Κοιτάξτε αυτό !

Ηow Turkish ruling Islamic elite manages intervention by central bank or regulator of Stock Exchange

On 16 September 2026, Borsa İstanbul activated the intra-session market-wide circuit breaker (Endekse Bağlı Devre Kesici) when the BIST 100 ...

Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ουκρανία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Ουκρανία. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Είναι η Ευρώπη το «θύμα» της πολιτικής των ΗΠΑ στην Ουκρανία;

Είναι η Ευρώπη το «θύμα» της πολιτικής των ΗΠΑ στην Ουκρανία;
Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο Independent Balkan News Agency (IBNA) το ανεξάρτητο πρακτορείο ειδήσεων που επικεντρώνεται στην ευρύτερη περιοχή της Νοτιοανατολικής Ευρώπης και της Ανατολικής Μεσογείου στον παρακάτω σύνδεσμο link: https://www.ibnaeu.com/2024/06/13/einai-i-evropi-to-thyma-tis-politikis-ton-ipa-stin-oukrania/ Κυρίαρχη στην πολιτική συζήτηση παρουσιάζεται η άποψη ότι οι Ευρωπαϊκές χώρες σύρονται και φέρονται από τις ΗΠΑ και ότι αυτό είναι αποτέλεσμα της ασύμμετρης μεταξύ τους διάχυσης της ισχύος (με την ΗΠΑ να είναι ο ισχυρός πόλος στις διμερείς σχέσεις που επιβάλει εξαναγκασμένη συμμόρφωση στην αδύναμη Ευρώπη). Επίσης υποστηρίζεται ευρέως ότι, στην Αμερικανική στρατηγική έναντι της Ευρώπης οφείλεται η έλλειψη συνεκτικής Ευρωπαϊκής Εξωτερικής Πολιτικής και η έλλειψη αμυντικού βραχίονα της ΕΕ και όχι στους ινδοευρωπαϊκούς εθνικούς/εθνικιστικούς ανταγωνισμούς. Περαιτέρω ότι εν τέλει, η Ευρώπη και τα Ευρωπαϊκά κράτη υφίστανται παθητικά τον αναγκαστικό συγχρονισμό της εξωτερικής πολιτικής τους στις επιλογές των ΗΠΑ. Στην περίπτωση του Ουκρανικού ζητήματος, φυσική συνέπεια της παραπάνω θεωρίας, είναι ότι η Ευρώπη και οι Ευρωπαϊκές χώρες ακολούθησαν την πολιτική των ΗΠΑ, από αρχής της «πορτοκαλή επανάστασης», της «υπονόμευσης» των συμφωνιών του Μίνσκ με τον αθρόο εξοπλισμό της Ουκρανίας και στρατιωτικής βοήθειας και εκπαίδευσης, με αποτέλεσμα να εγκλωβιστούν στην παρούσα σύρραξη και να υποστούν αυτές μόνες, τις σημαντικότερες δυσμενείς συνέπειες, ιδίως με την αποκοπή τους από την άμεση τροφοδότηση τους από την Ρωσία με φτηνή ενέργεια. Γεγονός που επιβραδύνει τις οικονομίες τους και μειώνει την ανταγωνιστικότητα των βιομηχανιών τους, ενώ οι ΗΠΑ κερδίζουν πουλώντας τους ακριβό σχιστολιθικό αέριο. Είναι όμως έτσι; Η κλιμάκωση στην Ουκρανία, μέσα στην Ευρώπη, ήταν σίγουρα μία ιδιαίτερα σημαντική, για την ευρωπαϊκή ασφάλεια, πρόκληση. Σίγουρα μεγαλύτερη από την αμερικανική επίθεση και εισβολή στο Ιράκ, για ιδιαιτέρως προφανείς λόγους. Στην περίπτωση του ΙΡΑΚ όμως, η Ευρώπη και οι περισσότερες Ευρωπαϊκές χώρες (ιδίως Γαλλία – Γερμανία) αμφισβήτησαν και δεν συντάχθηκαν με την αμερικανική στρατηγική, δεν έγιναν μέλη της συμμαχίας των προθύμων εκτός της πάντα πρόθυμης Μεγάλης Βρετανίας και της Ολανδίας. Χαρακτηριστική η περίπτωση της Γαλλίας και του Πρωθυπουργού της Ζακ Σιράκ που αρνήθηκε την ευρωπαϊκή και Γαλλική στήριξη. Αλλά και η ευρωπαϊκή στάση έναντι του Ιράν έχει έντονα σημεία διαφοροποίησης ιδίως μετά την απόσυρση (με απόφαση του Προέδρου Τραμπ) από την συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν. Οι ΗΠΑ με τις αποτυχίες τους στο Αφγανιστάν, όπου αποχώρησαν αφήνοντας πολλούς από τους συνεργάτες τους στο έλεος των Ταλιμπάν και σχεδόν το σύνολο του εξοπλισμού τους εκεί «δώρο» στους ακραίους ισλαμιστές, στην Συρία, όπου οι πλέον πιστοί τους σύμμαχοι αφέθηκαν εκτεθειμένοι τόσο στην Συρία σε τρεις τουρκικές επιχειρήσεις-εισβολές, όσο και στο εσωτερικό της Τουρκίας το φιλοαμερικανικό Δημοκρατικό Κόμμα, με τον ηγέτη του ακόμη στην φυλακή, αλλά και αλλού , είναι πλέον ξεκάθαρο ότι δεν μπορούν να θεωρηθούν ο μακροχρόνιος σύμμαχος που εξασφαλίζει την ευρωπαϊκή ασφάλεια χωρίς να χρειάζεται ευρωπαϊκή αμυντική δυνατότητα . Η προεδρική θητεία Τραμπ έθεσε, με τον πλέον ωμό τρόπο, τα όρια της παγιωμένης αντίληψης ότι οι ΗΠΑ θα εγγυώνται εις το διηνεκές την ευρωπαϊκή ασφάλεια. Πάρα πολύ δηλωτικά τότε και ορισμένα, οι ευρωπαϊκές χώρες και ιδίως η Γερμανία, αρνήθηκαν expressis verbis τις αξιώσεις Τραμπ και συγκεκριμένα, την αύξηση των στρατιωτικών τους δαπανών σε ποσοστό άνω του 2% του ΑΕΠ τους, απεξάρτηση τους από το ρωσικό αέριο και αντικατάσταση του από το ακριβότερο Αμερικανικό σχιστολιθικό: στην βάση της «ενεργειακής ασφάλειας» της Ευρώπης και … ορισμένα, καθώς η προστασία πλέον στην νέα «επιχειρηματική» θεώρηση δεν είναι «δωρεάν». Ο πρόεδρος Τραμπ αναρωτιόνταν … φωνακτά γιατί να πληρώνει και ενδιαφέρονται οι ΗΠΑ για προβλήματα στη Συρία ή βόρεια Αφρική ή Μέση Ανατολή περιοχές τόσο μακριά από τις απομονωμένες και απομακρυσμένες ακτές των ΗΠΑ και τόσο κοντά στην Γηραιά αλλά πλούσια Ευρώπη; Τότε η Ευρώπη εναντιώθηκε στις ΗΠΑ του Τραμπ (ιδίως η Γερμανία) στις απαιτήσεις αυτές που σήμερα, μεσούσης της Ουκρανικής περιπέτειας, έχουν όλες, de facto και απόλυτα, ικανοποιηθεί. Είναι λοιπόν ξεκάθαρο ότι η Ευρώπη και οι Ευρωπαϊκές χώρες: α) είχαν όλα τα … αποδεικτικά στοιχεία που χρειάζονταν (και την … αναλυτική δυνατότητα) ότι καλό θα ήταν να στηριχτούν σε ίδιες δυνάμεις μάλλον παρά αποκλειστικά στις ΗΠΑ, β) όπου επέλεγαν πολιτικά πολύ καλά (και απόλυτα και σκληρά) αντιπαρατάσσονταν στις ΗΠΑ, σε θέματα που αφορούσαν πολύ επουσιωδέστερα για τις ίδιες, ζητήματα. Γιατί λοιπόν, εάν το ήθελαν πολιτικά, δεν αντιτάχθηκαν σθεναρά στην πολιτική των ΗΠΑ και στην Ουκρανία; Και μάλιστα μετά το Brexit, όπου το Ηνωμένο Βασίλειο είχε κάθε λόγο στην στρατηγική του να αποδυναμώσει την Ευρώπη, να εφαρμόσει την πολιτική του αποσύνδεσης της από την Ρωσία, δημιουργώντας έναν απροσπέλαστο μεσαίο ευρωπαϊκό τείχος, που να περιλαμβάνει την Πολωνία στο Βορρά, να περνά από Ουκρανία στο μέσο και να συνεχίζει προς Ρουμανία, Βουλγαρία.
Πολύ πριν ανέλθουν στο διεθνές στερέωμα ως Παγκόσμια Δύναμη, οι νεαρές τότε ΗΠΑ, οι Ευρωπαϊκές δυνάμεις Αγγλία, Γαλλία, Αυστροουγγαρία, συμφωνούσαν όλες ότι βασική τους στρατηγική αποτελεί η απομόνωση της Ρωσίας γιαυτό και πεισματικά της αρνούνταν τον Έλεγχο των Στενών της Κωνσταντινούπολης (Δαρδανέλια), αλλά και, ει δυνατόν, τον έλεγχο της Μαύρης Θάλασσας. Και αυτά πριν αποκαλυφθούν οι τεράστιοι πλουτοπαραγωγικοί πόροι (εκτός των σιτηρών) της Ρωσίας. Ο δε Ναπολέων, όπως εκμυστηρεύτηκε στην ηρεμία και … απομόνωση της Αγίας Ελένης (μετά το διάσημο Βατερλώ, την σύλληψη και εξορία του to 1816) στον ακόλουθο του κόμη Las Cases, μεγαλύτερος αντίπαλος της Γαλλίας και από αυτή την ναυτική Αγγλία (που μπορούσε ανά πάσα στιγμή να της επιτεθεί), είναι η Ρωσία, η οποία, κατά τον μέγα πολιτικό και στρατηλάτη, αποτελούσε τον μεγαλύτερο κίνδυνο για τη Δύση. Η Ρωσία, με τις αχανείς εκτάσεις (στις οποίες όταν κινδύνευε μπορούσε να αποτραβηχτεί και όποτε ετοιμαστεί να … επανέλθει) και τις ευρωασιατικές τεράστιες ανθρώπινες εφεδρείες, ήταν το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ευρώπης (εξού και η σημασία της ενδιάμεσης Πολωνίας). Αλλά και μετά, όταν είχε γίνει γνωστός ο ενεργειακός πλούτος της Ρωσίας, τον οποίο βέβαια, μαζί με τις αχανείς αγροτικές «ειδυλλιακές» για τους κυρίαρχους «Αρίους» (sic και sick), εποφθαλμιούσαν ο Χίτλερ και η ναζιστική Γερμανία, ο Χίτλερ επέλεξε τον δύσκολο δρόμο προς την «υποδεέστερη» σλαβική Ρωσίας (για την εξασφάλιση της ενέργειας και του ζωτικού χώρου κυριαρχίας των Αρίων) και όχι την συνέχιση, μετά την Ρουμανία προς τα πετρέλαια της, υπό έλεγχο της αδελφής φυλετικά Αγγλίας, Μοσούλης (δια μέσω της φιλικής Τουρκίας), όπως γερμανοί στρατηγιστές είχαν προτείνει. Κατά συνέπεια, ήταν αυτοτελώς θελκτική η προοπτική της κατατριβής της Ρωσίας, μέσω και της Ουκρανίας, αλλά και της Βαλτικής και νοτίως της Γεωργίας και η συνακόλουθη πιθανή αλλαγή καθεστώτος, με την ανάδειξη σε μία αδύναμη Ρωσία μίας φιλοδυτικής (και φιλοευρωπαϊκής) κυβέρνησης, η οποία βέβαια (λόγω μεγέθους ίσως και άλλων «παραγόντων») δεν θα ελάμβανε ισότιμο στάτους στο ευρωπαϊκό ή ευρωατλαντικό οικοδόμημα. Αυτός λοιπόν μάλλον ο λόγος της Ευρωπαϊκής προθυμίας και όχι η αυτόματη στοίχιση με τις νεαρές ΗΠΑ, που όπως είπαμε, συμβαίνει (αν και όταν συμβαίνει) … επιλεκτικά. Γιατί λοιπόν οι Ευρωπαϊκές χώρες να μην έλυναν το αμυντικό τους πρόβλημα (Ρωσία), γεγονός που θα τις αποδέσμευε και από την ανάγκη της αμυντικής ομπρέλας των ΗΠΑ και ταυτόχρονα, να ελάμβαναν, ως γειτνιάζουσες οικονομικά ισχυρές χώρες και μία λεόντεια μερίδα από την αδύναμη, σε τροχιά παρακμής και αποσύνθεσης, Ρωσία; Σε αυτή την στρατηγική οι ΗΠΑ ήταν ο αναγκαίος ευρωπαϊκός σύμμαχος, λόγω της στρατιωτικής/τεχνολογικής ισχύος της. Όχι ο δυνατός στον οποίο δεν μπορούν να αρνηθούν.
Αλλά και γενικότερα, η επιτυχημένη κατατριβή της Ρωσίας και ένταξη της στο γεωοικονομικό γεωπολιτικό δυτικό άρμα, γενικότερα για τη Δύση, μαζί με τον έλεγχο των ΗΠΑ του Ειρηνικού Ωκεανού φαίνεται ότι εξασφαλίζει την παγκόσμια κυριαρχία της για απροσδιόριστο χρονικό πλαίσιο αφού οριοθετεί εξαναγκαστικά και αναπόδραστα την ανερχόμενη Κίνα. Το γεγονός ότι δεν υπολογίσθηκε η περίπτωση να μην πάνε καλά τα πράγματα δεν είναι μοναδική περίπτωση, έχει συμβεί και στο παρελθόν δεν αναιρεί την αυτόνομη Ευρωπαϊκή και όχι εξαρτημένη, αξιολόγηση της ουκρανικής στήριξης. Σε κάθε περίπτωση τώρα, η στήριξη στην Ουκρανία είναι μεγαλύτερη αναγκαιότητα, αφού η κατάρρευση των κρατικών δομών στην Ουκρανία, μετά 28 μήνες πολέμου, θα ήταν μεγάλο πλήγμα για την Ευρώπη καθώς θα αύξανε τις ροές προσφύγων αλλά και ανάγκες οικονομικής – ανθρωπιστικής στήριξης. Όπως και περισσότερο απευκταία η τυχούσα απομάκρυνση των ΗΠΑ από την Ουκρανία, αλλά και γενικότερα την Ευρώπη. Αθήνα, 12.6.2024 Διονύσης Παντής, Δικηγόρος Αθηνών, γεωπολιτικός αναλυτής.

Τα δώδεκα σημεία της Κίνας για την επίλυση του Ουκρανικού αλλά και για τον νέο πολυπολικό (;) κόσμο !

