα ληστή και το θήραμα να καταλήξει σε άλλου το τραπέζι. Αλλά αυτό είναι περιεχόμενο άλλου μύθου!

Ο Διονύσης Παντής (Δικηγόροι για τα Εθνικά Θέματα) στον Μάκη Θεοδώση για...

Οταν αρχές Μαρτίου 2022 αναφερόμουν στην #Ουκρανία ως γεωπολιτικό ενισχυτή δεν μπορούσα να φανταστώ την επιτάχυνση και το βάθος των γεωπολιτικών γεωοικονομικών αλλαγών που ακολούθησαν αλλά & που δρομολογούνται ... Είναι ο Ουκρανικός πόλεμος επιταχυντής γεωπολιτικών εξελίξεων; Ευρωπαϊκή Ενωση, Ηνωμένο Βασίλειο, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Ρωσία, Κίνα, το ουκρανικό ως μέγιστος γεωπολιτικός ενισχυτής.Ζούμε σε μία εποχή που είναι έντονα αναθεωρητική. Τι σημαίνει «έντονα αναθεωρητική»; Σημαίνει ότι, μέσα σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, από τον διπολισμό, ΗΠΑ Δύση από την μία πλευρά και ΚΟΜΕΚΟΝ από την άλλη περάσαμε στον μονοπολισμό, την μόνη Υπερδύναμη, τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τώρα ο κόσμος μας βαίνει σε ένα καινούργιο σύστημα σε έναν πολυπολικό κόσμο. Αυτές οι αλλαγές ποτέ δεν γίνονται με τρόπο ήρεμο , αβίαστο. Πάντα αυτές οι αλλαγές σημαίνουν ότι αλλάζουν οι παράγοντες ισχύος (οικονομία, στρατιωτική δύναμη και τεχνολογία) στον πλανήτη. Οι απαιτήσεις του Τράμπ προς την Ευρώπη (2% ελάχιστες αμυντικές δαπάνες και κατάργηση του Nord Stream 2) , απαιτήσεις τις οποίες πεισματικά και έντονα αρνούνταν ΕΕ και Γερμανία είναι ήδη γεγονός. Οι αντικειμενικοί σκοποί του Πούτιν και της Ρωσίας στον πόλεμο στην Ουκρανία, είναι το να δημιουργήσουν μία περιοχή, ένα buffer zone μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών, που μέσα από την επέκταση τους με το ΝΑΤΟ φτάνουν κοντά στα σύνορα της Ρωσίας. Ο αντικειμενικός σκοπός της Ρωσίας είναι να απομακρύνει τις ΝΑΤΟικές δυνάμεις, τις δυτικές δυνάμεις, που τις θεωρεί ότι είναι επιθετικές απέναντι της, να τις απομακρύνει από τα σύνορα της ώστε να έχει ένα καλύτερο περιβάλλον ασφαλείας. Ενας ακόμη βασικός στόχος της Ρωσίας είναι και να αποκόψει την Ουκρανία από την Μαύρη Θάλασσα. Η ΝΑΤΟική στρατηγική αποσκοπεί στην κατατριβή της Ρωσίας. Η πόλεμος στην Ουκρανία δείχνει και το ότι η Ευρωπαϊκή ασφάλεια και άμυνα δεν μπορεί να, και η κρίση αυτή έδειξε ότι δεν μπορεί να υπάρχει, χωρίς την εξωτερική βοήθεια, εννοώ από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τι μπορούμε να περιμένουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση αυτή τη στιγμή; Μπορούμε να περιμένουμε την εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής διαδικασίας ολοκλήρωσης, δηλαδή θα πρέπει οι εθνικισμοί να πάνε λίγο πίσω και κυρίως των μεγάλων χωρών και να υπάρξει μία σαφής ευρωπαϊκή πολιτική ολοκλήρωσης που να αναφέρεται σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί θα πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι κανείς μας δεν μπορεί, εννοώ εμείς τα ευρωπαϊκά κράτη, δεν μπορεί από μόνο του να αντιμετωπίσει με μεγαλύτερη επιτυχία από ότι συλλογικά επιτυχία τον διεθνή ανταγωνισμό. Αλλά και το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα που δημιουργήθηκε με τις Μπρέττον Γούντς Αγκρίμεντς μετά το 1945 και με το πετροδολάριο και με την συμφωνία το πετρέλαιο να πωλείται σε δολάρια, τίθεται αυτή τη στιγμή σε ευθεία αμφισβήτηση από την Ρωσία, η οποία μέσα από τις πολύ σκληρές οικονομικές κυρώσεις έχει βγει έξω από το σύστημα . Χώρες της περιφέρειας, μεταξύ των οποίων και οι χώρες του Κόλπου αλλά χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής αυτή την στιγμή δεν υφίστανται τον κατά την ανάγκη εξαναγκασμό να διαλέξουν έναν μόνον παράγοντα διεθνή ο οποίος μπορεί να βοηθήσει την ασφάλεια τους την οικονομική τους ανάπτυξη όπως ήταν οι ΗΠΑ , η Δύση παλαιότερα. Οι χώρες της περιφέρειας πλέον έχουν εναλλακτικές λύσεις. Αυτή είναι μία πολύ μεγάλη αλλαγή σε σχέση με αυτό που συνέβαινε πριν από 20 χρόνια.

Θα φάμε ... καλά εις τας Ευρώπας !

Καλή μας ευρωπαϊκή όρεξη! 1.Η πολυπολικότητα είναι εδώ, γεμίζει ο πλανήτης με μεσαία τάξη και χώρες που...δεν εκτιμούν (για τους σκληρούς δικούς της λόγους η κάθε μία) τας Ευρώπας !

) 2. οι "οικολόγοι" μεγιστάνες προγραμματίζουν την "μεγαλύτερη οικονομική πράσινη μετάβαση. Οπότε...θα φάμε καλά!

Ο Διονύσης Παντής για τις εκλογές Τουρκία 14 Μάϊου στην CRETATV και στην...

Lanxin Xiang for the Restoration of China (instead of western term of Rising China)

Προς νέα Ρωσική εισβολή/επιχείρηση στην Ουκρανία;

