Iσλαμιστές vs κεμαλιστές, Γεωπολιτικές προεκτάσεις...

Συζήτηση στο ΝΕΤ24 με τους Βασίλη Ταλαμάγκα και Μάνο Οικονομίδη για Τουρκία, τουρκικό ισλαμισμό, Τουρκικές Εκλογές και γεωπολιτική αξία και προσανατολισμό της Τουρκίας Η Τουρκία λίγες ημέρες πριν τις εκλογές Κύρια μέρη συνέντευξης στους Βασίλη Ταλαμάγκα και Μάνο Οικονομίδη (27 Απριλίου 2023) Πως διαμορφώνεται η κατάσταση στις τουρκικές εκλογές της 14ης Μαίου 2023: Βασικοί διεκδικητές είναι οι Ερντογάν και ο Κιλιτζάρογλου. Οι άλλοι δύο υποψηφιότητες παίζουν (και έχουν τοποθετηθεί να παίξουν) τον ενδιάμεσο ρόλο της «ρύθμισης» του κυρίως εκλογικού αγώνα. Μέχρι στιγμής φαίνεται ότι δεν έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο όσον αφορά τα ποσοστά. Είναι ανοικτή η μάχη και γι αυτό οποιοδήποτε απρόοπτο γεγονός μπορεί να έχει καθοριστική σημασία σε μια τέτοια ρευστή προεκλογική διαδικασία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πέραν από το «βαθύ κράτος» το ΑΚΠ [Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης] και ο Ερντογάν έχουν βαθιές κοινωνικές ρίζες στην Τουρκία. Εκπροσωπούν τα πρώην μη προνομιούχα στρώματα της Ανατολίας, αυτά που από το 2002 και μετά μπόρεσαν και ανέπτυξαν την μεγάλη βιομηχανική βάση στην Τουρκία, οι «ισλαμιστές επιχειρηματίες» όπως έχουμε αναφερθεί πολλές φορές. Κατάφεραν και άντλησαν κεφάλαια από την Δύση. Το άνοιγμα αυτό ξεκίνησε από τον Οζάλ το 1987. Αλλά άντλησαν και αντλούν κεφάλαια και από τα Βασίλεια του Κόλπου που τροφοδοτούν την οικονομία και τις ανάγκες της ισλαμικής ανάπτυξης στην Τουρκία. Ο Ερντογάν παρουσιάζει την εξής ιδιαιτερότητα: όταν είσαι αδύναμος και θες να νικήσεις και επικρατήσεις έναντι του προηγούμενου κυρίαρχου είχε παρουσιαστεί με δύο βασικά συνθήματα: το ένα της δημοκρατίας και το άλλο της θρησκευτικής ελευθερίας. Τώρα έχει δημιουργήσει το βαθύ ισλαμικό κράτος μετά από 21 χρόνια και την οικονομική βάση που προαναφέραμε δηλαδή την οικονομική – βιομηχανική ανάπτυξη της Τουρκίας και έχει δημιουργήσει φιλοδοξίες σε ένα μεγάλο τμήμα της Τουρκίας που πριν την έλευση στην εξουσία του ΑΚΠ ήταν εκτός συστήματος και προνομίων. Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη είναι οι δύο στόχοι προκλήσεις που το έφεραν στην εξουσία και είναι αυτοί που τον συντηρούν μέχρι σήμερα. Η Τουρκία είναι μία διχασμένη κοινωνία. Μία διχασμένη κοινωνία όμως που σέβεται εξαιρετικά την κρατική υπόσταση. Για παράδειγμα οι ισλαμιστές πριν την επικράτηση τους είχαν πολύ μεγάλη κόντρα με τους κεμαλιστές και με το κεμαλικό κράτος. Αλλά ουδέποτε αμφισβήτησαν την κρατική εξουσία. Ουδέποτε στράφηκαν εναντίον του κρατικού μορφώματος. Είναι συντηρητικοί και οι μεν και οι δε και σέβονται πολύ την κρατική υπόσταση και εξουσία γιατί ξέρουν ότι μόνο μέσα από την (τουρκική) κρατική υπόσταση μπορούν να υπάρξουν. Οι ισλαμιστές έχουν υποστεί τις διώξεις κατά το παρελθόν, τις ακυρώσεις και θέσεις εκτός νόμου ισλαμικών κομμάτων, ο ίδιος ο Πρόεδρος Ερντογάν είχε βρεθεί στην φυλακή ως δήμαρχος Κωνσταντινουπόλεως. Το ίδιο συμβαίνει τα τελευταία 21 χρόνια με του κεμαλικούς και τις εναντίον τους διώξεις. Δηλαδή ενώ έχουν να χάσουν πολλά και οι δύο αφού εάν η εκλογική αναμέτρηση αυτή κερδηθεί από τους ισλαμιστές ο κεμαλισμός πλέον τίθεται στο περιθώριο. Οι ισλαμιστές από την άλλη δεν είναι πλέον οι εκτός συστήματος μη προνομιούχοι. Ταυτόχρονα αυτά τα επόμενα χρόνια σε ένα έντονα αναθεωρητικό γεωπολτικό περιβάλλον θα είναι κρίσιμα για τον προσανατολισμό της Τουρκία στον επόμενο παγκόσμιο σύστημα (μετά την «μονοπολική στιγμή» των ΗΠΑ). Αυτός είναι ο λόγος που η Δύση έχει ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ μεγάλο ενδιαφέρον για τις εκλογές την Τουρκία. Εχουν συγκεκριμένη προτίμηση όσον αφορά τον νικητή των εκλογών για τους δικούς τους λόγους. Χρειάζονται την Τουρκία κυρίως στον χώρο της Κεντρικής Ασίας, αυτό που λέμε τον «τουρκογενή χώρο» στο πλαίσιο ανάσχεσης της ρωσικής επιρροής στην περιοχή αυτή και ενδεχομένως δευτερευόντως στην κινεζική επιρροή που μπορεί να εξαπλωθεί στην περιοχή. Θέλουν όμως μία πειθαρχημένη ΝΑΤΟΪΚΑ Τουρκία. Γιαυτό και έχουν μεγάλο ενδιαφέρον στις τουρκικές εκλογές γιατί θα έχει σημασία ποιο από τα δύο μπλοκ εξουσίας θα αναλάβει την ηγεσία της γειτονικής χώρας την 15η Μαΐου. Όλοι όμως (ανεξάρτητα δηλαδή προτιμήσεων) θα προσαρμοστούν δυσκολότερα ή ευκολότερα με τα αποτελέσματα των εκλογών. Αναλογίες της Δυτικής πολιτικής έναντι της Κίνας με την δυτική πολιτική έναντι της Τουρκίας: Υπάρχουν αναλογίες της αντιμετώπισης της Τουρκίας από την συλλογική Δύση με την αντιμετώπιση κατά τις προηγούμενες δεκαετίες της Κίνας (από την Δύση). Δηλαδή πριν να φτάσει η Κίνα στο σημείο να είναι η πρώτη οικονομική δύναμη στον κόσμο. Η Κίνα αντιμετωπίστηκε από την Δύση και ιδίως τις ΗΠΑ πολύ φοβικά και πολύ καθυστερημένα. Ο λόγος κατά την γνώμη μου είναι ότι στα πλαίσια του νεοφιλελευθερισμού και στην μεταφορά πολλών δυτικών βιομηχανιών των tangible goods στην Κίνα, τα loyalties που εισπράττονται, τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες (financial services), ασφαλιστικές εταιρίας, όλες αυτές οι δραστηριότητες αποφέρουν αμύθητα κέρδη στις δυτικές εταιρίες. Και αυτός ήταν ο σημαντικότερος λόγος που τα δυτικά κράτη άφησαν στην άκρη την ρεαλιστική θεωρία που απαιτούσε έγκαιρη (όσο ήταν ακόμη σχετικά αδύναμη) ανάσχεση της Κίνας. Η ρεαλιστική θεωρία δίδασκε ότι έπρεπε να υπάρξει αποτροπή της ενίσχυσης της Κίνας στο να υπάρξει περιφερειακή δύναμη ικανή να αμφισβητήσει την δυτική κυριαρχία. Τότε δηλαδή που ο εν δυνάμει ανταγωνιστής ήταν ποιο ευάλωτος δεν έλαβε χώρα μία ρεαλιστικού τύπου αποτροπή. Το ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ισχύει και για την πολιτική της Δύσης έναντι της Τουρκία. Και το ίδιο ισχύει και για εμάς την Ελλάδα έναντι της Τουρκίας. Και αυτό γιατί τα κράτη, τα σοβαρά κράτη, αυτά που κοιτούν και πορεύονται με βάση τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα, αυτά τα γεωπολιτικά συμφέροντα δεν κρίνονται από τις καλές ή όχι σχέσεις, αλλά κρίνονται από μεγάλες τεκτονικές αλλαγές που γίνονται στο κόσμο και προσανατολισμούς που