Τα δώδεκα σημεία της Κίνας για την επίλυση του Ουκρανικού αλλά και για τον νέο πολυπολικό (;) κόσμο ! Αναμένονταν με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον η πρόταση της Κίνας για την επίλυση του Ουκρανικού. Από το περιεχόμενο της και ιδίως από το πόσο κοντά θα ήταν στις ρωσικές θέσεις αλλά την αντιμετώπιση της από τους βασικούς παίκτες, είχαμε επιχειρηματολογήσει ότι θα εξαχθούν σχετικά ακριβή συμπεράσματα για το που πηγαίνει ο πλανήτης στο βραχυπρόθεσμο & ίσως μεσοπρόθεσμο μέλλον. Η Κινεζική πρόταση μόλις έγινε γνωστή. Πρόκειται για μία πολύ Κινεζική πρόταση με … γερές δόσεις Κομφουκιανισμού. Αποτελεί κάτι πολύ διαφορετικό από τις συνήθεις «κλασικές» ειρηνευτικές προτάσεις και διπλωματικές διαμεσολαβήσεις. Τα 10 σημεία της πρότασης της Κίνας για την Ουκρανία ουσιαστικά αποτελούν τα βασικά σημεία της εξωτερικής της πολιτικής. Περιληπτικά είναι τα παρακάτω: 1. Σεβαστείτε την κυριαρχία όλων των χωρών αλλά ταυτόχρονα εγκαταλείψτε την νοοτροπία του Ψυχρού Πολέμου. 2. Σταματήστε τον πόλεμο τώρα. Σε τέτοιου τύπου συγκρούσεις όπως στην Ουκρανία δεν υπάρχουν νικητές και ηττημένοι. 3. Ξεκινήστε ειρηνευτικές συνομιλίες. 4. Λύστε την ανθρωπιστική κρίση. 5.Αυστηρή προστασία των αμάχων και 6. των αιχμαλώτων πολέμου. 7. Διατήρηση της ασφάλειας των πυρηνικών σταθμών 8. Μειώστε τους στρατηγικούς κινδύνους (όχι στην χρήση πυρηνικών όπλων ή απειλή της χρήσης τους) . 9 Εγγυήσεις στις εξαγωγές σιτηρών και 11. ασφαλεια στις βιομηχανικές-εφοδιαστικες εταιρίες και τέλος 10. (αλλά ... όχι λιγότερο σημαντικό) σταματήστε τις μονομερείς κυρώσεις 12. ελατε να ξαναχτίσουμε την Ουκρανία. Δηλαδή η πρόταση - μανιφέστο της Κίνας αποτελεί ένα πολύ κινεζικό μείγμα κομμουνισμού και Κομφουκιανισμού το οποίο είναι σαν να λέει : «σταματήστε να είστε κανίβαλοι». Έμμεσα προβάλλει την παγιωμένη στην Κίνα, τόσο στους αυτοκρατορικούς χρόνους όσο και στους κομμουνιστικούς της (θετικής να το πω κομψά) ιδιαιτερότητας του Κινεζικού πολιτισμού (σε αντίθεση με τον υπόλοιπο κόσμο;). Στα δέκα αυτά σημεία μπορεί εύκολα κάποιος να διακρίνει το πως βλέπουν στην Κίνα το άμεσο βραχυπρόθεσμα μέλλον και το που βρισκόμαστε σήμερα. Βασικά σημεία για το πως θέλει και βλέπει τον κόσμο η Κίνα αποτελούν κατ΄ αρχήν το τέλος του μόνου πόλου ισχύος στον πλανήτη και της επιχειρούμενης από αυτόν (ΗΠΑ) δημιουργίας μίας παγκόσμιας τάξης που θα αντανακλά και θα εξασφαλίζει την μονοκρατορία. Δηλαδή άρνηση του μονοπολισμού, των μονομερών κυρώσεων (που πια σε έναν κόσμο με μοιρασμένη την οικονομική και τεχνολογική ηγεμονία είναι αναποτελεσματικές), προσανατολισμού στην ασφάλεια με την απομάκρυνση του πολέμου ως μέσου επίλυσης των διαφορών (!!!) και έμφαση στην μείωση (αν όχι στην εξαφάνιση) του κινδύνου στρατηγικών συγκρούσεων που απειλούν το μέλλον του πλανήτη. Στο πλαίσιο αυτό παγκόσμιας ασφάλειας εξασφάλιση (κατ΄ αρχήν της δυνατότητας) ανάπτυξης για όλους στον πλανήτη και σεβασμό στην κυριαρχία και ευημερία τους. Ασφάλεια πυρηνικών σταθμών στην Ουκρανία (αλλά θα έλεγα και γενικότερα ενεργειακού εφοδιασμού και από πυρηνικά ατυχήματα), εφοδιαστικών αλυσίδων (στην Ουκρανία και … Παγκόσμια), ιδίως όσον αφορά τα επισιτιστικά αγαθά (τροφές). Ειρήνη, ανάπτυξη για όλους με σεβασμό κυριαρχίας & υπονοείται …καθεστώτος. Αυτή λοιπόν είναι η πρόταση της Κίνας, στην κατεύθυνση αυτή θα κινηθεί στο μέλλον και όχι μόνον στο Ουκρανικό. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η πρόταση αυτή θα είναι δελεαστική σε ένα πολύ διαφορετικής κοσμοθεωρητικής αντίληψης αριθμό κρατών και προσώπων: από τις συντηρητικές μοναρχίες, τις «συντηρητικές δημοκρατίες» εντός ή εκτός εισαγωγικών, έως τις σοσιαλιστικού προσανατολισμού κυβερνήσεις και πρόσωπα στον (τρίτο ιδίως) όπως Ρωσία , Λευκορωσία, Κεντρική Ασία, Αφρική, Λατινική Αμερική, Τουρκία. Η πρόταση για την Ουκρανία (στην πραγματικότητα για τον κόσμο) είναι μία 100% κινεζική πρόταση. Η Κίνα δικαίως αισθάνεται ότι παίζει εντός γηπέδου σε ένα τέτοιο περιβάλλον που θα δημιουργήσει η εφαρμογή των δέκα σημείων. Και οι Κινέζοι εννοούν - κατά την ταπεινή μου γνώμη - κάθε λέξη από τον … δεκάλογο και μάλιστα … έναντι όλων. Όλοι πρέπει να το λάβουν αυτό υπόψη τους. ακόμη και αυτοί που ενθουσιάζονται εύκολα αλλά επιφανειακά. Όσον αφορά τον ινδο-ειρηνικό εκεί μην ξεχνάμε ότι η εγγύτητα με έναν γίγαντα (ΚΙΝΑ) δημιουργεί … αντιδράσεις. Δεν είναι εύκολο για τις περιφερειακές δυνάμεις της περιοχής να συναινέσουν σε μία Κινεζική περιφερειακή κυριαρχία. Θα υπάρξουν όμως -νομίζω- κινεζικές προτάσεις που θα εξασφαλίζουν ρόλο στους περιφερειακούς ανταγωνιστές οι οποίοι θα πρέπει να αποφασίσουν την θέση τους. Δηλαδή όχι περιέργως οι ΗΠΑ στον Ινδοειρηνικό όπως και στην Ευρώπη λόγω Ρωσίας είναι περιζήτητη. Ενδιαφέρουσα και ενδεικτική για το μέλλον θα είναι η αντίδραση της Δύσης, ιδίως των ΗΠΑ αλλά και δευτερευόντως της ΕΕ. Με την Ρωσία η Κίνα (για όσους ξέρουν να αποκρυπτογραφούν την κινέζικη γραφειοκρατική σκέψη κομμουνιστική ή αυτοκρατορική) ξεκαθαρίζει την αρχή που διατύπωσαν κινέζοι διπλωμάτες ότι είναι εταίροι αλλά όχι σύμμαχοι. Οι ΗΠΑ θα πρέπει να επιλέξουν απέναντι στην προστασία των «επενδύσεων» τους στην Κίνα και στην ανάσχεση της αποδοχής της κινεζικής θεώρησης του κόσμου. Δύσκολοι αλλά ενδιαφέροντες καιροί. Διονύσης Παντής, Δικηγόρος , γεωπολιτικός αναλυτής Kινεζική παροιμία από την περίοδο των εμπόλεμων κρατών της Κίνας (5ος έως 3ος π.Χ.) περογράφει και την εν γένει γεωπολιτική κατάσταση στην παρούσα συγκυρία και ειδικότερα για τον πόλεμο στην Ουκρανία (και την Κινεζική στάση): 鹬蚌相争, 渔翁得利 «Όταν η μπεκάτσα και η αχιβάδα μάτωσαν, ήταν ο Ψαράς που επωφελήθηκε» Και οι δύο κατέληξαν στο καλάθι του επιδέξιου και υπομονετικού ψαρά για τα περαιτέρω ... Διδακτικό; Δεν το βλέπω. Ούτε τότε και μάλλον ούτε τώρα. Ας το πούμε διαφορετικά. Τι φοβάτε το αρπακτικό; Μήν και τραυματιστεί. Γιατί; Γιατί δεν θα μπορεί να κυνηγήσει και ...
Είναι σύνηθες στην Κίνα να χρησιμοποιείται ένας μύθος για να αποδώσει ένα ηθικό δίδαγμα (κομφούκιος Λάο Τσε αλλά και ο μύθος του ... δικού μας Liu Xiang : Μια αχιβάδα κολύμπησε μέχρι την όχθη και άνοιξε το καβούκι της στον ήλιο. μια μπεκάτσα πέταξε και την είδε. Βούτηξε στο έδαφος και το ράμφισε. Πριν η μπεκάτσα τραβήξει το ράμφος της, πιάστηκε σφιχτά μέσα γιατί η αχιβάδα ένιωσε ξαφνικά τον πόνο και έκλεισε το καβούκι της γρήγορα. Η μπεκάτσα κούνησε το κεφάλι της βίαια για να πετάξει την αχιβάδα, αλλά δεν τα κατάφερε. Η μπεκάτσα είπε θυμωμένη, «άκου, αχιβάδα σου, δεν θα βρέξει σήμερα, ούτε αύριο. Τότε θα πεθάνεις από τη δίψα. Τόσο γρήγορα! Αφησέ με!" Θύμωσε και η αχιβάδα. "Ακούς; Δεν θα σε αφήσω σήμερα, ούτε αύριο. Τότε θα πεθάνεις από την πείνα. Τολμάς ακόμα να με φας;» η μπεκάτσα και η αχιβάδα κλείστηκαν σε έναν καυγά και μάλωναν, και σε κανέναν από τους δύο δεν άρεσε να τα παρατήσει πρώτα. Εκείνη τη στιγμή ήρθε ένας γέρος ψαράς. Τα πήρε και τα πήγε στο σπίτι για φαγητό. Γράφτηκε από τον Liu Xiang στο διάσημο κείμενό του 战国策 (Στρατηγικές των εμπόλεμων κρατών) γραμμένο ως προειδοποίηση για τις επιπτώσεις της μάχης μεταξύ της πολιτείας Zhao και της πολιτείας Yan καιοι δύο γείτονες του ισχυρού κράτους του Qin. Το ηθικό δίδαγμα όπως ο ίδιος ο Liu Xiang αναφέρει : "Οι δύο πολιτείες Yan και Zhao βρίσκονται σε διαμάχη. Μετά από πολύ καιρό, η δύναμη και των δύο πλευρών έχει εξαντληθεί. Ανησυχώ ότι η πανίσχυρη χώρα των Qin θα γίνει ο "ψαράς"». Προειδοποίησε. Εγκαιρα. Τι συνέβη; Η χώρα των Qin απορόφησε και τις δύο αποδυναμωμένες χώρες. Θα μπορούσε ο μύθος (και το ηθικό του δίδαγμα) να ισχύει και για αλαζονικό γεράκι και (μικρή ή αποδυναμωμένη) αρκουδίτσα; Ο καιρός θα δείξει. ΥΓ υπάρχει και ο κίνδυνος ο ψαράς τρέχοντας να φέρει το απρόσμενο πλούσιο γεύμα στο σπίτι στην πεινασμένη σύζυγο και τα τέκνα σε τέτοιους - τότε και τώρα - επικίνδυνους χρόνους να πέσει απρόσεκτος από την βιασύνη και την χαρά σε ενέδρα ληστή και το θήραμα να καταλήξει σε άλλου το τραπέζι. Αλλά αυτό είναι περιεχόμενο άλλου μύθου!

Ο Διονύσης Παντής (Δικηγόροι για τα Εθνικά Θέματα) στον Μάκη Θεοδώση για...

Οταν αρχές Μαρτίου 2022 αναφερόμουν στην #Ουκρανία ως γεωπολιτικό ενισχυτή δεν μπορούσα να φανταστώ την επιτάχυνση και το βάθος των γεωπολιτικών γεωοικονομικών αλλαγών που ακολούθησαν αλλά & που δρομολογούνται ... Είναι ο Ουκρανικός πόλεμος επιταχυντής γεωπολιτικών εξελίξεων; Ευρωπαϊκή Ενωση, Ηνωμένο Βασίλειο, Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Ρωσία, Κίνα, το ουκρανικό ως μέγιστος γεωπολιτικός ενισχυτής.Ζούμε σε μία εποχή που είναι έντονα αναθεωρητική. Τι σημαίνει «έντονα αναθεωρητική»; Σημαίνει ότι, μέσα σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, από τον διπολισμό, ΗΠΑ Δύση από την μία πλευρά και ΚΟΜΕΚΟΝ από την άλλη περάσαμε στον μονοπολισμό, την μόνη Υπερδύναμη, τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τώρα ο κόσμος μας βαίνει σε ένα καινούργιο σύστημα σε έναν πολυπολικό κόσμο. Αυτές οι αλλαγές ποτέ δεν γίνονται με τρόπο ήρεμο , αβίαστο. Πάντα αυτές οι αλλαγές σημαίνουν ότι αλλάζουν οι παράγοντες ισχύος (οικονομία, στρατιωτική δύναμη και τεχνολογία) στον πλανήτη. Οι απαιτήσεις του Τράμπ προς την Ευρώπη (2% ελάχιστες αμυντικές δαπάνες και κατάργηση του Nord Stream 2) , απαιτήσεις τις οποίες πεισματικά και έντονα αρνούνταν ΕΕ και Γερμανία είναι ήδη γεγονός. Οι αντικειμενικοί σκοποί του Πούτιν και της Ρωσίας στον πόλεμο στην Ουκρανία, είναι το να δημιουργήσουν μία περιοχή, ένα buffer zone μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών, που μέσα από την επέκταση τους με το ΝΑΤΟ φτάνουν κοντά στα σύνορα της Ρωσίας. Ο αντικειμενικός σκοπός της Ρωσίας είναι να απομακρύνει τις ΝΑΤΟικές δυνάμεις, τις δυτικές δυνάμεις, που τις θεωρεί ότι είναι επιθετικές απέναντι της, να τις απομακρύνει από τα σύνορα της ώστε να έχει ένα καλύτερο περιβάλλον ασφαλείας. Ενας ακόμη βασικός στόχος της Ρωσίας είναι και να αποκόψει την Ουκρανία από την Μαύρη Θάλασσα. Η ΝΑΤΟική στρατηγική αποσκοπεί στην κατατριβή της Ρωσίας. Η πόλεμος στην Ουκρανία δείχνει και το ότι η Ευρωπαϊκή ασφάλεια και άμυνα δεν μπορεί να, και η κρίση αυτή έδειξε ότι δεν μπορεί να υπάρχει, χωρίς την εξωτερική βοήθεια, εννοώ από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τι μπορούμε να περιμένουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση αυτή τη στιγμή; Μπορούμε να περιμένουμε την εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής διαδικασίας ολοκλήρωσης, δηλαδή θα πρέπει οι εθνικισμοί να πάνε λίγο πίσω και κυρίως των μεγάλων χωρών και να υπάρξει μία σαφής ευρωπαϊκή πολιτική ολοκλήρωσης που να αναφέρεται σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί θα πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι κανείς μας δεν μπορεί, εννοώ εμείς τα ευρωπαϊκά κράτη, δεν μπορεί από μόνο του να αντιμετωπίσει με μεγαλύτερη επιτυχία από ότι συλλογικά επιτυχία τον διεθνή ανταγωνισμό. Αλλά και το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα που δημιουργήθηκε με τις Μπρέττον Γούντς Αγκρίμεντς μετά το 1945 και με το πετροδολάριο και με την συμφωνία το πετρέλαιο να πωλείται σε δολάρια, τίθεται αυτή τη στιγμή σε ευθεία αμφισβήτηση από την Ρωσία, η οποία μέσα από τις πολύ σκληρές οικονομικές κυρώσεις έχει βγει έξω από το σύστημα . Χώρες της περιφέρειας, μεταξύ των οποίων και οι χώρες του Κόλπου αλλά χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής αυτή την στιγμή δεν υφίστανται τον κατά την ανάγκη εξαναγκασμό να διαλέξουν έναν μόνον παράγοντα διεθνή ο οποίος μπορεί να βοηθήσει την ασφάλεια τους την οικονομική τους ανάπτυξη όπως ήταν οι ΗΠΑ , η Δύση παλαιότερα. Οι χώρες της περιφέρειας πλέον έχουν εναλλακτικές λύσεις. Αυτή είναι μία πολύ μεγάλη αλλαγή σε σχέση με αυτό που συνέβαινε πριν από 20 χρόνια.

Προς νέα Ρωσική εισβολή/επιχείρηση στην Ουκρανία;