Προς νέα Ρωσική εισβολή/επιχείρηση στην Ουκρανία; Του Διονύσης Παντή Δικηγόρου στον Άρειο Πάγο – Διεθνές και Ευρωπαϊκό Εμπορικό Δίκαιο – πτυχιούχος Παντείου ΑΣ Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών – Γεωπολιτικού αναλυτή Πληθαίνουν οι ενδείξεις για μία νέα εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία («ειδική επιχείρηση» για όσους το προτιμούν, σε κάθε περίπτωση μιλάμε για πολεμική φρίκη, καταστροφή, θάνατο, εκτοπίσεις και μετακινήσεις πληθυσμού υπό το βάρος και τον φόβο του πολέμου). Ολοκληρώθηκε ήδη η μερική επιστράτευσης στην Ρωσία και η ταχεία εκπαίδευση των νέων στρατιωτών. Επίσης η «νομική» «ενσωμάτωση» των τεσσάρων «νέων» περιοχών στην μητέρα Ρωσία (Λουγκάνσκ, Ντονένσκ, Ζαπορίζια, Χερσώνα τμήματα των οποίων … εκκρεμεί η … κατάληψη ! ). Μεγάλη η συγκέντρωση ρωσικών δυνάμεων στην Λευκορωσία (μεταξύ των οποίων και … ιδιαίτερα οπλικά συστήματα όπως τεθωρακισμένα, μονάδες πυροβολικού, αντιαεροπορικά συστήματα και συστήματα μηχανικού για διέλευση … ποταμού). Ταυτόχρονα διεξάγονται επιδεικτικά κοινές ασκήσεις Λευκορωσίας – Ρωσίας με show του Λουκασένκο για τις προετοιμασίες. Βέβαια δεν θα μπορούσαν να κρυφτούν, σε μία περιοχή που παρακολουθούν όλες οι (σοβαρές) υπηρεσίες του πλανήτη. «Ανησυχία» επίσης προκαλεί η διευρυμένη σύσκεψη της Ρωσικής πολιτικής στρατιωτικής ηγεσίας και … της Βάγκνερ στην Αγία Πετρούπολη και η έξοδος μονάδας του ρωσικού στόλου με υπερηχητικούς πυραύλους Ζίρκον στον Ατλαντικό. Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι κάτι ετοιμάζεται στον Βορά. Να υπενθυμίσω ότι τα βασικά πολεμικά μέτωπα αυτήν την στιγμή βρίσκονται στα Ανατολικά και Νότια (Μπαχμούτ, Ζαπορίζια, Χερσώνα). Παρά την Ρωσική «επιτυχία» (εντός ή εκτός εισαγωγικών) στο μαρτυρικό Σολεντάρ παρουσιάζεται για την Ρωσία απειλητική η καθήλωση στα μέτωπα αυτά. Ταυτόχρονα ενισχύεται η δύναμη κρούσης με μεταφορά μονάδων πυροβολικού και τεθωρακισμένων στην Ουκρανία. Αυτή την στιγμή από πλευράς Δύσης (ΗΠΑ ΕΕ ΗΒ) παρατηρείται μία … συζήτηση ποιος θα στείλει τεθωρακισμένα στην Ουκρανία. Στείλε εσύ, όχι μήπως να στείλεις εσύ πρώτα κτλ. Η Γερμανία στο πλαίσιο αυτό δέχεται τα φίλια (;) πυρά από Ηνωμένο Βασίλειο (ΗΒ), Πολωνία, αξιωματούχους της Ουκρανίας και «παράγοντες» στις ΗΠΑ για την «διστακτικότητα» της να ενισχύσει την Ουκρανία. Βέβαια η Γερμανία «βλέπει», με πικρία είναι η αλήθεια, ότι στην Ουκρανία δεν έχει αυτή την πρωτοβουλία. Το «παιχνίδι» το τρέχουν οι ΗΠΑ, το μετά BREXIT Λονδίνο και η … Νέα Ευρώπη του … (νεοσυντηριτικού) Ράφσφελντ (ο οποίος «προειδοποιούσε» την παλαιά απρόθυμη Ευρώπη ότι υπάρχει η Νέα που θα λάβει πολύ πιο πρόθυμα την αμερικανική σκυτάλη) με αιχμή του δόρατος την Πολωνία και τις Χώρες της Βαλτικής. Γερμανία και Γαλλία φαίνεται ότι δεν μπορούν να ακολουθήσουν και πολύ περισσότερο ελέγξουν τις εξελίξεις. Τα αμερικανικά Χίμαρς, τα ρωσικά τεθωρακισμένα/πυροβολικό και οι Βρετανικές μυστικές υπηρεσίες are running the show! Γερμανοί και Γάλλοι πιέζονται να μην μείνουν «πίσω»! Η Ρωσία γνωρίζει βεβαίως ότι αυτό το θέατρο του παραλόγου κάποια στιγμή θα τελειώσει. Ότι συνακόλουθα η Ουκρανία πρόθυμα ή απρόθυμα θα ενισχυθεί με νέα οπλικά συστήματα. Λογικό είναι να φοβάται την εξέλιξη αυτή που προοιωνίζει μία καυτή κυριολεχτικά Ανοιξη και ένα ακόμη πιο καυτό καλοκαίρι. Έχει κάθε λόγο λοιπόν να το προλάβει εξασφαλίζοντας έναν «προληπτικό» «εφιαλτικό» χειμώνα. Φαίνεται λοιπόν να περιμένει ο περίεργα θερμός χειμώνας να παγώσει το πεδίο (κυριολεκτικά) κάτι που συμβαίνει την τελευταία βδομάδα. Ταυτόχρονα καλύπτει τα «κενά» της προετοιμασίας. Πιστεύει ότι ο χειμώνας της δίνει πλεονέκτημα και θέλει να επωφεληθεί της Ουκρανικής «κούρασης» πριν καταφθάσουν οι ενισχύσεις. Επίσης να πλευροκοπήσει τις Ουκρανικές δυνάμεις με την απρόσμενη εμφάνισης τους πίσω από τις Ουκρανικές γραμμές και οχυρώσεις. Τα ερωτήματα βέβαια είναι πολλά για μία τέτοια πολύ υψηλής διακινδύνευσης επιχείρηση. Έχει η Ρωσία τις αντικειμενικές δυνατότητες για μία τέτοια επιχείρηση; Πως θα αντιδράσει το ΝΑΤΟ; Και βέβαια το ερώτημα εάν αυτές οι προετοιμασίες αποτελούν μία ακόμη εφαρμογή της υψηλής πράγματι ρωσικής τέχνης της maskirovka, εάν δηλαδή αποτελούν απλά παραπλανητικές κινήσεις, προκειμένου να εξαναγκάσουν την Ουκρανία να δεσμεύσει δυνάμεις στα Βόρεια σύνορα της με την Λευκορωσία, δίνοντας της ένα πλεονέκτημα στα κυρίως πολεμικά μέτωπα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στους αντικειμενικούς σκοπούς μίας νέας ρωσικής εισβολής από τον Βορρά (εάν επιχειρηθεί) θα είναι να προλάβει τις δυτικές ενισχύσεις, καταστρέφοντας τους δρόμους από τους οποίους μπορεί αυτή να μεταφερθεί. Το οποίο σημαίνει ότι μία τέτοια εισβολή θα έχει … αρκετές … διακλαδώσεις. Το πλέον πιθανό είναι ότι αφού πετύχει (κατά το μάλλον ή ήττον ) τους αντικειμενικούς της στόχους οι κυρίως δυνάμεις της εισβολής θα συγκεντρωθούν στους ποιο μόνιμους στρατηγικούς στόχους και περιοχές (ενισχύοντας τες). Προτεραιότητα βέβαια έχουν οι τέσσερις «προσαρτημένες» περιοχές (εννοείται να δεχθούν εν τέλει ως τελικός σταθμός τις νέες στρατιωτικές μονάδες). Στο σενάριο αυτό η κατεύθυνση της επίθεσης θα είναι προς νότο ή/και ανατολικά. Θα τολμήσω όμως να κάνω μία προσθήκη στις περιοχές ρωσικού ενδιαφέροντος. Υπάρχουν αυτά τα περίπου 200 «παραθαλάσσια» χιλιόμετρα που χωρίζουν τις υπό ρωσικό έλεγχο περιοχές της Χερσώνας και την Υπερδνειστερία. Η Υπερνειστερία είναι για πάρα πολλούς λόγους (που δεν μπορούμε να θίξουμε εδώ) πολύ σημαντική ΤΩΡΑ για την Ρωσία. Στην περίπτωση αυτή το Φιδονήσι θα κληρονομήσουν οι Ρουμάνοι. Διονύσης Παντής Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο – Διεθνές και Ευρωπαϊκό Εμπορικό Δίκαιο – πτυχιούχος Παντείου ΑΣ Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών – Γεωπολιτικός αναλυτής Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο fantomas.gr στο παρακάτω link https://fantomas.gr/pros-nea-rosiki-eisvoli-epicheirisi-stin-oykrania/

India is hosting the "Voice of the Global South" Summit in its ambitions to form and lead the Global South pole of power into the emerging multi-polar world.

India is hosting the "Voice of the Global South" Summit in its ambitions to form and lead the Global South pole of power into the emerging multi-polar world. INDIA is hosting the Voice of the Global South Summit marking its autonomous geopolitical vision of multi-polarism. Building on its Non Aligned Movement (NAM) external policy tradition India is trying to refresh this tradition into a NEO NAM vision that is more geoeconomical. India’s multipolarity vision is opposing both superpowers and the emerging SINO AMERICAN "duopoly" by accommodating the coming together of a 3rd pole of major geopolitical influence comprising the Global South countries (as is expressed in the summit's slogan: Unity of Voice Unity of Purpose). As Indian PM Modi mentions as "most of these advanced economies are slowing down ... in the 21st Century, global growth will come from countries of the South". As we already mentioned in our previous writings along with the two superpowers USA and China there are other centers of international power that are ambitious enough as to become - or with other countries form - independent poles into the emerging multipolar world – hopefully -order (?) . For example, we addressed the emerging intermediate Muslim polar that comprises, in the first place, Turkey along with the Gulf Kingdoms. Now India shows its willingness to form the Global South international pole under its direction. However the success of such o geoeconomical vision it depends on India’s manners of accommodating the Global South Countries needs for development and technological transfers. #voiceofglobalsouth

Ετοιμάζουν νέα μεγάλη επίθεση στην Ουκρανία οι Ρώσοι;

Ενδείξεις ότι οι #Ρώσοι ετοιμάζουν νέα μεγάλη επίθεση στην #Ουκρανία. Μεγάλες συγκεντρώσεις ρωσικών δυνάμεων στην Λευκορωσία, κινητοποιήσεις από πλευράς Λευκορωσίας, αναμονή για κατάλληλο καιρό με το πεδίο παγωμένο, το γνωστό ρωσικό παιχνίδι μεταξύ maskirovka & αληθινής δράσης...

Συνέντευξη του Διονύση Παντή στο Κανάλι 1 Πειραιά για Τουρκία, Συρία (Κουρδιστάν) και Ουκρανία

Συνέντευξη του Διονύση Παντή στο Κανάλι 1 Πειραιά και στον Δημοσιογράφο Βασίλη Ταλαμάγκα για Τουρκία, Συρία (Κουρδιστάν) και Ουκρανία:

Βασίλης Ταλαμάγκας: Καλημέρα Διονύση Παντή ! Διονύσης Παντής: Καλημέρα κε Ταλαμάγκα ! Καλημέρα στους εκλεκτούς ακροατές σας ! Καλή Χρονιά σε όλους μας ! Γιατί την έχουμε ανάγκη ! Βασίλης Ταλαμάγκας: Λοιπόν λέει εδώ ο κος Ακάρ, ξύπνησε το πρωί, τώρα την άλλη μέρα της πρωτοχρονιάς [γέλια]. Λέει ότι η Ελλάδα έχει πολλά θέματα με σκάνδαλα και γιαυτό λέει τα βάζει μαζί μας, Ετσι είπε, αυτή την ερμηνεία έκανε το Τούρκος Υπουργός. Μάλιστα. Διονύσης Παντής: Αυτές οι ερμηνείες είναι πολύ επιπόλαιες γιατί και εμείς συνδέουμε την συμπεριφορά της Τουρκίας πολλές φορές με τις εκλογές. Όμως τα κράτη και οι συμπεριφορές τους έχουν πολύ βαθύτερες αιτίες τις οποίες θα πρέπει να κατανοήσουμε ώστε να έχουμε την σωστή ερμηνεία και σωστή αντιμετώπιση των γεγονότων. Η Τουρκία για εμάς είναι μία διαρκής απειλή. Θα πρέπει να δούμε ότι η Τουρκία, με την τουρκοϊσλαμική ηγεμονία τα τελευταία 20 χρόνια έχει μεταστραφεί σε ένα βιομηχανικό κράτος. Τα βιομηχανικά κράτη κε Ταλαμάγκα πεινάνε για ένα πράγμα: πεινάνε για ενέργεια! Λέγαμε λοιπόν ότι τα κράτη και οι συμπεριφορές τους έχουν πιο βαθιές αιτίες από ερμηνείες ψυχολογικές ή που αναφέρονται στην συγκυρία των εκλογών ή την συγκυρία της επικαιρότητας σκάνδαλα κλπ. Και βάλαμε ένα θέμα το οποίο για εμένα είναι σημαντικό και ίσως δεν έχει ακουστεί πολύ: ότι ένας τρόπος για να καταλάβουμε την συμπεριφορά της Τουρκίας είναι να δούμε ότι η Τουρκία με την τουρκοϊσλαμική ηγεμονία έχει καταστεί ένα βιομηχανικό κράτος. Και τα βιομηχανικά κράτη. Το γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά, τα βιομηχανικά κράτη και όχι μόνο η Τουρκία αλλά τα βιομηχανικά κράτη εν γένει είναι πεινασμένα για αγορές και ενέργεια ! Αυτό εξηγεί κατά έναν τρόπο την επιθετικότητα της Τουρκίας, την δημιουργία συνεχώς μετώπων σε όλες της τις περιφέρειες Λιβύη, Συρία, Βόρειο Ιράκ και αιτιολογεί την επιθετικότητα έναντι και της Ελλάδας, κυρίως όσον αφορά την Ανατολική Μεσόγειο και τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου.Βλέπε Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, Αιγαίο κτλ. Βασίλης Ταλαμάγκας: Κάτι τελευταίο τώρα Διονύση Παντή στην αρχή της χρονιάς: τον πόλεμο πως τον βλέπεις; Τον βλέπεις να διαρκεί έτσι δεν είναι; Διονύσης Παντής: Τον πόλεμο στην Ουκρανία; Βασίλης Ταλαμάγκας: ναι σε λίγο συμπληρώνουμε ένα χρόνο. Θα έχουμε «γενέθλια» πολέμου: ένα χρόνο! Διονύσης Παντής: Κοιτάξτε, ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι η εκδήλωση ενός Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου του οποίου είμαστε ίσως στις αρχές. Είναι μεταξύ των δύο μεγάλων γεωπολιτικών μπλοκ που ανταγωνίζονται για την παγκόσμια κυριαρχία: το ευρωασιατικό με έμφαση το ασιατικό και το δυτικό με έμφαση τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Στην Ουκρανία έχουν βρει το χώρο του πρώτου τους ένοπλου ανταγωνισμού. Θα πρέπει να δούμε ότι αυτός ο ανταγωνισμός στο πολεμικό επίπεδο περιορίζεται από την πυρηνική αποτροπή. Αλλιώς πιστεύω ότι θα τον είχαμε δει πολύ πιο έντονο στην Ουκρανία. Ακόμη πιο έντονο εννοώ. Και θα τον είχαμε δει πιο έντονο και στην Ουκρανία και αλλού. Αυτό βεβαίως θα ενισχυθεί, βεβαίως θα συνεχίσει γιατί όπως έχουμε πει πολλές φορές κανένα από τα δύο μπλόκ δεν είναι διατεθειμένο να χάσει αυτόν τον πόλεμο. Γιατί όποιος χάσει θα σημαίνει ότι ουσιαστικά Βασίλης Ταλαμάγκας : Θα είναι σε υποχώρηση Διονύσης Παντής: πιο σημαντικό ακόμα: ότι παραδίδει την παγκόσμια ηγεμονία. Δηλαδή στην Ουκρανία δεν θα πρέπει να υπάρχει καμία έκπληξη ότι εάν η Ρωσία στην Ουκρανία αισθανθεί, για οποιοδήποτε λόγο πολύ πιο προβληματισμένη ότι οι ασιατικές δυνάμεις (Κίνα, Βόρεια Κορέα, Ιράν, ισλαμικές χώρες κλπ) είναι ενδεχόμενο, κατά τη γνώμη μου, ότι μπορούμε να δούμε προέκταση της ισχύος τους και στο Ουκρανικό έδαφος. Μιλάμε για ένα ευρωασιατικό μπλόκ με την Ρωσία Κίνα Ιράν και άλλες δυνάμεις. Βασίλης Ταλαμάγκας: Τώρα οι τελευταίες ειδήσεις που μας έρχονται από τα ειδησεογραφικά πρακτορεία μιλάνε για ανάφλεξη πάλι στην Μέση Ανατολή, Δυτική Οχθη, νεκροί δύο Παλαιστίνιοι από Ισραηλινές επιδρομές. Και επίσης κλειστά είναι και από τις πρώτες πρωϊνές ώρες σήμερα και τα αεροδρόμιο της Δαμασκού διότι και εκεί είχαμε αεροπορικές επιδρομές από το Ισραήλ. Επίσης προχθές Διονύση Παντή υπήρχε μία πληροφορία ότι οι Τούρκοι υποχωρούν από τις ευρύτερες Κουρδικές περιοχές στην Βόρεια Συρία. Διονύσης Παντής: Μπράβο. Βασίλης Ταλαμάγκας: Κάνε μας ένα σχόλιο για αυτό. Διονύσης Παντής: Είναι ακριβώς μία προέκταση αυτού που λέγαμε λίγο πριν. Βλέπουμε δηλαδή ότι οι Ευρωασιατικές Δυνάμεις, μεταξύ των οποίων εγώ συγκαταλέγω και την Τουρκία, την ισλαμοτουρκική Τουρκία, βρίσκονται σε μία διαρκή γεωπολιτική συνεννόηση, έχουν απόλυτα υπόψη τους το μεγάλο γεωπολιτικό διακύβευμα, έχουν σε σχέση με αυτό, απόλυτη γεωπολιτική σύμπλευση. Βλέπουμε ότι για πρώτη φορά η Τουρκία συμφωνεί να υποχωρήσει από ένα πολεμικό μέτωπο στο οποίο έχει εδαφικά κέρδη. Δεν το έχουμε δει αυτό αλλού αυτό να συμβαίνει προηγουμένως. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους κατά τη γνώμη μου: ο ένας είναι η βαθειά συνεννόηση Τουρκίας - Ρωσίας, μέσα στο πλαίσιο αυτού του γεωπολιτικού στόχου: δηλαδή του αντιδυτικού γεωπολιτικού στόχου, της ηγεμονίας του ευρωασιατικού μπλόκ στο οποίο η Τουρκία έχει κατά την γνώμη μου όπως είπα, απόλυτα ενταχθεί. Και ο δεύτερος λόγος είναι ότι στην Συρία είναι ενδεχόμενο ότι δεν έχει καταφέρει να συντρέξει μία από τις αρχές που επιχειρεί να ικανοποιεί σε κάθε περίπτωση πολεμικής επιχείρησης η Τουρκία: δηλαδή να είναι αυτή κερδοφόρα. Είναι ενδεχόμενο την αποχώρηση να "βοηθά" το ότι, λόγω του γεγονότος ότι δεν έχει καταφέρει να καταλάβει τις πετρελαϊκές πηγές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ, δεν έχει πάρει πηγές πλούτου που να καθιστούν τις επιχειρήσεις της εκεί κερδοφόρες. Οι επιχειρήσεις της ΠΑΝΤΟΥ παντού είναι ή επιχειρείται να είναι κερδοφόρες: Λιβύη Αρμενία Κατάρ κλπ . Εκεί λοιπόν δεν θέλει άλλο να έχει κόστος. Προφανώς θα επικεντρώσει το ενδιαφέρον της σε άλλες περιοχές. Αυτή είναι η εκτίμηση μου. Βασίλης Ταλαμάγκας: Ναι, ναι . Λοιπόν θα περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει ! Καλή χρονιά Διονύση Παντή . Θα έχουμε την δυνατότητα να τα ξαναπούμε! Θα έχουμε να πούμε πολλά κατά την διάρκεια αυτής της χρονιάς: Διονύσης Παντής: Καλή χρονιά κε Ταλαμάγκα ! Τα έχουμε γράψει και στο ιστολόγιο fantomas.gr και αλλού. Οποιος θέλει να παρακολουθήσει το ηχητικό της συνέντευξης ας την αναζητήσει(αντιγράφοντας το ) στο ακόλουθο λινκ : https://www.mixcloud.com/KanaliEna904/ο-διονύσης-παντής-στο-κανάλι-ένα-904-212023/ ή εδώ : https://kanaliena.gr/d-pantis-i-viomichaniki-anaptyxi-tis-toyrkias-exigei-kai-ti-symperifora-tis-ichitiko/?utm_campaign=shareaholic&utm_medium=twitter&utm_source=socialnetwork

Καλή Χρονιά! Ευτυχισμένο το 2023 !

Καλή Χρονιά! Το 2026 έρχεται! Ευτυχία, Δύναμη, Αγάπη, Υγεία, Ειρήνη!

Καλή Χρονιά, με πολύ δύναμη για τα καινούργια. Ο τρόπος που αντιμετωπίσαμε τα ... παλαιά διαμορφώνει τις δυνατότητες μας στο μέλλον για τα ερχούμενα. Με ότι αυτό, καλό ή κακό, σημαίνει. Το μόνο που μένει είναι να συνειδητοποιήσουμε την κατάσταση στον πλανήτη, στη Χώρα, στην Οικογένεια, στον Εαυτό μας, ως έχει! Εστω αργά παρά ποτέ... Και να λειτουργήσουμε, επουλωτικά στις πληγές μας αναγνωρίζοντας τες και να μάθουμε να δρούμε όχι αντανακλαστικά αλλά προβλεπτικά, όχι αδιάφορα παθητικά, αλλά δημιουργικά, στο πλαίσιο των αντικειμενικών δυνατοτήτων μας και των ανεξάρτητα επεξεργασμένων επιδιώξεων μας (αφού ξεκαθαρίσουμε ποιες είναι αυτές μέσα σε έναν κόσμο που αποδιοργανώνεται ίσως εκ βάθρων). Δεν υπάρχουν βεβαιότητες ούτε για το 2026 αγαπητές φίλες και φίλοι και το άσχημο νέο είναι ότι όχι μόνον πρέπει να σκεφτούμε, αλλά μάλιστα ξεκινώντας από τα πλέον στοιχειώδη με επίγνωση, επαναλαμβάνω, ότι τίποτε δεν είναι πλέον δεδομένο. Θα προσπαθήσω - δεν το υπόσχομαι - να γράψω ένα κείμενο με την κατάσταση ως έχειν (κατά την εκτίμηση μου) στο πέρας του 2025 και τις προβλέψεις (με βάση την υφιστάμενη κατάσταση και τις δημιουργημένες τάσεις) για το 2026... Ας είναι το 2026 η αρχή έστω για μία επίγνωση που θα μας οδηγήσει στην αξιοποίηση των δυνατοτήτων καθενός από εμάς ατομικά και της ανθρωπότητας συνολικά. Ας πιστέξουμε και ελπίσουμε ότι : Κεμάλ αυτός ο κόσμος μπορεί να αλλάξει! Δεν θα υπέρξουν άλλα νικημένα ξεφτέρια, Οτι αυτή τη φορά δεν θα επαληθευθεί ότι "με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί" Καλή χρονιά φίλες και φίλοι!