έχουν να κάνουν με τον πολιτισμό, την γεωγραφία, την ιστορία. Και η Τουρκία δεν είναι μία χώρα που ανήκει στη Δύση αλλά αντίθετα ανήκει στην Ανατολή. Αυτό θα το δούμε πολύ σύντομα είτε με ισλαμιστές είτε με κεμαλιστές. Τα ελληνικά συμφέροντα σε σχέση με τις τουρκικές εκλογές: Οσον αφορά τον Πρόεδρο Ερντογάν και τους ισλαμιστές τα πράγματα είναι ξεκάθερα: το έχουνε πει είναι η Γαλάζια Πατρίδα, όπου βρεθεί πετρέλαιο έχουν ανάγκες και θα πάνε να το «ρουφήξουνε». Είναι τόσο απλά τα πράγματα. Είναι ισλαμιστική η σκέψη, είναι ανατολίτικη η σκέψη. Οπου στην Ανατολική Μεσόγειο βρεθεί κοίτασμα το έχουμε ανάγκη εκεί θα βρεθούμε με τα πλοία μας το στρατό μας και όποιος θέλει να μην λάβει υπόψη την Τουρκία ας το δει στο πεδίο. Αυτή είναι η άποψη της ισλαμικής Τουρκίας. Ξεκάθαρα πράγματα. Δεν γίνεται τίποτε εδώ χωρίς την σύμφωνη γνώμη της Τουρκίας. Οσον αφορά τους κεμαλιστές υπάρχει ο εξής κίνδυνος: αναφέραμε ότι η Δύση τους έχει μία πολύ μεγάλη προτίμηση γιατί νομίζει ότι ο γεωπολιτικός προσανατολισμός της Τουρκίας θα είναι ποιο φιλοδυτικός. Εκεί λοιπόν θα υπάρξουν προσπάθειες από την Δύση να ενισχυθεί η νέα κυβέρνηση μέχρι να κυριαρχήσει έναντι των αντιπάλων του. Οπότε είναι πιθανόν να χρειαστούν δυτικά δωράκια, πεσκέσια. Τον Ερντογάν μέχρι στιγμής τον στηρίζουν ΚΑΤΑΡ, Αζερμπαϊτζάν Ρωσία, Κίνα και ποιο πρόσφατα Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ποιοι και πως θα στηρίξουν ενδεχόμενη νεοκεμαλική κυβέρνησης; Η Συρία, το Ιράκ, η Αρμενία, η Λιβύη έχουν πάρει την δόση τους από την ισλαμική Τουρκία. Σημασία πλέον για την Τουρκία θα έχει η Ελλάδα και η Ανατολική Μεσόγειος γιατί η Τουρκία είναι βιομηχανική χώρα και οι βιομηχανικές χώρες θέλουν τρία πράγματα : ενέργεια, αγορές και εμπορικούς δρόμους. Το Αιγαίο πλέον και η Ανατολική Μεσόγειος γίνονται πάρα πολύ σημαντικά στα πλαίσια του δρόμου που είδατε με τα ουκρανικά/ρωσικά σιτηρά από την Μαύρη Θάλασσα, τα Δαρδανέλια, το Αιγαίο την Ανατολική Μεσόγειο, Σουέζ. Και για πολλούς άλλους λόγους που έχουν να κάνουν με την μεταφορά εμπορευμάτων από την Ασία και τον Ινδοειρηνικό σε μία ποιο «ασφαλή» διαδρομή από αυτή που είναι μέσω του Ειρηνικού που ελέγχεται από τις ΗΠΑ. Όλη αυτή η περιοχή έχει πολύ μεγάλη σημασία και θέλει η Τουρκία να ελέγξει και τους εμπορικούς δρόμους και λιμάνια που θα φτάνουν τα ασιατικά προϊόντα από την ξηρά για προώθηση τους σε Ευρώπη, Βόρειο Αφρική. Άρα λοιπόν η Τουρκία (Ισλαμική ή Κεμαλική) θέλει έλεγχο των εμπορικών δρόμων στην περιοχή, αγορές και ενέργεια. Αγορές θα βρει από την καλλιέργεια του τουκμενισμού στην κεντρική Ασία και της αγοράς τους τουρκογενών χωρών, και επίσης θέλει την ισλαμική αγορά γιατί εκεί μπορεί να πουλήσει ποιο εύκολα από πχ την Γερμανία όπου θα βρεθεί σε ανταγωνισμό με τους Άραβες, ανταγωνισμό που φαίνεται ότι εξομαλύνεται αφού οι οικονομίες των Βασιλείων και της Τουρκίας είναι συμπληρωματικέ (η Τουρκία βιομηχανική τα Βασίλεια επενδυτικά κεφάλαια και φιλοδοξία για υψηλή τεχνολογία). Θέλει πολλά άραγε η Τουρκία; Η Ελλάδα θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση σε περίπτωση νίκης των κεμαλικών και θα πρέπει να προετοιμάζεται από τώρα στο πως θα κινηθεί. Και θα πρέπει να δούμε τι είναι αυτό που για εμάς είναι σημαντικό. Γιατί εδώ υπάρχουν πολλά θέματα: υπάρχουν πάρα πολλοί που συζητούν «πρέπει να υπάρξουν λύσεις να πάμε να τα βρούμε» από εδώ και από εκεί διάφορα. Υπάρχει ένα πολύ σοβαρό θέμα όμως που δυσχεράνει τεχνικά οποιαδήποτε συνεννόηση ή ακόμη περισσότερο την εξεύρεση λύσης: δεν είναι μόνον τα θέματα οριοθέτησης αλλά είναι το ζήτημα ότι οποιαδήποτε οριοθέτηση πρέπει να ξεκινήσει από μία σαφή εδαφικά βάση. Που είναι οι κυριαρχίες. Εδώ αμφισβητείται η ελληνική κυριαρχία σε μία σειρά ελληνικά νησιά. Όταν ξεκινήσεις να ορίζεις ζώνες ή όταν ζητήσεις την οριοθέτηση τους πρέπει να πεις από που θα ξεκινήσει ο υπολογισμός τους από ποια βάση θα εκκινεί αυτή η τεχνική διεργασία που θα καταλήξει σε οριοθέτηση. Εάν όμως εκεί υπάρχει αμφισβητούμενο θολό τοπίο είναι πάρα πολύ δύσκολο για οποιονδήποτε να καταλήξει σε ένα συνυποσχετικό ως βάση οποιασδήποτε συζήτησης ή κειμένου προς διαιτητικό/ δικαιοδοτικό/ διαμεσολαβητικό οργανισμό. Αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο και επικίνδυνο να αφήσεις γκρίζα ζώνη όσον αφορά το που θα ξεκινήσει την οριοθέτηση οποιοσδήποτε στον οποίο θα απευθυνθείς. Θα πρέπει λοιπόν να υπάρχουν ελεύθερες φωνές που να λένε την γνώμη τους ανεξάρτητα αι με παρρησία από το ποιος είναι κυβέρνηση. Γιατί έχουμε πρόβλημα σαν κοινωνία να κάνουμε διάλογο. Θα έλεγα ότι δεν έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε διάλογο. Να θέτουμε τα ζητήματα και όπου είναι σημαντικά και πραγματικά να μπορούμε να τα αντιμετωπίζουμε καταρχήν ως τέτοια. Εδώ νομίζω ότι είναι ΠΟΛΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ τα ζητήματα και αυτό το τεχνικό κομμάτι νομίζω ότι θα είναι πολύ δυσχερές για οποιαδήποτε κυβέρνηση. Οσον αφορά τον Γκιουλέν και το ΦΑΤΟ η γνώμη μου είναι η εξής: δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι τούρκοι ισλαμιστές και ο Πρόεδρος Ερντογάν κατέκτησαν την εξουσία στην Τουρκία με την σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ. Όμως τα πράγματα στην ζωή και στην πολιτική δεν είναι στατικά αλλά ΔΥΝΑΜΙΚΑ. Είναι δυναμικές οι εξελίξεις στην διεθνή πολιτική και στην πολιτική εν γένει. Θεωρώ ορόσημο το πραξικόπημα του 2016. Ο Ερντογάν μετά την αποτυχία του πραξικοπήματος ο Ερντογάν κατάφερε να εξολοθρεύσει όλα τα ΦΙΛΟΔΥΤΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ δηλαδή τον τελευταίο βαθμό ασφάλειας του δυτικού παράγοντα που είναι τα λεγόμενα «εσωτερικά δίκτυα» κατάφερε να τα εξοντώσει οπότε από εκεί και πέρα εμφανίστηκε καθαρόαιμη η ισλαμική ατζέντα στα εθνικά θέματα. Από εκεί και πέρα είδαμε το MAVI VATAN, από εκεί και πέρα είδαμε το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, από εκεί και πέρα είδαμε όλα τα υπόλοιπα με την Κύπρο, την Αμμόχωστο, τις τρεις επεμβάσεις στην Συρία, την προβολή ισχύος στην Λιβύη, Ιράκ, Αρμενία και αλλού. Τότε εμφανίζεται καθαρή η μετακεμαλική ισλαμική στρατηγική.