Προς νέα Ρωσική εισβολή/επιχείρηση στην Ουκρανία; Του Διονύσης Παντή Δικηγόρου στον Άρειο Πάγο – Διεθνές και Ευρωπαϊκό Εμπορικό Δίκαιο – πτυχιούχος Παντείου ΑΣ Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών – Γεωπολιτικού αναλυτή Πληθαίνουν οι ενδείξεις για μία νέα εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία («ειδική επιχείρηση» για όσους το προτιμούν, σε κάθε περίπτωση μιλάμε για πολεμική φρίκη, καταστροφή, θάνατο, εκτοπίσεις και μετακινήσεις πληθυσμού υπό το βάρος και τον φόβο του πολέμου). Ολοκληρώθηκε ήδη η μερική επιστράτευσης στην Ρωσία και η ταχεία εκπαίδευση των νέων στρατιωτών. Επίσης η «νομική» «ενσωμάτωση» των τεσσάρων «νέων» περιοχών στην μητέρα Ρωσία (Λουγκάνσκ, Ντονένσκ, Ζαπορίζια, Χερσώνα τμήματα των οποίων … εκκρεμεί η … κατάληψη ! ). Μεγάλη η συγκέντρωση ρωσικών δυνάμεων στην Λευκορωσία (μεταξύ των οποίων και … ιδιαίτερα οπλικά συστήματα όπως τεθωρακισμένα, μονάδες πυροβολικού, αντιαεροπορικά συστήματα και συστήματα μηχανικού για διέλευση … ποταμού). Ταυτόχρονα διεξάγονται επιδεικτικά κοινές ασκήσεις Λευκορωσίας – Ρωσίας με show του Λουκασένκο για τις προετοιμασίες. Βέβαια δεν θα μπορούσαν να κρυφτούν, σε μία περιοχή που παρακολουθούν όλες οι (σοβαρές) υπηρεσίες του πλανήτη. «Ανησυχία» επίσης προκαλεί η διευρυμένη σύσκεψη της Ρωσικής πολιτικής στρατιωτικής ηγεσίας και … της Βάγκνερ στην Αγία Πετρούπολη και η έξοδος μονάδας του ρωσικού στόλου με υπερηχητικούς πυραύλους Ζίρκον στον Ατλαντικό. Όλα τα παραπάνω δείχνουν ότι κάτι ετοιμάζεται στον Βορά. Να υπενθυμίσω ότι τα βασικά πολεμικά μέτωπα αυτήν την στιγμή βρίσκονται στα Ανατολικά και Νότια (Μπαχμούτ, Ζαπορίζια, Χερσώνα). Παρά την Ρωσική «επιτυχία» (εντός ή εκτός εισαγωγικών) στο μαρτυρικό Σολεντάρ παρουσιάζεται για την Ρωσία απειλητική η καθήλωση στα μέτωπα αυτά. Ταυτόχρονα ενισχύεται η δύναμη κρούσης με μεταφορά μονάδων πυροβολικού και τεθωρακισμένων στην Ουκρανία. Αυτή την στιγμή από πλευράς Δύσης (ΗΠΑ ΕΕ ΗΒ) παρατηρείται μία … συζήτηση ποιος θα στείλει τεθωρακισμένα στην Ουκρανία. Στείλε εσύ, όχι μήπως να στείλεις εσύ πρώτα κτλ. Η Γερμανία στο πλαίσιο αυτό δέχεται τα φίλια (;) πυρά από Ηνωμένο Βασίλειο (ΗΒ), Πολωνία, αξιωματούχους της Ουκρανίας και «παράγοντες» στις ΗΠΑ για την «διστακτικότητα» της να ενισχύσει την Ουκρανία. Βέβαια η Γερμανία «βλέπει», με πικρία είναι η αλήθεια, ότι στην Ουκρανία δεν έχει αυτή την πρωτοβουλία. Το «παιχνίδι» το τρέχουν οι ΗΠΑ, το μετά BREXIT Λονδίνο και η … Νέα Ευρώπη του … (νεοσυντηριτικού) Ράφσφελντ (ο οποίος «προειδοποιούσε» την παλαιά απρόθυμη Ευρώπη ότι υπάρχει η Νέα που θα λάβει πολύ πιο πρόθυμα την αμερικανική σκυτάλη) με αιχμή του δόρατος την Πολωνία και τις Χώρες της Βαλτικής. Γερμανία και Γαλλία φαίνεται ότι δεν μπορούν να ακολουθήσουν και πολύ περισσότερο ελέγξουν τις εξελίξεις. Τα αμερικανικά Χίμαρς, τα ρωσικά τεθωρακισμένα/πυροβολικό και οι Βρετανικές μυστικές υπηρεσίες are running the show! Γερμανοί και Γάλλοι πιέζονται να μην μείνουν «πίσω»! Η Ρωσία γνωρίζει βεβαίως ότι αυτό το θέατρο του παραλόγου κάποια στιγμή θα τελειώσει. Ότι συνακόλουθα η Ουκρανία πρόθυμα ή απρόθυμα θα ενισχυθεί με νέα οπλικά συστήματα. Λογικό είναι να φοβάται την εξέλιξη αυτή που προοιωνίζει μία καυτή κυριολεχτικά Ανοιξη και ένα ακόμη πιο καυτό καλοκαίρι. Έχει κάθε λόγο λοιπόν να το προλάβει εξασφαλίζοντας έναν «προληπτικό» «εφιαλτικό» χειμώνα. Φαίνεται λοιπόν να περιμένει ο περίεργα θερμός χειμώνας να παγώσει το πεδίο (κυριολεκτικά) κάτι που συμβαίνει την τελευταία βδομάδα. Ταυτόχρονα καλύπτει τα «κενά» της προετοιμασίας. Πιστεύει ότι ο χειμώνας της δίνει πλεονέκτημα και θέλει να επωφεληθεί της Ουκρανικής «κούρασης» πριν καταφθάσουν οι ενισχύσεις. Επίσης να πλευροκοπήσει τις Ουκρανικές δυνάμεις με την απρόσμενη εμφάνισης τους πίσω από τις Ουκρανικές γραμμές και οχυρώσεις. Τα ερωτήματα βέβαια είναι πολλά για μία τέτοια πολύ υψηλής διακινδύνευσης επιχείρηση. Έχει η Ρωσία τις αντικειμενικές δυνατότητες για μία τέτοια επιχείρηση; Πως θα αντιδράσει το ΝΑΤΟ; Και βέβαια το ερώτημα εάν αυτές οι προετοιμασίες αποτελούν μία ακόμη εφαρμογή της υψηλής πράγματι ρωσικής τέχνης της maskirovka, εάν δηλαδή αποτελούν απλά παραπλανητικές κινήσεις, προκειμένου να εξαναγκάσουν την Ουκρανία να δεσμεύσει δυνάμεις στα Βόρεια σύνορα της με την Λευκορωσία, δίνοντας της ένα πλεονέκτημα στα κυρίως πολεμικά μέτωπα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι στους αντικειμενικούς σκοπούς μίας νέας ρωσικής εισβολής από τον Βορρά (εάν επιχειρηθεί) θα είναι να προλάβει τις δυτικές ενισχύσεις, καταστρέφοντας τους δρόμους από τους οποίους μπορεί αυτή να μεταφερθεί. Το οποίο σημαίνει ότι μία τέτοια εισβολή θα έχει … αρκετές … διακλαδώσεις. Το πλέον πιθανό είναι ότι αφού πετύχει (κατά το μάλλον ή ήττον ) τους αντικειμενικούς της στόχους οι κυρίως δυνάμεις της εισβολής θα συγκεντρωθούν στους ποιο μόνιμους στρατηγικούς στόχους και περιοχές (ενισχύοντας τες). Προτεραιότητα βέβαια έχουν οι τέσσερις «προσαρτημένες» περιοχές (εννοείται να δεχθούν εν τέλει ως τελικός σταθμός τις νέες στρατιωτικές μονάδες). Στο σενάριο αυτό η κατεύθυνση της επίθεσης θα είναι προς νότο ή/και ανατολικά. Θα τολμήσω όμως να κάνω μία προσθήκη στις περιοχές ρωσικού ενδιαφέροντος. Υπάρχουν αυτά τα περίπου 200 «παραθαλάσσια» χιλιόμετρα που χωρίζουν τις υπό ρωσικό έλεγχο περιοχές της Χερσώνας και την Υπερδνειστερία. Η Υπερνειστερία είναι για πάρα πολλούς λόγους (που δεν μπορούμε να θίξουμε εδώ) πολύ σημαντική ΤΩΡΑ για την Ρωσία. Στην περίπτωση αυτή το Φιδονήσι θα κληρονομήσουν οι Ρουμάνοι. Διονύσης Παντής Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο – Διεθνές και Ευρωπαϊκό Εμπορικό Δίκαιο – πτυχιούχος Παντείου ΑΣ Πολιτικών και Κοινωνικών Επιστημών – Γεωπολιτικός αναλυτής Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο fantomas.gr στο παρακάτω link https://fantomas.gr/pros-nea-rosiki-eisvoli-epicheirisi-stin-oykrania/

Ετοιμάζουν νέα μεγάλη επίθεση στην Ουκρανία οι Ρώσοι;

Ενδείξεις ότι οι #Ρώσοι ετοιμάζουν νέα μεγάλη επίθεση στην #Ουκρανία. Μεγάλες συγκεντρώσεις ρωσικών δυνάμεων στην Λευκορωσία, κινητοποιήσεις από πλευράς Λευκορωσίας, αναμονή για κατάλληλο καιρό με το πεδίο παγωμένο, το γνωστό ρωσικό παιχνίδι μεταξύ maskirovka & αληθινής δράσης...

Συνέντευξη του Διονύση Παντή στο Κανάλι 1 Πειραιά για Τουρκία, Συρία (Κουρδιστάν) και Ουκρανία

Συνέντευξη του Διονύση Παντή στο Κανάλι 1 Πειραιά και στον Δημοσιογράφο Βασίλη Ταλαμάγκα για Τουρκία, Συρία (Κουρδιστάν) και Ουκρανία:
Βασίλης Ταλαμάγκας: Καλημέρα Διονύση Παντή ! Διονύσης Παντής: Καλημέρα κε Ταλαμάγκα ! Καλημέρα στους εκλεκτούς ακροατές σας ! Καλή Χρονιά σε όλους μας ! Γιατί την έχουμε ανάγκη ! Βασίλης Ταλαμάγκας: Λοιπόν λέει εδώ ο κος Ακάρ, ξύπνησε το πρωί, τώρα την άλλη μέρα της πρωτοχρονιάς [γέλια]. Λέει ότι η Ελλάδα έχει πολλά θέματα με σκάνδαλα και γιαυτό λέει τα βάζει μαζί μας, Ετσι είπε, αυτή την ερμηνεία έκανε το Τούρκος Υπουργός. Μάλιστα. Διονύσης Παντής: Αυτές οι ερμηνείες είναι πολύ επιπόλαιες γιατί και εμείς συνδέουμε την συμπεριφορά της Τουρκίας πολλές φορές με τις εκλογές. Όμως τα κράτη και οι συμπεριφορές τους έχουν πολύ βαθύτερες αιτίες τις οποίες θα πρέπει να κατανοήσουμε ώστε να έχουμε την σωστή ερμηνεία και σωστή αντιμετώπιση των γεγονότων. Η Τουρκία για εμάς είναι μία διαρκής απειλή. Θα πρέπει να δούμε ότι η Τουρκία, με την τουρκοϊσλαμική ηγεμονία τα τελευταία 20 χρόνια έχει μεταστραφεί σε ένα βιομηχανικό κράτος. Τα βιομηχανικά κράτη κε Ταλαμάγκα πεινάνε για ένα πράγμα: πεινάνε για ενέργεια! Λέγαμε λοιπόν ότι τα κράτη και οι συμπεριφορές τους έχουν πιο βαθιές αιτίες από ερμηνείες ψυχολογικές ή που αναφέρονται στην συγκυρία των εκλογών ή την συγκυρία της επικαιρότητας σκάνδαλα κλπ. Και βάλαμε ένα θέμα το οποίο για εμένα είναι σημαντικό και ίσως δεν έχει ακουστεί πολύ: ότι ένας τρόπος για να καταλάβουμε την συμπεριφορά της Τουρκίας είναι να δούμε ότι η Τουρκία με την τουρκοϊσλαμική ηγεμονία έχει καταστεί ένα βιομηχανικό κράτος. Και τα βιομηχανικά κράτη. Το γνωρίζουμε πάρα πολύ καλά, τα βιομηχανικά κράτη και όχι μόνο η Τουρκία αλλά τα βιομηχανικά κράτη εν γένει είναι πεινασμένα για αγορές και ενέργεια ! Αυτό εξηγεί κατά έναν τρόπο την επιθετικότητα της Τουρκίας, την δημιουργία συνεχώς μετώπων σε όλες της τις περιφέρειες Λιβύη, Συρία, Βόρειο Ιράκ και αιτιολογεί την επιθετικότητα έναντι και της Ελλάδας, κυρίως όσον αφορά την Ανατολική Μεσόγειο και τα ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου.Βλέπε Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, Αιγαίο κτλ. Βασίλης Ταλαμάγκας: Κάτι τελευταίο τώρα Διονύση Παντή στην αρχή της χρονιάς: τον πόλεμο πως τον βλέπεις; Τον βλέπεις να διαρκεί έτσι δεν είναι; Διονύσης Παντής: Τον πόλεμο στην Ουκρανία; Βασίλης Ταλαμάγκας: ναι σε λίγο συμπληρώνουμε ένα χρόνο. Θα έχουμε «γενέθλια» πολέμου: ένα χρόνο! Διονύσης Παντής: Κοιτάξτε, ο πόλεμος στην Ουκρανία είναι η εκδήλωση ενός Γ΄ Παγκοσμίου Πολέμου του οποίου είμαστε ίσως στις αρχές. Είναι μεταξύ των δύο μεγάλων γεωπολιτικών μπλοκ που ανταγωνίζονται για την παγκόσμια κυριαρχία: το ευρωασιατικό με έμφαση το ασιατικό και το δυτικό με έμφαση τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής. Στην Ουκρανία έχουν βρει το χώρο του πρώτου τους ένοπλου ανταγωνισμού. Θα πρέπει να δούμε ότι αυτός ο ανταγωνισμός στο πολεμικό επίπεδο περιορίζεται από την πυρηνική αποτροπή. Αλλιώς πιστεύω ότι θα τον είχαμε δει πολύ πιο έντονο στην Ουκρανία. Ακόμη πιο έντονο εννοώ. Και θα τον είχαμε δει πιο έντονο και στην Ουκρανία και αλλού. Αυτό βεβαίως θα ενισχυθεί, βεβαίως θα συνεχίσει γιατί όπως έχουμε πει πολλές φορές κανένα από τα δύο μπλόκ δεν είναι διατεθειμένο να χάσει αυτόν τον πόλεμο. Γιατί όποιος χάσει θα σημαίνει ότι ουσιαστικά Βασίλης Ταλαμάγκας : Θα είναι σε υποχώρηση Διονύσης Παντής: πιο σημαντικό ακόμα: ότι παραδίδει την παγκόσμια ηγεμονία. Δηλαδή στην Ουκρανία δεν θα πρέπει να υπάρχει καμία έκπληξη ότι εάν η Ρωσία στην Ουκρανία αισθανθεί, για οποιοδήποτε λόγο πολύ πιο προβληματισμένη ότι οι ασιατικές δυνάμεις (Κίνα, Βόρεια Κορέα, Ιράν, ισλαμικές χώρες κλπ) είναι ενδεχόμενο, κατά τη γνώμη μου, ότι μπορούμε να δούμε προέκταση της ισχύος τους και στο Ουκρανικό έδαφος. Μιλάμε για ένα ευρωασιατικό μπλόκ με την Ρωσία Κίνα Ιράν και άλλες δυνάμεις. Βασίλης Ταλαμάγκας: Τώρα οι τελευταίες ειδήσεις που μας έρχονται από τα ειδησεογραφικά πρακτορεία μιλάνε για ανάφλεξη πάλι στην Μέση Ανατολή, Δυτική Οχθη, νεκροί δύο Παλαιστίνιοι από Ισραηλινές επιδρομές. Και επίσης κλειστά είναι και από τις πρώτες πρωϊνές ώρες σήμερα και τα αεροδρόμιο της Δαμασκού διότι και εκεί είχαμε αεροπορικές επιδρομές από το Ισραήλ. Επίσης προχθές Διονύση Παντή υπήρχε μία πληροφορία ότι οι Τούρκοι υποχωρούν από τις ευρύτερες Κουρδικές περιοχές στην Βόρεια Συρία. Διονύσης Παντής: Μπράβο. Βασίλης Ταλαμάγκας: Κάνε μας ένα σχόλιο για αυτό. Διονύσης Παντής: Είναι ακριβώς μία προέκταση αυτού που λέγαμε λίγο πριν. Βλέπουμε δηλαδή ότι οι Ευρωασιατικές Δυνάμεις, μεταξύ των οποίων εγώ συγκαταλέγω και την Τουρκία, την ισλαμοτουρκική Τουρκία, βρίσκονται σε μία διαρκή γεωπολιτική συνεννόηση, έχουν απόλυτα υπόψη τους το μεγάλο γεωπολιτικό διακύβευμα, έχουν σε σχέση με αυτό, απόλυτη γεωπολιτική σύμπλευση. Βλέπουμε ότι για πρώτη φορά η Τουρκία συμφωνεί να υποχωρήσει από ένα πολεμικό μέτωπο στο οποίο έχει εδαφικά κέρδη. Δεν το έχουμε δει αυτό αλλού αυτό να συμβαίνει προηγουμένως. Αυτό συμβαίνει για δύο λόγους κατά τη γνώμη μου: ο ένας είναι η βαθειά συνεννόηση Τουρκίας - Ρωσίας, μέσα στο πλαίσιο αυτού του γεωπολιτικού στόχου: δηλαδή του αντιδυτικού γεωπολιτικού στόχου, της ηγεμονίας του ευρωασιατικού μπλόκ στο οποίο η Τουρκία έχει κατά την γνώμη μου όπως είπα, απόλυτα ενταχθεί. Και ο δεύτερος λόγος είναι ότι στην Συρία είναι ενδεχόμενο ότι δεν έχει καταφέρει να συντρέξει μία από τις αρχές που επιχειρεί να ικανοποιεί σε κάθε περίπτωση πολεμικής επιχείρησης η Τουρκία: δηλαδή να είναι αυτή κερδοφόρα. Είναι ενδεχόμενο την αποχώρηση να "βοηθά" το ότι, λόγω του γεγονότος ότι δεν έχει καταφέρει να καταλάβει τις πετρελαϊκές πηγές που βρίσκονται υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ, δεν έχει πάρει πηγές πλούτου που να καθιστούν τις επιχειρήσεις της εκεί κερδοφόρες. Οι επιχειρήσεις της ΠΑΝΤΟΥ παντού είναι ή επιχειρείται να είναι κερδοφόρες: Λιβύη Αρμενία Κατάρ κλπ . Εκεί λοιπόν δεν θέλει άλλο να έχει κόστος. Προφανώς θα επικεντρώσει το ενδιαφέρον της σε άλλες περιοχές. Αυτή είναι η εκτίμηση μου. Βασίλης Ταλαμάγκας: Ναι, ναι . Λοιπόν θα περιμένουμε να δούμε τι θα γίνει ! Καλή χρονιά Διονύση Παντή . Θα έχουμε την δυνατότητα να τα ξαναπούμε! Θα έχουμε να πούμε πολλά κατά την διάρκεια αυτής της χρονιάς: Διονύσης Παντής: Καλή χρονιά κε Ταλαμάγκα ! Τα έχουμε γράψει και στο ιστολόγιο fantomas.gr και αλλού. Οποιος θέλει να παρακολουθήσει το ηχητικό της συνέντευξης ας την αναζητήσει(αντιγράφοντας το ) στο ακόλουθο λινκ : https://www.mixcloud.com/KanaliEna904/ο-διονύσης-παντής-στο-κανάλι-ένα-904-212023/ ή εδώ : https://kanaliena.gr/d-pantis-i-viomichaniki-anaptyxi-tis-toyrkias-exigei-kai-ti-symperifora-tis-ichitiko/?utm_campaign=shareaholic&utm_medium=twitter&utm_source=socialnetwork

Οι εμπορικοί δρόμοι, το «decoupling» Κίνας – Ρωσίας με Δύση και οι Τουρκικοί στόχοι και απειλές.