Μάνος Χατζιδάκις - Κεμάλ (1993) (FULL HD) Στίχοι: Νίκος Γκάτσος Μουσική: Μάνος Χατζιδάκις Ακούστε την ιστορία του Κεμάλ ενός νεαρού πρίγκιπα, της ανατολής απόγονου του Σεβάχ του θαλασσινού, που νόμισε ότι μπορεί να αλλάξει τον κόσμο αλλά πικρές οι βουλές του Αλλάχ και σκοτεινές οι ψυχές των ανθρώπων Στης Ανατολής τα μέρη μια φορά και ένα καιρό ήταν άδειο το κεμέρι, μουχλιασμένο το νερό στη Μοσσούλη, τη Βασσόρα, στην παλιά τη χουρμαδιά πικραμένα κλαίνε τώρα της ερήμου τα παιδιά Κι ένας νέος από σόι και γενιά βασιλική αγροικάει το μοιρολόι και τραβάει κατά εκεί τον κοιτάν οι Βεδουίνοι με ματιά λυπητερή κι όρκο στον Αλλάχ τους δίνει, πως θ’ αλλάξουν οι καιροί Σαν ακούσαν οι αρχόντοι του παιδιού την αφοβιά ξεκινάν με λύκου δόντι και με λιονταριού προβιά απ’ τον Τίγρη στον Ευφράτη, απ’ τη γη στον ουρανό κυνηγάν τον αποστάτη να τον πιάσουν ζωντανό Πέφτουν πάνω του τα στίφη, σαν ακράτητα σκυλιά και τον πάνε στο χαλίφη να του βάλει την θηλιά μαύρο μέλι μαύρο γάλα ήπιε εκείνο το πρωΐ πριν αφήσει στην κρεμάλα τη στερνή του την πνοή Με δύο γέρικες καμήλες μ’ ένα κόκκινο φαρί στου παράδεισου τις πύλες ο προφήτης καρτερεί πάνε τώρα χέρι χέρι κι είναι γύρω συννεφιά μα της Δαμασκού τ’ αστέρι τους κρατούσε συντροφιά Σ’ ένα μήνα σ’ ένα χρόνο βλέπουν μπρος τους τον Αλλάχ που από τον ψηλό του θρόνο λέει στον άμυαλο Σεβάχ: "νικημένο μου ξεφτέρι δεν αλλάζουν οι καιροί, με φωτιά και με μαχαίρι πάντα ο κόσμος προχωρεί" Καληνύχτα Κεμάλ, αυτός ο κόσμος δε θα αλλάξει ποτέ Καληνύχτα

ΔΝΤ για Ουκρανία: Άλλο η ... αγάπη και άλλο το ... νιτερέσσο.

ΔΝΤ, Ουκρανία και οι … ρεαλιστές ! Του Διονύση Παντή, Δικηγόρου, γεωπολιτικού αναλυτή * [το άρθρο προσπαθεί να περιγράψει περιληπτικά την ρεαλιστική θεωρία των διεθνών σχέσεων για τον ανταγωνισμό των μεγάλων δυνάμεων και την αναγκαιότητα για τις ΗΠΑ ανάσχεσης της ανόδου της Κίνας. Το επιχείρημα είναι ότι έχει καθυστερήσει η ανάσχεση αυτή στην οποία οι ΗΠΑ θα πρέπει να επικεντρώσουν τις δυνάμεις τους και όχι σε δευτερεύουσες για την ασφάλεια τους συγκρούσεις. Περιφερειακή δύναμη είναι η Κίνα αλλά για να γίνει ηγεμονική περιφερειακή δύναμη πρέπει να ελέγξει την περιοχή και στρατιωτικά και πολιτικά. Αυτή είναι ο πρόκληση για ΗΠΑ και Κίνα που οι ρεαλιστές (τις απόψεις των οποίων όπως είπα παραπάνω στο άρθρο περιληπτικά αναφέρω) θεωρούν αναπόφευκτη.] Στις διεθνείς σχέσεις (και ίσως όχι μόνον) είναι άλλο η ... αγάπη (όπου αυτή υπάρχει αυθεντική ή υποκριτική) και άλλο το ... νιτερέσο (συμφέρον). Σε υπόμνημα του το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο αναφέρεται στις προϋποθέσεις δανεισμού της σε εμπόλεμη κατάσταση Ουκρανίας. Προκειμένου λοιπόν η Ουκρανία να λάβει το επόμενο δάνειο των 20 δισεκατομμυρίων δολαρίων - και όποιο μεθεπόμενο -, πρέπει να πληροί τις γνωστές στην Ελλάδα και τους Έλληνες προϋποθέσεις του. Παρά την σύσσωμη στήριξη της Δύσης στην Ουκρανία, η επανάληψη αυτών των όρων αποτελεί και εδώ την γνωστή … ρουτίνα. Μεταξύ των απαιτούμενων όρων είναι η μείωση της κρατικής στήριξης στην Κεντρική της Τράπεζα από τον Εθνικό Προϋπολογισμό και σειρά επίπονων δημοσιονομικών δεσμεύσεων, όπως μείωση μισθών δημοσίων υπαλλήλων, μείωση κοινωνικών εισφορών και αύξηση και αυστηροποίηση φορολογικών ελέγχων! Το χρήμα πολύ, η διαδρομή του θα είχε... ενδιαφέρον. Η διαδρομή του εκτός βεβαίως Ουκρανίας προς τους προμηθευτές, αλλά και εντός περισσότερο ως «αόρατο» χρήμα, καθώς υπάρχει (επιβάλλεται) συστημικά λιτότητα. Στο ερώτημα όμως «ποιος θα πληρώσει στο τέλος το... μαλλί;» χρειάζονται «εγγυήσεις» προκειμένου να μην μείνει κάποιος με τον «μουτζούρη» στο χέρι. Το πιθανότερο είναι οι Ουκρανοί πολίτες. Επίσης προβληματίζει άρρητα για την ώρα το ερώτημα εάν η δυτική επένδυση στην στήριξη – εννοείται για την εξυπηρέτηση των δικών τους πρώτιστα συμφερόντων - της Ουκρανίας απέναντι στην επιτιθέμενη Ρωσία «θα βγάλει κέρδος». Επιτρέψτε μου να πω ότι ίσως για πρώτη φορά (εννοείται πάλι ότι μιλάμε για τις τρεις τελευταίες εκατονταετίες του Ευρωπαϊκού Κόσμου, της ευρωπαϊκής ηγεμονίας στον πλανήτη) η απάντηση στο ερώτημα αυτό εμπεριέχει σημαντικό βαθμό αβεβαιότητας. Προφανώς οι παγκόσμιοι χρηματοοικονομικοί θεσμοί (όπως το ΔΝΤ) και οι ιδιωτικές χρηματοοικονομικές εταιρίες που συμπλέκονται στην χρηματοδότηση της πολεμικής οικονομίας της Ουκρανίας, θέλουν να πάρουν τα χρήματα τους πίσω και με κέρδος. Ταυτόχρονα ακολουθούν την εθνική κρατική πολιτική των κυβερνήσεων τους οι οποίες και τα εκπροσωπούν. Όμως, αυτή την φορά, όλα θα εξαρτηθούν από τις εξελίξεις στο τοπικό επίπεδο –πολεμικό θέρετρο της Ουκρανίας- και στο παγκόσμιο ενιαίο πλέον πεδίο ανταγωνισμού. Εκεί θα κριθούν εν τέλει οι πιθανές (αλλά όχι σίγουρες σε αναθεωρητικό παγκόσμια περιβάλλον)... μεταπολεμικές (όποτε και αν αυτές λάβουν χώρα) διευθετήσεις. Ωχ, πόσα θέματα θα είναι στην ... τάβλα (τραπέζι κατά την προσφιλή έκφραση των ... συμμάχων μας Τούρκων)! Όλα αυτά αν βέβαια δεν υπάρξει μόνιμη ... αποσύνδεση - decoupling - των δύο διαμορφούμενων γεωπολιτικών και γεωοικονομικών blogs. Και επειδή μόνιμο ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΙΠΟΤΑ, όπως πολλές φορές αναφέρουμε, αλλά τα πάντα δυναμικά, εννοείται η αποσύνδεση των blogs μέχρι την υποχώρηση - υπό το βάρος της οικονομίας και στην εξέλιξη του χρόνου της τεχνολογικής υστέρησης του ενός εκ των δύο blogs έναντι του άλλου, ήτοι του ευρωασιατικού, όπως το ορίζουν ιδίως οι ρώσοι «θεωρητικοί» , με έμφαση στο ... ασιατικό και αυτό της συλλογικής Δύσης, με έμφαση τις ... ΗΠΑ. Καθώς η αποσύνδεση των οικονομιών των δύο blogs είναι ιδιαίτερα πιθανή, ο μεταξύ τους ανταγωνισμός θα κρίνει τις δομές του νέου υπό διαμόρφωση κόσμου. Η ρεαλιστική σχολή των διεθνών σχέσεων αυτήν την αποσύνδεση την παρουσιάζει σχεδόν ως αναπόφευκτη. Μάλιστα επιχειρηματολογεί ότι έχει επικίνδυνα καθυστερήσει, καθώς οι οικονομικά κερδοφόρες σχέσεις (νεοφιλελευθερισμός) έχουν «παγώσει» τις αντικειμενικές απαιτήσεις του ανταγωνισμού μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας (των δύο πραγματικά πολύ μεγάλων Παγκόσμιων Δυνάμεων). Και αυτό - επιχειρηματολογούν εμφατικά ότι - αντιστρατεύεται το πραγματικό εθνικό συμφέρον των ΗΠΑ. Η καθυστέρηση απλά αυξάνει τις απαιτήσεις μέσων που οι ΗΠΑ θα απαιτηθεί να κινητοποιήσουν, καθώς οι ΗΠΑ, δεν μπορούν να αφήσουν την Κίνα να γίνει περιφερειακή ηγεμονική δύναμη στην Ασία και τον Ειρηνικό και η Κίνα από την μεριά της είναι αναγκασμένη, από την γεωπολιτική και τις αδήριτες αρχές που την διέπουν , να επιδιώξει ακριβώς αυτή την ηγεμονία. Αυτήν δηλαδή που οι ΗΠΑ επεδίωξαν και επέτυχαν στο δυτικό ημισφαίριο: στην Αμερικανική Ήπειρο με το δόγμα Μονρώ (αποκλεισμός άλλων εκτός των ΗΠΑ δυνάμεων από την Αμερικανική Ήπειρο ως αυλή στην οποία έχουν την αποκλειστική χρήση) και στην Ευρώπη με την συμμετοχή στους δύο παγκόσμιους πολέμους ως καθοριστικός και αναγκαίος παράγοντας των Ευρωπαϊκών συσχετισμών. Όπως η ηγεμονία στο δυτικό ημισφαίριο ήταν το καθοριστικό βήμα για τον παγκόσμιο ρόλο των ΗΠΑ στο διπολικό σύστημα του Ψυχρού Πολέμου και την μονοπολική «στιγμή» μετά την κατάρρευση της ΕΣΣΔ έτσι και η ενδεχόμενη ηγεμονία της Κίνας στην Ασία αποτελεί την ικανή και αναγκαία συνθήκη για την αμφισβήτηση αυτού του παγκόσμιου ρόλου. Σε αυτό το πλαίσιο, όσο αργοπορεί η ρεαλιστική προσέγγιση, αυξάνεται ο βαθμός της διακινδύνευσης της μεταψυχροπολεμικής θέσης των ΗΠΑ. • Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο, γεωπολιτικός αναλυτής, πτυχιούχος Νομικής και Παντείου ΠΑΣΠΕ, με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό και Διεθνές Δίκαιο Το παραπανω άρθρο δημοσιευτηκε στην ιστοσελίδα fantomas. gr στον παρακάτω σύνδεσμο: https://fantomas.gr/dnt-oykrania-kai-oi-realistes/