Οι εμπορικοί δρόμοι που αναδεικνύονται στην σημερινή αναθεωρητική εποχή, το decoupling και οι Τουρκικοί στόχοι και απειλές.

Ο έλεγχος των εμπορικών δρόμων και η ανάπτυξη νέων υπήρξε ανέκαθεν επιδίωξη κρατικών και οικονομικών δρώντων. Στις 10 Ιουνίου άνοιξε η καινούργια γέφυρα που ενώνει την ρωσική πόλη Μπλαγκοβεστένσκ με την Κινεζική πόλη της Χάιχε αξίας 19 δις ρουβλίων (περίπου 342 εκατομμύρια δολάρια). Και δεν είναι μόνον αυτό αλλά μία σειρά από έργα υποδομών που συνδέουν τις δύο χώρες και οικονομίες. Παράλληλα επιχειρείται συνδυασμένα από Ρωσία και Κίνα η μείωση της εξάρτησης τους από τις θαλάσσιες μεταφορές, κυρίως λόγω του ελέγχου των θαλασσών από την Δύση, ιδίως δε του Ειρηνικού η/και ο έλεγχος τους, όπου αυτό είναι δυνατόν, αυτών των δρόμων (decoupling: διαχωρισμός, αποδύνδεση). Η επιλεκτική αποσύνδεση (decoupling) από την συλλογική Δύση, που επέδειξε αξιοσημείωτη συνοχή στην περίπτωση της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, επιχειρείται στην παρούσα συγκυρία ιδίως α) με την μείωση της εξάρτησης από τις εξαγωγές, δυτική τεχνολογία και επενδύσεις στην Κίνα και από τις εισαγωγές, δυτική τεχνολογία και επενδύσεις στην Ρωσία και β) την ανάπτυξη χερσαίων ασιατικών δρόμων, γεφυρών, αγωγών (αγωγοί πετρελαίου στους οποίους δεν είχε δοθεί μέχρι τώρα έμφαση θέτοντας ως πρώτη προτεραιότητα τους αγωγούς φυσικού αερίου), χρηματοπιστωτικών συνδέσεων κοκ, δηλαδή των υποδομών διασύνδεσης των δύο οικονομιών. Στο πλαίσιο αυτό ορισμένα στην περίπτωση της Ρωσίας, οι επιβληθείσες σε αυτήν κυρώσεις αντιμετωπίζονται με την μαζική παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας σχεδόν στο σύνολο των δυτικών εμπορευμάτων και υπηρεσιών (και με νόμο πλέον και αντίστοιχη παραγωγή τους όπου είναι δυνατόν στην Ρωσία), αποσύνδεση από το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και ανάπτυξη νέων χρηματοπιστωτικών προϊόντων και υπηρεσιών με έμφαση στα εθνικά νομίσματα και τις διμερείς συμφωνίες ανταλλαγής προϊόντων με ad hoc χρηματοπιστωτικές προβλέψεις και εγγυήσεις, συμφωνίες για παροχές υπηρεσιών σε κρίσιμους τομείς συντήρησης δυτικών υποδομών όπως πχ κατασχεμένα δυτικού τύπου αεροπλάνα με την Ταϋλάνδη, δυτικού τύπου στόλος αυτοκινήτων με Κίνα κοκ. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα εδάφη που καταλήφθηκαν από τους Ρώσους στην Ουκρανία καλύπτουν ακριβώς αυτά τα κενά των αναγκαίων εισαγωγών σε αγροτικά και βιομηχανικά προϊόντα. Η προσπάθεια αυτή αποσύνδεσης έχει εντατικοποιηθεί τα τελευταία τρία χρόνια και τώρα, μετά την εισβολή στην Ουκρανία τρέχει "ολοταχώς". Μεγάλη αναδεικνύεται η σημασία των χωρών της νότιας Ασίας που ο έλεγχος τους μπορεί να αποκλείσει εντελώς από κάθε δυνατότητα πρόσβασης των ναυτικών δυνάμεων, μην αφήνοντας καμία δυνατότητα πρόσβασης και άρα βοήθειας ή επιρροής, στις χώρες της Κεντρικής Ασίας. Χώρες όπως το Πακιστάν, αλλά και η Σρι Λάνκα, η Καμπότζη κα λαμβάνουν μεγάλη γεωπολιτική αξία. Εκεί λαμβάνουν χώρα "μάχες" για τον πολιτικό έλεγχο τους. Η αποπομπή του Ιμράν Χάν στο Πακιστάν, η πτώση της κυβέρνησης στην Σρι Λάνκα, η «σιδερένια συμφωνία» Κίνας - Καμπότζης που περιλαμβάνει και δημιουργία ναυτικής βάσης, κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής μεγάλης ταχύτητας, νέο υπερσύγχρονο αεροδρόμιο είναι μερικές εκφράσεις αυτού του γεωπολιτικού ανταγωνισμού που εντείνεται ιδίως μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Σε πρόσφατο άρθρο μας στο militaire.gr (https://www.militaire.gr/i-diavasi-toy-royvikona-o-gordios-desmos-kai-to-koyti-tis-pandoras-d-pantis/ ) αναρωτηθήκαμε σχετικά: ¨Σωστά επιλέγονται από όλους ως σημαντικοί γεωπολιτικοί συντελεστές το Πακιστάν, η Σρι Λάνκα, το Ιράν καθώς αποτελούν τις αναγκαίες γεωγραφικά περιοχές περικύκλωσης της Κεντρικής Ασίας (αναγκαίας ενδοχώρας;)". Στα δικά μας ερχόμενοι τώρα και ως αντανάκλαση αυτών των παγκόσμιων τάσεων, αυξάνει η σημασία του διαδρόμου Εύξεινος Πόντος - Στενά Βοσπόρου- Αιγαίο - Μεσόγειος. Σε συνδυασμό με την από καιρό ανάδειξη της σημασίας του επίσης θαλασσίου διαδρόμου Σουέζ - Ανατολική Μεσόγειος - Βόρειος Αφρική - Δυτική Ευρώπη εξηγεί, μαζί με την εγγενή επιθετική φύση της Τουρκίας και της σημερινής τουρκοϊσλαμικής της ηγεσίας σε μεγάλο βαθμό και την Τουρκική πρεμούρα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο και την συμμαχία Ρωσίας - Τουρκίας. Ενδείξεις της πρεμούρας αυτής τα 8 κυνικά επιθετικά και απειλητικά tweet με τις άμεσες απειλές εναντίον κυριαρχικών δικαιωμάτων και κυριαρχίας της Ελλάδας. Μέχρι ποιο σημείο θα φτάσει η τουρκορωσική συνεννόηση σε θέματα που αφορούν άμεσα την Ελλάδα; Και η σημασία του μεσογειακού θαλασσίου διαδρόμου δεν περιορίζεται μόνον στην μεταφορά φυσικού αερίου που εξορύσσετε ή θα εξορυχθεί στην περιοχή. Η Τουρκία δηλαδή, με άλλα λόγια και για να γίνουμε απόλυτα σαφείς, επιχειρεί να ελέγξει και τους δύο αυτούς θαλασσίους διαδρόμους αυξάνοντας σημαντικά την