Οι εμπορικοί δρόμοι, το «decoupling» Κίνας – Ρωσίας με Δύση και οι Τουρκικοί στόχοι και απειλές. Σε αναθεωρητικές γεωπολιτικά εποχές, όπως η σημερινή, αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον ο έλεγχος των υφιστάμενων εμπορικών δρόμων και εάν αυτό δεν είναι δυνατόν η ανάπτυξη νέων. Στις 10 Ιουνίου άνοιξε καινούργια γέφυρα που ενώνει την ρωσική πόλη Μπλαγκοβεστένσκ με την Κινεζική πόλη της Χάιχε αξίας 19 δις ρουβλίων (περίπου 342 εκατομμύρια δολάρια). Η γέφυρα αυτή προστίθεται σε μία σειρά από έργα υποδομών που συνδέουν τις δύο χώρες και οικονομίες. Παράλληλα επιχειρείται συνδυασμένα από Ρωσία και Κίνα η μείωση της εξάρτησης τους από τις θαλάσσιες μεταφορές, λόγω του ελέγχου των θαλασσών (ιδίως του Ειρηνικού όπου πλέον διακινείται το μεγαλύτερο μέρος εμπορευμάτων) από την Δύση και ιδίως τις ΗΠΑ (decoupling: διαχωρισμός, αποδύνδεση). Η επιλεκτική αποσύνδεση (decoupling) από την συλλογική Δύση επιχειρείται από την Κίνα με την μείωση της εξάρτησης από τις εξαγωγές, δυτική τεχνολογία και επενδύσεις και την Ρωσία με αντικατάσταση εισαγωγών, δυτικής τεχνολογίας και επενδύσεων στην Ρωσία. Επίσης με την ανάπτυξη χερσαίων ασιατικών δρόμων, αγωγών (και αγωγοί πετρελαίου), χρηματοπιστωτικών συνδέσεων κοκ, δηλαδή των υποδομών βαθύτερης διασύνδεσης των δύο οικονομιών. Στην περίπτωση της Ρωσίας επιπλέον, οι επιβληθείσες σε αυτήν κυρώσεις αντιμετωπίζονται με την μαζική παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας, με νόμο πλέον, σχεδόν στο σύνολο των δυτικών εμπορευμάτων και υπηρεσιών, αποσύνδεση από το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και ανάπτυξη νέων χρηματοπιστωτικών προϊόντων και υπηρεσιών με έμφαση στα εθνικά νομίσματα και τις διμερείς συμφωνίες ανταλλαγής προϊόντων με ad hoc χρηματοπιστωτικές προβλέψεις και εγγυήσεις, συμφωνίες για παροχές υπηρεσιών σε κρίσιμους τομείς συντήρησης δυτικών υποδομών όπως πχ κατασχεμένα δυτικού τύπου αεροπλάνα, δυτικού τύπου στόλος αυτοκινήτων κοκ.
Είναι χαρακτηριστικό ότι τα εδάφη που καταλήφθηκαν από τους Ρώσους στην Ουκρανία καλύπτουν ακριβώς αυτά τα κενά των αναγκαίων εισαγωγών σε αγροτικά και βιομηχανικά προϊόντα.
Μεγάλη αναδεικνύεται η σημασία των χωρών της νότιας Ασίας. Ο πολιτικός έλεγχος τους μπορεί να αποκλείσει εντελώς από κάθε δυνατότητα πρόσβασης των ναυτικών δυνάμεων στις χώρες της Κεντρικής Ασίας. Η Κεντρική Ασία αποτελεί αναγκαία ενδοχώρας για Κϊνα και Ρωσία;. Ενδεικτικό του ανταγωνισμού στην περιοχή αποπομπή του Ιμράν Χάν στο Πακιστάν, η πτώση της κυβέρνησης στην Σρι Λάνκα, η «σιδερένια συμφωνία» Κίνας - Καμπότζης για εκσυγχρονισμό ναυτικής βάσης και έργων υποδομής (υπερταχείς σιδηρόδρομος νέος αερολιμένας).
Αλλά και ερχόμενοι στα δικά μας η πρεμούρα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο μπορεί να εξηγηθεί, όπως και η «αντοχή» της συμμαχίας Ρωσίας Τουρκίας και με την προσπάθεια της να ελέγξει και αντίστοιχα αποκλείσει την Ελλάδα που είναι καλύτερα «γεωγραφικά τοποθετημένη» (νησιά Αιγαίου, Κρήτη, Κύπρος). Ο πόλεμος στην Ουκρανία αυξάνει τη σημασία του διαδρόμου Εύξεινος Πόντος - Στενά Βοσπόρου- Αιγαίο - Μεσόγειος. Από καιρού έχει αναδειχθεί η σημασία του επίσης θαλασσίου διαδρόμου Σουέζ - Ανατολική Μεσόγειος - Βόρειος Αφρική - Δυτική Ευρώπη. Η σημασία του μεσογειακού θαλασσίου διαδρόμου δεν περιορίζεται μόνον στην μεταφορά φυσικού αερίου που εξορύσσετε ή θα εξορυχτεί στην περιοχή. Η Τουρκία δηλαδή επιχειρεί να ελέγξει και τους δύο αυτούς θαλασσίους διαδρόμους αυξάνοντας σημαντικά την γεωπολιτική της αξία εννοείται εις βάρος της Ελλάδας. Όλα τα υπόλοιπα αποτελούν απλά "νομιμοποιητική βάση" για να επενδύσουν τις πραγματικές της προθέσεις.
Εννοείται ότι δεν ενδιαφέρει την Τουρκία (αλλά αλήθεια ποιους πραγματικά ενδιαφέρει;) το πόσο ισχνή δικαιοπολιτικά είναι αυτή η "νομιμοποίηση". Έχει μόνον σημασία χρήσης, με σκοπό την ανάδειξη της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη (σε πρώτη φάση). Η Ελλάδα εάν δεν μπορέσει να αντισταθεί σε αυτή την "πίεση" κινδυνεύει να φιλανδοποιηθεί και απολέσει την γεωπολιτική σημασία που της δίδει η γεωγραφία της. Κατά τα ανωτέρω η ανάγκη για ανεξάρτητη ελληνική εξωτερική πολιτική είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά. Οι εξελίξεις τρέχουν γρήγορα και απαιτούν εγρήγορση και ορθές αποφάσεις που δεν θα μας στοιχειώνουν σαν εφιάλτης αλλά θα αποτελούν αφετηρία αξιοπρεπούς θέσης στον μελλοντικό κόσμο.

Οι εμπορικοί δρόμοι που αναδεικνύονται στην σημερινή αναθεωρητική εποχή, το decoupling και οι Τουρκικοί στόχοι και απειλές.

Ο έλεγχος των εμπορικών δρόμων και η ανάπτυξη νέων υπήρξε ανέκαθεν επιδίωξη κρατικών και οικονομικών δρώντων. Στις 10 Ιουνίου άνοιξε η καινούργια γέφυρα που ενώνει την ρωσική πόλη Μπλαγκοβεστένσκ με την Κινεζική πόλη της Χάιχε αξίας 19 δις ρουβλίων (περίπου 342 εκατομμύρια δολάρια). Και δεν είναι μόνον αυτό αλλά μία σειρά από έργα υποδομών που συνδέουν τις δύο χώρες και οικονομίες. Παράλληλα επιχειρείται συνδυασμένα από Ρωσία και Κίνα η μείωση της εξάρτησης τους από τις θαλάσσιες μεταφορές, κυρίως λόγω του ελέγχου των θαλασσών από την Δύση, ιδίως δε του Ειρηνικού η/και ο έλεγχος τους, όπου αυτό είναι δυνατόν, αυτών των δρόμων (decoupling: διαχωρισμός, αποδύνδεση). Η επιλεκτική αποσύνδεση (decoupling) από την συλλογική Δύση, που επέδειξε αξιοσημείωτη συνοχή στην περίπτωση της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, επιχειρείται στην παρούσα συγκυρία ιδίως α) με την μείωση της εξάρτησης από τις εξαγωγές, δυτική τεχνολογία και επενδύσεις στην Κίνα και από τις εισαγωγές, δυτική τεχνολογία και επενδύσεις στην Ρωσία και β) την ανάπτυξη χερσαίων ασιατικών δρόμων, γεφυρών, αγωγών (αγωγοί πετρελαίου στους οποίους δεν είχε δοθεί μέχρι τώρα έμφαση θέτοντας ως πρώτη προτεραιότητα τους αγωγούς φυσικού αερίου), χρηματοπιστωτικών συνδέσεων κοκ, δηλαδή των υποδομών διασύνδεσης των δύο οικονομιών. Στο πλαίσιο αυτό ορισμένα στην περίπτωση της Ρωσίας, οι επιβληθείσες σε αυτήν κυρώσεις αντιμετωπίζονται με την μαζική παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας σχεδόν στο σύνολο των δυτικών εμπορευμάτων και υπηρεσιών (και με νόμο πλέον και αντίστοιχη παραγωγή τους όπου είναι δυνατόν στην Ρωσία), αποσύνδεση από το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και ανάπτυξη νέων χρηματοπιστωτικών προϊόντων και υπηρεσιών με έμφαση στα εθνικά νομίσματα και τις διμερείς συμφωνίες ανταλλαγής προϊόντων με ad hoc χρηματοπιστωτικές προβλέψεις και εγγυήσεις, συμφωνίες για παροχές υπηρεσιών σε κρίσιμους τομείς συντήρησης δυτικών υποδομών όπως πχ κατασχεμένα δυτικού τύπου αεροπλάνα με την Ταϋλάνδη, δυτικού τύπου στόλος αυτοκινήτων με Κίνα κοκ. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα εδάφη που καταλήφθηκαν από τους Ρώσους στην Ουκρανία καλύπτουν ακριβώς αυτά τα κενά των αναγκαίων εισαγωγών σε αγροτικά και βιομηχανικά προϊόντα. Η προσπάθεια αυτή αποσύνδεσης έχει εντατικοποιηθεί τα τελευταία τρία χρόνια και τώρα, μετά την εισβολή στην Ουκρανία τρέχει "ολοταχώς". Μεγάλη αναδεικνύεται η σημασία των χωρών της νότιας Ασίας που ο έλεγχος τους μπορεί να αποκλείσει εντελώς από κάθε δυνατότητα πρόσβασης των ναυτικών δυνάμεων, μην αφήνοντας καμία δυνατότητα πρόσβασης και άρα βοήθειας ή επιρροής, στις χώρες της Κεντρικής Ασίας. Χώρες όπως το Πακιστάν, αλλά και η Σρι Λάνκα, η Καμπότζη κα λαμβάνουν μεγάλη γεωπολιτική αξία. Εκεί λαμβάνουν χώρα "μάχες" για τον πολιτικό έλεγχο τους. Η αποπομπή του Ιμράν Χάν στο Πακιστάν, η πτώση της κυβέρνησης στην Σρι Λάνκα, η «σιδερένια συμφωνία» Κίνας - Καμπότζης που περιλαμβάνει και δημιουργία ναυτικής βάσης, κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής μεγάλης ταχύτητας, νέο υπερσύγχρονο αεροδρόμιο είναι μερικές εκφράσεις αυτού του γεωπολιτικού ανταγωνισμού που εντείνεται ιδίως μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Σε πρόσφατο άρθρο μας στο militaire.gr (https://www.militaire.gr/i-diavasi-toy-royvikona-o-gordios-desmos-kai-to-koyti-tis-pandoras-d-pantis/ ) αναρωτηθήκαμε σχετικά: ¨Σωστά επιλέγονται από όλους ως σημαντικοί γεωπολιτικοί συντελεστές το Πακιστάν, η Σρι Λάνκα, το Ιράν καθώς αποτελούν τις αναγκαίες γεωγραφικά περιοχές περικύκλωσης της Κεντρικής Ασίας (αναγκαίας ενδοχώρας;)". Στα δικά μας ερχόμενοι τώρα και ως αντανάκλαση αυτών των παγκόσμιων τάσεων, αυξάνει η σημασία του διαδρόμου Εύξεινος Πόντος - Στενά Βοσπόρου- Αιγαίο - Μεσόγειος. Σε συνδυασμό με την από καιρό ανάδειξη της σημασίας του επίσης θαλασσίου διαδρόμου Σουέζ - Ανατολική Μεσόγειος - Βόρειος Αφρική - Δυτική Ευρώπη εξηγεί, μαζί με την εγγενή επιθετική φύση της Τουρκίας και της σημερινής τουρκοϊσλαμικής της ηγεσίας σε μεγάλο βαθμό και την Τουρκική πρεμούρα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο και την συμμαχία Ρωσίας - Τουρκίας. Ενδείξεις της πρεμούρας αυτής τα 8 κυνικά επιθετικά και απειλητικά tweet με τις άμεσες απειλές εναντίον κυριαρχικών δικαιωμάτων και κυριαρχίας της Ελλάδας. Μέχρι ποιο σημείο θα φτάσει η τουρκορωσική συνεννόηση σε θέματα που αφορούν άμεσα την Ελλάδα; Και η σημασία του μεσογειακού θαλασσίου διαδρόμου δεν περιορίζεται μόνον στην μεταφορά φυσικού αερίου που εξορύσσετε ή θα εξορυχθεί στην περιοχή. Η Τουρκία δηλαδή, με άλλα λόγια και για να γίνουμε απόλυτα σαφείς, επιχειρεί να ελέγξει και τους δύο αυτούς θαλασσίους διαδρόμους αυξάνοντας σημαντικά την γεωπολιτική της σημασία και γεωπολιτικό της βάρος (εννοείται εις βάρος της Ελλάδας). Αιγαίο μέχρι τον 25ο ανατολικό (η Αθήνα έχει συντεταγμένες στον ανατολικό γεωγραφικό μήκος τον 24ο μεσημβρινό!) μεσημβρινό, Γαλάζια Πατρίδα, Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, αμφισβήτηση Κυπριακής ΑΟΖ είναι οι εκφρασμένες απαιτήσεις της Τουρκίας, ακριβώς για να ελέγξει και τους δύο αυτούς εμπορικούς θαλασσίους διαδρόμους. Ολα τα υπόλοιπα αποτελούν απλά "νομιμοποιητική βάση" για να επενδύσουν τις πραγματικές τους προθέσεις. Εννοείται ότι δεν ενδιαφέρει την Τουρκία (αλλά αλήθεια ποιους πραγματικά ενδιαφέρει;) το πόσο ισχνή δικαιοπολιτικά είναι αυτή η "νομιμοποίηση" αφού αυτή έχει απλά σημασία χρήσης με σκοπό αντικειμενικό την επίτευξη των δηλωμένων στόχων και την ανάδειξη της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη (σε πρώτη φάση). Η Τουρκία διατυμπανίζει δια του ΥΠΕΞ της ότι καμία συμφωνία για τον East Med δεν μπορεί να ισχύει χωρίς την Τουρκία. Καλεί τις ΗΠΑ απειλητικά για ποιο "ισορροπημένη" θέση στην περιοχή. Η Ελλάδα εάν δεν μπορέσει να αντισταθεί σε αυτή την "πίεση" κινδυνεύει να φιλανδοποιηθεί και απωλέσει την γεωπολιτική σημασία που της δίδει η γεωγραφία της. Υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη από κάθε άλλη φορά να κατανοήσει η χώρα μας και η ηγεσία της τι συμβαίνει στο κόσμο και να τοποθετηθεί επί τη βάση των εθνικών συμφερόντων της. Αυτή η εργασία δεν είναι πια φιλολογική - ακαδημαϊκή αλλά επιβιωτική. Οι Ελληνες πολίτες συνειδητοποιούν ότι η άσκηση των δικαιωμάτων τους και τα οικονομικά ιδιωτικά συμφέροντα αυτών και των οικογενειών τους εξαρτώνται κατά μεγάλο μέρος από την εθνική ανεξαρτησία; Κατά τα ανωτέρω η ανάγκη για ανεξάρτηση ελληνική εξωτερική πολιτική είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά. Τα ψέμματα κάποια στιγμή τελειώνουν. Οι εποχές είναι κρίσιμες, οι εξελίξεις τρέχουν γρήγορα και απαιτούν εγρήγορση και ορθές αποφάσεις γιατί οι επιπτώσεις των αποφάσεων μας σήμερα θα μας ακολουθούν στις δεκαετίες που θα έρθουν είτε σαν εφιάλτης είτε δίνοντας μας υπερηφάνεια. Ως γνωστόν μετά την απομάκρυνση από το ταμείο ουδέν λάθος αναγνωρίζεται ... -------------------------------------------------------------------------------------------------------- το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε στο Κουτί της Πανδώρας στο παρακάτω link : https://www.koutipandoras.gr/article/oi-emporikoi-dromoi-decoupling-kai-oi-toyrkikes-apeiles Σχόλιο 18.6.2022 -------------------------------------------------------------------------------- Αυτά που αναφέρονται στο άρθρο ιδίως για την Κίνα, συζητούνται, μεταξύ βέβαια πολλών άλλων, στους ακαδημαϊκούς κύκλους και τα ΜΜΕ των χωρών του #Ειρηνικού. Παρακολουθώ αυτές τις συζητήσεις σε #Αυστραλία, #Σιγκαπούρη, #Ινδία, #Κίνα. Χώρες δηλαδή που είναι σκληρά απέναντι στον αναθεωρητισμό στην πλειοψηφία τους (εκτός της Κίνας βέβαια όλες οι άλλες). Η ας το πούμε αλλιώς: στον αναθεωρητισμό των ... άλλων, όπως η Ινδία που συγκεντρώνει τους παράγοντες ισχύος μίας εξίσου μεγάλης δύναμης (το πληθυσμός είναι το ... εύκολο !). Εκεί γίνονται οι πραγματικές συζητήσεις. Εκεί που υπάρχουν έντονες και βιώνονται οι πιέσεις και είναι ανοικτές κοινωνίες που τους ενδιαφέρει το μέλλον τους. Δεν κρύβουν την αλήθεια κάτω από το χαλί. Με εντυπωσιάζει η ελεύθερη, εις βάθος και τολμηρή επιστημονική συζήτηση ιδίως σε Αυστραλία και Σιγκαπούρη, αλλά μεγάλο ενδιαφέρον έχει και η Ινδία (όπου υπάρχουν και εξαιρετικές προσπάθειες για αξιόπιστα ΜΜΕ διεθνών ειδήσεων). Η οικονομία της Σιγκαπούρης που έχει κάνει θαύματα τις τελευταίες δεκαετίες στηρίζεται ακριβώς στις θαλάσσιες μεταφορές. Οπότε είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στις εξελίξεις τους ανταγωνισμού στον #Ειρηνικό. Είναι ζήτημα δηλαδή γι ΄αυτήν επιβίωσης και διατήρησης της οικονομικής της ευημερίας. Επίσης στην Αυστραλία οι πιέσεις από την Κίνα είναι τεράστιες καθώς αποτελεί βασικό της εμπορικό εταίρο. Πρόσφατα της επιβλήθηκαν από την Κίνα πολύ επίπονες οικονομικές και δασμολογικές κυρώσεις. Η Ινδία βλέπει στην ανάδειξη της Κίνας την επαναφορά της ιστορικής αντιπαράθεσης/συνύπαρξης των δύο μεγάλων πολιτισμών της Ασίας / Ειρηνικού δηλαδή του Ινδικού και του Κινεζικού. Η Ιαπωνία με την σειρά της, με τις γνωστές σε όλους ιστορικές μνήμες από τις βαρβαρότητες που διαπράχθηκαν κατά την κατάληψη εδαφών της Κίνας πριν και κατά την διάρκεια του ΙΙ ΠΠ είναι ο βασικός οικονομικός επενδυτικός ανταγωνιστής της Κίνας στις χώρες του Ειρηνικού. Ολες αυτές οι χώρες αναμένουν την αμερικανική αντίδραση (που την θέλουν έντονη) στον Ειρηνικό. Προβληματίζονται πολύ από την αμερικανική "εμμονή" στην Ευρώπη. Έχουν μεγάλη ανάγκη την σύμπραξη των ΗΠΑ στην ανάσχεση της Κίνας. Μην ξεχνάτε ότι η Κίνα είναι στην γειτονιά τους και όχι οι ΗΠΑ. Οπότε είναι πολύ ... ανθρώπινο να θέλουν και επιδιώκουν να ... καεί το βίντεο του γείτονα !