John Mearsheimer: The West is playing Russian roulette

Pelly Panti - 'Gilli' της δασκάλας της Σοφίας Μαυρογενίδου συλλογή Fantic, εκδόσεις Νάκας

Ανακοίνωση της Επιτροπής Κυπριακής-Ελληνικής Φιλίας και Συμπαράστασης στην Κύπρο για την απώλεια του αγαπητού μας μέλους αείμνηστου Κύπρου Χρυσοστομίδη

Ανακοίνωση της Επιτροπής Κυπριακής-Ελληνικής Φιλίας και Συμπαράστασης στην Κύπρο για την απώλεια του αγαπητού μας μέλους αείμνηστου Κύπρου Χρυσοστομίδη Η απώλεια του αγαπητού μας μέλους, Υπουργού και Νομικού, αείμνηστου Κύπρου Χρυσοστομίδη, προκαλεί μεγάλη θλίψη στον Κυπριακό και Παγκόσμιο Ελληνισμό. Ο αείμνηστος Κύπρος Χρυσοστομίδης υπηρέτησε ανιδιοτελώς και με απόλυτη αφοσίωση την αγαπημένη του Κύπρο και την Νομική Επιστήμη. Ιδρυτής και Πρόεδρος της Έπαλξης Ανασυγκρότησης Κέντρου διετέλεσε Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως, κυβερνητικός εκπρόσωπος και βουλευτής εκλεγμένος με το ΑΚΕΛ στην εκλογική περιφέρεια Λευκωσίας την περίοδο 2006 – 2008. Παρότι ασθενής κατά το χρόνο της συστάσεως της Επιτροπής μας, έθεσε αμέσως εαυτόν στην εξυπηρέτηση του πατριωτικού της σκοπού. Είχαμε την χαρά να συνεργαστούμε και διδαχθούμε από τις αστείρευτες γνώσεις, την μετριοπάθεια, την ευγένεια και το δημοκρατικό του ήθος. Ο Κύπρος Χρυσοστομίδης υπήρξε Αγωνιστής, ταγμένος στην προαγωγή της επίλυσης Κυπριακού Ζητήματος της Κατοχής του 38% της Νήσου από τον βάρβαρο Αττίλα, αλλά και της άλλης μεγάλης του αγάπης της Νομικής Επιστήμης μέχρι τέλους. Ολίγες ημέρες πριν την απώλεια του εξέδωσε το μελλούμενο τελευταίο βιβλίο του «Διεθνές Δίκαιο: Παραβίαση και Παρακμή – Το κράτος ανδρείκελο στην Κατεχόμενη Κύπρο» το οποίο βραβεύτηκε από το The Cyprus Review. H Επιτροπή Κυπριακής – Ελληνικής Φιλίας και Συμπαράστασης στην Κύπρο συγκλονισμένη από την απώλεια, εκφράζει τα θερμά της συλλυπητήρια μας στην οικογένεια του.

Συζήτηση στο Κανάλι1 για Κούρδους Συρίας και αντιδράσεις στην Κίνα από την Zero Covid πολιτική

https://www.mixcloud.com/KanaliEna904/ο-διονύσης-παντής-στο-κανάλι-ένα-904-1122022/ Πρωϊνή συζήτηση με τον @bastal2 στο Κανάλι1 του Πειραιά με θέμα το συριακό #Κουρδιστάν και τις ταραχές στην #Κίνα λόγω της αντίδρασης στην #ZeroCovid πολιτική του Προέδρου Σι τσι Πίνγκ & του #ΚΚΚ #Τουρκια #Συρια