γεωπολιτική της σημασία και γεωπολιτικό της βάρος (εννοείται εις βάρος της Ελλάδας). Αιγαίο μέχρι τον 25ο ανατολικό (η Αθήνα έχει συντεταγμένες στον ανατολικό γεωγραφικό μήκος τον 24ο μεσημβρινό!) μεσημβρινό, Γαλάζια Πατρίδα, Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, αμφισβήτηση Κυπριακής ΑΟΖ είναι οι εκφρασμένες απαιτήσεις της Τουρκίας, ακριβώς για να ελέγξει και τους δύο αυτούς εμπορικούς θαλασσίους διαδρόμους. Ολα τα υπόλοιπα αποτελούν απλά "νομιμοποιητική βάση" για να επενδύσουν τις πραγματικές τους προθέσεις. Εννοείται ότι δεν ενδιαφέρει την Τουρκία (αλλά αλήθεια ποιους πραγματικά ενδιαφέρει;) το πόσο ισχνή δικαιοπολιτικά είναι αυτή η "νομιμοποίηση" αφού αυτή έχει απλά σημασία χρήσης με σκοπό αντικειμενικό την επίτευξη των δηλωμένων στόχων και την ανάδειξη της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη (σε πρώτη φάση). Η Τουρκία διατυμπανίζει δια του ΥΠΕΞ της ότι καμία συμφωνία για τον East Med δεν μπορεί να ισχύει χωρίς την Τουρκία. Καλεί τις ΗΠΑ απειλητικά για ποιο "ισορροπημένη" θέση στην περιοχή. Η Ελλάδα εάν δεν μπορέσει να αντισταθεί σε αυτή την "πίεση" κινδυνεύει να φιλανδοποιηθεί και απωλέσει την γεωπολιτική σημασία που της δίδει η γεωγραφία της. Υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη από κάθε άλλη φορά να κατανοήσει η χώρα μας και η ηγεσία της τι συμβαίνει στο κόσμο και να τοποθετηθεί επί τη βάση των εθνικών συμφερόντων της. Αυτή η εργασία δεν είναι πια φιλολογική - ακαδημαϊκή αλλά επιβιωτική. Οι Ελληνες πολίτες συνειδητοποιούν ότι η άσκηση των δικαιωμάτων τους και τα οικονομικά ιδιωτικά συμφέροντα αυτών και των οικογενειών τους εξαρτώνται κατά μεγάλο μέρος από την εθνική ανεξαρτησία; Κατά τα ανωτέρω η ανάγκη για ανεξάρτηση ελληνική εξωτερική πολιτική είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά. Τα ψέμματα κάποια στιγμή τελειώνουν. Οι εποχές είναι κρίσιμες, οι εξελίξεις τρέχουν γρήγορα και απαιτούν εγρήγορση και ορθές αποφάσεις γιατί οι επιπτώσεις των αποφάσεων μας σήμερα θα μας ακολουθούν στις δεκαετίες που θα έρθουν είτε σαν εφιάλτης είτε δίνοντας μας υπερηφάνεια. Ως γνωστόν μετά την απομάκρυνση από το ταμείο ουδέν λάθος αναγνωρίζεται ... -------------------------------------------------------------------------------------------------------- το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε στο Κουτί της Πανδώρας στο παρακάτω link : https://www.koutipandoras.gr/article/oi-emporikoi-dromoi-decoupling-kai-oi-toyrkikes-apeiles Σχόλιο 18.6.2022 -------------------------------------------------------------------------------- Αυτά που αναφέρονται στο άρθρο ιδίως για την Κίνα, συζητούνται, μεταξύ βέβαια πολλών άλλων, στους ακαδημαϊκούς κύκλους και τα ΜΜΕ των χωρών του #Ειρηνικού. Παρακολουθώ αυτές τις συζητήσεις σε #Αυστραλία, #Σιγκαπούρη, #Ινδία, #Κίνα. Χώρες δηλαδή που είναι σκληρά απέναντι στον αναθεωρητισμό στην πλειοψηφία τους (εκτός της Κίνας βέβαια όλες οι άλλες). Η ας το πούμε αλλιώς: στον αναθεωρητισμό των ... άλλων, όπως η Ινδία που συγκεντρώνει τους παράγοντες ισχύος μίας εξίσου μεγάλης δύναμης (το πληθυσμός είναι το ... εύκολο !). Εκεί γίνονται οι πραγματικές συζητήσεις. Εκεί που υπάρχουν έντονες και βιώνονται οι πιέσεις και είναι ανοικτές κοινωνίες που τους ενδιαφέρει το μέλλον τους. Δεν κρύβουν την αλήθεια κάτω από το χαλί. Με εντυπωσιάζει η ελεύθερη, εις βάθος και τολμηρή επιστημονική συζήτηση ιδίως σε Αυστραλία και Σιγκαπούρη, αλλά μεγάλο ενδιαφέρον έχει και η Ινδία (όπου υπάρχουν και εξαιρετικές προσπάθειες για αξιόπιστα ΜΜΕ διεθνών ειδήσεων). Η οικονομία της Σιγκαπούρης που έχει κάνει θαύματα τις τελευταίες δεκαετίες στηρίζεται ακριβώς στις θαλάσσιες μεταφορές. Οπότε είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στις εξελίξεις τους ανταγωνισμού στον #Ειρηνικό. Είναι ζήτημα δηλαδή γι ΄αυτήν επιβίωσης και διατήρησης της οικονομικής της ευημερίας. Επίσης στην Αυστραλία οι πιέσεις από την Κίνα είναι τεράστιες καθώς αποτελεί βασικό της εμπορικό εταίρο. Πρόσφατα της επιβλήθηκαν από την Κίνα πολύ επίπονες οικονομικές και δασμολογικές κυρώσεις. Η Ινδία βλέπει στην ανάδειξη της Κίνας την επαναφορά της ιστορικής αντιπαράθεσης/συνύπαρξης των δύο μεγάλων πολιτισμών της Ασίας / Ειρηνικού δηλαδή του Ινδικού και του Κινεζικού. Η Ιαπωνία με την σειρά της, με τις γνωστές σε όλους ιστορικές μνήμες από τις βαρβαρότητες που διαπράχθηκαν κατά την κατάληψη εδαφών της Κίνας πριν και κατά την διάρκεια του ΙΙ ΠΠ είναι ο βασικός οικονομικός επενδυτικός ανταγωνιστής της Κίνας στις χώρες του Ειρηνικού. Ολες αυτές οι χώρες αναμένουν την αμερικανική αντίδραση (που την θέλουν έντονη) στον Ειρηνικό. Προβληματίζονται πολύ από την αμερικανική "εμμονή" στην Ευρώπη. Έχουν μεγάλη ανάγκη την σύμπραξη των ΗΠΑ στην ανάσχεση της Κίνας. Μην ξεχνάτε ότι η Κίνα είναι στην γειτονιά τους και όχι οι ΗΠΑ. Οπότε είναι πολύ ... ανθρώπινο να θέλουν και επιδιώκουν να ... καεί το βίντεο του γείτονα !

