Συνέντευξη 7 Ιανουαρίου 2024 του Διονύση Παντή στους ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΝΤΟΥ της ...

ότι χρειάζεται να ακούσετε για Διακήρυξη των Αθηνών, ελληνοτουρκικά, τουρκικό ισλαμισμό, τουρκική βαλκανική πολιτική & απουσία αντίστοιχης Ελληνικής #ΕΛΛΑΔΑ #Τουρκια #Κυπρος Στην συνέντευξη του στην εκπομπή του κου Θανάση Χούπη ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΝΤΟΥ στην ΦΩΝΗ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ στην ΕΡΤ ο Κος Παντής προέβη σε τρείς επισημάνσεις σχετικά με την Διακήρυξη των Αθηνών της 7ης Δεκεμβρίου 2024: 1ον επεσήμανε την απουσία της Κυπριακής Δημοκρατίας από την διαπραγμάτευση αλλά και το κείμενο καθεαυτό τονίζοντας ότι αυτό δημιουργεί ένα ρήγμα, μία ασυνέχεια, στην πολιτική της Ελληνικής Δημοκρατίας που εγκαινιάστηκε με τις γνωστές μας τριμερείς στις οποίες εντάσσονταν η Κυπριακή Δημοκρατία ώστε να ενισχυθεί η διπλωματική της και διεθνής της θέση με τις εκάστοτε τρίτης (εκτός Ελλάδας Κύπρου) χώρας. Και σημείωσε επίσης ότι αυτό γίνεται παρότι και για τις δύο χώρες η σχέση τους με την Τουρκία είναι η πλέον σημαντική εξ όλων των διμερών σχέσεων. Αλλά ακόμη περισσότερο στην OP2. Της διακήρυξης αναφέρεται ότι: «Τα Μέρη δεσμεύονται να απέχουν από κάθε δήλωση, πρωτοβουλία, ή ενέργεια που θα μπορούσε να υπονομεύσει ή να απαξιώσει το γράμμα και το πνεύμα αυτής της Διακήρυξης ή να θέσει σε κίνδυνο τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή τους.» Επειδή αυτός ο όρος δεσμεύει τα μέρη ΜΟΝΟΝ μεταξύ τους (διμερής η Διακήρυξη) τότε σε περίπτωση κρίσης των σχέσεων της Τουρκίας με την Κυπριακή Δημοκρατία, ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΕΦΑΡΜΟΓΗ Η ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ καθώς είναι έξω από ρυθμιστικό της πεδίο, η Ελλάδα δέον όπως απέχει από υποστηρικτικές δηλώσεις ενέργειες κλπ προς την Κυπριακή Δημοκρατία που θα μπορούσαν να υπονομεύσουν το γράμμα και το πνεύμα αυτής της διακήρυξης: δηλαδή ορισμένα την «Φιλία και Καλή Γειτονία» με την Τουρκία. 2ον Στην αμέσως επόμενη OP3 αναφέρεται επί λέξη ότι: «Τα Μέρη θα προσπαθήσουν να επιλύσουν οποιαδήποτε διαφορά προκύψει μεταξύ τους με φιλικό τρόπο, μέσω απευθείας διαβουλεύσεων μεταξύ τους ή με άλλα μέσα αμοιβαίας επιλογής, όπως προβλέπεται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών.¨ Δηλαδή οι δύο χώρες, Ελλάδα και Τουρκία, θα προσπαθήσουν να επιλύσουν τις όποιες διαφορές προκύψουν μεταξύ τους με φιλικό τρόπο μέσα από απευθείας διαβουλεύσεις μεταξύ τους ή οποιαδήποτε άλλο μέσο αμοιβαίας επιλογής κρίνουν. Το αίτημα όμως για διμεροποίηση της επίλυσης των προβλημάτων μεταξύ των δύο χωρών προβάλλεται αδιάλειπτα από την Τουρκία, ενώ η Ελληνική πάγια πολιτική ήταν η διεθνοποίηση των μεταξύ μας προβλημάτων και θέτοντας τα είτε στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης είτε στα πλαίσια ευρύτερων συμμαχιών. 3ον Η Διακήρυξη αναφέρεται στην ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας Ελλάδας και Τουρκίας με την δημιουργία μίας θετικής ατζέντας σε μία σειρά από οικονομικές και εμπορικές σχέσεις που καλύπτουν σχεδόν το σύνολο των διεθνών οικονομικών σχέσεων, μεταξύ των οποίων «τομείς της επιχειρηματικότητας-οικονομίας, τουρισμού, μεταφορών, ενέργειας, καινοτομίας, επιστήμης και τεχνολογίας, γεωργίας, περιβαλλοντικής προστασίας, κοινωνικής ασφάλισης και υγείας, νεολαίας, εκπαίδευσης και αθλητισμού και όποιον άλλο τομέα συμφωνηθεί από κοινού. …». Συνήθως από τέτοιου είδους συμφωνίες και δράσεις εκείνος που αντλεί τις περισσότερες ωφέλειες είναι αυτός που έχει την μεγαλύτερη και δυναμικότερη οικονομία που σε αυτήν τουλάχιστον την συγκυρία ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ. Ενώ ανοίγουμε ένα μεγάλο πλαίσιο συνεργασιών σε πάρα πολλούς τομείς, ενδεχομένως επιχειρηματικών συμφωνιών και συμπράξεων οι οποίες θα έρθουν κυρίως στην Ελλάδα στο «πνεύμα» της Διακήρυξης των Αθηνών, ή άλλες εκπαιδευτικές ή τεχνολογικές συνεργασίες. Θα πρέπει να δούμε το προσδοκώμενο όφελος. Η Τουρκία είναι μία οικονομία η οποία έχει έντονα εκβιομηχανιστεί κατά την διάρκεια της περιόδου (22 ετών) όπου οι Τούρκοι Ισλαμιστές έχουν αναλάβει την πολιτική ηγεμονία στην Τουρκία με το ΑΚΡ στην εξουσία, είναι μία δυναμική οικονομία με πολλές επιχειρήσεις και επιχειρηματικούς ομίλους με μεγάλα μεγέθη, οικονομικά και παραγωγικά, συγκριτικά με την Ελλάδα. Είναι δύσκολο οι συνεργασίες αυτές να διέπονται από το πνεύμα της αμοιβαιότητας αλλά θα είναι ετεροβαρής με οφέλη ιδίως για την μεγάλη οικονομία αυτή της Τουρκίας. Περαιτέρω η Τουρκία έχει ανάγκη προστασίας των επιχειρήσεων της από τον συναλλαγματικό κίνδυνο, προστασία που της παρέχει θεωρητικά η συνεργασία με ελληνικές επιχειρήσεις δηλαδή χώρας μέλους της ΕΕ που κινούνται και δραστηριοποιούνται ελεύθερα στο σύνολο της Ευρωπαϊκής αγοράς. Αρα η υποτίμηση της τουρκικής λύρας όπου ωφελεί εξαγωγές ενισχύει εξωστρέφεια της τουρκικής βιομηχανίας και όπου τα συσσωρευμένα επιχειρηματικά κεφάλαια έχουν ανάγκη από συναλλαγματική προστασία αυτό επιτυγχάνεται με διευρυμένες συνεργασίες και επενδύσεις στην Ελλάδα. Πρέπει δε να έχουμε υπόψη μας ότι η οικονομική διείσδυση των τουρκικών κεφαλαίων και προϊόντων στην Ελλάδα φέρουν μαζί αναπόδραστα και αντίστοιχη πολιτική και πολιτισμική επιρροή. Όσον αφορά την πολιτική επιρροή μίας αναθεωρητικής δύναμης με συχνές απειλές εναντίον της Ελλάδας θα πρέπει να αναρωτηθούμε πως μπορούμε να την διαχειριστούμε θωρακίζοντας την 200 ετών ανεξαρτησία μας (βεβαίως εάν μας ενδιαφέρει και την προτάσσουμε σε σχέση με τις οικονομικές ωφέλειες). Οσον αφορά τις πολιτισμικές επιρροές μίας χώρας με έντονα συντηρητικά ισλαμικά χαρακτηριστικά, χαρακτηριστικά τα οποία προβλέπεται ότι θα ενισχυθούν προωθούμενες μέσα από πολιτισμικά προϊόντα, διαφημιστικές καμπάνιες, τεχνοτροπίες, γλώσσα, εκπαίδευση κλπ αναπόδραστα θα επηρεάσουν στο σύνολο την κοινωνία στην επικράτεια ιδίως όμως έλληνες πολίτες της μουσουλμανικής μειονότητας ή της μουσουλμανικής θρησκείας που προέρχονται από ανατολικού τύπου ή μουσουλμανικές κοινωνίες. Ακολουθεί το πλήρες κείμενο της Διακήρυξης των Αθηνών Διακήρυξη των Αθηνών Περί Σχέσεων Φιλίας και Καλής Γειτονίας Ο Πρωθυπουργός της Ελληνικής Δημοκρατίας, η Α.E. κ. Κυριάκος Μητσοτάκης και ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας της Τουρκίας, η Α.E. κ. Recep Tayyip Erdoğan, εκπροσωπώντας τις αντίστοιχες Κυβερνήσεις τους (που αποκαλούνται από κοινού «τα Μέρη»), έχοντας προεδρεύσει της 5ης συνάντησης του Ανωτάτου Συμβουλίου Συνεργασίας μεταξύ της Ελληνικής Δημοκρατίας και της Δημοκρατίας της Τουρκίας την 7η Δεκεμβρίου 2023, στην Αθήνα, σε πνεύμα καλής θέλησης και συνεργασίας, PP1. Αναγνωρίζοντας την ανανεωμένη βούληση για συνεργασία μεταξύ των Κυβερνήσεων των δύο χωρών, PP2. Υπογραμμίζοντας ότι οι δεσμοί μεταξύ των δύο γειτονικών εθνών έχουν τη δυνατότητα να αυξήσουν σημαντικά την ευημερία και τη δυναμική της περιοχής, PP3. Δίνοντας έμφαση στην ανάγκη να συνεχίσουν να εργάζονται από κοινού προς όφελος και των δύο κοινωνιών σε κλίμα φιλίας και αμοιβαίας εμπιστοσύνης, PP4. Επιδιώκοντας ενίσχυση των διμερών σχέσεων μέσω των υφιστάμενων θεσμικών μηχανισμών, PP5. Τονίζοντας ότι, προκειμένου να ενισχυθούν οι σχέσεις καλής γειτονίας, αμφότερα τα Μέρη, χωρίς να θίγονται οι εκατέρωθεν νομικές θέσεις τους, θα καλλιεργούν πνεύμα αλληλεγγύης απέναντι στις τρέχουσες και μελλοντικές προκλήσεις, PP6. Υπογραμμίζοντας ότι για την προώθηση της εν λόγω θετικής ατμόσφαιρας και ατζέντας, αμφότερα τα Μέρη θα ενθαρρύνουν την ανταλλαγή επισκέψεων σε κάθε επίπεδο με προσέγγιση προσανατολισμένη στην επίτευξη αποτελεσμάτων, PP7. Υπενθυμίζοντας ότι μεταξύ των θεμελιωδών σκοπών του Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών και των παγκοσμίως αναγνωρισμένων αρχών του διεθνούς δικαίου είναι η διατήρηση της διεθνούς ειρήνης και η φιλική συνεργασία μεταξύ των κρατών, PP8. Έχοντας αποφασίσει να καλλιεργούν φιλικές σχέσεις, αμοιβαίο σεβασμό, ειρηνική συνύπαρξη και κατανόηση και να επιλύουν κάθε διαφορά μεταξύ τους με ειρηνικά μέσα και σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, PP9. Υπογραμμίζοντας τη σημασία των αποτελεσματικών διαύλων και μηχανισμών επικοινωνίας σε κάθε επίπεδο για την επιτυχή διαχείριση των διμερών τους σχέσεων, με ιδιαίτερη έμφαση στην αποφυγή συγκρουσιακών καταστάσεων και δυνητικής κλιμάκωσης, PP10 Τονίζοντας ότι και τα δύο Μέρη θα προσεγγίσουν τις σχέσεις τους με στόχο την ενίσχυση της οικονομικής συνεργασίας και την εμβάθυνση των δεσμών μεταξύ των λαών, συνεισφέροντας με αυτόν τον τρόπο στην ευημερία και την ειρηνική συνύπαρξη των δύο γειτονικών λαών τους, τονίζοντας περαιτέρω ότι προς τούτο, υπό το φως της επιτευχθείσας σημαντικής προόδου σχετικά με την προώθηση της θετικής ατζέντας σε οικονομικά και εμπορικά θέματα μέσω του Κοινού Σχεδίου Δράσης, οι δύο πλευρές θα διερευνήσουν επιπρόσθετα θέματα συνεργασίας, Συμφώνησαν στα κάτωθι: OP1. Τα Μέρη συμφωνούν να συμμετέχουν σε συνεχείς εποικοδομητικές και ουσιαστικές διαβουλεύσεις με βάση τους ακόλουθους πυλώνες: (α) Πολιτικός Διάλογος: – σε θέματα αμοιβαίου συμφέροντος – Διερευνητικές/ Διαβουλευτικές συνομιλίες (β) Θετική Ατζέντα, στο πλαίσιο του ενισχυμένου Κοινού Σχεδίου Δράσης, που περιλαμβάνει μέτρα κοινού ενδιαφέροντος στους τομείς της επιχειρηματικότητας-οικονομίας, τουρισμού, μεταφορών, ενέργειας, καινοτομίας, επιστήμης και τεχνολογίας, γεωργίας, περιβαλλοντικής προστασίας, κοινωνικής ασφάλισης και υγείας, νεολαίας, εκπαίδευσης και αθλητισμού και όποιον άλλο τομέα συμφωνηθεί από κοινού, με στόχο την επίτευξη σημαντικών και συγκεκριμένων παραδοτέων, εξορθολογίζοντας και επικαιροποιώντας συνεχώς την ατζέντα, με δομημένο τρόπο και νέα θέματα. (γ) Μέτρα Οικοδόμησης Εμπιστοσύνης, που περιλαμβάνουν μέτρα στον στρατιωτικό τομέα που θα συνέβαλλαν στην εξάλειψη αδικαιολόγητων πηγών έντασης, καθώς και των κινδύνων που απορρέουν από αυτές, OP2. Τα Μέρη δεσμεύονται να απέχουν από κάθε δήλωση, πρωτοβουλία, ή ενέργεια που θα μπορούσε να υπονομεύσει ή να απαξιώσει το γράμμα και το πνεύμα αυτής της Διακήρυξης ή να θέσει σε κίνδυνο τη διατήρηση της ειρήνης και της σταθερότητας στην περιοχή τους. OP3. Τα Μέρη θα προσπαθήσουν να επιλύσουν οποιαδήποτε διαφορά προκύψει μεταξύ τους με φιλικό τρόπο, μέσω απευθείας διαβουλεύσεων μεταξύ τους ή με άλλα μέσα αμοιβαίας επιλογής, όπως προβλέπεται στον Χάρτη των Ηνωμένων Εθνών. Αυτή η Διακήρυξη δεν αποτελεί διεθνή συμφωνία, δεσμευτική για τα Μέρη κατά το διεθνές δίκαιο. Καμία πρόνοια της Διακήρυξης αυτής δεν πρέπει να ερμηνεύεται ότι παράγει νομικά δικαιώματα ή υποχρεώσεις για τα Μέρη. Έγινε στην Αθήνα, την 7η Δεκεμβρίου 2023, σε δύο αντίγραφα, καθένα στην Ελληνική, Τουρκική και Αγγλική γλώσσα με όλα τα κείμενα να θεωρούνται εξίσου αυθεντικά. Σε περίπτωση διαφοράς ως προς την ερμηνεία, υπερισχύει το αγγλικό κείμενο.

ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΞΑΝΘΟΣ συνιδρυτής της ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ πεθαίνει σαν σήμερα 28 Νοέμβρη 1852 σε πλήρη ανέχεια

Οι Δικηγόροι για τα Εθνικά Θέματα αποτίουμε φόρο ΤΙΜΗΣ στον ΜΕΓΑΛΟ ΕΛΛΗΝΑ ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΗ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΞΑΝΘΟ (μαζί με τους επίσης Μέγιστους ΝΙΚΟΛΑΟ ΣΚΟΥΦΑ και ΑΘΑΝΑΣΙΟ ΤΣΑΚΑΛΩΦ) , ΣΥΝΙΔΡΥΤΗ της ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ, της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΟΡΓΑΝΩΣΗΣ που προετοίμασε, οργάνωσε και ενέπνευσε την ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ των ΡΑΓΙΑΔΩΝ ΕΛΛΗΝΩΝ έναντι του ΒΑΡΒΑΡΟΥ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΥ ΙΣΛΑΜΙΚΟΥ ΧΑΛΙΦΑΤΟΥ .

Πως τον τίμησε το νεοελληνικό κράτος (των κοτσαμπάσιδων & κατσαπλιάδων); με την καταδίκη του σε αφάνεια και ανέχεια τόσο πριν όσο και μετά την μόνιμη εγκατάσταση του στην Ελλάδα από τη Βλαχία αρνούμενο την χορηγία ακόμη και του μικρότερου βοηθήματος για την διευκόλυνση της βιοσυντηρήσεως του. Αλλωστε δεν ήταν ο μόνος που έλαβε αυτό το αγνώμων "ευχαριστώ". Είχαν με άλλα οι "ιδιοκτήτες" να ασχοληθούν. Οι Ξάνθοι Παπαδάκηδες Παναγιώταροι κλπ ήταν πλέον εμπόδιο ... ΥΓ. Εννοείται ότι ΚΑΙ ΣΥΚΟΦΑΝΤΙΘΗΚΕ από τα ΛΑΜΟΓΙΑ της εποχής.

Οι εμπορικοί δρόμοι που αναδεικνύονται στην σημερινή αναθεωρητική εποχή, το decoupling και οι Τουρκικοί στόχοι και απειλές.