Απομαγνητοφωνημένη συζήτηση στο Κανάλι1 για τους Κούρδους της Συρίας και τις αντιδράσεις στην Κίνα από την Zero Covid πολιτική : ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ: Καλημέρα κε Ταλαμάγκα, καλημέρα και στους ακροατές σας ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΛΑΜΑΓΚΑΣ: Πάμε Διονύση Παντή να δούμε λίγο, εσείς είχατε γράψει, το έχω σημειώσει εδώ και το έχω μελετήσει μία δύο τρεις φορές και το είχατε γράψει στο παρελθόν «Η Συρία Σχολείο για την νέα (;) πραγματικότητα στις διεθνείς σχέσεις» https://www.militaire.gr/i-syria-quot-scholeio-quot-gia-ti-nea-pragmatikotita-stis-diethneis-scheseis/ εννοώντας τις σχέσεις με το κουρδικό στοιχείο στην Ροζάβα και την ευρύτερη περιοχή. Κάντε μας μία ανάλυση στο σήμερα, ενώ είμαστε κάποιες ώρες, τώρα είναι τέσσερις ώρες πριν το Συμβούλιο, το τελευταίο της χρονιάς που συνεδριάζει: το Συμβούλιο Εθνικής Ασφάλειας του καθεστωτικού ηγέτη στην Τουρκία. Και θα έχουμε νέες προκλήσεις, σας το λέω προκαταβολικά, το βράδυ θα ασχολούμαστε πάλι με αυτό . ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ: Κοιτάξτε, υπάρχουν οι πληροφορίες ότι είναι έτοιμοι, κάνουν τις τελευταίες ετοιμασίες για μία ακόμη επιχείρηση, δεν ξέρω τώρα η τέταρτη, η πέμπτη Πηγή της Ειρήνης κτλ. Θυμάστε τόσες επιχειρήσεις. Το Κουρδικό στοιχείο στην περιοχή δυστυχώς έχει υποστεί τα πάνδεινα από τον Τουρκικό αναθεωρητισμό, την τουρκοϊσλαμική επιθετικότητα και τότε λέγαμε, πριν από περίπου 3,5 χρόνια, με άλλον Πρόεδρο στις Ηνωμένες Πολιτείες, τον Πρόεδρο – τότε- Τραμπ, ο οποίος θυμάστε ότι και τότε έγιναν οι αντίστοιχες επεμβάσεις και πάλι να αρνητική (αντίθετη) γνώμη των Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής. Και αυτό το επισημάναμε ως μία πολύ σημαντική παράμετρο του νέου γεωπολιτικού συστήματος στην αναθεωρητική εποχή στην οποία ζούμε και που αντικατέστησε ένα σύστημα το οποίο (όπως είχαμε επισημάνει τότε) αποκλειόταν για την Τουρκία να κάνει τέτοιου είδους επιχειρήσεις τόσες φορές στρατιωτικές επεμβάσεις με την γνώμη του αμερικανικού παράγοντα αρνητική . Είναι λοιπόν ένα χαρακτηριστικό της νέας εποχής, της αναθεωρητικής εποχής που πρέπει να λάβουμε και εμείς υπόψη μας ώστε να μην βρεθούμε και εμείς εκτεθειμένοι. Και είπαμε ότι παράγοντες στο νέο αυτό σύστημα που είτε είναι ανίσχυρα κράτη, δηλαδή αδύναμα κράτη με μειωμένους παράγοντες ισχύος είτε ακόμη χειρότερα εθνικές κοινότητες οι οποίες είναι ακόμη ασύντακτες κρατικά όπως είναι ο κουρδικός παράγοντας είναι εκείνοι που σε αυτό το περιβάλλον «πληρώνουν την νύφη» πρώτοι. Είπαμε λοιπόν ότι με βάση την ρεαλιστική αντίληψη, την ρεαλιστική θεωρία για τις διεθνείς σχέσεις, ιδιαίτερα σε αυτές τις εποχές που μοναδικό νόμισμα στις διεθνείς σχέσεις, δυστυχώς, είναι ο παράγοντας της ισχύος. Και θυμάστε τότε που ήταν εποχή του Προέδρου Τραμπ ο οποίος έλεγε ότι εμείς είμαστε 7.000 χιλιόμετρα μακριά από την περιοχή, οι Ευρωπαίοι είναι δίπλα. Δεν μπορούμε εμείς να πληρώνουμε την λογαριασμό, ας τον πληρώσουν οι αγαπητοί μας φίλοι εταίροι και σύμμαχοι Ευρωπαίοι. Οι Ευρωπαίοι έχουν πληρώσει ήδη ένα πολύ μεγάλο μέρος ενός λογαριασμού. Όχι για την Συρία κε Ταλαμάγκα, αλλά με την εξαναγκασμένη θα έλεγα από τις γεωπολιτικές εξελίξεις, εξαναγκασμένο «διαχωρισμό» αυτό το decoupling που σε άλλο άρθρο αναφέραμε (Οι εμπορικοί δρόμοι, το «decoupling» και οι Τουρκικές απειλές https://www.koutipandoras.gr/article/oi-emporikoi-dromoi-decoupling-kai-oi-toyrkikes-apeiles/ ) δηλαδή την αποσύνδεση της Δύσης από τους ευρασιάτες αναθεωρητές από τις καινούργιες δηλαδή Δυνάμεις με προεξάρχουσα την Κίνα. Μία τάση η οποία μελετάτε από μελετητές στο εξωτερικό. Εδώ δυστυχώς δεν έχουν έρθει ακόμη αυτές οι απόψεις. Σιγά σιγά, κάποια στιγμή μπορεί να έρθουνε και εδώ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΛΑΜΑΓΚΑΣ: Ναι θα ρθούνε και εδώ ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ: Εμείς το έχουμε γράψει βέβαια. Είναι το λεγόμενο «decoupling» μία πολύ σκληρή διαδικασία. Στον ενεργειακό τομέα έχει ήδη επισυμβεί. Και σε αυτές τις περιόδους όπως είπαμε την πληρώνουν γενικότερα οι αδύναμοι, οι απροετοίμαστοι και αυτοί που δεν έχουν κατανοήσει τις καινούργιες συνθήκες και τις καινούργιες αρχές ώστε να λάβουν τα μέτρα τους, με την εξωτερική τους πολιτική όσο μπορούν πιο απλωμένη θα έλεγα σε αυτή την περίοδο. Γιατί ο μέλλον είναι αδήριτο και εν πολλοίς άγνωστο ! ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΛΑΜΑΓΚΑΣ: Διονύση Παντή άρα το κουρδικό στοιχείο θα λέγαμε ότι είναι μπαλάκι, με μία μπάλα που παίζουν όλοι οι μεγάλοι και κυρίως οι Τούρκοι ανάλογα με τα συμφέροντα τους ; Γιατί στην ευρύτερη περιοχή και λίγο πιο κάτω στο Κομπάνι το έχουνε οι Αμερικανοί λίγο πιο ανατολικά το έχουνε οι Ρώσοι. Και οι Ρώσοι και οι Αμερικανοί δεν θέλουν τώρα να διαταράξουν την ισορροπία στην περιοχή γιατί φοβούνται και για τους δικούς τους. Πριν από λίγη ώρα διάβαζα γιατί είχαμε τον Κο Αρβανιτόπουλο, μία επικοινωνία, ένα τηλεγράφημα από την Αμερική. Είχε μία επικοινωνία ο Ωστιν, ο Υπουργός Αμυνας ο Αμερικανός με τον Ακάρ, προφανώς ήθελε να προλάβει το Συμβούλιο Ασφαλείας της Τουρκίας ο Αμερικανός Υπουργός και είπε στον Ακάρ να μην γίνει καμία χερσαία επιχείρηση, ακόμη και αεροπορική στην ευρύτερη περιοχή. Ας ξαναγυρίσουμε στο Κουρδικό όμως. Παίζουνε με τους Κούρδους; ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ: Κύριε Ταλαμάγκα θα έλεγα το εξής: σε ένα πιο πρόσφατο άρθρο που έχω γράψει, το προηγούμενο 20ήμερο είπα ότι οι Κούρδοι βρίσκονται μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης ( https://www.militaire.gr/oi-koyrdoi-tis-syrias-gia-mia-akomi-fora-metaxy-skyllas-kai-charyvdis/ ). Η Σκύλλα προφανώς είναι ο τουρκικός αναθεωρητισμός, ο τουρκοϊσλαμισμός που λέω εγώ. Όπως αναφέρω και στο συγκεκριμένο άρθρο είναι μία στρατηγική, μία πολιτική η οποία καλύπτει ΛΑΙΜΑΡΓΑ γεωπολιτικά κενά ισχύος. Αυτός είναι ο ένας παράγοντας. Ο δεύτερος παράγοντας που είχαμε επισημάνει στο παλαιότερο άρθρο που είχαμε γράψει πριν από τρεισήμισι χρόνια είναι ότι η Τουρκία επιτέθηκε στο Συριακό Κουρδιστάν για τον εξής πολύ σημαντικό γι αυτούς λόγω ασφαλείας: θυμάστε ότι εκείνη την εποχή γινόταν λόγος για τον λεγόμενο «Κουρδικό Διάδρομο» δηλαδή για έναν διάδρομο κουρδικών, κάτω από τον έλεγχο κουρδικών οργανώσεων ο οποίος ξεκινά από το Ιρακινό Κουρδιστάν και θα καταλήγει στην Μεσόγειο Θάλασσα. Αυτό το είδαν οι Τούρκοι - το έχουμε πει πολλές φορές, το ξαναλέμε και πάλι για να ξανακούσουν οι ακροατές σας γιατί κανένας άλλος δεν πρόκειται να ακούει – αυτό το είδαν ως απειλή ασφαλείας για το τουρκικό κράτος. Με το σκεπτικό βέβαια ότι υπάρχει μία κουρδική μειονότητα πάρα πολύ μεγάλη στην Τουρκία, με όλα αυτά τα προβλήματα που υπάρχουν με τις βίαιες καταστολές του κουρδικού κινήματος, με το κόμμα των Κούρδων, το Δημοκρατικό Κόμμα, ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΛΑΜΑΓΚΑΣ το τρίτο κόμμα ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ: που είναι ουσιαστικά εκτός νόμου, το τρίτο κόμμα ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΛΑΜΑΓΚΑΣ: και με τον αρχηγό του οποίου είναι στην φυλακή τον Ντεμιρτάς εδώ και πέντε χρόνια τώρα ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ: Ακριβώς ! Εκείνο που έκαναν λοιπόν οι Τούρκοι ήταν το εξής: ήθελαν να δώσουν μία και καλή ένα τέλος σε όλα αυτά τα σενάρια που είχαν εκφραστεί και στην Δύση ότι ο Κουρδικός Παράγοντας ενδεχομένως στην περιοχή θα έπαιζε έναν τέτοιο ρόλο που για την Τουρκία θα ήταν ένα casus Belli αυτό (Ενδεικτικά: https://www.youtube.com/watch?v=AT6_2ms5FOY ) . Από την άλλη πλευρά θα πρέπει να δούμε ότι οι Τούρκοι έχουν μία πολιτική που είναι καθαρά όπου υπάρχουν κενά ισχύος σπεύδουν και τα καταλαμβάνουν – απορροφούν. Δεν αφήνουν τέτοιου είδους κενά – και αυτό είναι ένα μήνυμα προς εμάς – με επιλογή κυρίως τις περιοχές που έχουν αδύναμη άμυνα, όπως είναι η κουρδική περιοχή και όπου δεν έχουν ισχυρούς συμμάχους ή τουλάχιστον συμμάχους οι οποίοι είναι αποφασισμένοι να σταθούν δίπλα στους συμμάχους τους, όπως εν προκειμένω οι σύμμαχοι των Κούρδων, όποιοι και αν είναι αυτοί . Και βέβαια είδαμε ότι ο Ρώσικος παράγοντας ο οποίος λογικά είναι εξασθενημένος στην περιοχή το ότι το κέντρο βάρους των επιχειρήσεων των ενόπλων τους δυνάμεων συγκεντρώνεται στην Ουκρανική επίθεση, βλέπουμε ότι έκανε μία διπλωματική πρόταση προς τους Κούρδους να απομακρυνθούν κάτω από τον αυτοκινητόδρομο Μ4, το οποίο ουσιαστικά σημαίνει ότι θα πρέπει να ευθυγραμμιστούν με τις επιδιώξεις της Τουρκίας που είναι ακριβώς αυτές, δηλαδή αυτό που λένε και προς την Ελλάδα οι Τούρκοι ή θα το λύσουμε στο πεδίο το θέμα ή στην τάβλα. Εδώ οι Ρώσοι κάνουν προσπάθεια να λυθεί στην «τάβλα», στο τραπέζι δηλαδή των «διαπραγματεύσεων» και να δώσουν παράλληλα οι Κούρδοι τον έλεγχο των μεθοριακών φυλακίων των συνοριακών φυλακίων τους δηλαδή των συνόρων των οιωνη συνόρων τέλος πάντων εντός εισαγωγικών στις συριακές δυνάμεις του Προέδρου Ασαντ . Έτσι; Αυτές ήταν οι προτάσεις. Και αυτές προφανώς έγιναν όπως έχουμε σημειώσει σε συνεννόηση με τον τουρκικό παράγοντα. Δηλαδή ο ρωσικός παράγοντας με τον τουρκικό παράγοντα βρίσκονται σε μία συνεννόηση και στο θέρετρο της Συρίας. Από την άλλη πλευρά, το είπαμε ξανά θα το πούμε για μία ακόμη φορά, ότι οι σύμμαχοι των Κούρδων, παρότι οι Κούρδοι χρησιμοποιήθηκαν πάρα πολύ στον πόλεμο κατά του Ισλαμικού Κράτους, τα θυμάστε, με πολύ βαρύ φόρο αίματος το οποίο έχουνε πληρώσει, με μάχες οι οποίες έχουνε μείνει στην ιστορία της ανθρωπότητας όπως στο Κομπάνι και αλλού, αλλά δυστυχώς, ο συναισθηματισμός, ο συναισθηματικός παράγοντας μέσα σε αυτό το περιβάλλον που είπαμε ότι μοναδικό νόμισμα είναι ι ισχύς δεν έχουν δυστυχώς χώρο. Γιατί κανείς δεν είναι διατεθειμένος να βραχεί εκεί στην περιοχή που σε λίγο ενδεχομένως θα επιχειρεί το τουρκοϊσλαμικό κράτος . ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΛΑΜΑΓΚΑΣ: Να δούμε αν θα το επιδιώξει. Κάτι τελευταίο Διονύση Παντή. Με την Κίνα τι γίνεται; Γιατί αυτό το δυστοπικό τοπίο ; Δηλαδή εδώ βλέπω κάποια βίντεο τώρα, τις τελευταίες ώρες τα οποία είναι, τα έχουμε δει μόνο σε ταινίες επιστημονικής φαντασίας. Κρατικοί υπάλληλοι ντυμένοι με την στολή όπως ήταν παλιά να κυνηγάνε πολίτες Κινέζους, να τους βάζουνε σε κάψουλες και να τους πηγαίνουν σε κάποια σαν στρατόπεδα συγκέντρωσης είναι αυτά με αφορμή την πανδημία. ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ : Στρατόπεδα συγκέντρωσης θα έλεγα ότι πρέπει να τα πούμε με το δεδομένο ότι πράγματι, ότι είναι μία απόλυτη απομόνωση από τον έξω κόσμο, στα δωμάτια αυτά τα κοντέινερς. Στρατόπεδο συγκέντρωσης θα πρέπει να ειπωθεί , βέβαια προφανώς γίνεται για περιορισμένο χρονικό διάστημα και όχι όπως στα στρατόπεδα συγκέντρωσης που γίνονται πχ για εκτόπιση, μόνιμο περιορισμό κλπ. Συνδέεται δηλαδή αυτό με την αντιμετώπιση του Covid. Είναι ένα πολύ περίεργο φαινόμενο θα έλεγα κε Ταλαμάγκα, που είναι πάρα πολύ δύσκολο να δώσει κάποιος μία λογική εξήγηση. Δηλαδή ποιο είναι το πολύ περίεργο: γιατί το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας να ρισκάρει τόσο πολύ μία κοινωνική αντίδραση με όλη αυτή την zero covid policy που έχουν απέναντι στην πανδημία. Δηλαδή ότι θέλουν να εξουδετερώσουν τον κόβιντ απόλυτα , να είναι μηδενικός ο κόβιντ στην Κίνα. Εδώ λοιπόν θα πρέπει, μία σκέψη την οποία κάνω εγώ είναι ότι νομίζουν ότι αυτό θα είναι ένα πλεονέκτημα απέναντι στις δυτικές δυνάμεις στις οποίες ο κόβιντ εξακολουθεί να πολύ μεγάλες ανθρώπινες απώλειες και πολύ μεγάλη επιβάρυνση του υγειονομικού τους συστήματος. Όμως και πάλι σας λέω ότι με βάση την δική μου την λογική βλέπω αυτήν την διακινδύνευση η οποία είναι πολύ μεγάλη. Και είναι πολύ μεγάλη κύριε Ταλαμάγκα γιατί πλέον στην Κίνα υπάρχει μία πολύ μεγάλη μεσαία τάξη. Δηλαδή δεν είναι η Κίνα όπως ήταν πριν 40 - 50 χρόνια των φτωχών, των πάμπτωχων χωρικών που υπέμεναν τα πάντα. Ξέρεται πως όποιος έχει και τρώει και πίνει και βλέπει τηλεόραση, έχει το ψυγείο του έχει την κουζίνα του κλπ ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΛΑΜΑΓΚΑΣ: ανεβαίνει σε άλλη κατηγορία ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ : έχει άλλες απαιτήσεις. Αυτά προφανώς, το Κομμουνιστικό Κόμμα Κίνας μην το υποτιμούμε. Έτσι; Έχει τρομερή δυνατότητα να αναλύει και τρομερό δίκτυο μέσα στην Κίνα για να παίρνει τα μηνύματα σε πρώτο χρόνο από τον κόσμο γι΄ αυτό σας λέω ότι με τα δεδομένα τα οποία έχουμε, τα επιστημονικά δεδομένα δηλαδή όσον αφορά το τι σημαίνει αυτή η πανδημία και τι σημαίνει στον γεωπολιτικό ανταγωνισμό που αυτή την στιγμή είναι σε έξαρση μεταξύ Κίνας και Ηνωμένων Πολιτειών Αμερικής . Μου κάνει και εμένα εντύπωση και μου προξενεί μία πολύ μεγάλη απορία γιατί αυτή η υψηλή διακινδύνευση . Είναι υψηλή η διακινδύνευση κατά την γνώμη μου. ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΛΑΜΑΓΚΑΣ: Λοιπόν Διονύση Παντή θα έχουμε τον χρόνο να τα ξαναπούμε . Καλημέρα Διονύσης Παντής, Δικηγόροι για τα Εθνικά Θέματα . Θα τα πούμε ! Καλή σας ημέρα! ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ : Καλημέρα !