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ στην εκπομπή ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΝΤΟΥ και το Θάνο Χούπη (03/01/2022)

Ο ΝΟΜΙΚΟΣ, ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ, ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ του φορέα "ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ", ΝΟΜΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΟΝΕΩΝ & ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΑΔΗΛΩΤΩΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ & ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ), στο ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ της ΕΡΤ "Η ΦΩΝΗ της ΕΛΛΑΔΑΣ", ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΘΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ & ΚΥΠΡΟΥ, ΤΟ 2022.

Τουρκικός Ισλαμισμός & Ελληνισμός: Ο Διον. Παντής στην εκπομπή του Δ. Αρ...

Τουρκικός Ισλαμισμός, πηγές, ιστορία, από την Δεύτερη Ομάδα στους Τουργκούτ Οζάλ, Ερμπακάν, τώρα στον Ερντογάν και ΑΚΠ (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης). Ισλαμική Τουρκία και Δύση, ισλάμ και οικονομική και τεχνολογική ανάπτυξη, το ισλαμικό σχέδιο, ο "δεύτερος" πόλεμος Ανεξαρτησίας του Ερντογάν με επίκεντρο την Οικονομία και την Οικονομική Κρίση, MAVI VATAN, τουρκολιβυκό μνημόνιο, Ανατολική Μεσόγειος και Ελληνική και Κυπριακή ΑΟΖ. Ο τουρκικός ισλαμισμός μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του 2016. https://youtu.be/GimRqJtqr3w

Τα "παράπονα" του ελληνικού τύπου για την αδράνεια των διεθνών δρώντων έναντι προκλήσεων της Τουρκίας

Διαβάζουμε :"Η ελληνο-κυπριακή επικράτεια σε κατάσταση τουρκικής πολιορκίας", "η Τουρκία προκαλεί στο Αιγαίο 6 μιλια μολις από το Καστελόριζο" ή την Κρήτη, "η Τουρκία απειλή την Ελλάδα με πόλεμο" κλπ "αλλά ΟΗΕ-ΗΠΑ-ΕΕ αδρανούν" μας παραπονείται, γεμίζοντας μας "αγανάκτηση", σχεδόν το σύνολο του ελληνικού τύπου, ηλεκτρονικού και εντύπου. Έπρεπε δηλαδή, όλος ο κόσμος να υποστηρίζει ένθερμα με δηλώσεις και - όπου δεν πίπτει λόγος - με βίαιη επιβολή, τα συμφέροντα μας. Ναι, είναι αλήθεια ότι το διεθνές δίκαιο (ότι είναι αυτό που αποκαλούμε διεθνές δίκαιο εν τέλει) μας "δικαιώνει". Όμως το παράπονο μας αυτό έπρεπε να είναι δευτερεύον: συμπληρωματικό της στρατηγικής μας προάσπισης των συμφερόντων των δύο Ελληνικών κρατών, των δύο Ελληνικών Δημοκρατιών (Ελληνικής και Κυπριακής). Εμείς έχουμε την υποχρέωση, συλλογικά, να βρούμε τον στοχασμένο, επιστημονικό τρόπο για να προβάλουμε τις επιδιώξεις μας, προσπαθώντας έτσι να επηρεάσουμε τους διεθνείς δρώντες να τις ενστερνιστούν όσο γίνεται περισσότερο και ετσι να τους πιέσουμε για πιο αποτελεσματική και ξεκάθαρη παρέμβαση τους. Πρέπει λοιπόν να σκεφτούμε ότι είναι δική μας ΑΠΟΤΥΧΙΑ η μη εκπλήρωση της φαντασίωσης μας της αυτόματης στήριξης και "δικαιοσύνης" και να οργανώσουμε την προσπάθειά μας για να την πραγματοποιήσουμε με ρεαλισμό, σε ένα κόσμο που έχουν και οι ... άλλοι ... συμφέροντα! Πρώτιστα όμως θα πρέπει να κατανοήσουμε ότι είναι ΔΙΚΗ ΜΑΣ η ευθύνη για την πορεία των εθνικών μας θεμάτων. Τότε μόνο θα κατορθώσουμε να επιδιώξουμε ενεργητικά, ρεαλιστικά, αξιοποιώντας τις όποιες ευκαιρίες δίνει η συγκυρία, χτίζοντας την θέση και το κύρος, της δημιουργίας του "περιβάλλοντος" που θα εγγυάται τα συμφέροντα μας. Αλλά πρώτα από όλα, πρέπει να είμαστε εμείς οι ίδιοι συνεπείς στις δηλωμένες επιδιώξεις μας. Τι σημαίνει αυτό; Σημαίνει ότι ο "άλλος" γνωρίζει το τι θέμε. Τούτο του δίνει δύο επιλογές: είτε να στηρίξει τις θέσεις μας (στα πλαίσια αμοιβαιότητας ή οποιασδήποτε άλλης αξιολόγησης του) είτε να είναι απέναντι (και το απέναντι να έχει αναλογικές συνέπειες). Επίσης σημαίνει ότι ο "άλλος" δεν θα βρεθεί στην πραγματικά εξοργιστική θέση, να έχει στηρίξει, για τους δικούς του λόγους, τις θέσεις μας και να βρεθεί "κρεμασμένος" πληρώνοντας τις συνέπειες (τίποτε δεν είναι χωρίς συνέπειες) ενώ εμείς τις απεμπολούμε (νομίζοντας ότι ... δεν τρέχει τίποτα). Είναι δηλαδή ζήτημα αυτογνωσίας, ρεαλισμού και αξιοπιστίας η εξωτερική μας πολιτική και όχι ... γραμμή παραπόνων (ξέρετε ελπίζω που αποθηκεύονται τα παράπονα: αν οχι ρωτήστε τις ετσιριες και δημοσιες υπηρεσίες που είναι αποδέκτες). Αρα λοιπόν το παράπονο σημαίνει ή αποτυχία και μετάθεση ευθύνης κυρίως για το εσωτερικό ακροατήριο ή είναι συντεταγμένο μέρος της στρατηγικής πίεσης για την υιοθέτηση της επιθυμητής θέσης. Όμως στην δεύτερη περίπτωση πρέπει να υπάρχει ... στρατηγική ... ΥΓ 1 όταν το ... μακρινό 1992 παρακολούθησα μεταπτυχιακά σεμινάρια (δημόσιου) διεθνούς δικαίου στην Ακαδημία Διεθνούς Δικαίου της Χάγης μας συμβούλευσαν από την πρώτη ημέρα να ξεχάσουμε όσα γνωρίζαμε για το εσωτερικό δίκαιο εάν θέλουμε να κατανοήσουμε το (δημόσιο) διεθνές. Προφανώς η συμβουλή είχε μια (μικρή) δόση υπερβολής αλλά υπήρξε απόλυτα αποκαλυπτική και ρεαλιστική !!!! ΥΓ 2 προς αποφυγή παρεξηγήσεων: εννοείται ότι πρέπει να βρεις συγκλίσεις των δικών σου εθνικών συμφερόντων με αυτά άλλων σημαντικών δρώντων στην περιοχή. Αλλιώς απλά θα ..χτυπάς το κεφάλι σου στον τοίχο . Πρόβλεψη: το κεφάλι θα σπάσει, όχι ο τοίχος ! ΧΑ ΧΑ ΧΑ Το χαριτολόγημα νομίζω ότι βοηθά στην κατανόηση της καταστροφικής επίπτωσης μιας πολιτικής που δεν λαμβάνει υπόψη τους υπόλοιπους διεθνείς δρώντες, ιδίως δε τις μεγάλες δυνάμεις και βεβαίως ... υπερδυνάμεις! Όπως όμως εννοείται επίσης (και αυτο συνήθως ... υποτιμάται) ότι πρέπει να έχεις στρατηγική με απόλυτα ξεκάθαρες επιδιώξεις ώστε να προωθήσεις συγκλίσεις και επηρεάσεις μεθοδικά, στη βάση της ενεργητικής προβολής και προώθησης των κοινών συμφερόντων, τους διεθνείς δρώντες και οργανισμούς.