Η διάβαση του Ρουβικώνα, ο Γόρδιος Δεσμός και το Κουτί της Πανδώρας Προσπάθεια γεωπολιτικής ανάγνωσης της απόφασης της Ρωσικής Εισβολής στην Ουκρανία

Η διάβαση του Ρουβικώνα, ο Γόρδιος Δεσμός και το Κουτί της Πανδώρας Προσπάθεια γεωπολιτικής ανάγνωσης της απόφασης της Ρωσικής Εισβολής στην Ουκρανία Παρά την αναγγελία της απόφασης της Ρωσικής Εισβολής στην Ουκρανία από τις ΗΠΑ και την απόκτηση μίας τόσο απόρρητης πληροφορίας από τις μυστικές τους υπηρεσίες και την δημοσιοποίηση της, η μεγάλη πλειοψηφία των αναλυτών απέκλειαν μέχρι και την έναρξη της μία τέτοια ενέργεια. Η τέχνη της maskirovka, της ρωσικής υψηλής τέχνης της παραπλάνησης, βρήκε εδώ βέβαια μία πρώτη εφαρμογή στην κρίση της Ουκρανίας (όχι τελευταία καθώς όπως διαφαίνεται, πολλές επίσης ήταν και οι τακτικές παραπλάνησης στα πλαίσια των στρατιωτικών επιχειρήσεων). Πολλοί όμως ήταν οι παράγοντες που συνηγορούσαν στο ότι ήταν αδύνατη η έναρξη μίας τέτοιας ενέργειας και ιδίως σε τέτοια έκταση. Μικρότερης κλίμακας ενέργειες ιδίως για την σταθεροποίηση των αυτό-ανακηρυχθέντων λαϊκών δημοκρατιών του Ντονέσκ και Λουκάνσκ βέβαια πάντα ήταν και θεωρούνταν πιθανές. Όμως (φαινόμενη;) πολιορκία του Κιέβου; Η μαζική καταστροφή στρατιωτικών υποδομών σε όλη την χώρα; Αυτά φάνταζαν ακόμη και σε ειδικευμένους αναλυτές σχεδόν απίθανα. Οι μαζικές και πρωτοφανείς κυρώσεις που απειλούσαν νυχθημερόν ΗΠΑ και ΕΕ με σκοπό τον ολοκληρωτικό οικονομικό αποκλεισμό της Ρωσίας σε περίπτωση επίθεσης μαζικής κλίμακας στην Ουκρανία ήταν ένας από τους λόγους αυτής της αποτυχίας πρόβλεψης. Η Ρωσία όμως τελικά ήταν διατεθειμένη, αλλά και συστηματικά προετοιμασμένη να τις προκαλέσει και υποστεί. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η Ρωσική ηγεσία γνώριζε και γνωρίζει πολύ καλά ότι οι κυρώσεις αυτής της κλίμακας θα ήταν γεγονός, η αντίδραση της Δύσης θα ήταν η μέγιστη δυνατή κλιμάκωση στα όρια του πλαισίου που θέτει η πυρηνική αποτροπή που κατέχει. Δεν υπήρχε δηλαδή καμία αμφιβολία ότι αποτελούσε μία απόφαση ανάλογη της διάβασης του Ρουβικώνα. Δηλαδή ήταν ξεκάθαρο ότι η επίθεση στην Ουκρανία ήταν ο σύγχρονος ποταμός Ρουβικώνας πέραν του οποίου όποιος εισέρχονταν με στρατό ήταν εχθρός των Ρωμαίων και θα εκτελούνταν! Η σημασία αυτού του συμβόλου τότε και τώρα είναι τεράστια: συμβολίζει την κυριαρχία της παλαιάς και σύγχρονης Ρώμης και την δυνατότητα της να θέτει κόκκινες γραμμές. Τι θα μπορούσε να ήταν αυτό που να αξίζει τόσο ώστε να οδηγήσει στην απόφαση αυτή και στην υψηλή διακινδύνευση που αντικειμενικά εμπεριέχει; Υποστηρίχθηκε ευπροσήγορα ότι η επέκταση του ΝΑΤΟ, ώστε να περιλαμβάνει και την Ουκρανία, αποτελούσε κόκκινη γραμμή για την Ρωσία. Ότι ουδέποτε η Ρωσία θα άφηνε να συμβεί κάτι τέτοιο και ότι αυτή την κόκκινη της γραμμή την είχε θέσει με απόλυτο και ευκρινές τρόπο που δεν άφηνε καμία αμφιβολία. Περαιτέρω ότι, μπορεί να μην επέκειτο η είσοδος της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ αλλά προωθούνταν μία de facto ένταξη με την αθρόα, είναι αλήθεια, ενίσχυση των στρατιωτικών ταγμάτων της Ουκρανίας (που είχαν επιμελώς αντικαταστήσει τον Ουκρανικό Στρατό της πρώτης μετασοβιετικής εποχής) με τρόπο ώστε να αποτελεί απειλή για τις δύο αυτόανακυρηγμένες «λαϊκές δημοκρατίες», αλλά και για την ίδια την Ρωσία. Όμως και πάλι οι αναλυτές δεν πείθονταν. Η Ρωσία βέβαια είχε προετοιμαστεί προσαρμόζοντας την οικονομία της σε μεγάλο βαθμό στις σχεδόν μόνιμες κυρώσεις από την Δύση. Είχε περαιτέρω προωθήσει συστηματικά τις σχέσεις με την Κίνα που της έδιναν οικονομικό χώρο και αξιόπιστες εναλλακτικές. Και συμπληρωματικά ο αναθεωρητικός άνεμος πνέει, ακόμη όχι εντελώς αποχαλινωμένος, αλλά πνέει, στην Μέση Ανατολή, Τουρκία, Λατινική Αμερική, Αφρική και αλλού. Αλλά και πάλι η απάντηση ήταν αρνητική. Μειωμένης κλίμακας ενέργειες ναι. Μεγάλης κλίμακας όχι. Το ερώτημα λοιπόν παραμένει: τι ήταν αυτό που προέτρεψε την Ρωσική ελίτ σε αυτή την σχεδόν απελπισμένη απόφαση; Η Ρωσική ελίτ έχει μάθει να περιμένει. Να αντιδρά αποφασιστικά και περιορισμένα και να περιμένει. Να συστρέφεται, να παραπλανεί και να επανέρχεται σε ισορροπία εσωτερική και εξωτερική. Να περιμένει καλύτερο γεωπολιτικό περιβάλλον και συγκυρία. Η άρνηση της (νέο)φιλελεύθερης και (νέο)συντηρητικής ελίτ σε ΗΠΑ και ΕΕ (δευτερευόντως) να εντάξει στο παγκοσμιοποιημένο σύστημα (οικονομικό και ασφαλείας) την Ρωσία, χωρίς την αποσύνθεση της, για τρεις ολόκληρες και συνεχείς δεκαετίες (δεκαετίες κατά την διάρκεια των οποίων έχουν έρθει τα πάνω κάτω διεθνώς - με ενίσχυση του παγκόσμιου αναθεωρητισμού και ιδίως της Κίνας έναντι της μονοκρατορίας των ΗΠΑ και της κυριαρχίας του Ευρωπαϊκού Πολιτισμού) θέτει την Ρωσία σε ένα τρομερό δίλλημα που γίνεται όλο και ποιο πολύ ζήτημα επιβίωσης για την ίδια: Από την μία πλευρά η μία επιλογή που της δίδεται από την Δύση είναι η υποταγή της σε αυτήν - με πολιτική και κοινωνική αποσύνθεση και λεηλασία των φυσικών της πόρων και ένταξη τους στο δυτικό χρηματοπιστωτικό και οικονομικό σύστημα. Αλλαγή πολιτικής ελίτ, εξάλειψη της «ρωσικότητας», ατομοκρατία, έλλειψη συλλογικής συνείδησης (και όποτε αυτή αναβιώνει να αναβιώνει ως μία ακόμη γελοιοποίηση). Από την άλλη πλευρά η δεύτερη επιλογή είναι της αντίστασης στην δυτική υποταγή με μία όλο και αυξανόμενη αναγκαστική κατάσταση ευάλωτη ως προς την Κινεζική διείσδυση και επιρροή. Συνεχόμενη αύξηση της οικονομικής και τεχνολογικής της εξάρτησης από την Κίνα, ιδιαίτερα στις αραιοκατοικημένες ρωσικές περιοχές της κεντρικής και ανατολικής Ασίας , αναγκαστική αύξηση της Κινεζικής επιρροής στις ζωτικές για την Ρωσία δημοκρατίες της κεντρικής Ασίας, ακραία μονομερή μακροοικονομική εξάρτηση από εξαγωγές στην Κίνα. Όλα αυτά δεν υπήρχε καμία αμφιβολία, ότι, με την πάροδο του χρόνου θα διαμόρφωναν μία κατάσταση απειλητική σε σχέση με αυτό που προσπαθούν να εξασφαλίσουν με την αντίσταση στην δυτική υποταγή: την «κινεζοποίηση». Για την συντηρητική ρωσική ελίτ δεν νομίζω ότι έχει ιδιαίτερη διαφορά η μία ή η άλλη εξίσου εξαναγκασμένη «επιλογή». Πως λύνεται αυτό το αδιέξοδο; Ο Μέγας Αλέξανδρος με τον Γόρδιο Δεσμό δίδαξε πως πρέπει να σκεφτεί κανείς για να ξεπεράσει ένα τέτοιο δίλλημα: με την χρήση της εξουσίας του και της δυνατότητας να σκεφτεί έξω από τα συνηθισμένα, τα ειωθότα. Η αλλιώς ανατρέποντας το τραπέζι. Διαβαίνοντας τον Ρουβικώνα. Επιτιθέμενος στην Ουκρανία. Επιταχύνοντας τις γεωπολιτικές εξελίξεις. Υπενθυμίζοντας ομοίως σε εχθρούς και φίλους την στρατιωτική και πυρηνική δύναμη της Ρωσίας. Δείχνοντας την αποφασιστικότητα να χρησιμοποιήσει το δυνατό χαρτί της Ρωσίας: την στρατιωτική της ισχύ και εάν χρειαστεί την πυρηνική της αποτροπή. Έτσι πληρώνοντας το δεδομένο τίμημα στους «εχθρούς» δίνει το αναγκαίο «σπρώξιμο» στους «φίλους», εξαναγκάζοντας τους να λάβουν θέση ΤΩΡΑ σε χρονικό σημείο Ρωσικής επιλογής. Τώρα λοιπόν που έχουν ανάγκη την Ρωσική στρατιωτική δύναμη και πυρηνική αποτροπή, τον έλεγχο της αχανούς Ασιατικής ενδοχώρας, απαραίτητης σε περίπτωση ναυτικού αποκλεισμού ή δυσχερειών στην μεγάλη «ειρηνική» (για πόσο;) θάλασσα. Σωστά επιλέγονται από όλους ως σημαντικοί γεωπολιτικοί συντελεστές το Πακιστάν, η Σρι Λάνκα, το Ιράν καθώς αποτελούν τις αναγκαίες γεωγραφικά περιοχές περικύκλωσης της Κεντρικής Ασίας (αναγκαίας ενδοχώρας;). Ιδού η Ρόδος λοιπόν για όλους: εχθρούς και φίλους. Μέχρι που αλήθεια είναι διατεθειμένοι να πάνε; Οι νεοφιλελεύθεροι ‘παγκοσμιοποιητές’ θα θυσιάσουν τα κέρδη των εταιριών τους στον κομουνιστικό εργασιακό και επενδυτικό Ελ Ντοράντο; Το κομμουνιστικό σχεδιασμένο χλιμίντρισμα του «καπιταλιστικού ανοίγματος» θα θυσιαστεί μπροστά στο εθνικιστικό πρόταγμα και την ιστορική ρεβάνς ή «φυσιολογική ιστορικά κινεζική τάξη πραγμάτων»; Για το «πρόταγμα» αυτό, με τον Ειρηνικό «πιασμένο» η σημασία της Ρωσίας είναι αναντικατάστατη. Οι νεοφιλελεύθεροι ‘γκλομπαλιστές’ ένθεν κακείθεν, σε Ανατολή και Δύση, πως αντιδρούν και θα αντιδράσουν; Η Ουκρανία λοιπόν είναι γεωπολιτικός επιταχυντής. Μήπως είναι και το Κουτί της Πανδώρας; Διονύσης Παντής, 31.5.2022 / /// //// //// //// Το άρθρο μας αυτό είχαμε την χαρά και την τιμή να δημοσιευτεί στον παρακώτω σύνδεσμο στο έγκυρο και εξειδικευμένο ιστότοπο του militaire.gr Ευχαριστίες θερμές στο militaire ! Ακολουθεί το σχετικό link : https://www.militaire.gr/i-diavasi-toy-royvikona-o-gordios-desmos-kai-to-koyti-tis-pandoras-d-pantis/

Ο Διονύσης Παντής στον Μάκη Θεοδώση: είναι ο πόλεμος στην Ουκρανία επιταχυντής γεωπολιτικών εξελίξεων;