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΞΑΝΘΟΣ συνιδρυτής της ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ πεθαίνει σαν σήμερα 28 Νοέμβρη 1852 σε πλήρη ανέχεια

Οι Δικηγόροι για τα Εθνικά Θέματα αποτίουμε φόρο ΤΙΜΗΣ στον ΜΕΓΑΛΟ ΕΛΛΗΝΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΞΑΝΘΟ (μαζί με τους επίσης Μέγιστους ΝΙΚΟΛΑΟ ΣΚΟΥΦΑ και ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΤΣΑΚΑΛΩΦ) , ΣΥΝΙΔΡΥΤΗ της ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ, της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ που προετοίμασε, οργάνωσε και ενέπνευσε την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ των ΡΑΓΙΑΔΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ έναντι του ΒΑΡΒΑΡΟΥ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΥ ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΧΑΛΙΦΑΤΟΥ .

Πως τον τίμησε το νεοελληνικό κράτος (των κοτσαμπάσιδων & κατσαπλιάδων); με την καταδίκη του σε αφάνεια και ανέχεια τόσο πριν όσο και μετά την μόνιμη εγκατάσταση του στην Ελλάδα από τη Βλαχία αρνούμενο την χορηγία ακόμη και του μικρότερου βοηθήματος για την διευκόλυνση της βιοσυντηρήσεως του. Αλλωστε δεν ήταν ο μόνος που έλαβε αυτό το αγνώμων "ευχαριστώ". Είχαν με άλλα οι "ιδιοκτήτες" να ασχοληθούν. Οι Ξάνθοι Παπαδάκηδες Παναγιώταροι κλπ ήταν πλέον εμπόδιο ... ΥΓ. Εννοείται ότι ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΘΗΚΕ από τα ΛΑΜΟΓΙΑ της εποχής.

Οι Κούρδοι για μία ακόμη φορά μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης

Οι Κούρδοι για μία ακόμη φορά μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης

Οι Κούρδοι της Συρίας για μία ακόμη φορά μεταξύ Σκύλλας και Χάρυβδης Όπως έχουμε πει πολλές φορές στο παρελθόν, ιδίως σε εποχές αναθεωρητικές (μεγάλων -τεκτονικών- γεωπολιτικών ανακατατάξεων) όπως η σημερινή, μοναδικό ίσως νόμισμα στις διεθνείς σχέσεις μίας χώρας, αλλά ακόμη περισσότερο μίας εθνικής κοινότητας χωρίς κρατική υπόσταση όπως οι Κούρδοι που οι κοινότητες τους είναι διαμοιρασμένες σε τέσσερις κρατικές οντότητες (Τουρκία, Συρία, Ιράκ, Ιράν), είναι η ισχύς (όπως αυτή αποτυπώνεται στο έδαφος, στο πεδίο). Οι Κούρδοι της Συρίας για μία ακόμη φορά βρίσκονται μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης: από την μία η επιλογή που τους δίδεται από την Ρωσία προκειμένου να προστατευτούν από μία ακόμη βάρβαρη επίθεση από τις ισλαμοτουρκικές στρατιωτικές και παραστρατιωτικές δυνάμεις, είναι η υποχώρηση τους πίσω από την γραμμή του Μ4 αυτοκινητόδρομου και η παραχώρηση της φύλαξης και του ελέγχου της οιονή «μεθορίου» στις δυνάμεις του Ασάντ . Οι Κούρδοι απέρριψαν αυτή την πρόταση. Πρόκειται για μία "προσφορά" που φαίνεται ότι ικανοποιεί την Τουρκία, γεγονός που σημαίνει ακόμη παραπέρα ότι έχει διατυπωθεί με την σύμφωνη γνώμη της κατόπιν «διαβουλεύσεων». Με την πρόταση αυτή, εάν γίνονταν δεκτή, θα ενταφίαζε οριστικά τον λεγόμενο "Κουρδικό Διάδρομο" από το Ιρακινό Κουρδιστάν μέχρι την Μεσόγειο Θάλασσα (Συρία) στην τάβλα. Αλλιώς θα το επιχειρήσει η Τουρκία στο πεδίο, προβαίνοντας σε μία ακόμη προβολή ισχύος με μηνύματα προς όλους τους ενδιαφερόμενους. Και είναι πολλοί οι δέκτες των τουρκοϊσλαμικών «μηνυμάτων», μεταξύ των οποίων και Ελλάδα - Κύπρος. Βέβαια οι Τούρκοι αποκρύπτουν ότι δρουν εναντίον μη συγκροτημένων, επί τη βάση κρατικού στρατού, σωμάτων δηλαδή με πολύ περιορισμένες δυνατότητες, παντελή έλλειψη αεροπορίας κλπ προκειμένου να κάνουν χρήση των «επιτυχιών¨ τους στα πλαίσια ψυχολογικού πολέμου εναντίον κρατών της περιοχής. Ο τουρκοϊσλαμισμός όμως καλύπτει λαίμαργα τα κενά ισχύος όπου αυτά δημιουργούνται! Αυτό είναι σίγουρα ένα μήνυμα για τα κράτη της περιοχής που πρέπει να αξιολογήσουμε ενισχύοντας την αποτρεπτική μας δύναμη και τις μεταξύ μας σχέσεις. Από την άλλη, οι ΗΠΑ τους ζητούν … υπομονή και πειθαρχία στην μεταξύ τους «στρατηγική» συμμαχία και επιλογή αδυνατώντας ή ίσως ορθότερα, χωρίς να έχουν την βούληση να τους προστατεύσουν πραγματικά (στο πεδίο που δέχονται την επίθεση). Από την αμερικανική αποχώρηση της εποχής Τραμπ από την περιοχή - για την οποία ασκήθηκε τόση κριτική - δεν φαίνεται ότι στην πράξη έχει αλλάξει κάτι. Για τον (ανύπαρκτο) ευρωπαϊκό «παράγοντα» δεν χρειάζεται να πούμε τίποτε: είναι «ζαλισμένος» από την ακριβή ενέργεια και τον ρωσοουκρανικό πόλεμο. Ένα πάρα πολύ χαρακτηριστικό της σημερινής αναθεωρητικής εποχής είναι το ότι οι Τούρκοι επιχειρούν - ποιος ξέρει - ίσως την τέταρτη ή πέμπτη "επιχείρηση" εναντίων των Κούρδων της Συρίας - του συριακού Κουρδιστάν - με εκφρασμένη την αντίθεση των ΗΠΑ (μετρώ εισβολές με τους χαρακτηριστικούς τίτλους: «Ασπίδα του Ευφράτη» 2016, «Κλάδος Ελαίας» 2018, «Πηγή Ειρήνης» 2019 !, την ακόμη αβάπτιστη των ημερών και τις …ενδιάμεσες). Αυτό σίγουρα δεν θα μπορούσε να συμβεί την δεκαετία του 80 ή του 90: τότε με τις ΗΠΑ βρίσκονταν στο απόγειο της ισχύος τους, στην μετάβαση από το διπολικό στο μονοπολικό κόσμο της Pax Americana, σε καμία περίπτωση δεν θα επιχειρούσαν τέτοιας έκτασης στρατιωτικές "εκκαθαρίσεις" με αντίθετο τον αμερικανικό παράγοντα. Οι σύνθετες γεωπολιτικές συνθήκες της νέας μετάβασης από τον μονοπολικό κόσμο ποιος γνωρίζει που (πολυπολικό σύστημα;) που ενδεικτικά δημιουργούν ο ουκρανικός πόλεμος και η ρωσική εμπλοκή και ενδεχομένως κατατριβή, η αντιπαράθεση Δύσης – Ρωσίας και ΗΠΑ - Κίνας, η ραγδαία οικονομική και τεχνολογική ανέλιξη της Κίνας, οι γεωπολιτικές δυναμικές στην Κεντρική Ασία με τον τουρκισμό και ισλαμισμό ίσως μόνους παράγοντες που μπορούν να αντιταχθούν από την Δύση στην προσέγγιση Ρωσίας – Κίνας και στον έλεγχο της σημαντικής αυτής περιοχής, η ανακατανομή ισχύος μετά τις επεμβάσεις Ρωσίας (με κάλεσμα της επίσημης εξουσίας της Συρίας) Τουρκίας στην Συρία και το Συριακό Κουρδιστάν, ο επιχειρούμενος ενδιάμεσος ισλαμικός γεωπολιτικός χώρος με τις δύο συνιστώσες (σε πρώτη φάση;): Τουρκία (βιομηχανική – στρατιωτικοβιομηχανική παραγωγική βάση) και Βασίλεια του Κόλπου (πετροδολλάρια – ισλαμικές επενδύσεις) κα, δημιουργούν ένα εξαιρετικά περίπλοκο και επικίνδυνο πεδίο στο οποίο καλούνται οι Κούρδοι της Συρίας να ελιχθούν, δέσμιοι και των προηγούμενων επιλογών τους . Σε ένα τέτοιο περιβάλλον δεν υπάρχει περιθώριο για λάθη σε μικρά κράτη ή ακόμη χειρότερα, σε εθνικές κοινότητες χωρίς κρατική συγκρότηση - την οποία διακαώς οι Κούρδοι και στις τέσσερις περιοχές (τουρκική, συριακή, ιρανική, ιρακινή) επιδιώκουν -. Οι Κούρδοι φαίνεται ότι αποφασίζουν σταθερά την συμμαχία τους με τις ΗΠΑ, ρίχνοντας όλα τα αυγά τους στο ίδιο καλάθι. Ο καιρός θα δείξει την σοφία της, ούτως ή άλλως ληφθείσας σε πιεσμένο περιβάλλον, επιλογής τους. Όμως, με τα δεδομένα που έχουν δημιουργήσει οι μέχρι τώρα επεμβάσεις των Τούρκων στην Βόρεια Συρία και με δεδομένη την πολιτική τους καταπίεσης, οικονομικής αφαίμαξης και αλλαγής της πληθυσμιακής σύνθεσης στις περιοχές στην Βόρεια Συρία που έχουν καταλάβει και παράνομα κατέχουν, κινδυνεύουν σε στρατηγικού χαρακτήρα μόνιμη μείωση της παρουσίας τους στην περιοχή. Η αυτόνομη ικανότητα τους (με τις δυτικές βοήθειες) να αποτρέψουν τις Τουρκικές επιθέσεις για κατάληψη νέων κουρδικών περιοχών φαίνεται εκ του αποτελέσματος ότι δεν είναι ρεαλιστική. Και οι Τούρκοι γνωρίζουμε καλά ότι δεν πάνε κάπου για να φύγουν μετά (Κύπρο Αλεξανδρέττα, Λιβύη, βόρειο Ιράκ κοκ) . Διαφαίνεται λοιπόν ότι η συνέχεια για τον κουρδικό παράγοντα στην Συρία θα είναι εξίσου σκληρή... Δυστυχώς σε άρθρο μας περισσότερων των τριών ετών ... παλαιότητας δημοσιευμένο επίσης στο φιλόξενο Militaire, από την "εποχή Τραμπ " ακόμη, κάποιες από τις επισημάνσεις θέσεις που παρατίθενται εκεί παραμένουν -δυστυχώς- διαχρονικές ... https://www.militaire.gr/i-syria-quot-scholeio-quot-gia-ti-nea-pragmatikotita-stis-diethneis-scheseis/ Οι Κούρδοι για μία ακόμη φορά μεταξύ Σκύλας και Χάρυβδης λοιπόν... Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο militaire.gr 28.11.2022