Ο έλεγχος των εμπορικών δρόμων και η ανάπτυξη νέων υπήρξε ανέκαθεν επιδίωξη κρατικών και οικονομικών δρώντων. Στις 10 Ιουνίου άνοιξε η καινούργια γέφυρα που ενώνει την ρωσική πόλη Μπλαγκοβεστένσκ με την Κινεζική πόλη της Χάιχε αξίας 19 δις ρουβλίων (περίπου 342 εκατομμύρια δολάρια). Και δεν είναι μόνον αυτό αλλά μία σειρά από έργα υποδομών που συνδέουν τις δύο χώρες και οικονομίες. Παράλληλα επιχειρείται συνδυασμένα από Ρωσία και Κίνα η μείωση της εξάρτησης τους από τις θαλάσσιες μεταφορές, κυρίως λόγω του ελέγχου των θαλασσών από την Δύση, ιδίως δε του Ειρηνικού η/και ο έλεγχος τους, όπου αυτό είναι δυνατόν, αυτών των δρόμων (decoupling: διαχωρισμός, αποδύνδεση). Η επιλεκτική αποσύνδεση (decoupling) από την συλλογική Δύση, που επέδειξε αξιοσημείωτη συνοχή στην περίπτωση της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, επιχειρείται στην παρούσα συγκυρία ιδίως α) με την μείωση της εξάρτησης από τις εξαγωγές, δυτική τεχνολογία και επενδύσεις στην Κίνα και από τις εισαγωγές, δυτική τεχνολογία και επενδύσεις στην Ρωσία και β) την ανάπτυξη χερσαίων ασιατικών δρόμων, γεφυρών, αγωγών (αγωγοί πετρελαίου στους οποίους δεν είχε δοθεί μέχρι τώρα έμφαση θέτοντας ως πρώτη προτεραιότητα τους αγωγούς φυσικού αερίου), χρηματοπιστωτικών συνδέσεων κοκ, δηλαδή των υποδομών διασύνδεσης των δύο οικονομιών. Στο πλαίσιο αυτό ορισμένα στην περίπτωση της Ρωσίας, οι επιβληθείσες σε αυτήν κυρώσεις αντιμετωπίζονται με την μαζική παραβίαση πνευματικής ιδιοκτησίας σχεδόν στο σύνολο των δυτικών εμπορευμάτων και υπηρεσιών (και με νόμο πλέον και αντίστοιχη παραγωγή τους όπου είναι δυνατόν στην Ρωσία), αποσύνδεση από το δυτικό χρηματοπιστωτικό σύστημα και ανάπτυξη νέων χρηματοπιστωτικών προϊόντων και υπηρεσιών με έμφαση στα εθνικά νομίσματα και τις διμερείς συμφωνίες ανταλλαγής προϊόντων με ad hoc χρηματοπιστωτικές προβλέψεις και εγγυήσεις, συμφωνίες για παροχές υπηρεσιών σε κρίσιμους τομείς συντήρησης δυτικών υποδομών όπως πχ κατασχεμένα δυτικού τύπου αεροπλάνα με την Ταϋλάνδη, δυτικού τύπου στόλος αυτοκινήτων με Κίνα κοκ. Είναι χαρακτηριστικό ότι τα εδάφη που καταλήφθηκαν από τους Ρώσους στην Ουκρανία καλύπτουν ακριβώς αυτά τα κενά των αναγκαίων εισαγωγών σε αγροτικά και βιομηχανικά προϊόντα. Η προσπάθεια αυτή αποσύνδεσης έχει εντατικοποιηθεί τα τελευταία τρία χρόνια και τώρα, μετά την εισβολή στην Ουκρανία τρέχει "ολοταχώς". Μεγάλη αναδεικνύεται η σημασία των χωρών της νότιας Ασίας που ο έλεγχος τους μπορεί να αποκλείσει εντελώς από κάθε δυνατότητα πρόσβασης των ναυτικών δυνάμεων, μην αφήνοντας καμία δυνατότητα πρόσβασης και άρα βοήθειας ή επιρροής, στις χώρες της Κεντρικής Ασίας. Χώρες όπως το Πακιστάν, αλλά και η Σρι Λάνκα, η Καμπότζη κα λαμβάνουν μεγάλη γεωπολιτική αξία. Εκεί λαμβάνουν χώρα "μάχες" για τον πολιτικό έλεγχο τους. Η αποπομπή του Ιμράν Χάν στο Πακιστάν, η πτώση της κυβέρνησης στην Σρι Λάνκα, η «σιδερένια συμφωνία» Κίνας - Καμπότζης που περιλαμβάνει και δημιουργία ναυτικής βάσης, κατασκευή σιδηροδρομικής γραμμής μεγάλης ταχύτητας, νέο υπερσύγχρονο αεροδρόμιο είναι μερικές εκφράσεις αυτού του γεωπολιτικού ανταγωνισμού που εντείνεται ιδίως μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία. Σε πρόσφατο άρθρο μας στο militaire.gr (https://www.militaire.gr/i-diavasi-toy-royvikona-o-gordios-desmos-kai-to-koyti-tis-pandoras-d-pantis/ ) αναρωτηθήκαμε σχετικά: ¨Σωστά επιλέγονται από όλους ως σημαντικοί γεωπολιτικοί συντελεστές το Πακιστάν, η Σρι Λάνκα, το Ιράν καθώς αποτελούν τις αναγκαίες γεωγραφικά περιοχές περικύκλωσης της Κεντρικής Ασίας (αναγκαίας ενδοχώρας;)". Στα δικά μας ερχόμενοι τώρα και ως αντανάκλαση αυτών των παγκόσμιων τάσεων, αυξάνει η σημασία του διαδρόμου Εύξεινος Πόντος - Στενά Βοσπόρου- Αιγαίο - Μεσόγειος. Σε συνδυασμό με την από καιρό ανάδειξη της σημασίας του επίσης θαλασσίου διαδρόμου Σουέζ - Ανατολική Μεσόγειος - Βόρειος Αφρική - Δυτική Ευρώπη εξηγεί, μαζί με την εγγενή επιθετική φύση της Τουρκίας και της σημερινής τουρκοϊσλαμικής της ηγεσίας σε μεγάλο βαθμό και την Τουρκική πρεμούρα σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο και την συμμαχία Ρωσίας - Τουρκίας. Ενδείξεις της πρεμούρας αυτής τα 8 κυνικά επιθετικά και απειλητικά tweet με τις άμεσες απειλές εναντίον κυριαρχικών δικαιωμάτων και κυριαρχίας της Ελλάδας. Μέχρι ποιο σημείο θα φτάσει η τουρκορωσική συνεννόηση σε θέματα που αφορούν άμεσα την Ελλάδα; Και η σημασία του μεσογειακού θαλασσίου διαδρόμου δεν περιορίζεται μόνον στην μεταφορά φυσικού αερίου που εξορύσσετε ή θα εξορυχθεί στην περιοχή. Η Τουρκία δηλαδή, με άλλα λόγια και για να γίνουμε απόλυτα σαφείς, επιχειρεί να ελέγξει και τους δύο αυτούς θαλασσίους διαδρόμους αυξάνοντας σημαντικά την γεωπολιτική της σημασία και γεωπολιτικό της βάρος (εννοείται εις βάρος της Ελλάδας). Αιγαίο μέχρι τον 25ο ανατολικό (η Αθήνα έχει συντεταγμένες στον ανατολικό γεωγραφικό μήκος τον 24ο μεσημβρινό!) μεσημβρινό, Γαλάζια Πατρίδα, Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, αμφισβήτηση Κυπριακής ΑΟΖ είναι οι εκφρασμένες απαιτήσεις της Τουρκίας, ακριβώς για να ελέγξει και τους δύο αυτούς εμπορικούς θαλασσίους διαδρόμους. Ολα τα υπόλοιπα αποτελούν απλά "νομιμοποιητική βάση" για να επενδύσουν τις πραγματικές τους προθέσεις. Εννοείται ότι δεν ενδιαφέρει την Τουρκία (αλλά αλήθεια ποιους πραγματικά ενδιαφέρει;) το πόσο ισχνή δικαιοπολιτικά είναι αυτή η "νομιμοποίηση" αφού αυτή έχει απλά σημασία χρήσης με σκοπό αντικειμενικό την επίτευξη των δηλωμένων στόχων και την ανάδειξη της Τουρκίας σε περιφερειακή δύναμη (σε πρώτη φάση). Η Τουρκία διατυμπανίζει δια του ΥΠΕΞ της ότι καμία συμφωνία για τον East Med δεν μπορεί να ισχύει χωρίς την Τουρκία. Καλεί τις ΗΠΑ απειλητικά για ποιο "ισορροπημένη" θέση στην περιοχή. Η Ελλάδα εάν δεν μπορέσει να αντισταθεί σε αυτή την "πίεση" κινδυνεύει να φιλανδοποιηθεί και απωλέσει την γεωπολιτική σημασία που της δίδει η γεωγραφία της. Υπάρχει μεγαλύτερη ανάγκη από κάθε άλλη φορά να κατανοήσει η χώρα μας και η ηγεσία της τι συμβαίνει στο κόσμο και να τοποθετηθεί επί τη βάση των εθνικών συμφερόντων της. Αυτή η εργασία δεν είναι πια φιλολογική - ακαδημαϊκή αλλά επιβιωτική. Οι Ελληνες πολίτες συνειδητοποιούν ότι η άσκηση των δικαιωμάτων τους και τα οικονομικά ιδιωτικά συμφέροντα αυτών και των οικογενειών τους εξαρτώνται κατά μεγάλο μέρος από την εθνική ανεξαρτησία; Κατά τα ανωτέρω η ανάγκη για ανεξάρτηση ελληνική εξωτερική πολιτική είναι μεγαλύτερη από κάθε άλλη φορά. Τα ψέμματα κάποια στιγμή τελειώνουν. Οι εποχές είναι κρίσιμες, οι εξελίξεις τρέχουν γρήγορα και απαιτούν εγρήγορση και ορθές αποφάσεις γιατί οι επιπτώσεις των αποφάσεων μας σήμερα θα μας ακολουθούν στις δεκαετίες που θα έρθουν είτε σαν εφιάλτης είτε δίνοντας μας υπερηφάνεια. Ως γνωστόν μετά την απομάκρυνση από το ταμείο ουδέν λάθος αναγνωρίζεται ... -------------------------------------------------------------------------------------------------------- το συγκεκριμένο άρθρο δημοσιεύτηκε στο Κουτί της Πανδώρας στο παρακάτω link : https://www.koutipandoras.gr/article/oi-emporikoi-dromoi-decoupling-kai-oi-toyrkikes-apeiles Σχόλιο 18.6.2022 -------------------------------------------------------------------------------- Αυτά που αναφέρονται στο άρθρο ιδίως για την Κίνα, συζητούνται, μεταξύ βέβαια πολλών άλλων, στους ακαδημαϊκούς κύκλους και τα ΜΜΕ των χωρών του #Ειρηνικού. Παρακολουθώ αυτές τις συζητήσεις σε #Αυστραλία, #Σιγκαπούρη, #Ινδία, #Κίνα. Χώρες δηλαδή που είναι σκληρά απέναντι στον αναθεωρητισμό στην πλειοψηφία τους (εκτός της Κίνας βέβαια όλες οι άλλες). Η ας το πούμε αλλιώς: στον αναθεωρητισμό των ... άλλων, όπως η Ινδία που συγκεντρώνει τους παράγοντες ισχύος μίας εξίσου μεγάλης δύναμης (το πληθυσμός είναι το ... εύκολο !). Εκεί γίνονται οι πραγματικές συζητήσεις. Εκεί που υπάρχουν έντονες και βιώνονται οι πιέσεις και είναι ανοικτές κοινωνίες που τους ενδιαφέρει το μέλλον τους. Δεν κρύβουν την αλήθεια κάτω από το χαλί. Με εντυπωσιάζει η ελεύθερη, εις βάθος και τολμηρή επιστημονική συζήτηση ιδίως σε Αυστραλία και Σιγκαπούρη, αλλά μεγάλο ενδιαφέρον έχει και η Ινδία (όπου υπάρχουν και εξαιρετικές προσπάθειες για αξιόπιστα ΜΜΕ διεθνών ειδήσεων). Η οικονομία της Σιγκαπούρης που έχει κάνει θαύματα τις τελευταίες δεκαετίες στηρίζεται ακριβώς στις θαλάσσιες μεταφορές. Οπότε είναι ιδιαίτερα ευάλωτη στις εξελίξεις τους ανταγωνισμού στον #Ειρηνικό. Είναι ζήτημα δηλαδή γι ΄αυτήν επιβίωσης και διατήρησης της οικονομικής της ευημερίας. Επίσης στην Αυστραλία οι πιέσεις από την Κίνα είναι τεράστιες καθώς αποτελεί βασικό της εμπορικό εταίρο. Πρόσφατα της επιβλήθηκαν από την Κίνα πολύ επίπονες οικονομικές και δασμολογικές κυρώσεις. Η Ινδία βλέπει στην ανάδειξη της Κίνας την επαναφορά της ιστορικής αντιπαράθεσης/συνύπαρξης των δύο μεγάλων πολιτισμών της Ασίας / Ειρηνικού δηλαδή του Ινδικού και του Κινεζικού. Η Ιαπωνία με την σειρά της, με τις γνωστές σε όλους ιστορικές μνήμες από τις βαρβαρότητες που διαπράχθηκαν κατά την κατάληψη εδαφών της Κίνας πριν και κατά την διάρκεια του ΙΙ ΠΠ είναι ο βασικός οικονομικός επενδυτικός ανταγωνιστής της Κίνας στις χώρες του Ειρηνικού. Ολες αυτές οι χώρες αναμένουν την αμερικανική αντίδραση (που την θέλουν έντονη) στον Ειρηνικό. Προβληματίζονται πολύ από την αμερικανική "εμμονή" στην Ευρώπη. Έχουν μεγάλη ανάγκη την σύμπραξη των ΗΠΑ στην ανάσχεση της Κίνας. Μην ξεχνάτε ότι η Κίνα είναι στην γειτονιά τους και όχι οι ΗΠΑ. Οπότε είναι πολύ ... ανθρώπινο να θέλουν και επιδιώκουν να ... καεί το βίντεο του γείτονα !

Στο κόκκινο επίπεδο η τουρκική απειλή με τις νέες απειλές και "προειδοποιήσεις" Ερντογάν

Oι Τουρκικές προκλήσεις και απειλές δεν αλλάζουν απλά επίπεδο. Βρίσκονται στο τελευταίο κόκκινο πλέον επίπεδο. Πριν από λιγότερο από δύο ώρες στον προσωπικό του λογαριασμό στο Τουίτ ο Ερντογάν δημοσίευσε μία σειρά (νήμα) από 8 τουίτ γεμάτα από απειλές, προειδοποιήσεις, προσβολές εναντίον της Ελλάδας : αναφέρετε ονομαστικά στην Μεγίστη και την θαλάσσια δικαιοδοσία της σε ΑΟΖ, σε δήθεν καταπίεση "τουρκικής" μειονότητας σε Δυτική Θράκη, Ρόδο και Κω, σε δήθεν προσπάθεια "εργαλειοποίησης" από την χώρα μας του ΝΑΤΟ και τρίτων χωρών "εμπλέκοντας" τους σε "παράνομες" ασκήσεις σε δήθεν νησιά με αποστρατιωτικοποιημένο καθεστώς. Και όλα αυτά ώστε να "προειδοποιήσει" την Ελλάδα να "συνετιστεί, να μείνει μακριά από όνειρα, ρητορικές και ενέργειες που θα την οδηγήσουν σε αποτελέσματα για τα οποία θα μετανιώσει, όπως συνέβη έναν αιώνα πριν" προφανώς αναφερόμενος στην Μικρασιατική Καταστροφή. Δεν υπάρχει καμία αμφιβολία για το τι επιθυμεί και επιδιώκει ο Ερντογάν αλλά μέσω αυτού το τουρκοϊσλαμικό καθεστώς με την αγαστή στο θέμα αυτό συμμαχία εθνικιστών τουρκιστών και κεμαλιστών: η Ελλάδα να καταστεί ένα μη κανονικό κράτος, χωρίς κυριαρχικά δικαιώματα αλλά και χωρίς κυριαρχία. Να καταστεί δηλαδή ένα κράτος δορυφόρος της Τουρκίας, που θα προσαρμόζει απόλυτα τις πολιτικές τις στις τουρκικές επιταγές. Αγαπητοί φίλοι και φίλες, η ωμότητα των απαιτήσεων, της προειδοποίησης, της απειλής καταστροφής της χώρας μας και της προσβλητικής αναφοράς σε συνετισμό, άλλως σε βίωση καταστροφής ανάλογης της Μικρασιατικής, δεν αφήνουν κανένα περιθώριο παρερμηνειών. Ο Ερντογάν με 8 τουίτ στην Ελληνική γλώσσα θέτει όλα τα θέματα της αναθεωρητικής, επιθετικής, εκβιαστικής πολιτικής αυτού και του συνόλου της τουρκικής ελίτ. Δεν είναι ώρα για διχαστικές αναφορές στις ιδεολογικές προτιμήσεις των πολιτών, σε διαίρεση μας σε αριστερούς και δεξιούς , πατριώτες και μη. Ολοι είμαστε Ελληνες, όλοι υφιστάμεθα από κοινού αυτή την φρικώδη ωμή εκβιαστική βάρβαρη προειδοποίηση. Απομονώστε τώρα τους ακραίους, δείξτε εμπιστοσύνη στις δυνάμεις της Χώρας μας, στον Ελληνικό Στρατό, στον Ελληνικό Λαό, στην υπέροχη νεολαία μας στην οποία δεν φερθήκαμε όπως έπρεπε. Ηρθε η ώρα η χώρα μας να ωριμάσει και μαζί με αυτή όλοι εμείς οι συμπολίτες συνέλληνες. Να γίνουμε ΠΟΛΙΤΕΣ. Ελάχιστη ευθύνη του καθένα μας ατομικά σε Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία απαιτεί την απομόνωση των διχαστικών φωνών, εμπιστοσύνη στις δυνάμεις μας, επίδειξη της αποφασιστικότητας μας να ζήσουμε σε ελευθερία και δημοκρατία και αισιοδοξία για το μέλλον.

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ στην εκπομπή ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΝΤΟΥ και το Θάνο Χούπη 03 01 2022

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ στην εκπομπή ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΝΤΟΥ και το Θάνο Χούπη (03/01/2022) και στο ERT WEB RADIO που απευθύνεται στους Έλληνες Ομογενείς σε όλο τον κόσμο.

ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ στην εκπομπή ΕΛΛΗΝΕΣ ΠΑΝΤΟΥ και το Θάνο Χούπη (03/01/2022)

Ο ΝΟΜΙΚΟΣ, ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ, ΔΙΚΗΓΟΡΟΣ ΣΤΟΝ ΑΡΕΙΟ ΠΑΓΟ (ΠΡΟΕΔΡΟΣ του φορέα "ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΓΙΑ ΤΑ ΕΘΝΙΚΑ ΘΕΜΑΤΑ", ΝΟΜΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΤΗΣ ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΓΟΝΕΩΝ & ΣΥΓΓΕΝΩΝ ΑΔΗΛΩΤΩΝ ΑΙΧΜΑΛΩΤΩΝ & ΑΓΝΟΟΥΜΕΝΩΝ ΤΗΣ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΤΡΑΓΩΔΙΑΣ), στο ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ της ΕΡΤ "Η ΦΩΝΗ της ΕΛΛΑΔΑΣ", ΓΙΑ ΤΙΣ ΠΡΟΟΠΤΙΚΕΣ ΤΟΥ ΣΥΝΟΛΟΥ ΤΩΝ ΕΘΝΙΚΩΝ ΜΑΣ ΘΕΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΕΛΛΑΔΑΣ & ΚΥΠΡΟΥ, ΤΟ 2022.

Η οικονομική κρίση οξύνει περαιτέρω το ήδη έντονο από δεκαετίας δημογραφικό!

Το δημογραφικό ήταν ένα μεγάλο πρόβλημα ήδη πριν από πολλές δεκαετίες. Υπογεννητικότητα και μετανάστευση, πολιτικά προβλήματα και εθνικοί διχασμοί, δημιουργούσαν ήδη τις αρνητικές τους επιπτώσεις και στο μέγεθος του πληθυσμού αλλά και στα ποιοτικά του χαρακτηριστικά (υπέρ γήρανση). Όμως η πρόσθεση του παράγοντα της οικονομικής κρίσης και η αδυναμία αντιμετώπισης της από το. 2010 έχει προσδώσει στο φαινόμενο εξαιρετικά ανησυχητικές διαστάσεις. Να σημειώσουμε εδώ ότι το δημογραφικό αποκτά αναγκαστικά και άλλη διάσταση εάν το δούμε συγκριτικά με την εξέλιξη δηλαδή του πληθυσμού σε άλλες όμορες ή με άλλες με όμοια χαρακτηριστικά ή μεγέθη χώρες. Επίσης χαρακτηριστικό της αποτυχίας μας είναι το γεγονός ότι παράλληλα με το δημογραφικό πρόβλημα έχουμε και ρεκόρ ανεργίας, ένας συνδυασμός που δεν δημιουργεί αισιοδοξία για το μέλλον.

Ο Διονύσης Παντής καλεσμένος στην "Φωνή της Ελλάδας" Δευτέρα 3.1.2022 στις 13.05

Σήμερα Δευτέρα 3 Ιανουαρίου στις 13.05 θα έχω την χαρά και την τιμή, προσκεκλημένος του Thanos Choupis στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ στην " Φωνή της Ελλάδας " να συνομιλήσουμε για το σύνολο των εθνικών μας θεμάτων και των προκλήσεων που η χώρα μας θα κληθεί να αντιμετωπίσει στον παρόντα χρόνο (2022). Την εκπομπή μπορειτε να ακούσετε στον παρακατω σύνδεσμο: https://webradio.ert.gr/i-foni-tis-elladas/

Συνέντευξη στο #ΝΕΤ24 για θέματα "ταμπού" της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής

https://youtu.be/bA_hbAtq3Hg #NET24 : Με τον θαρραλέο και έμπειρο Δημοσιογράφο Βασίλη Τσλαμάγκα (ο παλιός είναι ... αλλιώς!) συζητάμε (αυτό και μόνον θα ήταν ... αρκετό) θέματα Ταμπού της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής: τουρκικό αναθεωρητισμό, τουρκική ισλαμική ατζέντα, ατζέντα και κίνδυνοι από την επικράτηση της αντιπολίτευσης με κέντρο βάρους τους κεμαλικούς, την ...πισώπλατη μαχαίρια εταίρων της ΕΕ που συν στο παλάτι (σεράι) για να εξοπλίσουν το θηρίο, την "φίλη" και εταίρο Ισπανία (αλλά και την ... Γερμανία), την απολύτως αναγκαία ελληνογαλλική συμμαχία και προσέγγιση, τις ελληνοαμερικανικές σχέσεις, την αμερικανική παρουσία στην Αλεξανδρούπολη για την οποία ΔΕΝ ΠΕΦΤΕΙ ΛΌΓΟΣ στην Τουρκία, την συμφωνία για τις αμερικανικές βάσεις στην χώρα μας, τα Βαλκάνια, την Βόρεια Μακεδονία, την συμφωνία των Πρεσπών, τον ρόλο της Ελλάδας σε Ανατολική Μεσόγειο και Βαλκάνια, το τουρκολιβυκο μνημόνιο, την επιθετική συμπεριφορά της Τουρκίας και στη Λιβύη, την μετατόπιση του αμερικανικού ενδιαφέροντος προς τον ειρηνικό ωκεανό και τον Ινδοειρηνικό κα θέματα. [Εάν δεν σας κινήθηκε το ενδιαφέρον με όλα αυτά τότε δεν είναι για εσάς το παρακάτω video]. https://youtu.be/bA_hbAtq3Hg

Ινδικές ανησυχίες και ιδέες για συνεργασίες στον τομέα της τεχνολογίας και η Ελλάδα

Οι ανησυχίες της Ινδίας στον κρίσιμο τομέα της ανάπτυξης της τεχνολογίας, αλλά και οι ιδέες που επεξεργάζεται για αναγκαίες συνεργασίες - συνέργειες από την πλευρά των δημοκρατιών (η ενεργοποίηση της οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στην ανασφάλεια που της δημιουργεί η ραγδαία ανάπτυξη τεχνολογιών και εφαρμογών και έρευνα ς από την Κίνα) αφήνει μεγάλο περιθώριο αναγκαίων και στη χώρα μας συνεργασιών. Η Γαλλία έχει ήδη πολύ προωθημένη συνεργασία με την Ινδία και στον τομέα αυτόν. Έχουμε πολλάκις ανάφερει ότι όποιος δεν έχει παρουσία στην περιοχή αυτή όπου σε μερικές δεκαετίες θα συγκεντρωθεί το 60% της παγκόσμιας οικονομίας, θα αντιμετωπίσει προβλήματα επιβίωσης και θα περιθωριοποιηθεί. Η Ελλάδα θα πρέπει να αναζητήσει συνεργασίες με όλες τις χώρες της περιοχής. Ήπια ισχύς, επιστημονική έρευνα και συνεργασία, πολιτισμός οι κρίσιμοι παράγοντες . Οι σχέσεις χτίζονται σε μακροχρόνιο ορίζοντα, με συνέπεια και αξιοπιστία. Το έχει ανάγκη η ελληνική οικονομία, οι αμυντικές μας ανάγκες, το κοινωνικό αίτημα για καλύτερη ποιότητα ζωής και αξιοπρεπή διαβίωση, εργασία και εισόδημα. Η Ελλάδα δεν πρέπει να πέσει στην παγίδα της προπαγάνδας της "αντιπαλότητας", αλλά να κατανοήσει ότι όλοι χτίζουν θέσεις στην περιοχή, με όποιο τρόπο μπορούν: συνεργασία, εκβίαση ή όλους τους συνδυασμούς. Δεν είναι προς το συμφέρον της παγκόσμιας οικονομίας και δη του πιο ανταγωνιστικού και διεθνοποιημένου τμήματος της αυτού των χρηματοοικονομικών υπηρεσιών η καταστροφή της αναπτυξιακής δυνατότητας της περιοχής. Όλοι γνωρίζουν ότι η παγκόσμια οικονομία όταν σταματήσει να τρέχει, μπορεί, όπως το ποδήλατο που επιβραδύνει, μόλις περαστεί ένα κατώτερο κατώφλι, να πέσει. Επίσης μην υποτιμάτε την κερδοσκοπία και για όσους υπήρξαν μαρξιστές το νόμο της πτωτικής τάσης του ποσοστού του κέρδους και τις απαιτήσεις που δημιουργεί για καινοτομία και αύξηση της παραγωγής και της παραγωγικότητας (είχα την χαρά να διδαχθώ επιστημονική μαρξιστική οικονομία από τον καθηγητή μου στην Πάντειο Πανεπιστήμιο αείμνηστο Σταμάτη ο οποίος ιδιαίτερα ανέλυε αυτόν τον "αποκαλυπτικό" νόμο της καπιταλιστικής οικονομίας).

Συνομολόγηση ιστορικής αμυντικής συμφωνίας για τις υπερσύγχρονες φρεγάτες Belh@rra !

Συνομολόγηση ιστορικής αμυντικής συμφωνίας για τις υπερσύγχρονες φρεγάτες Belh@rra ! Μετά την προμήθεια των γαλλικών υπερσύγχρονων αεροσκαφών οι επίσης υπερσύγχρονες φρεγάτες έρχονται να καλύψουν τις υπαρκτές και επείγουσες ανάγκες των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων. Η απειλή είναι σοβαρή και παρούσα. Η επιλογή φαίνεται η καλύτερη δυνατή και από στρατιωτική άποψη, δίνοντας στο Αιγαίο το τεχνολογικό πλεονέκτημα στις Ελληνικές ΕΔ αλλά και γεωπολιτική, καθώς η Γαλλία φαίνεται η ΜΟΝΗ μεγάλη δύναμη χώρα μέλος της ΕΕ με πραγματικό ενδιαφέρον, δυνατότητες και συμφέροντα στην Ανατολική Μεσόγειο. Η ελληνογαλλική συνεργασία, σε αυτή την συγκυρία αναντικατάστατη, πρέπει ενεργητικά από ελληνικής πλευράς να καλλιεργηθεί και ενισχυθεί περαιτέρω. Δυστυχώς έχουμε μείνει πολύ πίσω στην σύγχρονη τεχνολογία όποτε αυτό δημιουργεί σήμερα ένα περιορισμό στις δυνατές συνέργειες. Όμως αυτές πρέπει να επιδιωχθουν σε κάθε περίπτωση και να εκμεταλλευτούμε κατά το δυνατόν αυτή την ευκαιρία που μας δίνει η εμβάθυνση της αναγκαίας και στις δύο χώρες συνεργασίας. Οι ΗΠΑ δεν φαίνονται πρόθυμες για το ρόλο αυτόν, καθώς το ενδιαφέρον τους είναι στραμμένο προς Άπω Ανατολή και την νέα μεγάλη αγορά της. Η συμφωνία κατέστη δυνατή και ως side effect της συμφωνίας AUKUS. Το οικονομικό βάρος είναι πράγματι μεγάλο, αλλά και η απειλή.

Ελληνοτουρκική κρίση 2020. Διακύβευμα – Αίτια: μία προσέγγιση.