Συνέντευξη 23.3.2022 στον πολιτικό συντάκτη κο Μάκη Θεοδώση ΔΠ. Καλησπέρα σας κε Θεοδώση. ΜΘ. Καλησπέρα Κε Παντή. Τι κάνετε; ΔΠ. Μία χαρά. Πως είστε; Καλησπέρα στους ακροατές. ΜΘ. Τυχαίνει να έρχεστε μέσα στην βοή ενός κομματιού που λέει: «όλοι θέλουν να κυβερνούν τον κόσμο» των Tears of Fears και το έχω βάλει ως αφιερωμένο στους ηγέτες που μαζεύονται αύριο και μεθαύριο στις Βρυξέλλες, όπως γνωρίζεται και εσείς, με σκοπό να εκτιμήσουν την κατάσταση. Την κατάσταση στην Ουκρανία. ΔΠ. Ακριβώς. ΜΘ. Και είπα και το λέω και σε εσάς, «όπου λαλούν πολλοί κοκόροι αργεί να ξημερώσει», λέει ο λαός οπότε καταλαβαίνεται αυτή η εικόνα μου φαίνεται εδώ και θέλω να πάμε λοιπόν να κάνουμε έναν απολογισμό της εισβολής της Ρωσίας στην Ουκρανία, κλείνει μήνα αύριο, φανταστείτε μήνα πολέμων των οποίων ούτε καν μπορούσαμε να το φανταστούμε . Σας ακούω λοιπόν. Ποια είναι η αίσθηση σας; ΔΠ. Κοιτάξτε, καταρχήν αυτό: η εισαγωγή που κάνατε είναι πολύ χαρακτηριστική. Είναι χαρακτηριστική γιατί αυτό το «όπου λαλούν πολλοί κοκόροι» είναι και αυτό που ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα. Ζούμε σε μία εποχή που είναι έντονα αναθεωρητική. Τι σημαίνει «έντονα αναθεωρητική»; Σημαίνει ότι, μέσα σε ένα πολύ σύντομο χρονικό διάστημα, από τον διπολισμό, θυμάστε ΗΠΑ Δύση από την μία πλευρά και ΚΟΜΕΚΟΝ από την άλλη περάσαμε στον μονοπολισμό, την μόνη Υπερδύναμη, τις Ηνωμένες Πολιτείες. Τώρα ο κόσμος μας βαίνει σε ένα καινούργιο σύστημα, γιαυτό μιλάμε για αναθεωρητική εποχή, είναι έντονα αναθεωρητική η εποχή, σε έναν πολυπολικό κόσμο. Αυτές οι αλλαγές ποτέ δεν γίνονται Κε Θεοδώση με τρόπο, πώς να το πω ΜΘ. ήρεμο , αβίαστο ΔΠ. Ήρεμο. Πάντα αυτές οι αλλαγές σημαίνουν ότι αλλάζουν οι παράγοντες ισχύος στον πλανήτη. Και οι παράγοντες ισχύος είναι, ποιες είναι οι παράγοντες ισχύος; Είναι η οικονομία, είναι η στρατιωτική δύναμη και είναι και η τεχνολογία αυτοί είναι οι βασικοί. Ο πολιτισμός, οι ιδέες. Αυτές είναι οι βασικές παράμετροι ισχύος. Θα σας πω μόνον το εξής, για να δείτε πόσο έντονος είναι ο ανταγωνισμός αυτή τη στιγμή, στον κόσμο, και αυτό που λέτε όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, μέχρι να δημιουργηθεί η νέα ισορροπία. Όταν ήμουν φοιτητής, νεαρός, στην Αγγλία, τότε έπεφτε το σύστημα της ΚΟΜΕΚΟΝ, της ΕΣΣΔ και των δορυφόρων της, έκανα Γενική Συμφωνία Δασμών και Εμπορίου, ήταν το αντίστοιχο, το προηγούμενο του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου. Εκεί λοιπόν είδα ότι, το εμπόριο που έλεγχαν οι χώρες της ΚΟΜΕΚΟΝ ήταν μικρότερο του 13%. Σήμερα, μόνο η Κίνα έχει διπλάσιο ποσοστό ελέγχου του παγκόσμιου εμπορίου. Καταλαβαίνεται αυτό τι σημαίνει. Εάν δείτε στον Παγκόσμιο Οργανισμό Πνευματικής Ιδιοκτησίας θα δείτε ότι η Κίνα πλέον είναι η πρώτη χώρα σε πατέντες στον κόσμο. Επίσης η Κίνα είναι μακράν η πρώτη, σε έναν καινούργιο τομέα πνευματικής ιδιοκτησίας σε καινούργια αγροτικά προϊόντα ΜΘ. σε ευρεσιτεχνίες ΔΠ. Όχι σε καινούργια αγροτικά προϊόντα τα λεγόμενα breeder rights . Είναι καινούργια φυτά που είναι φτιαγμένα στο εργαστήριο ώστε σε πολύ συγκεκριμένες συνθήκες να έχουν πολύ καλύτερη παραγωγή. Αυτός είναι λοιπόν ο κόσμος που έχουμε μπροστά μας. ΜΘ. Εγώ έτσι όπως το περιγράφεται , και συγνώμη που σας διακόπτω, με την πρόσφατη εμπειρία της πανδημίας και του κορωνοϊού, που και εκεί ο κόσμος είναι εργαστηριακός, από ότι φαίνεται, άρα αλλάζουμε από έναν φυσικό κόσμο, μεταφερόμαστε σε έναν εργαστηριακό κόσμο, όπου όποιος έχει καλύτερα μέσα παράγει τα προϊόντα του ποιο εύκολα και στην ουσία «πνίγει» τον υπόλοιπο κόσμο. Όμως θέλω να πάμε στην ουσία της σύγκρουσης και επιτρέψτε μου να σας ρωτήσω το εξής. Υπάρχουνε τέσσερα σενάρια για τον πόλεμο που βιώνουμε, γιατί κακά τα ψέματα ο πόλεμος τρέχει, πώς να το πω, δεν σταματά ΔΠ. Είναι σε εξέλιξη. Βεβαίως. Ακριβώς. ΜΘ. Το πρώτο σενάριο είναι να κερδίσει ο Πούτιν. Ωραία; ΔΠ. Ναι ΜΘ. Άμα κερδίσει ο Πούτιν, κατά την ταπεινή σας άποψη, τι σημαίνει αυτό; Δηλαδή τι θα κερδίσει η Ρωσία άμα κερδίσει ο Πούτιν στην Ουκρανία; ΔΠ. Οι αντικειμενικοί σκοποί του Πούτιν και της Ρωσίας στον πόλεμο στην Ουκρανία, είναι το να δημιουργήσουν μία περιοχή, ένα buffer zone μεταξύ της Ρωσίας και της Ευρώπης και των Ηνωμένων Πολιτειών, που μέσα από την επέκταση τους με το ΝΑΤΟ φτάνουν κοντά στα σύνορα της Ρωσίας. Ο αντικειμενικός σκοπός της Ρωσίας είναι να απομακρύνει τις ΝΑΤΟικές δυνάμεις, τις δυτικές δυνάμεις, που τις θεωρεί ότι είναι επιθετικές απέναντι της, να τις απομακρύνει από τα σύνορα της ώστε να έχει ένα καλύτερο περιβάλλον ασφαλείας. Μην ξεχνάτε ότι τα σύνορα της Ρωσίας με την υπόλοιπη Ευρώπη είναι πολύ μεγάλα, και να θυμίσω ότι στην ιστορία των ευρωπαϊκών πολέμων, αυτό το «πήγαινε έλα» των ρωσικών στρατευμάτων και της ανησυχίας που είχανε, της αβεβαιότητας λόγω της γεωπολιτικής τους φοβίας, θέσης απέναντι σε δυνάμεις ευρωπαϊκές που θα μπορούσαν μέσα από αυτά τα τεράστια σύνορα να θίξουν την ασφάλεια της Ρωσικής Αυτοκρατορίας. ΜΘ. Αρα έτσι όπως το λαμβάνω εγώ η Ουκρανία θα είναι μία χώρα δορυφόρος πια της Ρωσίας, αν κερδίσει ο Πούτιν, οι ΝΑΤΟικοί θα ηττηθούν, θα χάσουν το πλεονέκτημα να έχουν κλείσει τον κύκλο ελέγχου της Ρωσικής πλευράς, καταλαβαίνεται τι εννοώ, όμως πέρα από αυτό να δούμε και το δεύτερο σενάριο ΔΠ. Σε αυτό το πρώτο σενάριο θα ήθελα να προσθέσω το εξής: σε κάθε περίπτωση όμως η ΝΑΤΟική στρατηγική, ακόμη και σε αυτό το ενδεχόμενο να νικήσουν οι Ρώσοι στον πόλεμο, στο έδαφος, της Ουκρανίας κάποια στιγμή μέσα στο επόμενο διάστημα είναι η κατατριβή τους, δηλαδή είναι μία θεωρία, είναι μία τακτική στις διεθνείς σχέσεις που λέγεται κατατριβή αντιπάλου που σκοπό έχει να δημιουργήσει συνθήκες ώστε να αποδυναμωθεί ο εν δυνάμει αντίπαλος. Κάτι τέτοιο λέγεται κατατριβή αντιπάλου. Δηλαδή αυτό σε κάθε περίπτωση, και στο πρώτο σενάριο είναι ενδεχόμενο να επιτευχθεί από την πλευρά των αντικειμενικών σκοπών της Δύσης . Μπορεί να μην είναι ομολογημένη Κε Θεοδώση. Δεν θα βγει κάποιος να πει ότι αυτός είναι ο σκοπός, έτσι; Σημασία έχει στους στρατηγιστές πως αντιλαμβάνονται αυτό το οποίο συμβαίνει και τι πραγματικά συμβαίνει. Η κατατριβή λοιπόν της Ρωσίας και ο περιορισμός της δυναμικότητας της και στο σενάριο της νίκης και γιαυτό βλέπεται ότι τροφοδοτούν τους Ουκρανούς με οπλικά συστήματα, ώστε και σε αυτό το σενάριο να υπάρχει αυτό που λέμε «κατατριβή αντιπάλου». ΜΘ. Ωραία. Θέλω λοιπόν να δούμε το δεύτερο σενάριο που για εμένα είναι είναι σενάριο το οποίο είναι αρκετά πιθανό. Είναι το σενάριο της διχοτόμησης της Ουκρανίας, σε Δυτική και Ανατολική, με σκοπό το δυτικό κομμάτι να επηρεάζεται από την Δύση και το ΝΑΤΟ και το Ανατολικό κομμάτι, ξέρετε τι εννοώ, όλες αυτές οι παραλιακές περιοχές που έχει αυτή τη στιγμή στα χέρια του ο Πούτιν, να μείνει στην κυριαρχία της Ρωσικής πλευράς. Αυτό το κομμάτι λοιπόν θα οδηγήσει στον αναθεωρητισμό μιας χώρας . Και ρωτάω: πόσο επικίνδυνο είναι αυτό , πόσο «προηγούμενο» σε εισαγωγικά θα κυνηγάνε και άλλες χώρες; Και ξέρετε γιατί το λέω. Όποιος έχει διεκδικήσεις θα μπορεί από ένα σημείο και μετά να θέλει να τις επιβάλει. ΔΠ. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο αναθεωρητισμός, σε περιόδους δηλαδή όπως είπαμε ότι είναι η δική μας, που ένα προηγούμενο σύστημα δίνει τη θέση του σε ένα επόμενο σύστημα γεωπολιτικής ισορροπίας, δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι ο αναθεωρητισμός μίας δύναμης, σαν ντόμινο, να δημιουργήσει αναθεωρητικές προσπάθειες και από άλλες αναθεωρητικές χώρες . Αναθεωρητικές χώρες είναι και η Κίνα σε σχέση με τα θέματα που έχει με την Ταϊβάν, την Βόρεια Σινική και Νότια Σινική Θάλασσα και βέβαια η Τουρκία απέναντι σε εμάς. ΜΘ. Και η Ινδία με το Πακιστάν ΔΠ. Και η Ινδία με το Πακιστάν . Δηλαδή αν ανοίξει ο ασκός του Αιόλου, και οι Ηνωμένες Πολιτείας μαζί με το ΝΑΤΟ είναι ο «παγκόσμιος χωροφύλακας», όπως πολύ καλά ξέρετε, εάν υπάρχει μία αίσθηση ότι αυτή η δυνατότητα του «παλαιού συστήματος» δεν είναι τέτοια που μπορεί να εξασφαλίσει την Παγκόσμια Τάξη, τότε είναι ενδεχόμενο αναθεωρητικές δυνάμεις να κοιτάξουν να βρουν την τύχη τους μέσα στο πλαίσιο αυτό. Τώρα όσον αφορά την διχοτόμηση της Ουκρανίας, νομίζω ότι ένας ακόμη βασικός στόχος της Ρωσίας είναι και να αποκόψει την Ουκρανία από την Μαύρη Θάλασσα. Γι αυτό είδαμε ότι οι πολεμικές επιχειρήσεις σε αυτό το διάστημα έχουν επικεντρωθεί στην περιοχή της Μαριούπολης που βρίσκεται στα παράλια της Αζοφικής Θάλασσας, του κλειστού κόλπου, έτσι; Και νομίζω ότι σε ακόμη επόμενη φάση θα είναι η κατάληψη της Οδησσού και ενδεχομένως ΜΘ. Η οποία δεν είναι και εύκολη ΔΠ. Η οποία δεν είναι καθόλου εύκολη , αυτός είναι ο αντικειμενικός σκοπός έτσι; Μιλάμε για τους αντικειμενικούς σκοπούς, τους ρωσικούς αντικειμενικούς σκοπούς. Τώρα ο Δνείπερος, ο ποταμός Δνείπερος όπως κόβει σχεδόν στην μέση την Ουκρανία είναι ένα φυσικό ΜΘ. Μπορεί να είναι ένα φυσικό σύνορο ΔΠ. Μπορεί να είναι ένα φυσικό σύνορο ακριβώς, Μπορεί να είναι ένα φυσικό σύνορο. Αυτά θα εξαρτηθούν όπως καταλαβαίνεται από το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα στο πεδίο, στο έδαφος . ΜΘ. Των μαχών ΔΠ. Ακριβώς, δηλαδή κατά πόσον θα υπάρξουν εστίες αντίστασης οι οποίες θα παραμείνουν, κατά πόσο οι Ρωσικές δυνάμεις θα μπορέσουν να προωθηθούν σε όλες αυτές τις περιοχές , γιατί βλέπουμε για παράδειγμα ότι ακόμη και στις περιοχές του Ντονένσκ και του Λουκάνσκ, βλέπουμε ότι οι Ουκρανοί έχουν την δυνατότητα με βομβαρδισμούς να πλήξουν τις περιοχές αυτές που βρίσκονται στον έλεγχο ρωσόφωνων , των εντός ή εκτός εισαγωγικών αυτόνομων δημοκρατιών από το 14 των φιλορωσικών ρωσόφωνων κλπ. Άρα λοιπόν τα πράγματα στο έδαφος θα δείξουν που μπορεί να υπάρξει ισορροπία στο έδαφος το Ουκρανικό. Θέλω να πω ότι ο πόλεμος αυτός θα κατασταλάξει κάποια στιγμή σε κάποιου είδους ισορροπία. Τώρα αυτή η ισορροπία δεν είναι δεδομένο ότι θα είναι μία ισορροπία που θα τελειώσει το θέμα, είναι ενδεχόμενο επίσης αυτός ΜΘ. Άρα εσείς Συγνώμη για την διακοπή, βλέπεται να μην ολοκληρώνονται οι συγκρούσεις τόσο εύκολα, να έχουμε παράταση των συγκρούσεων για μήνες ΔΠ. Όσο μένουν οι δυνατότητες των δύο πλευρών να αντιστέκονται η μία ή να επιτίθεται η άλλη , όσο υπάρχουν αυτές οι δυνατότητες, Είναι και το εξής όσο δεν δέχεται η μία πλευρά να αποδεχθεί αυτά που έχει κερδίσει η άλλη και όταν υπάρχει η δυνατότητα να αμφισβητήσει τις «επιτυχίες» της άλλης πλευράς καταλαβαίνεται ό τι μπορεί να δημιουργηθεί μία σύρραξη που να έχει ένα χαρακτηριστικό μιας δυνατότητας αναζωπύρωσης ανά πάσα στιγμή. Όπως και ήταν μέχρι στιγμής και η κατάσταση στο Ντονέσκ . ΜΘ. Θέλω να ρωτήσω το τρίτο σενάριο : να νικήσουν οι Ουκρανοί ΔΠ. Ναι ναι ΜΘ. Δηλαδή ο Πούτιν να χάσει και να αναγκαστεί να αποχωρήσει . Τι σημαίνει αυτό γεωπολιτικά; Τι θα οδηγήσει μία ήττα της Ρωσίας ΔΠ. Κοιτάξτε. Όσοι ασχολούνται με την γεωπολιτική, και εγώ τουλάχιστον στις αναλύσεις μου ανήκω στην ρεαλιστική σχολή , η ρεαλιστική σχολή κάνει μία αποτύπωση, μία «ακτινογραφία» πως είναι η κατάσταση αυτή τη στιγμή . Αυτή τη στιγμή η κατάσταση είναι ως εξής : σε κάθε περίπτωση η Ρωσία έχει καταφέρει να αποδυναμώσει στρατιωτικά την Ουκρανία. Δηλαδή οι αντικειμενικοί τους στόχοι της ουδετεροποίησης , της αποστρατιωτικοποίησης της Ουκρανίας , σε ένα βαθμό έχει επιτευχθεί μέσα από τους βομβαρδισμούς. Έχουν βομβαρδιστεί καίριες στρατιωτικές υποδομές οπότε αυτά για να αποκατασταθούν θέλουν δεκαετίες. Κανένα σενάριο δεν είναι απόλυτης επικράτησης της μίας ή της άλλης πλευράς. Όλα θέλω να τα δουν οι ακροατές μας μέσα σε ένα πλαίσιο δυναμικό, ότι ο πόλεμος δεν μπορεί να φέρει σε καμία περίπτωση μία επαναφορά στην προηγούμενη κατάσταση που υπήρχε πριν από τον πόλεμο. Ο πόλεμος έχει δημιουργήσει στο έδαφος, σε οποιοδήποτε από αυτά τα σενάρια έχει δημιουργήσει μία κατάσταση που είναι διαφορετική από την προ του πολέμου κατάσταση. Δεν υπάρχει σενάριο δηλαδή που μπορεί να επαναφέρει τα πράγματα στην προηγούμενη κατάσταση, όπως λέμε εμείς στα νομικά. ΜΘ. Ποια είναι η αίσθηση σας. Οι αυριανές και μεθαυριανές συνομιλίες που θα γίνουν στις Βρυξέλλες τι αποτέλεσμα μπορεί να έχουν; Από την στιγμή που πριν μερικές ώρες ο Βλαδίμηρος Πούτιν ανακοίνωσε ότι η παροχή φυσικού αερίου θα πληρώνεται σε ρούβλια, με σκοπό να πιέσει την Ευρώπη σε υπέρτατο βαθμό, δηλαδή να εισπράττει συνάλλαγμα και ταυτόχρονα να ενισχύει και το δικό του νόμισμα και μάλιστα υπήρξε μία οπισθοχώρηση στο δολάριο και στο ευρώ σε σχέση με το ρούβλι πριν από λίγη ώρα οπότε καταλαβαίνεται ότι αιφνιδιάστηκε και πάλι η Ευρώπη από αυτή την ενέργεια του Ρώσου Προέδρου. Μήπως η Ευρώπη είναι σαστισμένη. ΔΠ. Κοιτάξτε η Ευρώπη είναι, μην παρεξηγηθεί ο λόγος μου, είναι από μια άποψη ένας αδύναμος κρίκος. Κοιτάξτε, η Ρωσία στηρίζεται στην μεγάλη της στρατιωτική δύναμη, κάτι στο οποίο δεν υπάρχει αντιστοιχία στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η Ευρωπαϊκή ένωση είναι μία οικονομική ένωση που έχει πολύ καλύτερα οικονομικά δεδομένα, μία μεγάλη αγορά, πολύ καλύτερες οικονομικές επιδόσεις και οικονομική έτσι ΜΘ. ευημερία ΔΠ. Ευημερία, ακριβώς. Όμως θα πρέπει να δούμε ότι η Ευρωπαϊκή ασφάλεια και άμυνα δεν μπορεί να, και η κρίση αυτή έδειξε ότι δεν μπορεί να υπάρχει χωρίς την εξωτερική βοήθεια, εννοώ από τις Ηνωμένες Πολιτείες. Αυτή είναι μία πραγματικότητα που και οι Ευρωπαίοι το έχουν καταλάβει. Θα θυμίσω ότι ο Πρόεδρος Τραμπ με το γνωστό του ύφος, είχε προσπαθήσει να κάνει αυτά που έχουνε συμβεί ήδη, δηλαδή να εκβιάσει τις Ευρωπαϊκές χώρες σε μεγαλύτερες στρατιωτικές δαπάνες και να σταματήσει τον Nord Streem 2. Αυτά κε Θεοδώση που αρνούνταν η Ευρώπη, πρέπει να το καταλάβουμε, πρέπει να δούμε δηλαδή πίσω από την προπαγάνδα ή την επικοινωνία. Αυτά έχουν συμβεί. Τι έχει συμβεί δηλαδή; Αυτά που ο Τραμπ απαιτούσε από την Ευρώπη με τον δικό του τον τρόπο, τον «τραμπισμό». Όμως μέσα από αυτή την κρίση αυτό έχει επιτευχθεί. Δηλαδή το «ακραίο» αυτό που οι Ευρωπαίοι δεν δέχονταν επί Τραμπ, αυτή την στιγμή είναι μία πραγματικότητα. Τι μπορούμε να περιμένουμε από την Ευρωπαϊκή Ένωση αυτή τη στιγμή. Μπορούμε να περιμένουμε την εμβάθυνση της Ευρωπαϊκής διαδικασίας ολοκλήρωσης, δηλαδή θα πρέπει οι εθνικισμοί να πάνε λίγο πίσω και κυρίως των μεγάλων χωρών όπως πχ είναι η Γερμανία και να υπάρξει μία σαφής ευρωπαϊκή πολιτική ολοκλήρωσης που να αναφέρεται σε ολόκληρη την Ευρωπαϊκή Ένωση γιατί θα πρέπει να καταλάβουμε όλοι ότι κανείς μας δεν μπορεί, εννοώ εμείς τα ευρωπαϊκά κράτη, δεν μπορεί από μόνο του να αντιμετωπίσει τον διεθνή ανταγωνισμό. Με την εξαίρεση ίσως της Γαλλίας που έχει την στρατιωτική δύναμη και τις προσπάθειες που έχει ήδη κάνει θυμάστε την συμφωνία που προσπάθησε να κάνει με την Αυστραλία, ή μία συμφωνία που έχει κάνει ήδη με την Ινδία, δηλαδή υπάρχει παρουσία στον Ειρηνικό γιατί έχει και τις αποικίες στα νησιά στον Νότιο Ειρηνικό. Η Γαλλία έχει μία άλλη δυνατότητα. ΜΘ. Οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ο Πρόεδρος Μπάϊντεν που φτάνει σήμερα αργά το βράδυ σήμερα στις Βρυξέλλες, προτίθεται να δεσμευτεί ότι ενεργειακά θα καλύψει την Ευρώπη, αν χρειαστεί, με κάθε τρόπο. Όμως η απεξάρτησης της Ευρώπης από την Ρωσική «αγκαλιά», να το πω έτσι, ενεργειακή αγκαλιά, δεν είναι εύκολος. Χρειάζεται χρόνος. Τουλάχιστον ένας χρόνος για να γίνει αυτό. ΔΠ. Ένας χρόνος δεν είναι αρκετός κε Θεοδώση ΜΘ. Τουλάχιστον ΔΠ. Γιατί μιλάμε για πολλές χώρες έχουν ενεργειακή εξάρτηση περίπου στο 40 % των προμηθειών τους. Αυτή η χώρα δεν είναι η Γαλλία, προσέξτε. Η Γαλλία δηλαδή Μην θεωρείται στο θέμα αυτό ως ενιαίο σύνολο την Ευρωπαϊκή Ένωση, ούτε όλες οι χώρες θα πληγούν το ίδιο από την κρίση. Η Γαλλία δεν εξαρτάται κατά τον ίδιο τρόπο από το ρωσικό πετρέλαιο και φυσικό αέριο όπως η ΜΘ υπόλοιπη Ευρώπη. Βεβαίως. ΔΠ. Θέλω να σας θυμίσω την χρήση της πυρηνικής ενέργειας στην οποία η Γερμανία είχε μία έλλειψη διάθεσης – βούλησης να προχωρήσει σε αυτή την ΜΘ. Α, εννοείται στην παραγωγή μέσω πυρηνικής ενέργειας ΔΠ. Ακριβώς. Αυτό διαφοροποιεί πολύ την κατάσταση μεταξύ των δύο χωρών. Δηλαδή και μέσα στην ΕΕ δεν πλήττονται το ίδιο από την κρίση. ΜΘ. Οπότε αυτή την στιγμή, επειδή τα στοιχεία είναι συντριπτικά. Δηλαδή η Ρωσία και η Ουκρανία καλύπτει το 50% των σιτηρών παγκοσμίως. Υπάρχει λοιπόν το ενδεχόμενο επισιτιστικής κρίσης, που το είπε και ο Μακρόν και θέλω να πω, να δώσω εδώ και ένα στοιχείο που αφορά την Ελλάδα. Εμείς εισάγουμε το 74% των σιτηρών από τις χώρες αυτές. Καταλαβαίνεται τι σημαίνει αυτό για τον κόσμο; Δηλαδή ο κόσμος δεν έχει νοιώσει ακόμη την πραγματική ακρίβεια του πολέμου γιατί τα αποθέματα, από ότι ξέρω, υπάρχουν ακόμη, αλλά εάν συνεχίζεται ο πόλεμος νομίζω ότι σιγά σιγά θα αλλάξουν και οι τιμές και οι προμήθειες και καταλαβαίνεται τι θα γίνει. ΔΠ. Άκουσα στην Βουλή και επειδή ξέρω ότι κάνετε το πολιτικό ρεπορτάζ πολλά χρόνια, με μεγάλη επιτυχία, αναφέρθηκε ο αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης στον όρο «πολεμική οικονομία». Δηλαδή στην κρισιμότητα της οικονομικής κατάσταση στην χώρα, ότι πρόκειται δηλαδή για μία πολεμική οικονομία, δηλαδή καταλαβαίνεται ότι όταν οι προμήθειες σε αυτά τα βασικά αγαθά, το σιτάρι ή το ηλιέλαιο. Για πρώτη φορά κε Θεοδώση εδώ και πολλές δεκαετίες τα σούπερ μάρκετ στην Γερμανία υπάρχει ποσόστωση στην ποσότητα που οι καταναλωτές προμηθεύονται ηλιέλαιο, πόσο πρέπει ο κάθε καταναλωτής να πάρει. Επίσης μην ξεχνάτε ότι η Γερμανία μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο σχεδόν ισοπεδώθηκε και ένα πολύ μεγάλο της κομμάτι καταλήφθηκε από τους Ρώσους. Υπάρχουν ακόμη μνήμες. Όπως εμείς έχουμε μνήμες από την κατοχή και οι Γερμανοί έχουν μνήμες από την περίοδο εκείνη. Ο κόσμος εκεί έχει την αίσθηση ότι μπορεί να υπάρξει ακόμη και επέκταση του πολέμου . Αυτό βέβαια, κατά την γνώμη μου είναι καθαρά ψυχολογικό. Όμως εμείς ξέρουμε την σημασία της ψυχολογίας πχ με τα δικά μας προβλήματα με την Τουρκία. Άρα μιλάμε για μία κατάσταση η οποία επιταχύνει είναι αυτό που λέω εγώ «επιταχυντής» των γεωπολιτικών και γεωοικονομικών εξελίξεων. Αυτό που είπατε για την οικονομία είναι πάρα πολύ σημαντικό. Γιατί το παγκόσμιο οικονομικό σύστημα που δημιουργήθηκε με τις Μπρέττον Γούντς Αγκρίμεντς μετά το 45 και με το πετροδολάριο και με την συμφωνία που έγινε το πετρέλαιο να πωλείτε σε δολάρια, τίθεται αυτή τη στιγμή σε ευθεία αμφισβήτηση από την Ρωσία, η οποία μέσα από τις πολύ σκληρές οικονομικές κυρώσεις έχει βγει έξω από το σύστημα . Αυτά όλα είναι τεκτονικές αλλαγές. Επίσης πρέπει να λάβουμε υπόψη μας ότι μία σειρά από διεθνείς δρώντες, όπως κατά την γνώμη μου και ένας «μεσαίος» μουσουλμανικός «χώρος» που περιλαμβάνει την Τουρκία και τα Βασίλεια του Κόλπου: Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, Σαουδική Αραβία κλπ βρίσκουν την «ευκαιρία» ΜΘ. Οπότε βλέπουμε τον Σουλτάνο να οργιάζει έτσι όπως το παρουσιάζεται ΔΠ. Η αίσθηση μου είναι ότι δημιουργείται και ένας μεσαίος, υπάρχει η δυνατότητα δηλαδή να δημιουργηθεί ένας μεσαίος μουσουλμανικός γεωπολιτικός χώρος μεταξύ της Δύσης και εκείνων που είναι οι βασικοί ανταγωνιστές. Εκεί βλέπω ότι η Τουρκία δίνει την βιομηχανική της υποδομή και τα Βασίλεια, τα Βασίλεια εννοώ του Κόλπου, δίνουν το πετροδολάριο, το «ρευστό», το χρήμα. Αυτό λοιπόν βλέπεται τις διαφοροποιήσεις της Σαουδικής αραβίας , τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα που ως μη μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των ΗΕ δεν ψήφισαν τις κυρώσεις εναντίον της Ρωσίας. Βλέπεται διαφοροποιήσεις της Τουρκίας σε σχέση με τις κυρώσεις που επιβάλλει η Δύση ΜΘ. Εσείς διαβλέπετε ότι όλη η σκακιέρα, όλη η σκακιέρα η οποία περιγράφεται θα δημιουργήσει στην ουσία τρεις πόλους; Την Δύση, τον μουσουλμανικό πυρήνα και την Ανατολή; ΔΠ. Βεβαίως. Βλέπω το εξής : βλέπω ότι διάφορες χώρες της περιφέρειας, μεταξύ των οποίων είναι και οι χώρες του Κόλπου αλλά χώρες της Ασίας, της Αφρικής και της Λατινικής Αμερικής αυτή την στιγμή δεν υφίστανται τον κατά την ανάγκη εξαναγκασμό να διαλέξουν έναν μόνον παράγοντα διεθνή ο οποίος μπορεί να βοηθήσει την ασφάλεια τους την οικονομική τους ανάπτυξη όπως ήταν οι ΗΠΑ , η Δύση παλαιότερα. ΜΘ. Άρα συμφωνείται με την εξωτερική πολιτική της κυβέρνησης που έχει απλώσει τις επαφές της και με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, και με την πλευρά αυτή, Πρόσφατα νομίζω ότι είναι στην Ινδία ο κος Δένδιας αυτές τις μέρες. Δηλαδή είμαστε στην σωστή, είμαστε στο σωστό τάϊμινγκ εξωτερικής πολιτικής; ΔΠ. Κοιτάξτε, πρέπει να αρχίσουμε να καταλαβαίνουμε ότι ο κόσμος αλλάζει πάρα πολύ γρήγορα και αυτό που θα δημιουργηθεί, θα είναι κάτι το οποίο θα είναι και πολύ σκληρό και θα ανταποκρίνεται απολύτως στις πραγματικές δυνατότητες οι οποίες υπάρχουν , Και πρέπει να φύγουμε από την επικοινωνία και να πάμε στην ουσία. Δηλαδή εγώ θα ήθελα να δω συγκεκριμένες συμφωνίες. Θυμίζω ότι η Τουρκία με τα ΗΑΕ έχει συγκεκριμένες συμφωνίες σουάπς 10 δισεκατομμυρίων για αγορές προϊόντων, επενδύσει κτλ . Θα προτιμούσα οι σχέσεις μας πέρα από την ωραία εικόνα και την επικοινωνία να έχουν πολύ πιο σαφές περιεχόμενο όσον αφορά στις αναπτυξιακές δυνατότητες που μπορεί να έχουν αυτές οι σχέσεις για την Ελληνική Οικονομία. Αυτό δεν το βλέπω κε Θεοδώση και αυτό είναι που χρειάζεται. ΜΘ. Νομίζω ότι απλώσαμε όλο το δίκτυο της πολιτικής επιρροής ΔΠ. Μία τελευταία κουβέντα θα ήθελα να πω προς τους ακροατές μας ΜΘ. παρακαλώ ΔΠ. Ότι οι χώρες της περιφέρειας πλέον έχουν εναλλακτικές λύσεις. Δηλαδή η Κίνα βοηθάει επενδυτικά χώρες στην Αφρική, η Κίνα έχει αρχίσει και λειτουργεί βοηθάει χώρες στην Λατινική Αμερική. Έχουν την δυνατότητα την οικονομική, υπάρχει τεχνολογία ώστε κάποιος μπορεί να στραφεί προς την μία ή την άλλη πλευρά . Αυτή είναι μία πολύ μεγάλη αλλαγή σε σχέση με αυτό που συνέβαινε πριν από 20 χρόνια. Αυτό πρέπει να το καταλάβουν οι ακροατές και ελπίζω να το καταλαβαίνουν και οι ιθύνοντες της Δύσης. ΜΘ. Μάλιστα. Θέλω να σας ευχαριστήσω για την λεπτομερειακή ανάλυση που ακούσαμε εμείς και οι ακροατές μας. Εύχομαι εγώ να επανέλθουμε ειρηνικά, να τελειώσουμε γρήγορα και οι συνέπειες αν και αύριο να τελείωνε ο πόλεμος οι συνέπειες του δεν τελειώνουν μέσα σε μία μέρα. Θα τις βιώνουμε για αρκετό χρονικό διάστημα κε Παντή. ΔΠ. Από το στόμα σας κε Θεοδώση και στων ισχυρών τα αυτιά ! 23.3.2022 Συνέντευξη στο Believe Radio και στην εκπομπή του πολιτικού συντάκτη κου Μάκη Θεοδώση ΜΙΚΡΟΣΚΟΠΙΟ