Ο Διονύσης Παντής για το διπλωματικό επεισόδιο με την επίσκεψη Δένδια στ...

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα της εξωτερικής πολιτικής της κυβέρνησης Μητσοτάκη, ο κίνδυνος και η δημοκρατική πατριωτική διέξοδος

Τα επτά θανάσιμα αμαρτήματα της κυβέρνησης Μητσοτάκη στην εξωτερική πολιτική, ο κίνδυνος και η δημοκρατική πατριωτική διέξοδος Προεκλογικά είχε ασκηθεί στην αξιωματική τότε αντιπολίτευση κριτική ότι είχε κρυφή ατζέντα (1) στα θέματα εξωτερικής πολιτικής. Ότι δηλαδή υποτιμά τους πολίτες (2) αντιμετωπίζοντας τους με επικοινωνιακή πολιτική και την συνένοχη συνέργεια που της χορηγούν γόνοι εφοπλιστών που ελέγχουν τα ΜΜΕ, ως αντικείμενα προς εξαπάτηση, υιοθετώντας, με υπερφίαλη ρητορεία ότι τους αρέσει, έναν λαϊκισμό (3) δηλαδή, χωρίς να υπάρχει η διάθεση και η πρόθεση (το αντίθετο μάλιστα) να εφαρμόσει τα υπονοούμενα ή υποσχεμένα. Ενώ ως αξιωματική αντιπολίτευση κατηγορούσε την τότε κυβέρνηση για «προδοσία» με την συνομολόγηση της Συνθήκης των Πρεσπών, γνώριζε, αν μη τι άλλο από την οικογενειακή παράδοση – μηχανισμό του σημερινού ΠΘ, ότι περιείχε ότι ποιο προωθημένο είχε κατορθώσει η ελληνική διπλωματία (ή ονειρεύονταν ότι θα πετύχει) 27 χρόνια διαπραγματευόμενη. Κατηγορούσε ειρωνευόμενη τον τότε Πρωθυπουργό ως ενδοτικό έναντι του Ερντογάν παρότι έμενε σταθερός στην βασική εθνική γραμμή, ενώ η ίδια επεξεργάζονταν αναθεωρητική πολιτική με διεύρυνση των προς συζήτηση θεμάτων σχεδιάζοντας χωρίς όμως να ενημερώσει ως όφειλε τον ελληνικό λαό την αλλαγή της πάγιας ελληνικής θεσης ότι τα μόνα θέ,ατα προς διάλογο με την Τουρκία είναι αυτά της οριοθέτησης υφαλοκρηπίδας – ΑΟΖ) απευθύνοντας μετεκλογικά μήνυμα για συνδιαχείριση των φυσικών πόρων σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο (όταν γίνει γνωστή έστω στα κόμματα η αρχική συμφωνία ή πρακτικό ή written understanding της τριμερούς συνάντησης στο Βερολίνο θα έχουμε πληρέστερη πρώτη εικόνα του εύρους της διεύρυνσης της ατζέντας). Αντιδρούσε «οργισμένη» για την επέκταση της αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 μίλια δυτικά και νότια της χώρας, που θα αντιμετώπιζε και προληπτικά, σε σημαντικό βαθμό, την στρατηγική πρόκληση - αμφισβήτηση που περιλαμβάνει το εύκολα προβλέψιμο ως πρόθεση (που η Ελλάδα έπρεπε να αποτρέψει) τουρκολιβυκό μνημόνιο. Χρησιμοποιούσε δηλαδή ανεπίτρεπτα τα εθνικά θέματα (βλάπτοντας τα με τον τρόπο αυτό μακροπρόθεσμα) για να αποδομήσει με κάθε τρόπο (μακιαβελικά) τον εσωτερικό του πολιτικό αντίπαλο ως δήθεν μειωμένου πατριωτισμού υπονομεύοντας μακροπρόθεσμα το εθνικό συμφέρον (4) και παρότι η προηγούμενη κυβέρνηση στα θέματα εξωτερικής πολιτικής κινήθηκε απολύτως στα πλαίσια πάγιας εθνικής στρατηγικής και πρακτικής προωθώντας περαιτέρω παραδοσιακές σχέσεις πχ με ΗΠΑ, Ισραήλ, Αίγυπτο κλπ. Ο ενδοτισμός (5) οδηγεί αναπόφευκτα σε υποτίμηση στρατηγικών προκλήσεων που υπονομεύουν την χώρα όπως η συνομολόγηση τελικά του Τουρκολιβυκού Μνημόνιου και ο αποκλεισμός μας, παρότι πλέον διακυβεύονται ζωτικά μας συμφέροντα από την Διάσκεψη του Βερολίνου από την εταίρο Γερμανία χωρίς αντίδραση. Η διάρρηξη της βασικής αρχής λειτουργίας ενός στοιχειωδώς αξιόπιστου κράτους της συνέχειας των πολιτικών του ιδίως όσον αφορά την εξωτερική του πολιτική υπονομεύει την αξιοπιστία της χώρας αλλά και την εμπιστοσύνη προς την χώρα των συμμάχων και φίλων μας. Με αλαζονεία και μισαλλοδοξία(6) γκρεμίζονται σχεδόν όλες τις προηγούμενες πολιτικές και μηχανισμούς: η καθοριστική για την πολιτική ανάσχεσης της Τουρκίας και στρατηγική της χώρας στην Ανατολική Μεσόγειο στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ μετατρέπεται σε «υπογράφω ότι θέλετε» στα πλαίσια προσωπικών και κομματικών δημοσίων σχέσεων. Απαξιώνονται ή καταργούνται πρωτοβουλίες - εργαλεία της εξωτερικής πολιτικής: διάσκεψη πρωθυπουργών των χωρών του Νότου της ΕΕ (αντίβαρο αναγκαίο έναντι των χωρών του βορρά), η Διάσκεψη της Ρόδου γέφυρα μεταξύ ευρωπαϊκών και χωρών της Μέσης Ανατολής, τα φόρουμ διαθρησκευτικού Διαλόγου στην Μέση Ανατολή, G-10 αρχαίων πολιτισμών προνομιακό χώρο για τις σχέσεις με Κίνα και περιφερειακές δυνάμεις κα. Για την δικαιολόγηση της απαράδεκτης αυτής πολιτικής επιστρατεύεται η αισχρή θεωρία του εσωτερικού εχθρού (7) που τόσο ακριβά έχει πληρώσει η χώρα στο παρελθόν επαναφέροντας μνήμες και συνοδευτικές τοξικές (επίσης από το παρελθόν) θεωρίες, όπως της «μικρής πλην τίμιας Ελλάδος» και της «ψωροκώσταινας», για να αποδοθεί άρρητα στον «άνευ αρχών κυνισμό των εταίρων μας» η υπαίτια «αποτυχία» που οδηγεί στην πλήρη εξάρτηση και φιλανδοποίηση της χώρας . Το ΠΡΑΤΤΩ αγωνιά ακριβώς για να μην πληρώσει η χώρα και οι πολίτες της αυτά τα θανάσιμα αμαρτήματα αξιώνοντας άσκηση αντιπολίτευσης αντίστοιχης του διακυβεύματος … Διονύσης Παντής, Δικηγόρος, μέλος ΠΣ και υδρυτικό μέλος του ΠΡΑΤΤΩ Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε την εφημερίδα KONTRA ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