Ελληνοτουρκική κρίση 2020. Διακύβευμα – Αίτια: μία προσέγγιση. Του Διονύση Παντή, Δικηγόρου. Η Ελληνοτουρκική κρίση του 2020 αποτελεί εφαρμογή του τουρκικού δόγματος της MAVI VATAN (Γαλάζια «Πατρίδα»!) στο Αιγαίο. Προαναγγέλθηκε τέλη Μαΐου με την δημοσίευση των «αιτημάτων» της κρατικής πετρελαϊκής εταιρίας ΤΡΑΟ στην Γενική Διεύθυνση Μεταλλευτικών και Πετρελαϊκών Έργων (MAPEG) για έρευνες υδρογονανθράκων νοτιοανατολικά της Κρήτης και ανατολικά/νότια της Ρόδου και εκτελέστηκε αμέσως μετά με πρωτοφανή ένταση προκλητικότητας και επιθετικότητας από τα γεγονότα της 21- 23 Ιουλίου και έως και αυτά 22-29 Νοεμβρίου μετά από έκδοση αντίστοιχων NAVTEX για .. έρευνες από τουρκικά ερευνητικά πλοία με την συνοδεία του τουρκικού στόλου, που έρχονταν και έφευγε με εμφανή στόχο την εκβίαση θερμού επεισοδίου ή εξαναγκασμένης «διαπραγμάτευσης» ... Η ελληνοτουρκική κρίση του 2020 έπεται της στρατηγικής πρόκλησης που αποτέλεσε για την πατρίδα μας η συνομολόγηση του τουρκολιβυκού μνημονίου και ακολουθείται από την κρίση του «ανοίγματος» στα Βαρώσια στην Κύπρο. Τρεις κρίσεις - ξετύλιγμα του τουρκικού ισλαμικού επεκτατισμού και αναθεωρητισμού μέσα σε μόλις δύο χρόνια που συμπίπτουν και με την εκλογή νέας κυβέρνησης στην χώρα στις 7 Ιουλίου 2019. Η Ελληνοτουρκική κρίση του 2020 αποσκοπεί να εδραιώσει την τουρκική πολιτική στο Αιγαίο (όπως το τουρκολιβυκό μνημόνιο στη Μεσόγειο και το άνοιγμα των Βαρωσίων στο Κυπριακό). Συγκεκριμένα να μετατοπίσει την ελληνική δικαιοδοσία στο Αιγαίο δυτικά του 25ου Μεσημβρινού, να εγκλωβίσει τελεσίδικα, de facto στην αρχή και de jure κατόπιν, την Ελλάδα σε αιγιαλίτιδα ζώνη 6 ν.μ. στο Αιγαίο και τίποτε άλλο σε Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη ή άλλες θαλάσσιες ζώνες ή εν δυνάμει επέκταση αιγιαλίτιδας ζώνης στα 12 νμ που προβλέπει το Δίκαιο της Θάλασσας (το οποίο ούτως ή άλλως δεν αποδέχεται η Τουρκία όπως έχει κωδικοποιηθεί στις Συμβάσεις του Δικαίου της Θάλασσας και δεν την «συμφέρει») και διεκδικήσει «ειδικά» δικαιώματα αλιείας και εντός της ελληνικής αιγιαλίτιδας, κατά το «πρότυπο» που η Ελλάδα, κατά παρέκκλιση προηγούμενων διαπραγματευτικών θέσεων της ελληνικής διπλωματίας (αν και αλήθεια είναι πιεζόμενη από την στρατηγική για τα ελληνικά συμφέροντα πρόκληση που αποτελεί το τουρκολιβυκό μνημόνιο) παραχώρησε στην Ιταλία με την συνομολόγηση (εσπευσμένα) της Ελληνοϊταλικής Συμφωνίας για την οριοθέτηση της μεταξύ μας Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης (ΑΟΖ). Να επισημάνουμε ότι δεν πρέπει να υπάρχει καμία αμφιβολία, σε σχέση με τα επικαλούμενα «δικαιώματα» της Τουρκίας ανατολικά του 25ου μεσημβρινού, ότι αναφέρεται σε θαλάσσια ΣΥΝΟΡΑ. Ούτε καν σε θαλάσσιες ζώνες. Δηλαδή άσκηση πλήρους κυριαρχίας στην αρχή de facto και - γιατί όχι - κατόπιν και de jure. Την νομιμοποίηση η Τουρκία στηρίζει (και ελπίζει) αφενός σε «ερμηνείες» της διεθνούς νομιμότητας «επί τη βάση» της δήθεν «ιδιαιτερότητας» της εικαζόμενης διαφοράς μεταξύ ηπειρωτικών και νησιωτικών παραλίων και της σχετικής επήρειάς τους, ως αφετηρίες θαλασσίων ζωνών και αφετέρου στην χρήση της ισχύος της – και στρατιωτικής εννοείται- προκειμένου να υποχρεώσει την Ελλάδα σε αποδοχή αυτής της «ερμηνείας» και στην «τάβλα» (τραπέζι). Αλλιώς εκφρασμένα προτίθεται να την επιβάλλει και δια της βίας στο πεδίο. Άλλωστε και η ορολογία Γαλάζια «Πατρίδα» το δηλώνει ξεκάθαρα σε όποιον δεν κλείνει τα μάτια για να μην το δει. Τα αίτια τώρα της ελληνοτουρκικής κρίσης του 2020 αναφέρονται βεβαίως και στα λανθασμένα μηνύματα, την φοβικότητα, τις ψευδαισθήσεις περί «προσέγγισης» και τους ερασιτεχνισμούς της εξωτερικής πολιτικής της νέας Κυβέρνησης, έναντι της Τουρκίας, αλλά αντανακλούν ταυτόχρονα διαχρονικές αδυναμίες και «ιδιαιτερότητες»: 1. δομικές και παγιωμένες αδυναμίες και αγκυλώσεις της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής σε εποχές που σαφέστατα οι συσχετισμοί ισχύος μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας ήταν ευνοϊκότεροι, από ότι σήμερα, για την χώρα μας - με σχετική εξαίρεση τις κυβερνήσεις του Ανδρέα Παπανδρέου - και 2. την αρνητική για την χώρα εξέλιξη των παραγόντων ισχύος της συγκριτικά με την Τουρκία, λόγω κυρίως της κακής διαχείρισης από την ελληνική πολιτική και οικονομική ελίτ της ευρωπαϊκής χρηματοδότησης και των πλεονεκτημάτων της συμμετοχής μας στην ΕΕ και την οικονομική κρίση που πλήττει για περισσότερο από μία δεκαετία τη χώρα, όταν κατά το ίδιο χρονικό διάστημα, στην γείτονα χώρα, εφαρμόζονταν η τουρκοϊσλαμική ατζέντα σε οικονομία, τεχνολογία και πολεμική βιομηχανία, ατζέντα που εξυπηρετούσε και προσπαθούσε να θεμελιώσει την περιφερειακή και παγκόσμια αναθεωρητική τουρκοϊσλαμική στρατηγική. Η νέα κυβέρνηση έστειλε λανθασμένα μηνύματα κατευνασμού και νέου κλίματος προσέγγισης προς την Τουρκία, σε λάθος συγκυρία και επέδειξε αδυναμία κατανόησης και αποτροπής της στρατηγικής πρόκλησης του Τουρκολιβυκού Μνημονίου που ο Ερντογάν και η τουρκική κυβέρνηση μεθοδικά και εμφανώς της επεφύλασσε εν είδει «καλωσορίσματος». Δηλώσεις του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών προς το Bloomberg άφηναν περιθώρια δημιουργικής ασάφειας σε σχέση με τις προθέσεις της νέας κυβέρνησης για νέα προσέγγιση στο Αιγαίο, συνομιλίες στα πλαίσια της Γενικής Συνέλευσης των Ηνωμένων Εθνών μεταξύ του Έλληνα Πρωθυπουργού και του Τούρκου Προέδρου σκόπευαν να δώσουν μηνύματα προς την Τουρκία και την διεθνή κοινότητα. Η Τουρκία εκλαμβάνει τα μηνύματα και τις επαφές αυτές, έστω επικοινωνιακά, ως μετατόπιση από την πολιτική της προηγούμενης «εθνικιστικής» κυβέρνησης και προωθεί την πολιτική της. Η αδυναμία πρόβλεψης και έγκαιρης και αποτελεσματικής αντιμετώπισης (με στόχο την αποτροπή) του τουρκολιβυκού μνημονίου και η, μετά την συνομολόγηση, αδυναμία και απροθυμία ισοδύναμης (ή έστω ανάλογης) απάντησης, πλήττουν την αξιοπιστία της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής στην Ανατολική Μεσόγειο, πολιτική που είχε μεθοδικά χτιστεί από την προηγούμενη Ελληνική Κυβέρνηση και τον Υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά, επικεφαλή της Ελληνικής Διπλωματίας. Δηλώσεις όπως ότι ο Λίβυος ΥΠΕΞ ξεγέλασε ή εξαπάτησε τον Έλληνα ΥΠΕΞ παρέχοντας του προφορικές διαβεβαιώσεις (!) ή προσεγγίσεις όπως του τότε Συμβούλου Εθνικής Ασφάλειας ότι το τουρκολιβυκό μνημόνιο αποτελεί μια τελευταία (σχεδόν απέλπιδα!) προσπάθεια της Τουρκίας να εκμεταλλευτεί την καταρρέουσα Λυβική Κυβέρνηση του Σαράτζ, η επικοινωνιακή υποτίμηση της στρατηγικής πρόκλησης που δημιουργούσε για την Χώρα, ο περιορισμός των όποιων «αντιποίνων» στην αδύνατη Λιβυκή πλευρά, αναγνώσθηκαν από κρίσιμους διεθνείς παράγοντες ως αδυναμία και απροθυμία αντιμετώπισης της πρόκλησης, αλλά και κατανόησης της πραγματικότητας που επιχειρεί να διαμορφώσει η Τουρκία. Το τουρκολιβυκό μνημόνιο βέβαια είχε και την «αιγαιακή» του διάσταση, κατά το ότι, εκφράζει την τουρκική θέση μηδενικής επήρειας των νησιών του Αιγαίου και άρα αναγνώρισης μηδενικής ΑΟΖ στις νησιωτικές μας ακτογραμμές. Η κρίση στα Βαρώσια, το ζήτημα που εγείρει η Τουρκία αποστρατιωτικοποίησης νησιών στο Αιγαίο, ενώ ταυτόχρονα αμφισβητεί την Συνθήκη της Λωζάνης, «αποκαλύπτει» την καθολική αμφισβήτηση όλων των νομικών και πραγματικών δεδομένων σε όλο το φάσμα των ελληνοτουρκικών σχέσεων, από την Θράκη και το Αιγαίο έως την Ανατολική Μεσόγειο και την Κύπρο. Ο τουρκικός αναθεωρητισμός, σε όλο το εύρος του πραγματικού και νομικού status quo της περιοχής, οδηγεί στην αναβάθμιση και διεύρυνση της τουρκικής επιθετικότητας στο Αιγαίο με την κρίση του 2020, κρίση η οποία δεν είναι συγκυριακή αλλά αντίθετα έχει στρατηγικό βάθος και θα έχει συνέχεια για την οποία πρέπει να προετοιμαζόμαστε. Στο πλαίσιο αυτό η ενίσχυση της αποτρεπτικής δύναμης της χώρας με την αγορά των γαλλικών Rafale και με όποιο άλλο τρόπο επιλεγεί τεχνοκρατικά είναι κίνηση αναγκαία. Ο παραγνωρισμένος στη χώρα μας, αλλά και στη διεθνή βιβλιογραφία, ρόλος του τουρκοϊσλαμικού πολιτικού σχεδίου - και της αντίστοιχης πολιτικής και αναθεωρητικής του ατζέντας έναντι της Ελλάδας - στον οποίο έχουμε αναφερθεί διεξοδικότερα σε προηγούμενη αρθρογραφία μας, αλλά και παρουσιάσει, όπου κατέστη δυνατό και τηλεοπτικά – ραδιοφωνικά -, δίδει νομίζουμε απαραίτητα ερμηνευτικά εργαλεία των δομικών και περισσότερο παγιωμένων αιτίων των ελληνοτουρκικών κρίσεων (και των επερχόμενων) αλλά και εργαλεία διπλωματικής αντιμετώπισης του. Περιληπτικά εδώ, η ισλαμική πολιτική ατζέντα, ιστορικά ως ρεύμα σκέψης προϋπήρξε της ίδρυσης της Τουρκικής Δημοκρατίας. Καλλιεργήθηκε στα πλαίσια (σούφικης προέλευσης) ισλαμικών ταγμάτων, με στόχο την ανάκαμψη της αδύναμης Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (μετέπειτα της επιγόνου της Τουρκικής Δημοκρατίας), την επάνοδο στις εποχές της μεγάλης «δόξας» (κατακτήσεων) και την αντιμετώπιση (ανάσχεση) της δυτικής υπεροχής στους τομείς της οικονομίας και τεχνολογίας, με έμφαση την παραγωγή και επιστήμη (τεχνολογία) που θα εξασφάλιζε και το στρατιωτικό πλεονέκτημα. Εκφράστηκε από σημαντικές προσωπικότητες - αλλά πολιτικά ανοργάνωτα -, στην πρώτη μεγάλη τουρκική εθνοσυνέλευση (1923 ιδρυτική της τουρκικής δημοκρατίας), καταπιέστηκε κατόπιν έντονα από το πρώιμο μονοκομματικό κεμαλικό καθεστώς, μέχρι την δειλή στην αρχή επανάκαμψη του με την με αμερικανική πίεση εισαγωγή του πολυκομματικού συστήματος στην Τουρκία και την ανάγκη και της ισλαμικής ψήφου, που αυτό αναγκαστικά επάγονταν. Οι ισλαμιστές βρήκαν πρώτη διέξοδο στο Δημοκρατικό κόμμα του «άτυχου» (και για αυτόν τον λόγο) Μεντερές. Κατόπιν με πολλά κόμματα, που όλα εύρισκαν σκληρή αντιμετώπιση από το κεμαλικό καθεστώς, έως ότου δύο καθοριστικές προσωπικότητες που ακολουθούσαν τις επιταγές της ισλαμικής ατζέντας (προγράμματος) της «Θρησκευτικής Άποψης» -Milli Görüs- (ο ένας «κεκαλυμμένα», ο άλλος άμεσα) δημιούργησαν τις προϋποθέσεις της πολιτικής κυριαρχίας των τούρκων ισλαμιστών: 1. ο Τουργκούτ Οζάλ που εκμεταλλεύτηκε τον οικονομικό και πολιτικό νεοφιλελευθερισμό του τέλους της δεκαετίας του 1980 και κατόρθωσε να βγάλει στην επιφάνεια του Κεφάλαιο της Ανατολής που απαρτίζονταν κυρίως από εμπόρους και επαγγελματίες και να το διασυνδέσει με το διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα εξασφαλίζοντας τα αναγκαία κεφάλαια και διεθνείς συμμαχίες για την ανάπτυξη του απέναντι στο κρατικοκαπιταλιστικό κεμαλικό οικονομικό σύστημα (με κύρια ομάδα τους στρατιωτικούς) δημιουργώντας την οικονομική αναγκαία μεταρρύθμιση για την πολιτική κυριαρχία του ισλάμ 2. Ο Νετσμετίν Ερμπακάν που κατόρθωσε να καταστήσει ισλαμικό κόμμα πρώτο σε ψήφους και αναγκαίο βασικό κυβερνητικό εταίρο, πιέζοντας και εκθέτοντας αλλεπάλληλα το κεμαλικό πολιτικό – στρατιωτικό – δικαστικό κατεστημένο και ισχυροποιώντας το ισλαμικό κίνημα που πλέον κατακτούσε κυβερνητικές, επιχειρηματικές και πολιτικές εμπειρίες. Δημιουργήθηκαν έτσι οι προϋποθέσεις της πολιτικής κυριαρχίας του πολιτικού ισλάμ με την νίκη του ΑΚΠ και του Ταγίπ Ερντογάν στις εκλογές του 2002 -και έκτοτε μέχρι σήμερα-, εφαρμόζοντας την τουρκοϊσλαμική ατζέντα στην οικονομία, τεχνολογία, κοινωνία και την σταδιακή καταστροφή όλων των αρμών του κεμαλικού συστήματος στο στρατό, τη δικαιοσύνη, την κοινωνία και οικονομία. Η πλήρης απελευθέρωση του τουρκοϊσλαμικού σχεδίου επέρχεται μετά το ανεπιτυχές πραξικόπημα του 2016 με το κυριολεκτικό ξεδόντιασμα των τελευταίων φιλοδυτικών δικτύων στην Τουρκία, προεξάρχοντος του συντηρητικού ισλαμικού κινήματος Χιζμέτ του Φετουλάχ Γκιουλέν στο οποίο αρχικά υπέθαλψε και στηρίχθηκε ο Ερντογάν, ρίχνοντας «στάχτη στα μάτια» της Δύσης και των ΗΠΑ. Από το ανεπιτυχές πραξικόπημα της 15ης και 16ης Ιουλίου του 2016 και έκτοτε, «απελευθερώνεται» και η τουρκοϊσλαμική ατζέντα (επιθετικότητα) στο εξωτερικό: επεμβάσεις (τρεις) στην Συρία και κατάληψη Συριακού εδάφους, προβολή ισχύος και παρέμβαση στην Λιβύη, παρέμβαση στο Ναγκόρνο Καραμπάχ στο πλευρό του αδελφού κράτους του Αζερμπαιτσάν, στρατιωτική παρουσία στο Κατάρ, Σουδάν και αλλού, Τουρκολιβυκό Μνημόνιο που αμφισβητεί την ελληνική ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο, αξιώσεις στο Αιγαίο και την Μεσόγειο έναντι των δικαιωμάτων και συμφερόντων Ελλάδας και Κύπρου, άνοιγμα Βαρωσίων και, παντού με πνεύμα «επιχειρηματικό»: εξασφαλίζοντας μεθοδικά (στρατιωτικά- διπλωματικά) την επιτυχία, κάμπτοντας τη βούληση όσων εναντιώνονται (ακόμη και των ΗΠΑ αλλά και μικρότερων δυνάμεων και κρατών) με (επιδέξια) χρήση των παραγόντων ισχύος της χώρας και παράλληλα αντλώντας σε κάθε περίπτωση (ταυτόχρονα) σαφή και άμεσα οικονομικά «κέρδη» (και με απλή … λεηλασία όπου έχει τη δυνατότητα). Μέσα στο πλαίσιο αυτό της τουρκοϊσλαμικής στρατηγικής βρίσκει την «εξήγηση» της και η πρόσφατη ελληνοτουρκική κρίση, αλλά και, εφόσον το θέλουμε, παρέχονται και «εργαλεία» να δούμε την εξέλιξη της (και ανάσχεση της), με ρεαλισμό και χωρίς αυταπάτες για το τι αναμένουμε στο άμεσο ή μεσοπρόθεσμο μέλλον. Αθήνα, 17/8/2021. Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο Armyvoice.gr σε αφιέρωμα του για την Ελληνοτουρκική Κρίση του 2020. Παραθέτουμε το σχετικό link: https://armyvoice.gr/2021/08/ellinotoyrkiki-krisi-2020-diakyveyma-aitia-mia-proseggisi/?fbclid=IwAR1RL9yaGt_mb3bPxoibiL_36rsFYq5wA1lxS_Tsqr4eTmtLM71aohNAzzo