Ο Διονύσης Παντής (Δικηγόροι για τα Εθνικά Θέματα) στον Μάκη Θεοδώση για...

Η Τραγωδία των Ελλήνων Ομογενών στην Μαριούπολη και το Ουκρανικό ως γεωπολιτικός επιταχυντής

https://www.mixcloud.com/KanaliEna904/%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CF%8D%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BB%CE%B9-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-904-280322/ Συνέντευξη του Διονύση Παντή στον Βασίλη Ταλαμάγκα για την Ελληνική Ομογένεια στην Μαριούπολη που βρίσκεται στο επίκεντρο του πολέμου στην Ουκρανία και τις γεωπολιτικές αναδιατάξεις στο κόσμο σήμερα και με αφορμή το Ουκρανικό Βασίλης Ταλαμάγκας: Μας ακούει ο κος Παντής; Διονύσης Παντής : Ναι ! Κε Ταλαμάγκα καλημέρα ! Καλημέρα στους ακροατές. ΒΤ: Επικεφαλής των Δικηγόρων για τα Εθνικά Θέματα, πρώην Σύμβουλος της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού, Υπουργείο Εξωτερικών, και πάρα πολλά ακόμη. Λοιπόν Διονύση Παντή ποια είναι η ανάγνωση που κάνετε στα τεκταινόμενα στον Ευρωπαϊκό πόλεμο μετά τη Ρωσική Εισβολή στην Ουκρανία και μετά θα πάμε και στο θέμα της Μαριούπολης γιατί είναι ένα θέμα που διαλέγουμε να το σηκώσουμε λίγο λόγω του Ελληνικού στοιχείου. ΔΠ: Είναι ακριβώς αυτό που λέτε είναι ένας ευρωπαϊκός πόλεμος η Ουκρανία για περισσότερο από ένα μήνα είναι σε αυτή τη διαδικασία της εισβολής , η χώρα ισοπεδώνεται, οι κυρώσεις που επιβάλλονται από την ΕΕ και τις ΗΠΑ εναντίον της Ρωσίας είναι πρωτόγνωρες και από την άλλη την πλευρά είναι αυτοί οι οποίοι υφίστανται τις συνέπειες στο έδαφος, στην Ουκρανία μεταξύ των οποίων και δυστυχώς στο επίκεντρο έχει βρεθεί η δική μας η ομογένεια στην Ουκρανία και κυρίως στην Μαριούπολη σε αυτή την πόλη φάντασμα κε Ταλαμάγκα που έχει υποστεί αυτόν τον ανηλεή βομβαρδισμό όλο αυτό το διάστημα στην περιοχή της Αζοφικής Θάλασσας , στο λιμάνι της Μαριούπολης, εκεί που ένα μεγάλο μέρος της ελληνικής ομογένειας ζει εκεί περισσότεροι από 100.000 έλληνες ομογενείς ΒΤ: 120.000 χιλιάδες δεν ξέρω πόσοι έχουνε μείνει που βρίσκονται τώρα έχουνε φύγει αρκετοί, υπάρχει όμως κόσμος που είναι στην πόλη είναι αυτό το ρωσικό στρατιωτικό δόγμα το οποίο έχει ακολουθηθεί και στο Χαλέπι και στην Τσετσενία στο Γκρόσνι είναι το δόγμα της στρατιωτικής καταστροφής δηλαδή δια της στρατιωτικής καταστροφής προσπαθούν να ελέγξουν οι Ρώσοι την κατάσταση ΔΠ: Είναι γεγονός όπως το λέτε η ρωσική τακτική που βλέπουμε και στην Ουκρανία είναι αυτή της περικύκλωσης των μεγάλων οικιστικών μονάδων μεταξύ των οποίων και της Μαριούπολης και ο βομβαρδισμός για να κάμψουν την αντίσταση στην περιοχή και να πετύχουν τους αντικειμενικούς τους στόχους . Δυστυχώς η Ελληνική Ομογένεια έχει βρεθεί στο κέντρο αυτής της σύγκρουσης για την εκπλήρωση των ρωσικών αντικειμενικών στόχων που είναι όσον αφορά την Μαριούπολη είναι η κατάληψη όλων των παραλίων που βλέπουν στην Θάλασσα του Αζόφ , στην Αζοφική Θάλασσα και ενδεχομένως όπως έχουμε πει πολλές φορές να εξακολουθήσουν οι επιχειρήσεις και προς δυσμάς στην Οδησσό και ενδεχομένως μέχρι τα σύνορα της Ουκρανίας με την Ρουμανία ώστε να αποκλειστεί εντελώς η Ουκρανική επικράτεια από την πρόσβαση της στην Μαύρη Θάλασσα ΒΤ: Τώρα Διονύση Παντή τώρα το λέω και σε εσάς που έχετε πάρει και ανάλογες πρωτοβουλίες δεν πρέπει να εντείνουμε λίγο τους ρυθμούς μας σε ανθρωπιστικό επίπεδο σε ότι αφορά την Ελληνική Ομογένεια στην ευρύτερη περιοχή της Μαριούπολης, για να μην είμαι άδικος και ο Υπουργός Εξωτερικών ο κος Δένδιας είπε ότι η Ελλάδα μαζί με την Τουρκία ακούστηκε και η Γαλλία θα πάρουν πρωτοβουλία σε ανθρωπιστικό επίπεδο, αλλά εμείς νομίζω ότι επειδή είμαστε και στα θέματα της αλληλεγγύης ιδιαίτερα ευαίσθητοι και σαν λαός και επειδή υπάρχουν 120.000 Έλληνες δεν αισθάνομαι τόσο πολύ ότι είμαστε δίπλα στο πρόβλημα που έχουν οι ομογενείς εκεί . ΔΠ: Είναι υποχρέωση της Ελληνικής Πολιτείας να υπερασπιστεί την Ελληνική Ομογένεια με διπλό τρόπο: καταρχήν όσοι θέλουν να αποχωρήσουν από την περιοχή να μπορέσει η Ελληνική Πολιτεία να εγγυηθεί ασφαλή έξοδο τους από την μαρτυρική Μαριούπολη, το νέο Ελληνικό Μεσολόγγι θα έλεγα κύριε Ταλαμάγκα ΒΤ: Ετσι είναι ΔΠ: Και όσοι θέλουν να μείνουν στην περιοχή να μπορέσει η Ελληνική Πολιτεία να στηρίξει την συνέχιση της ύπαρξης τους στην περιοχή σε μία πόλη όπως είπαμε κατεστραμμένη στην οποία καταλαβαίνεται τι ανάγκες υπάρχουν εκεί από ανθρωπιστική καταρχήν βοήθεια , υγειονομική βοήθεια και βέβαια όλα τα υπόλοιπα τώρα μπαίνουμε στην άνοιξη αλλά αυτή η καταστροφή δε έχει αποτελέσματα επιπτώσεις μόνον σήμερα θα έχει και για όλο το επόμενο διάστημα δηλαδή τα επισιτιστικά προβλήματα που υπάρχουν στην περιοχή , τα ψυχολογικά προβλήματα τους χαμένους και τους τραυματίες πρέπει να υπάρξει δηλαδή μία καταγραφή του τι συμβαίνει στο έδαφος όσον αφορά τους ομογενείς μας εκεί δηλαδή ένας κατάλογος με τις ανάγκες οι οποίες υπάρχουν και η Ελληνική Πολιτεία θα πρέπει πλέον οργανωμένα με όποιες διεθνείς συνεργασίες μπορεί να έχει στην περιοχή και με την εξασφάλιση της ανοχής των δύο κυρίως δρώντων δηλαδή της Ουκρανίας και της Ρωσικής Ομοσπονδίας που είναι η χώρα η οποία έχει εισβάλει στην περιοχή ώστε να μπορέσει η ανθρωπιστική βοήθεια να χορηγηθεί σε εκείνους που το έχουν ανάγκη να καταγραφούν με έλληνες αξιωματούχους με ΜΚΟ όπως η Ελληνική Πολιτεία επιλέξει να κάνει αυτές τις επιχειρήσεις και η Ελληνική πολιτεία θα πρέπει να απευθυνθεί και προς τις δύο αντιμαχόμενες πλευρές ώστε να εξασφαλίσει ότι αυτές οι επιχειρήσεις θα μπορέσουν να έχουν αποτέλεσμα . Τώρα όμως έτσι, τώρα ! Που υπάρχει και η ανάγκη ΒΤ: Ε ναι τώρα γιατί μετά , ε , μετά από ένα μήνα τα πράγματα θα είναι πολύ ποιο δύσκολα και δεν ξέρω και τι επιπλέον προβλήματα θα έχουν δημιουργηθεί. Θυμίζω Διονύση Παντή την είδηση στο BBC γιατί μετά είχαμε συσκότιση ακόμη και στην επικοινωνία έχουνε φύγει δεν υπάρχουν δημοσιογράφοι εκεί, ότι είχανε χάσει την ζωή του εκεί δύο παιδιά από αφυδάτωση στην Μαριούπολη ! εν έτη 2022 … ΔΠ: Ναι ναι . Κοιτάξτε οι υποδομές της πόλης έχουν καταστραφεί. Προφανώς το νερό είναι το πολυτιμότερο αγαθό σε τέτοιες συνθήκες για την εξασφάλιση της επιβίωσης , η ανθρώπινη επιβίωση χρειάζεται αυτό καταρχήν οπότε δεν έχουμε χρόνο πρέπει ότι είναι να γίνει να γίνει άμεσα . Δηλαδή εδώ έχουμε βρεθεί σε μία περίοδο κατά την οποία οι πληθυσμοί που έχουν βρεθεί στο έδαφος χρησιμοποιούνται σαν γεωπολιτικά όπλα, όπλα πίεσης, εμείς έχουμε πάρει θέση από την αρχή, πρέπει λοιπόν τώρα η Ελληνική Πολιτεία να πράξει ότι είναι ανθρωπίνως δυνατόν μέσα από οποιουσδήποτε διαύλους επικοινωνίας έχει με τους αντιμαχόμενους και με οποιαδήποτε μέσα πίεσης μπορεί να έχει μέσα από τους διεθνείς οργανισμούς και τις διεθνείς συνεργασίες που έχει ώστε να μπορέσει να έχει αποτέλεσμα άμεσο , να βρεθεί η Ελληνική Πολιτεία εκεί και να μπορέσει να βοηθήσει κατά το ανθρωπίνως δυνατόν τους ανθρώπους που είναι εγκλωβισμένοι εκεί άμεσα και να καταγράψει τις ανάγκες που υπάρχουν πχ νερό, παροχή επισιτιστικής βοήθειας αλλά και υγειονομικής . Θα πρέπει να υπάρχει δίαυλος επικοινωνίας και θα πρέπει να υπάρξουν διέξοδοι , δίαυλοι δηλαδή να μπορέσουν όσοι επιθυμούν να αποχωρίσουν αλλά και όσοι έχουν ανάγκη υγειονομικής περίθαλψης . Πρέπει να είναι λοιπόν άμεση η κινητοποίηση μας με όποιες συνεργασίες μπορούν να υπάρξουν είπατε για την Γαλλία και την Τουρκία . Ναι, με όλους , με όλους ΟΛΟΥΣ ! ΒΤ: Μάλιστα, λοιπόν Διονύση Παντή πριν πάμε σε κάτι που αφορά την Κύπρο γιατί από την αρχή αυτής της εκπομπής οι φίλοι στέλνουνε μηνύματα τώρα μιλάμε για την ρωσική εισβολή αλλά η πρώτη εισβολή που είχε γίνει 50 χρόνια πριν για την Κύπρο θα μας το σχολιάσετε αλλά πριν ακούω μία είδηση από το αστυνομικό δελτίο ότι στην Περιοχή Σαλάχου στην Ρόδο μπήκαν σε κοτέτσι και έκλεψαν 80 κότες 5 χήνες και 5 γαλοπούλες, ξέρεις πως τους λέγαμε αυτούς παλιά κλεφτοκοτάδες , θυμάσαι δεκαετία του 50 ΔΠ: Κοιτάξτε νομίζω ότι έχει γίνει σαφές πλέον την προηγούμενη εβδομάδα έγινε μία συζήτηση στην Βουλή και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης αναφέρθηκε ότι βρισκόμαστε σε πολεμική οικονομία ο πρωθυπουργός της χώρας εχθές αναφέρθηκε περίπου με τον ίδιο τρόπο ότι επίκειται επισιτιστική κρίση και πρέπει η Ελληνική Πολιτεία να αντιμετωπίσει και εί δυνατόν δει το πώς θα εξελιχθούν τα πράγματα και σε αυτόν τον τομέα. Δεν είναι μόνον το ζήτημα της ακρίβειας είναι και το ζήτημα των ελλείψεων που μπορεί να παρατηρηθούν και στην Ελληνική Αγορά σε μια σειρά από κρίσιμα προϊόντα όπως είναι τα προϊόντα που έχουν να κάνουν με επεξεργασμένα είδη από τα άλευρα , τα δημητριακά τα οποία προμηθευόμαστε και από την περιοχή την Ρωσική Ομοσπονδία και την Ουκρανία, το ηλιέλαιο , ήδη στην Γερμανία υπάρχει δελτίο για το ηλιέλαιο δηλαδή μιλάμε για πρωτόγνωρες καταστάσεις τις οποίες στην δική μας εποχή δεν τις είχαμε ξαναζήσει , είναι η ακρίβεια των ορυκτών καυσίμων , είναι μία σειρά από θέματα που θα πρέπει η Ελληνική Πολιτεία σε συνεργασία βέβαια με την ΕΕ όπου είναι αυτό δυνατόν αλλά και όπου είναι δυνατόν και μόνη της δηλαδή με διμερείς ενδεχομένως συμφωνίες . Θα πρέπει να δούμε ότι μία σειρά από χώρες μεταξύ των οποίων και η Γερμανία έχουν κάνει διμερείς συμφωνίες για την προμήθεια τους σε ορυκτά καύσιμα , στο Κατάρ η Γερμανία το Ηνωμένο Βασίλειο στην Σαουδική Αραβία είχε σχετικές επαφές, θέλω να πω ότι τώρα δεν είναι περίοδος λόγων, τώρα δεν είναι περίοδος επικοινωνίας είναι περίοδος δράσης άμεσης γιατί να ξέρετε ότι αυτό που δεν κάνουμε ή κάνουμε εμείς το χουν προλάβει και το έχουνε κάνει άλλοι. Θα πρέπει να καταλάβουμε ότι σε μία περίοδο που τα αγαθά αυτά θα βρίσκονται σε μία περίοδο υπερβάλλουσας ζήτησης , γιατί όλοι θα προσπαθήσουν να δημιουργήσουν αποθέματα τέτοιων στρατηγικών θα έλεγα εμπορευμάτων θα πρέπει η Ελλάδα, εχθές αν είναι δυνατόν να προσπαθήσει και διμερώς και μέσα από την ΕΕ να εξασφαλίσει τις αναγκαίες αυτές προμήθειες για τους Έλληνες Πολίτες. Και βέβαια με δίκαιο τρόπο διανομής τους δηλαδή θα πρέπει να είναι προσβάσιμες σε όλους δεν πρέπει το εισοδηματικό κριτήριο να είναι το μοναδικό κριτήριο , τώρα είμαστε σε μία κατάσταση που είναι κατάσταση έκτακτης ανάγκη ς , μιλάμε για βασικά αγαθά που έχουν να κάνουν με την επισιτιστική επάρκεια της χώρας και την επάρκεια της σε ενέργεια , οπότε αυτά έπρεπε να είχανε γίνει εχθές , τώρα, σήμερα που μιλάμε , αύριο , μεθαύριο μπορεί να είναι αργά . ΒΤ: Μάλιστα και κάτι τελευταίο, το σχόλιο που είπαμε κε Παντή ότι η πρώτη εισβολή σε Ευρωπαϊκό έδαφος είχε γίνει πριν από πόσα χρόνια στην Κύπρο χώρα μέλος του ΝΑΤΟ. Το δικό σου σχόλιο ως επικεφαλής των Δικηγόρων για τα Εθνικά Θέματα Δεν πρέπει να ξεχνάμε. ΔΠ: Ναι είναι γεγονός ότι η διεθνής πολιτική δεν είναι αυτή που ενδεχομένως πιστεύουμε ή κάποιοι θέλουν να μας κάνουν να πιστέψουμε δηλαδή μία πολιτική η οποία στηρίζεται σε αρχές , ιδίως δε σε περιόδους κρίσιμες όπως η σημερινή περιόδους αναθεωρητικές και καταλαβαίνουν οι ακροατές σας τι σημαίνουν αναθεωρητικές εποχές . Έχουμε μία τελευταία πεντηκονταετία συνεχόμενων γεωπολιτικών αναδιατάξεων : από τον διπολισμό μέχρι το 90 περάσαμε στον μονοπολικό κόσμο της μοναδικής υπερδύναμης των ΗΠΑ και τώρα πηγαίνουμε ταχέως σε ένα νέο σύστημα σε ένα νέο πολυπολικό ενδεχομένως αλλά ίσως και διπολικό με τους δύο διαφορετικούς πόλους την Κίνα και την Δύση , τις Ηνωμένες Πολιτείες από την άλλη πλευρά . Αυτές οι αναδιατάξεις σε προηγούμενο χρόνο είχαν θύματα σε περιοχές που εμάς δεν μας άγγιξαν . Θυμάστε την κρίση που υπήρξε στην Ανατολική Ευρώπη μετά την κατάρρευσης του διπολισμού με την κατάρρευση της ΕΣΣΣΔ στον μονοπολικό κόσμο. Τώρα λοιπόν έχουμε μία κατάσταση που υπάρχουν αναθεωρητικές χώρες οι οποίες έχουν πολλαπλασιάσει τους παράγοντες ισχύος τους τα τελευταία 20 χρόνια και αναφέρομαι κυρίως στην Κίνα αλλά και σε άλλες Δυνάμεις στον Ειρηνικό ή και αλλού , δημιουργείται μία μεσαία τάξη σε αυτές τις χώρες που και εκείνη πλέον καταναλώνει με τρόπους που κατανάλωνε η Δύση στο παρελθόν η πίτα είναι η ίδια ή μικραίνει γιατί είδαμε τα προβλήματα που δημιουργήθηκαν στις εφοδιαστικές αλυσίδες στην περίοδο της πανδημίας και τώρα με τον πόλεμο αυτά επιτείνονται οπότε λοιπόν είμαστε σε μία τέτοιου είδους κατάσταση και η προσοχή μας θα πρέπει να είναι εκεί. Δηλαδή θα πρέπει να αποφύγουμε να μείνουμε στα ζητήματα τα de lege ferenda , τα δεοντολογικά κλπ και να μπούμε σε μία ποιο πραγματιστική μια ποιο ρεαλιστική θεώρηση του κόσμου με βάση τις ανάγκες επιβίωσης της Ελληνικής Πολιτείας, της Κυπριακής Δημοκρατίας και των Ελλήνων Πολιτών στις δύο χώρες σε αυτή την αναθεωρητική περίοδο , μέχρι να δημιουργηθεί δηλαδή η καινούργια ισορροπία . Στο πλαίσιο αυτό απαιτείται από εμάς τέτοιοι αυτονόητοι λογικά συσχετισμοί Ουκρανίας - Κύπρου να προβάλλονται μέσα από ένα επιμελώς επεξεργασμένο σχέδιο, με στόχευση συγκεκριμένη ώστε να μπορεί να έχει αποτέλεσμα και να μην το συζητάμε μόνο μεταξύ μας. Τα κράτη πλέον ψάχνουν να βρουν για τα κρατικά τους συμφέροντα και τα συμφέροντα των πολιτών τους, καινούργιες διευθετήσεις σε μία σειρά από κρίσιμα ζητήματα και μέσα σε αυτόν τον καινούργιο κόσμο που ξεπροβάλλει και τώρα βρισκόμαστε στην αρχή του , δεν βρισκόμαστε στο τέλος του θα πρέπει να αναπροσδιορίσουμε την τακτική μας και την πολιτική μας ώστε να γίνουμε λίγο ποιο να γίνουμε ποιο ρεαλιστές να έχουμε ποιο ρεαλιστικές προσεγγίσεις μία ρεαλιστική αξιολόγηση τους πως είναι η κατάσταση σήμερα και πως θα διαμορφωθεί στο αμέσως επόμενο διάστημα ώστε να έχουμε τις σωστές πολιτικές για να μπορέσουμε να βρούμε τον δικό μας τον χώρο στον καινούργιο κόσμο , το γεωπολιτικό σύστημα το οποίο φτιάχνεται και αυτές τις μέρες. Και η Ουκρανική κρίση μην έχετε καμία αμφιβολία ότι είναι ένας επιταχυντής γεωπολιτικός Παρακολουθείστε ολόκληρη την συνέντευξη στο ακόλουθο link: https://www.mixcloud.com/KanaliEna904/%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CF%8D%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BB%CE%B9-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-904-280322/

Αναζήτηση αυτού του ιστολογίου