Ο Διονύσης Παντής στο Armyvoice συζητά με την Ιωάννα Ηλιάδη

Το ΥΠΕΞ αντιμετωπίζει φοβικά την Τουρκία, υποστηρίζει στο Armyvoice.gr ο πρόεδρος της Ένωσης δικηγόρων για τα εθνικά θέματα Διονύσης Παντής

Τι σηματοδοτεί η παρουσία του Τσεσμέ στο Αιγαίο; Γιατί οι τουρκικές βλέψεις είναι παγκόσμιες και δεν περιορίζονται μόνο στην δική μας γειτονιά; Πώς χτίζεται η αποτροπή;

Για όλα αυτά μιλήσαμε με τον κ. Διονύση Παντή, Πρόεδρο της Ένωσης δικηγόρων για τα Εθνικά Θέματα και ιδρυτικό μέλος του ΠΡΑΤΤΩ.

Ο κ. Παντής υποστηρίζει ότι το υπουργείο Εξωτερικών διαχρονικά αντιμετωπίζει την Τουρκία φοβικά, με αποτέλεσμα να έχει παγιωθεί αυτή η αντιμετώπιση. Επισημαίνει δε ότι πρέπει να χτίσουμε αποτροπή. Η Τουρκία με την γαλάζια πατρίδα προωθεί σταθερά την πολιτική των ισλαμιστών του AKP επισημαίνει ο κ. Παντής και εκτιμά ότι αυτή η πολιτική θα συνεχιστεί και τα επόμενα χρόνια.

Συμφέρει ή όχι την Ελλάδα να πάει στη Χάγη; Η Ελλάδα σέβεται το διεθνές δίκαιο απαντά, και μπορεί να πάει, αλλά θα πρέπει να δούμε το πλαίσιο που θα τεθεί.

Η Κύπρος, η Ελλάδα, ο Ελληνισμός ενόψει της νέας πενταμερούς

 

      Επιτροπή Κυπριακής-Ελληνικής Φιλίας και Συμπαράστασης στην Κύπρο

Η Κύπρος, η Ελλάδα, ο Ελληνισμός ενόψει της νέας πενταμερούς

Η άτυπη πενταμερής που προγραμματίζεται  να πραγματοποιηθεί από 27 έως 29 Απριλίου,  δεν αποτελεί μια απλή προπαρασκευαστική διαδικασία αλλά αντιθέτως, έχει πολύ σημαντικό πολιτικό  χαρακτήρα, ιδιαίτερα μετά τις ιταμές δηλώσεις του Ερντογάν περί «δύο κρατών» στην Κύπρο.

 

Η άτυπη και άνευ προϋποθέσεων πενταμερής δεν είναι διαδικαστικού χαρακτήρα συνάντηση και, ως εκ τούτου, εγκυμονεί κίνδυνους και παγίδες για την Κυπριακή Δημοκρατία. Η Τουρκία επιθυμεί να επιβάλλει ένα καθεστώς συνομοσπονδίας θέτοντας υπό την επικυριαρχία της το σύνολο του νησιού και βέβαια του πλούτου της Κύπρου, θαλάσσιου και μη.

 

Οι κυβερνήσεις της Ελλαδος και της Κύπρου  οφείλουν να βάλουν φραγμό στις προσπάθειες που καταβάλλει τμήμα της βρετανικής πολιτικής να εκβιαστεί και να «παραδοθεί» η Κυπριακή Δημοκρατία σε αυτά τα σχέδια. Παράλληλα, θα πρέπει οι δυο κυβερνήσεις να  επιμείνουν στην εμπλοκή των Μονίμων Μελών του Συμβουλίου της Ασφάλειας των Ηνωμένων Εθνών στην διαδικασία της πενταμερούς.

 

Η Επιτροπή θεωρεί τις παρακάτω 5 προϋποθέσεις ζωτικής σημασίας για οποιαδήποτε επανέναρξη μιας σοβαρής διαπραγμάτευσης:

 

Πρώτον, η ελληνική πλευρά θα πρέπει να μην αποστεί από την θέση  του  Γ.Γ. του ΟΗΕ, οπως αυτή εκφράστηκε στο Κραν Μοντανά ο οποίος έκανε αποδεκτή την ελληνική πρόταση περί κανονικού κράτους στην Κύπρο χωρίς εγγυήσεις και ξένα στρατεύματα.  

 

Δεύτερον, θα πρέπει να εντατικοποιηθεί, εκ νέου, μια δυναμική εκστρατεία διαφώτισης των κρατών-μελών του Συμβουλίου Ασφαλείας και των κοινωνιών τους για την πραγματική φύση του Κυπριακού, ως προβλήματος παραβίασης του διεθνούς δικαίου και του καταστατικού χάρτη του ΟΗΕ με συνεχείς προκλητικές και παράνομες ενέργειες από την τουρκική πλευρά (ανακήρυξη ψευδοκράτους, προσπάθεια εποικισμού των Βαρωσίων, δημιουργία τετελεσμένων επι του εδάφους, παραβιάσεων κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας  κ.ά. ).

 

Τρίτον, οποιαδήποτε λύση θα πρέπει να βασίζεται στην συγκρότηση ενός κράτους της Κύπρου με μια κυριαρχία, όπου Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι θα ζουν αρμονικά και θα ευημερούν ως πολίτες της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Θα πρέπει να εφαρμοστεί λύση που θα στηρίζεται αμιγώς στις διατάξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και όχι λύση έξω και πέρα από τις διατάξεις του ευρωπαϊκού δικαίου.

 

Τέταρτον, εκφράζουμε  με κάθε τρόπο την συμπαράσταση και την αλληλεγγύη μας στους Τουρκοκυπρίους που βρίσκονται αντιμέτωποι με τον σκληρό αυταρχισμό της Άγκυρας, την καταπάτηση των δημοκρατικών δικαιωμάτων τους και την αλλοίωση των δημογραφικών, κοινωνικών και πολιτιστικών χαρακτηριστικών τους.