Συζήτηση κανάλι ένα Πειραιά

Συζήτηση στο κανάλι1 Πειραιά στον @bastal2 για θλιβερή επέτειο της εισβολής του τουρκικού Αττίλα στην Κύπρο και τις σημερινές ευθύνες και πολιτικές μας 47 χρόνια μετά ... #Κυπρος #Αττιλας #cyprus1974 #Cyprus και για την παραπομπή της Ελλαδας για ατμοσφαιρική ρυπανση σε διοξείδιο του αζώτου https://mixcloud.com/KanaliEna904/ο-διονύσης-παντής-στο-κανάλι-ένα-904-2072021/

Τουρκολιβυκό Μνημόνιο και εκμετάλλευση φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη

Τουρκολιβυκό Μνημόνιο και εκμετάλλευση φυσικού αερίου στην Ανατολική Μεσόγειο και στην Ελληνική Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη Ο τουρκικός αναθεωρητισμός σε Αιγαίο, Κύπρο και Ανατολική Μεσόγειο έχει μακρά ιστορία στο μεγαλύτερο του μέρος γνωστή στη διεθνή κοινότητα. Σε αυτή τη συγκυρία παρουσιάζεται σε μια από τις ποιο επιθετικές του στιγμές, με διευρυμένες απαιτήσεις – που παρουσιάζονται ως «διεκδικήσεις», σε όλο σχεδόν το φάσμα των ζωτικών Ελληνικών Εθνικών συμφερόντων και θέτοντας ζητήματα εθνικής κυριαρχίας και ασφαλείας, καθιστώντας την Τουρκία επικίνδυνο αναθεωρητικό κράτος (revisionist state) για την ελληνική εθνική ασφάλεια, αλλά και την παγκόσμια τάξη καθώς έχει παγκόσμιας εμβέλειας αναθεωρητικές φιλοδοξίες. Αιχμή του δόρατος του σύγχρονου τουρκικού αναθεωρητισμού αποτελεί το θεώρημα της Γαλάζιας Πατρίδας (MAVI VATAN) που περιλαμβάνει όλες τις θαλάσσιες διεκδικήσεις της ισλαμικής νέο-οθωμανικής Τουρκίας, σε Αιγαίο και Μεσόγειο. Ακραία, επιχειρούμενη πρακτικά πλέον, εφαρμογή του θεωρήματος η συνομολόγηση του Τουρκολιβυκού Μνημονίου. Η ψευτοοριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ Τουρκίας και Λιβύης (!) δεν είναι αντίθετη μόνον στις ρυθμίσεις του δικαίου της θάλασσας (γραπτό – εθιμικό δίκαιο και νομολογία διεθνών δικαστηρίων) αλλά και σε αντικειμενικούς γεωγραφικούς περιορισμούς (αρκεί οποιοσδήποτε ειδήμονας ή όχι να δει τον χάρτη). Είναι ενδεικτικό ότι από πλευράς Λιβύης το μνημόνιο υπογράφηκε στις 27.11.2019 από τον Πρόεδρο της Κυβέρνησης Εθνικής Συμφωνίας κο Σαράτζ διορισμένο Πρόεδρο απευθείας από τον ΟΗΕ με την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας με αριθμό 2219/2015. Ο σχετικός διορισμός προέβλεπε θυτεία για χρονικό διάστημα δύο ετών (1+1 που δεν ανανεώθηκε με νέα απόφαση του ΣΑ) καθώς ο πρόεδρος Σαράτζ απέτυχε να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις που ανέλαβε με τη Συμφωνία του Μαρόκου και ιδίως την απομάκρυνση παραστρατιωτικών σωμάτων τρίτων χωρών από τη χώρα. Ο πρόεδρος Σαράτζ επίσης, λειτουργούσε χωρίς την συγκατάθεση, αντίθετα με εχθρική στην Κυβέρνηση την Λιβυκή Βουλή. Χαρακτηριστική, μεταξύ άλλων, η δήλωση του τότε Προέδρου του Λιβυκού Κοινοβουλίου κου Αγκίλα Σάλεχ η δήλωση «Η κυβέρνηση του Σάρατζ δεν είναι εξουσιοδοτημένη να υπογράφει διεθνείς συμφωνίες», στην αγγλόφωνη αιγυπτιακή εφημερίδα «Egypt Today» καθώς «Κάθε συμφωνία που έχει υπογραφεί από οποιαδήποτε χώρα πρέπει να κυρωθεί από τη νομοθετική αρχή προκειμένου να τεθεί σε ισχύ», όπως προσέθεσε. Όμως η «παράλογη» αυτή «διμερής» διεθνή σύμβαση, ανεξάρτητα της τυπικής και ουσιαστικής νομιμότητας που έχει ή στερείται, αποτελεί για την Ελλάδα στρατηγική αμφισβήτηση των δικαιωμάτων της διότι, μεταξύ άλλων: • Αποτελεί έκφραση υφιστάμενου πραγματικού σχεδιασμού κρατικής πολιτικής του νέου τουρκοϊσλαμικού καθεστώτος να «αναθεωρήσει» περιορίζοντας ή/και με το να τα καταστήσει άνευ αντικειμένου τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας σε ξηρά – αέρα – θάλασσα. • Υποστηρίζεται στο «πεδίο» (εκτός από το «τραπέζι») από την ωμή στρατιωτική ισχύ και τις μεθοδικά σωρευμένες αυτόνομες τουρκικές δυνατότητες τις οποίες και υπερβάλλοντας τις διαφημίζει επιστημονικής έρευνας και γεωτρήσεων στην «αμφισβητούμενη» υφαλοκρηπίδας με ίδια μέσα (σήμερα) τις οποίες και υπερβάλλοντας τις, τις διαφημίζει ανάλογα. • Ενισχύεται από την ευρύτερη τάση περιφερειακού και παγκόσμιου αναθεωρητισμού. • Εκμεταλλεύεται την ψυχραιμία και υπευθυνότητα της Ελληνικής πλευράς η οποία στο εσωτερικό της χώρας γεννά μεγάλη αμφισβήτηση για τους κυβερνητικούς χειρισμούς με κατηγορίες για έλλειψη αξιόπιστης κρατικής διακομματικής συναίνεσης εθνικής στρατηγικής. • Στοχεύει να ματαιώσει την Ελληνική Πολιτική στην Αν. Μεσόγειο, όπως αυτή είχε εξελιχθεί κατά το πρόσφατο παρελθόν. Η πολιτική αυτή ταυτόχρονα 1. Προστάτευε και ενίσχυε τις προσπάθειες της Κυπριακής Δημοκρατίας η οποία αφού οριοθέτησε τις θαλάσσιες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες της επιχειρεί κατά λογικό επόμενο στάδιο να τις αξιοποιήσει και εμπορικά, παρέχοντας άδειες έρευνας και εκμετάλλευσης σε διεθνείς εταιρίες διαμερισματοποιημένων θαλασσίων τεμαχίων της ΑΟΖ της, 2. Δημιουργούσε βήμα – βήμα τις απαραίτητες συμμαχίες με κλειδιά την στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ και τις τριμερείς συνεννοήσεις Ελλάδας και Κύπρου με περιφερειακές δυνάμεις (Ισραήλ, Λίβανο και Αίγυπτο) στα πλαίσια και του σχεδιασμού του EASTMED, τις συνεργασίες με ΗΠΑ, Γαλλία, Ισραήλ και Αίγυπτο για την δημιουργία πολυμερούς πλαισίου ασφαλείας και συνεργασίας εκμετάλλευσης των πόρων της Ανατολικής Μεσογείου (με δυνατότητες συμμετοχής και της Τουρκίας υπό τον αυτονόητο όρο του σεβασμού των νομίμων δικαιωμάτων των υπόλοιπων περιφερειακών κρατών με δικαιώματα ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο επ ωφελεία των λαών των δικαιούχων χωρών και της ασφάλειας στην περιοχή). Το τουρκολιβυκό μνημόνιο, μαζί με την υποστήριξη στο έδαφος της Λιβύης από την Τουρκία με στρατιωτικά και παραστρατιωτικά μέσα, μεταφέρει εν τοις πράγμασι τουρκικό μήνυμα ότι αποτελεί «ηγεμονική» δύναμη που πρέπει να έχει πρωτεύοντα ρόλο στην επιχειρούμενη αξιοποίηση των πόρων της Ανατολικής Μεσογείου. Μήνυμα που επιχειρεί να στηρίξει στην πολιτική της δύναμης της ισχύος, εκμεταλλευόμενη το κενό ισχύος που παρατηρείται στη συγκυρία και που φαίνεται ότι αφήνουν οι Μεγάλες Δυνάμεις με παρουσία στη Μεσόγειο και ιδίως οι ΗΠΑ υπό την Προεδρία του Προέδρου Τράμπ. Η Τουρκία αισθάνεται και φιλοδοξεί να «καλύψει» την μείωση της δυτικής επιρροής όπως την θεωρεί αλλά και να την διευρύνει ενεργητικά. Στο πλαίσιο αυτό το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο στοχεύει να παρέχει στην τουρκική στρατηγική «νομιμοποιητική» βάση στις αρπακτικές ( predator) διεκδικήσεις της, καθώς πιστεύει ότι είναι ικανή να τις επιβάλλει ιδίως ενόψει της σχετικής υποχώρησης του δυτικού παράγοντα από τη Μεσόγειο, όπως θεωρεί και επιθυμεί. Δημιουργεί δηλαδή την επίφαση της νομιμότητας για την προβολή των απαιτήσεων της που στηρίζονται στην (φαινόμενη ή φανταστική ή πραγματική) ισχύ της. Αντίθετα η Ελληνική κυβέρνηση υποτίμησε την πασίδηλη σημασία του Τουρκολιβυκού μνημονίου. Είχε δε ήδη δείξει πρωτοφανή αφέλεια στον προληπτικό χειρισμό της εύκολα διαγνώσιμης τουρκικής στρατηγικής. Ο Έλληνας ΥΠΕΞ είχε ζητήσει και είχε λάβει, όπως