 

Πέμπτον, η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να  σταματήσει να αντιμετωπίζει το Κυπριακό, δηλαδή τον ευρύτερο ελληνισμό, ως ένα βάρος. Αντίληψη που είχε και η Δεξιά στη δεκαετία του πενήντα.

 

Σε αυτούς τους άξονες η Ελλάδα οφείλει να στηρίξει και να συνδράμει στον αγώνα της Κυπριακής Δημοκρατίας για μια δίκαιη λύση του Κυπριακού και την μετατροπή της Μεγαλονήσου σε ένα κανονικό κράτος, χωρίς κατοχικά στρατεύματα και καθεστώς εγγυήσεων που  τελικά θα συμβάλλει στην ευημερία του συνόλου των νόμιμων κατοίκων της Κύπρου.  

 

                 Επιτροπή Κυπριακής-Ελληνικής Φιλίας και Συμπαράστασης στην Κύπρο

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Είναι μεγάλη η τιμή και η χαρά της συμμετοχής μας στην ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ  ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ που συστήθηκε στις 22.1.2021  με την συμμετοχή τόσων αξιόλογων προσωπικοτήτων από Ελληνική και Κυπριακή Δημοκρατία και της εξυπηρέτησης της και μέσω των υποδομών του γραφείου μας.

Όποιος θέλει να επικοινωνήσει με την Επιτροπή, μπορεί να το κάνει στην ηλεκτρονική διεύθυνση: ekefsk@gmail.com  ή στα τηλέφωνα: Πέτρος Μαυροειδής, πρέσβης ε.τ. τηλ 6980368740, Διονύσης Παντής, Δικηγόρος τηλ 6972321585 & 21 3045 5530, και Κύπρο Χρυσοστομίδη, πρώην Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, τηλ 0035799673632 (Κύπρο), στις ώρες 17.00 – 20.00 .

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο και ο αρχικός κατάλογος συμμετεχόντων στην Επιτροπή: 

 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ  ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

 

Συμπληρώθηκαν ήδη 60 χρόνια από την ίδρυση  του ανεξάρτητου κράτους  της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όλα αυτά τα χρόνια με αγωνία και ανησυχία παρακολουθούμε την πορεία της και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει για την επιβίωση της, ιδιαίτερα μετά την τουρκική εισβολή του 1974.

Η πρωτοβουλία μας  για την Κύπρο έχει ως  στόχο με  πατριωτισμό και υπευθυνότητα να συμβάλουμε σε μια δίκαιη λύση του Κυπριακού, στην απελευθέρωσή των κατεχόμενων από την Τουρκία εδαφών της και στην επανένωση  του νησιού, να απαλλάξουμε τους Τουρκοκύπριους από την μπότα του κατακτητή, ενισχύοντας  την Κυπριακή Δημοκρατία  σε διεθνές επίπεδο.

Πιστεύουμε ότι η σύσταση της  Επιτροπής  Ελληνοκυπριακής Φιλίας και Συμπαράστασης  προς την Κύπρο είναι αναγκαία σήμερα όσο ποτέ άλλοτε. Σε καιρούς δύσκολους για τον ελληνισμό, τη στιγμή που η Τουρκία μεθοδεύει την αποκοπή της Κύπρου  από την Ελλάδα και την απομόνωσή της, τη στιγμή που επιδιώκει την περαιτέρω υπονόμευση της Κυπριακής Δημοκρατίας, εξακολουθώντας να κατέχει μεγάλο ποσοστό του εδάφους της και να επικαλείται ανύπαρκτα δικαιώματα  στις θάλασσες της, η Ελληνική κοινωνία πρέπει να αντιδράσει. Να σταθεί αρωγός στο πλευρό της Κύπρου παρέχοντας την απαιτούμενη υποστήριξη,  αντιλαμβανόμενη τους κινδύνους που ελλοχεύουν για την ειρήνη και ασφάλειας στην περιοχή από εκείνους που επιδιώκουν την συνεχή συρρίκνωση του ελληνισμού και των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων, Αρμένιων, Λατίνων και Μαρωνιτών.

Καλούμε κάθε πολίτη στην Ελλάδα και στην Κύπρο, να συμμετάσχει στην πρωτοβουλία μας, να συνδράμει τις προσπάθειες μας που στοχεύουν στην ενδυνάμωση της φιλίας, της συνεργασίας, της καλύτερης  επικοινωνίας και του συντονισμού μεταξύ των δύο κρατών και των δύο λαών. Στην γνώση και κατανόηση της ιστορίας κάθε πλευράς και των κοινών συμφερόντων τους.

Να συνδράμει και να συνεχίσει να αγωνίζεται ενάντια στη συνεχιζόμενη  τουρκική προκλητικότητα που βιώνουμε σήμερα, διεκδικώντας το αυτονόητο: Την επίλυση του Κυπριακού στη βάση των αποφάσεων των ΗΕ και των αρχών της ΕΕ. Την κατάργηση του αναχρονιστικού καθεστώτος των εγγυήσεων και την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής. Τον πλήρη σεβασμό στις δημοκρατικές αρχές και στα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των Κυπρίων. Μόνο τότε θα επέλθει μόνιμη ειρήνη, αληθινή συμφιλίωση και επούλωση των πληγών που χαίνουν ακόμα.

 

ΥΓ

Η Επιτροπή είναι ανοικτή στον κάθε πολίτη που θέλει να δυναμώσει την φιλία των δύο κρατών και λαών. Που θέλει να στηρίξει την Κύπρο. Η Επιτροπή επιδιώκει την δημοκρατική σύσφιξη των σχέσεων ανάμεσα στους δύο λαούς.

 

Όποιος θέλει να επικοινωνήσει με την Επιτροπή, μπορεί να το κάνει στην ηλεκτρονική διεύθυνση: ekefsk@gmail.com  ή στα τηλέφωνα: Πέτρος Μαυροειδής, πρέσβης ε.τ. τηλ 6908368740, Διονύσης Παντής, Δικηγόρος τηλ 6972321585 & 21 3045 5530, και Κύπρο Χρυσοστομίδη, πρώην Υπουργό της Κυπριακής Δημοκρατίας, τηλ 0035799673632 (Κύπρο), στις ώρες 17.00 – 20.00 .

Στην Επιτροπή συμμετέχουν :

Ανεμάς Κώστας, Αρχιτέκτονας, πρ. Πρόεδρος Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα,

Βέης Γεώργιος, Πρέσβης ε.τ., λογοτέχνης,

Γενιά Γεωργία, εκπαιδευτικός, π.Βουλευτης ΣΥΡΙΖΑ, Α Πειραιώς και Νήσων,

Γεωργής Γεώργιος, πρ. Πρέσβης της Κύπρου στην Ελλάδα,

Γιαντζής  Δημήτριος, Αντιστράτηγος ε.α.,

Γράτζιος Δημήτριος, Αντιστράτηγος ε.α.,

Γουλιάμος Κώστας, Πρύτανης Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου,

Δανιήλ Ανθούλα, Δρ Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, κριτικός, μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων,

Δαρδανός Γιώργος, επ. Πρόεδρος Εκδοτών Βιβλίου,

Δρακόπουλος Κώστας, Δημοσιογράφος,

Δούλας Αντώνης, Πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αγωνιστών Κύπρου ΚΥΠΡΟΣ 1974,