είπε, προφορικές διαβεβαιώσεις από την Λιβυκή πλευρά, ότι δεν θα προέβαιναν στην συνομολόγηση μιας τέτοιας συμφωνίας. Κατόπιν παρουσιάσθηκε ως εξαπατημένος και αιφνιδιαζόμενος, ως μη όφειλε, από την εύκολα προβλέψιμη ενέργεια. Τα ταξίδια Σαράτζ στην Τουρκία και τανάπαλιν, οι υπαρξιακού χαρακτήρα ανάγκες στήριξης της ομάδας Σαράτζ – GNA από οποιονδήποτε πρόθυμο, η Τουρκική καταγωγή Σαράτζ, οι δηλωτικές παράνομες στρατιωτικές ενισχύσεις και η συνακόλουθη αύξηση της πολιτικής επιρροής της Τουρκίας στην Λιβύη, υποτιμήθηκαν. Αλλά και μετά την συνομολόγηση, δεν ανεγνώσθηκε ορθά η στρατηγικού χαρακτήρα πρόκληση. Υποτιμήθηκε ως απέλπιδα προσπάθεια της Τουρκίας να επωφεληθεί από ένα αδύναμο καθεστώς στη Λιβύη που παρέπαιε. Δεν μελετήθηκε και αναλύθηκε σωστά το παράδειγμα της Συρίας. Υποτιμήθηκαν οι Τουρκικές δυνατότητες να υποστηρίξει αποτελεσματικά τον προστατευόμενο της. Έτσι η Ελλάδα δεν πέρασε επαρκώς το μήνυμα ότι είναι αποφασισμένη να αποτρέψει τους τουρκικούς σχεδιασμούς. Έδειξε απροετοίμαστη ή/και φοβική στις Γερμανικές και Ιταλικές αντιδράσεις και δεν επιχείρησε στα πλαίσια της Ευρωπαϊκής Ενωσης, της οποίας είναι μέλος, το πάγωμα των οικονομικών ενισχύσεων της ΕΕ προς την Λιβύη, δεν αντέδρασε στον προκλητικό αποκλεισμό της χώρας από την διάσκεψη του Βερολίνου. Δεν έλαβε έγκαιρες πρωτοβουλίες να ενεργοποιήσει τα συγκλίνοντα συμφέροντα Αιγύπτου και Γαλλίας σε μια αξιόπιστη στρατηγική ανάσχεσης της Τουρκίας στην Λιβύη, περιμένοντας εσφαλμένα να λειτουργήσουν από μόνα τους τα πράγματα υπέρ της Ελλάδας … Η Ελλάδα παρατηρούσε τους Τούρκους στην Λιβύη, την μεταφορά πολλών χιλιάδων εμπειροπόλεμων εγκληματικών ισλαμιστικών στοιχείων από την Συρία, στρατιωτικό υλικό και προσωπικό που μεταφέρονταν με όλους τους τρόπους. Η Τουρκία ενώ σταθεροποιούσε την Κυβέρνηση του προέδρου Σαράτζ παρουσιάζετι να «διεκδικεί» ΑΟΖ έξι μίλια από την Κρήτη ! Προσπαθεί περαιτέρω να παρουσιαστεί ως παράγοντας «προστασίας» Αμερικανικών, Γερμανικών, Ιταλικών και Ισπανικών γεωπολιτικών και εμπορικών συμφερόντων στην Λιβύη αλλάζοντας την ποιότητα των σχέσεων της με τις χώρες αυτές. Παρόλα τα ανωτέρω η συνομολόγηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης μεταξύ Αιγύπτου και Ελλάδας, η οποία κατέστη δυνατή με σημαντικές ελληνικές «παραχωρήσεις» προς την Αιγυπτιακή κυβέρνηση (μεταξύ των οποίων μικρή αλλά επώδυνη μείωση της επήρειας της Κρήτης στην τελική οριοθέτηση) αποκαθιστά την λογική της γεωγραφίας: δηλαδή την σχεδόν αυτονόητη έλλειψη, σε κάθε περίπτωση, γειτνίασης των ΑΟΖ Τουρκίας και Λιβύης. Ταυτόχρονα αποκαθιστά και τα όποια ζητήματα τυπικής νομιμότητας και αμφισβήτησης στόχευε το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο να δημιουργήσει σχετικά με την εν δυνάμει εκμετάλλευση των κοιτασμάτων φυσικού αερίου εντός της Ελληνικής Αποκλειστικής Ζώνης. Οι όποιες τουρκικές προκλήσεις στην «οριοθετημένη» από το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη δεν μπορεί να δημιουργήσουν δικαιώματα έρευνας και πολύ περισσότερο εξόρυξης εντός της νόμιμης Ελληνικής Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης όπως το Δίκαιο της Θάλασσας καθορίζει. Αναγκάζει δε εν τοις πράγμασι τη Λιβύη σε διαπραγμάτευση είτε απευθείας με την Ελλάδα οριοθέτησης των ακραίων ορίων των ΑΟΖ τους ή αλλιώς στα πλαίσια του συστήματος διεθνούς δικαιοσύνης μετά συνομολόγηση κοινού συνυποσχετικού επίλυσης της διαφοράς. Αντίθετα η Ελλάδα σύμφωνα με την παράγραφο 1 του άρθρου 156 του Ν. 4001/2011 που αναφέρει ότι: «ελλείψει συμφωνίας οριοθέτησης με γειτονικά κράτη των οποίων οι ακτές είναι παρακείμενες ή αντικείμενες με τις ελληνικές ακτές, το εξωτερικό όριο της υφαλοκρηπίδας και της αποκλειστικής οικονομικής ζώνης (αφ΄ης κηρυχθεί), είναι η μέση γραμμή, κάθε σημείο της οποίας απέχει ίση απόσταση από τα εγγύτερα σημεία των γραμμών βάσης (τόσο ηπειρωτικών όσο και νησιωτικών) από τις οποίες μετράται το εύρος της αιγιαλίτιδας ζώνης» έχει ορίσει θαλάσσια οικόπεδα στο Ιόνιο και στο Λιβυκό πέλαγος τα οποία δημοπρατήθηκαν και οι σχετικές εταιρείες οι οποίες πλειοδότησαν απέκτησαν ήδη τα σχετικά δικαιώματα σε επιτυχημένους διεθνείς διαγωνισμούς. Μετά λοιπόν τη σχετική οριοθέτηση Αποκλειστικής Οικονομικής Ζώνης της Ελλάδας με την Ιταλία και Αίγυπτο (με επώδυνες παραχωρήσεις της Ελλάδας και έναντι της Ιταλίας όπως πχ και μεταξύ άλλων την παραχώρηση δικαιωμάτων αλιείας της περίφημης κόκκινης γαρίδας του Ιονίου πελάγους εντός της ελληνικής ΑΟΖ για την Ιταλία) εκκρεμεί η σχετική οριοθέτηση με την Λιβύη. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν απειλείται η νομιμότητα των παραχωρηθέντων οικοπέδων. Συμπερασματικά ο τουρκικός αναθεωρητισμός, που άλλωστε «στα σύνορα της καρδιάς του» όπως ανέφερε ο Τούρκος Πρόεδρος κος Ταγίπ Ερντογάν περιλαμβάνει τόπους όπου η Οθωμανική Αυτοκρατορία στα ακρότατα όρια της είχε επεκταθεί, - μεταξύ των οποίων περιλαμβάνονται και τα Βαλκανικά και τα Αραβικά Κράτη -, παρά τις γεωγραφικές και νομικές ακρότητες της MAVI VATAN και του Τουρκολιβυκού Μνημονίου, δεν δύναται, εν τοις πράγμασι και ενόψει των αντικειμενικών περιορισμών της γεωγραφίας, του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας, των σχετικών διευθετήσεων (επώδυνων) Αποκλειστικών Οικονομικών Ζωνών της Ελλάδας με όμορα κράτη με τα οποία μοιράζεται κοινά θαλάσσια σύνορα, αλλά και εσωτερικές κυρίαρχες πράξεις συνταγματικών οργάνων της, όπως ο ανωτέρω μνημονευθείς νόμος, η οριοθέτηση και η δημοπρασία οικοπέδων στην ΑΟΖ της, η επέκταση της αιγιαλίτιδας της ζώνης στο Ιόνιο και η σαφής και ρητή επιφύλαξη του δικαιώματος της οποτεδήποτε κρίνει σκόπιμο να επεκτείνει και στο Αιγαίο της αιγιαλίτιδα της ζώνη από τα σημερινά 6 μίλια, δεν δύναται να αμφισβητήσει αξιόπιστα τα Ελληνικά Κυριαρχικά Δικαιώματα της στις θαλάσσιες ζώνες της. Οποιεσδήποτε ενέργειες στις οποίες ενδεχομένως προβεί στα πλαίσια του ανωτέρω επικίνδυνου αναθεωρητισμού θα είναι ενέργειες παράνομες και εχθρικές προς την Ελλάδα. Ενέργειες ενός διεθνούς ταραξία με αρπακτικές διαθέσεις. Η τουρκική αρπακτική (predator) στρατηγική στο Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο αλλά και αλλού (Συρία, Λιβύη, Ιράκ και αλλού) ενώ θεμελιώνεται ξεκάθαρα στην υποτιθέμενη τυφλή ισχύ, προσπαθεί να εξωραϊστεί από την Τουρκική κυβέρνηση με πράξεις όπως το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο. Αυτές οι πράξεις όμως δεν αποκρύπτουν αλλά αποκαλύπτουν αυτές τις διαθέσεις. Δηλώσεις όπως αυτή του Τούρκου Υπουργού Άμυνας ότι η χώρα του δεν είναι … ξένη δύναμη στην Λιβύη είναι απολύτως ενδεικτικές. Όπως ενδεικτικές βέβαια είναι οι στρατιωτικές επεμβάσεις της Τουρκίας στην Συρία, στο Ιράκ, στη Λιβύη αλλά η εμπλοκή της Τουρκίας με στρατιωτική παρουσία σε σειρά άλλων χωρών. Σε κάθε περίπτωση όμως είναι αλυσιτελείς όσο αφορά την Ελληνική Αποκλειστική Ζώνη στην Ανατολική Μεσόγειο. Διονύσης Παντής, Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο.