Θεοδωρίτσης Διονύσης, Αντιστράτηγος ε.α.,

Καζάζη Χριστίνα, ηθοποιός, φιλόλογος,

Καλμπουρτζή Μαρία, Πρόεδρο της Πανελλήνιας Επιτροπής Γονέων και Συγγενών Αδηλώτων Αιχμαλώτων και Αγνοουμένων Κυπριακής Τραγωδίας

Καρακωσταντής Νίκος, Υποστράτηγος  ε.α., απόφοιτος ΑΣΚΤ,

Κοτζιάς Νίκος, πρ. ΥΠΕΞ της Ελληνικής Δημοκρατίας, Καθηγητής Πολιτικών Θεωριών των Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιου του Πειραιά,

Κόττιος Άγγελος, Πρύτανης Πανεπιστημίου Πειραιά,

Κουίκ Τέρενς, δημοσιογράφος, πρώην Υφυπουργός Εξωτερικών

Κωνσταντίνου Κωστάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Frederick

Λέανδρος Νίκος, Καθηγητής, π. Αντιπρύτανης Πάντειο Πανεπιστήμιο,

Λίτινα Κατερίνα, πρ. Διευθύντρια Προσωπικού ΓΓΑΕ,

Λουκοπούλου Μαριλίζα, Εμπειρογνώμονας Πρεσβευτής – Σύμβουλος Α΄, ε.τ.,

Μαυροειδής Πέτρος, Πρέσβης ε.τ.,

Μουσούρης Δημήτρης, Δικηγόρος,

Μπόλαρης Ηλίας, Δικηγόρος,

Μπόση Μαίρη, Καθηγήτρια ΠΑΠΕΙ στον  τομέα της Διεθνούς Ασφάλειας,

Νεοφυτίδης Αντρέας, Δημοσιογράφος, Ποιητής, Μεταφραστής,

Νικολακοπούλου – Στεφάνου Ηρώ, Ομότιμη Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου

Νικόλτσιος Κώστας, Δημοσιογράφος, Διευθύνων Σύμβουλος  του ρ/σ "105,5 ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ" και της εφημερίδας "Η ΑΥΓΗ",

Ουζούνης Νίκος, Καθηγητής Πολυτεχνείου Θράκης,

Παναγιωτόπουλος Πέτρος, Πρέσβης ε.τ.,

Παντελάτος Δημήτριος, Υποπτέραρχος (Ι) ε.α., 

Παντής Διονύσης, Δικηγόρος στον Αρειο Πάγο,

Παπαμιχαήλ Λεφτέρης, Δικηγόρος

Παπαχαραλάμπους Χάρης, καθηγητής Ποινικού Δικαίου και Φιλοσοφίας Δικαίου στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Κύπρου,

Πιπόνα Παναγιώτης, Ανώτατος Αεροσυνοδός, εκπαιδευτής αεροσυνοδών, 

Πλακούδας Σπύρος, Επίκουρος Καθηγητής Εθνικής Ασφάλειας στο Rabdan Academy (ΗΑΕ) και Αντιπρόεδρος του ΚΕΔΙΣΑ,

Ρούσος Σωτήρης, Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, επιστημονικός υπεύθυνος του Κέντρου Μεσογειακών, Μεσανατολικών και Ισλαμικών Σπουδών,

Σιάση Ελένη, Κλασική Φιλόλογος, Αντιπρόεδρος του Κέντρου Κοιν. Πρόνοιας Περιφέρειας Ηπείρου,

Σιδέρης Σπύρος, Δημοσιογράφος Ιδρυτής του  IBNA (Independent Balkan News Agency)

Σταφιδά Άννα, Δημοσιογράφος,

Στεφάνου Κωνσταντίνος, Ομότιμος Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου,

Συλούρης Γιώργος, Δικηγόρος,

Σφέτας Σπυρίδων, Καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Βαλκανικής Ιστορίας ΑΠΘ,

Τσακνής Διονύσης, συνθέτης -στιχουργός,

Τομαρά Σιδέρη Ματούλα, Καθηγήτρια ΠΑΝΤΕΙΟΥ,

Τριπολίτης Νικόλαος, Πρόεδρος Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ρόδου,

Φαραντούρης Νικόλαος, Καθηγητής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά,

Φιλίππου Διονύσης, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου,

Φωτίου Βασιλική, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός,

Χατζηπέρος Τάκης, πρ. Α/ρχης Νήσων Πειραιά,

Χαρλαύτη Μπέττυ, Ερμηνεύτρια,

Χρυσοστομίδης Κύπρος, πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως Κυπριακής Δημοκρατίας,

Ψύλος Μιχάλης, δημοσιογράφος.

Για μία ακόμη φορά Ευρωπαϊκή Ενωση και Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ανίκανοι να υπερασπίσουν Ευρωπαϊκές Αξίες και Συμφέροντα Ασφαλείας δύο Κρατών Μελών τους: Ελλάδας και Κύπρου.

 

Pacta sunt servanda ;

"Με την άλλη !" όπως προσφιλώς έλεγε ο συγχωρεμένος αείμνηστος πατέρας μου, σκωπτικά βεβαίως, σε αντίστοιχες περιπτώσεις.

Για μία ακόμη φορά Ευρωπαϊκή Ενωση και Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποδεικνύονται ανίκανοι να υπερασπίσουν Ευρωπαϊκές Αξίες και Συμφέροντα Ασφαλείας δύο Κρατών Μελών τους: Ελλάδας και Κύπρου. 

Οι αρχές της Ευρωπαϊκής Αλληλεγγύης, οι ευρωπαϊκες φιλοδοξίες για κοινή ευρωπαϊκή πολιτική εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας και άμυνας εμφανίζονται κενές περιεχομένου και απογοητεύουν κυρίως τους Ευρωπαϊστές στις δύο χώρες αναγκάζοντας τους σε ρεαλιστικές προσεγγίσεις που αποδίδουν στα ίδια τα κράτη μέλη την ευθύνη για τις πολιτικές σε εξωτερικά θέματα και θέματα άμυνας.

Κατά τα άλλα, Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία, η πρώτη χώρα Κράτος Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σαράντα έτη τώρα, παραμένουν σε επιφυλακή για θερμό επεισόδιο με τον αναθεωρητή γείτονα.

Σε ελληνική κυβέρνηση και ΕΕ όλα καλά ;

Δυστυχώς αυτό είναι το συμπέρασμα από τη συμφωνία των ευρωπαίων ηγετών στο θέμα της τουρκικής προκλητικότητας, αφού κυρώσεις δεν ελήφθησαν ούτε χθες, παρότι ο Δεκέμβριος ήταν η καταληκτική ημερομηνία σύμφωνα με την προηγούμενη απόφαση του ίδιου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου!

Μάλιστα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σε έναν κακόγουστο προγραμματισμό, όρισε επόμενη σύνοδο του κορυφαίου θεσμού ανήμερα της Εθνικής επετείου: την 25η Μαρτίου !

Εντέλει αγαπητοί φίλοι και φίλες βλέπετε ότι και η αρχή αυτή του πολυαναφερόμενου pacta sunt servanda ισχύει στην πολιτική και στις διεθνείς σχέσεις κατά περίπτωση (παρότι ομνύει σε καθολικότητα) ...

 

ΥΓ.1. Νέο "Κουράγιο Έλληνες" από Ευρωπαϊκή Ενωση, μέχρι Μάρτιο και βλέπουμε, για να θυμηθούμε και λίγο Ολι Ρεν (καλό θα μας κάνει)!

ΥΓ.2. Ελπίζω ότι θυμάστε και το pacta sunt servanda του Κυρίου Σόιμπλε ;

καλημέρα Σας !

Διονύσης Παντής, 

Δικηγόρος στον Αρειο Πάγο

NET24 14 10 2020: ο Διονύσης Παντής στην εκπομπή του Βασίλη Ταλαμάγκα. Χ...