Συνέντευξη στο Κανάλι Ενα του Πειραιά

https://www.mixcloud.com/KanaliEna904/%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CF%8D%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BB%CE%B9-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-904-1662021/?fbclid=IwAR2k3CrIt-BXGWhRdTvylkr5ae02TSBF_Hzj_k9W0ZVhialXFtQfcpWf6kg https://www.mixcloud.com/KanaliEna904/%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%BF%CE%BD%CF%8D%CF%83%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%AE%CF%82-%CF%83%CF%84%CE%BF-%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%AC%CE%BB%CE%B9-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-904-1662021/ Συζήτηση στο κανάλι ένα του Πειραιά με τους Δημοσιογράφους Βασίλη Ταλαμάγκα και Παναγιώτη Κουτουφά με θέματα την συνάντηση Προέδρου Μπάιντεν και Προέδρου Πούτιν, τον πετυχημένο θεσμό στις ΗΠΑ να ορίζονται και από προσωπικότητες πρέσβεις και ειδικοί απεσταλμένοι - διαπραγματευτές, τις γεωπολιτικές διαστάσεις της συνάντησης, την παραδοσιακή "προτίμηση" (προτεραιότητα της εξωτερικής τους πολιτικής) των Διοικήσεων των προερχόμενων από το κόμμα των Δημοκρατικών στην ανάσχεση της Ρωσίας και τέλος σχετικά με τα καθ ΄ ημάς το ζήτημα που ανέκυψε σχετικά με το όνομα της Εθνικής ομάδας της Βόρειας Μακεδονίας (σημειωτέον από του έτους 1948 !) σε σχέση με την συμφωνία των Πρεσπών. Για τα υπόλοιπα παρακαλώ ανατρέξτε στον ανωτέρω σύνδεσμο !

My article published in GR DIPLOMATIC CD (Aprils issue) : The strategic challenge of MAVI VATAN (Blue Homeland) for Greece.

The strategic challenge of MAVI VATAN (Blue Homeland) for Greece.

 

The Blue Homeland (MAVI VATAN) of the Islamists Erdogan and the AKP (Justice and

Development Party) is a strategic challenge for Greece.

 

The Turkish MAVI VATAN theorem incorporates all the "classic" 

Turkish disputes thus reaching its limits: that of the Greek 

continental shelf, in a view as a given consequence of the 

blackmail with regard to the casus belli (decision of the 

Great - Turkey is traditionally magnified with Kemal .. or with 

- Mohammed alike - Turkish National Assembly on 8 June 1995) 

of not extending the coastal zone and its extension beyond the 

six miles, although Greece explicitly adheres to this agreement 

and refrains from expanding into the Aegean proving to be a 

peaceful force of responsibility and stability; the "declared" 

search and rescue zone that ostentatiously verbally "claims" 

east of the 25th parallel ("consequence" of the "claim" of the  

continental shelf and lack of EEZ for the islands), the extreme 

aggressive revisionism of the creation of “gray zones” (not only 

in the Aegean; see also Crete – Gavdos island).

But MAVI VATAN, in addition to the "Aegean-centered" challenge 

to the sovereignty and sovereign rights of Greece, adds the 

complete challenge to Greek sovereign rights in the Eastern 

Mediterranean (zeroing the EEZ of the Greek islands and 

preventing the right of expansion of the Aegean which 

supposedly unites the Turkish with the Libyan EEZ). 

It attempts to limit the Greek Exclusive Economic Zone 

(EEZ) in the Eastern Mediterranean to a small part of 

the southwest (!), questioning its ability to communicate 

with the EEZs of all other countries in the region (cutting 

Greece off essentially from the Eastern Mediterranean).

In other words, this is an openly aggressive dogma, an 

expression of extreme maximalism based on the extortion of a

 hot “incident” or an extended war.

In the face of this strategic challenge, Greece - in principle - 

should  be on full and direct vigilance, diplomatic and military 

and conduct continuous analysis and monitoring of Turkish 

movements, in order to deal with and prevent its aggressive 

revisionist plans in a timely manner. It should be noted that, 

after the failed coup of 2016, the last pro-Western networks 

in the country were neutralized, weakening the possibilities of

 any substantial Western influence and substantial deterrence 

of the maximalist anti-Western and anti-Greek Islamo-Turkish 

strategy.

However, the Greek side was content with the assurances of the 

Libyan Foreign Minister that they will not sign a Turkish-Libyan 

EEZ delimitation agreement, despite Saraj's travels to Istanbul 

and the growing expansion of relations at all levels of Turkey 

with the "Provisional Government of the National) of Saraj. 

Furthermore, Greece did not properly assess Turkey's ability to 

change on the grounds of the hasty situation the GNA was facing.

The limitation  of retaliation on the weak side of Libya (removal

 of the Libyan ambassador), the lack of will to have an equivalent

 effect on the strategic challenge of the Turkish-Libyan 

memorandum was a source of wrong messages send.

The message soon received from international actors in the Eastern

 Mediterranean has led to or facilitated or endangered dangerous 

relocations of partners, even those who have the psychological 

preference to work with us (Greece) instead of Turkey.

The hasty agreements with Italy and Egypt, with Greece making 

concessions of fishing rights within the Greek EEZ vis-a -vis 

Italy, reducing its demands for a full EEZ of the islands - even 

in the case of Crete the largest in size of the Greek islands- ,

 the inability to convince the organizing EU partner Germany to 

participate in the Berlin Conference on Libya and the absence of 

the country in Libyas developments (until the recent pro-Turkish 

also formed with complaints-financing new Government), the 

“cruises” of “Oruch Reyes” and “Cesme”  in the Aegean etc., do not

 seem to have provided sufficient treatment.

The lack of understanding or acceptance of the reality of the 

strategic challenge that the Turko-Libyan memorandum constitutes 

for the country (by government and opposition alike) leads to the

 consequent inability to explain to enemies and friends, in its

 true dimensions, the importance of the Turko-Libyan Memorandum

 wich applies the MAVI VATAN Turkish dogma in the Eastern 

Mediterranean), an essential element of a successful diplomatic

 strategy.

It is also necessary to explain to our allies the structural 

anti-Westernism of the Islamic regime in Turkey. A reminder that 

Turkish Islamism is a stream of thought that answers the question

 of how Turkey can reverse its relationship of dependence and 

domination on the West is required.

The Turkish Islamic plan politically facilitated the process of 

democratization of Turkey by introducing multi-party system in 

the country and financially by the clever exploitation of 

neoliberalism to connect the (Islamic) capital of the East 

(Anatoli) with the international financial system and thus, 

obtain the necessary funds to grow.

The irony of the matter is that both developments (political and 

economic) that made possible the predominance of Turkish Islam 

were promoted or rather, applauded by the West!

Dionisis Pantis,

Lawyer at the Supreme Court, 

 

Διδασκαλία Δημητρίου Λιαντίνη με θέμα "Θοδωράκης Κολοκοτρώνης".

 

Παρατίθεται η Διδασκαλία του Αείμνηστου Δημήτριου Λιαντίνη με θέμα «Θοδωράκης Κολοκοτρώνης» (ομιλία του στην Τρίπολη 13.2.1993). Ακολουθήστε τον σύνδεσμο (Link)

https://www.youtube.com/watch?v=Mq3KXT8K7XU

 

Λίγα λόγια για (και από) την Διδασκαλία αυτή:

Στην Διδασκαλία του αυτή ο Λιαντίνης εξηγεί, ως  geometrico [del] mondo, με γεωμετρική και διαλεκτική απόδειξη, την συμπερίληψη του «σύγχρονου» Θοδωράκη Κολοκοτρώνη στις τρεις διαχρονικά  ποιο διακεκριμένες μορφές του ελληνισμού, μαζί με τον «μυθικό»  Οδυσσέα του Ομήρου και τον «κλασικό» Θεμιστοκλή της «Ναυμαχίας της Σαλαμίνας».

Η Ελλάδα, μικρή χωρικά και με πάντα λίγους τους Έλληνες στον αριθμό, σώθηκε στις κρίσιμες στιγμές της ιστορίας της με «στρατηγήματα», προϊόντα της διάνοιας του ενός: Ο Οδυσσέας του Ομήρου που κυριεύει την άπαρτη Τροία με το στρατήγημα του Δούρειου Ίππου, ο Θεμιστοκλής με την σύλληψη της ιδέας ότι την Ελλάδα θα σώσει η Θάλασσα οδήγησε τους Έλληνες στην μεγάλη νίκη στην ναυμαχία της Σαλαμίνας και  ο Κολοκοτρώνης που έκαψε όλα τα γεννήματα -ακόμη και τις καλαμιές-, φλόμωσε πηγάδια και πηγές και οδήγησε τον Δράμαλη στην ασφυξία. Κατόπιν ο  Κολοκοτρώνης που είχε συλλάβει  ότι θα γυρνούσε ο Δράμαλης προς τα πίσω στην Κόρινθο άρα έπρεπε να κλείσουν τα Δερβένια (τα τρία ρέματα)  ενώ όλοι οι υπόλοιποι στρατηγοί της επανάστασης πήγαιναν προς τον Αχλαδόκαμπο πείθοντας δύσκολα τους υπολοίπους φεύγοντας από την συνάντηση των οπλαρχηγών λέγοντας «Φεύγω  τραγουδώντας και όποιος θέλει έρχεται μαζί μου»! Αλλά και με τον Ιμπραήμ εφαρμόζοντας την τακτική του Κόντιου Φάβιου Μάξιμου του Μελλητή τον Κουνκτάτωρ (cunctator: αυτού που «αργεί», «αναβάλει» το μέλλον) με την οποία οι Ρωμαίοι κατόρθωσαν να νικήσουν και συντρίψουν τον Αννίβα, δηλαδή την ανταρτοπόλεμο με την διαρκή υποβολή του αντιπάλου σε συνεχείς φθορά με καταδρομικές επιχειρήσεις.

 

Την επανάσταση την έσωσε λοιπόν  ο Γέρος με ένα ιδιοφυές στρατήγημα !

 

Ως προσωπικότητα ο Κολοκοτρώνης ήταν σοφός (παρότι «αγράμματος»}, δεν φοβόταν τον θάνατο, είχε φιλοσοφήσει φτάνοντας στο έσχατο σημείο της φιλοσοφίας: της μελέτης θανάτου όπως αναφέρει ο  Πλάτωνας.

 

Η Ελευθερία στον Κολοκοτρώνη είναι αποτέλεσμα ευψυχίας, αυτή η αίσθηση μίας ελευθερίας πρωταρχικά εσωτερικής που καταλήγει σε  κοινωνική και  πολιτική ως αναγκαία  συνάρτηση της ανδρείας και της παλληκαριάς.

 

Ο Κολοκοτρώνης επίσης είχε βαθειά δημοκρατική αντίληψη.

 

Δεν είχε καμία σχέση με το Αρχοντολόι, τη Δημογεροντία, τα «σόγια», τα «τζάκια». Ο Λιαντίνης ενδεικτικά (και δηκτικά θα έλεγα εν κατακλείδι) αναφέρει τα επεισόδια με τον Αντρέα Ζαΐμη πικρόχολα να αναφέρεται στην προσπάθεια του Κολοκοτρώνη να «ενώσει τα άρματα» και την πληρωμένη απάντηση του Γέρου αφού πρώτα με ειρωνεία τον … χειροκροτεί και τον Άγιο Άρτης με την θρυλική απάντηση του όταν έβγαλε το πασουμάκι και τον απείλησε : «μη μου βροντάς το πασουμάκι …» !

 

Διονύσης Παντής

 

Τα υπόλοιπα και περισσότερα, στο διαφωτιστικό βίντεο της ζώσας (και δια ζώσης) Διδασκαλίας:

https://www.youtube.com/watch?v=Mq3KXT8K7XU