An Ambitious Greek Diplomatic Initiative that was swallowed up by “geopolitical” Scylla and Charybdis: My article on “The Forum of Ancient Civilisations as ‘soft power’ of progress against the deadlocks of the elites” from April 2017!

What made me remember this now, prompted by the online clash between Chinese and Turkish X accounts over issues of history and culture? An Ambitious Greek Diplomatic Initiative that was swallowed up by “geopolitical” Scylla and Charybdis: My article on “The Forum of Ancient Civilisations as ‘soft power’ of progress against the deadlocks of the elites” from April 2017! Below follows [for historical reasons] the text of the article verbatim as it was then: The Forum of Ancient Civilizations as “Soft Power” of Progress Against the Deadlocks of the Elites [which remain the same] GC10 Organisation, Greek Ministry of Foreign Affairs, Forum of Ancient Civilizations

The international system, as it has taken shape since 1945, rests on international organisations that prioritise the economy and (military) security. The IMF and NATO constitute the two cornerstone (fundamental) pillars upon which the (then) new (post-war) global system was built. Today, the global system is in a crisis that tends to evolve into a deadlock. The intensity of global competition is increasing, with the unprecedented challenge to Western primacy in the (real) economy and trade (especially by China), but also with the crystallisation of the new ethnocentric Russian model that claims a role and a voice in the global system—a role and voice that does not appear to be accepted by the primary (United States) and secondary (regional) Western systems. The above generate and compose an unprecedented and dangerous crisis with global dimensions. The proposal to create the Forum of Ancient Civilisations, although novel in relation to the post-war structured international system, incorporates almost the entirety of the cultural “know-how” that has been developed over the centuries of human history. The idea of the Greek Foreign Minister, Nikos Kotzias, for the establishment of GC10 includes the states with the ten most ancient civilisations in the world: China, India, Iraq, Egypt, Greece, Italy, Mexico, Bolivia, Iran. On 23 and 24 April in Athens, representatives of ten modern countries will meet, which nevertheless represent ten great civilisations that humanity has known: the Greek, the Egyptian, the Roman, the Persian, the Chinese, the Maya, the Inca, the Aztec, Mesopotamia, and the Indus Valley. This initiative is part of the broader objectives of creating a “positive agenda” of cooperation in international relations—especially by harnessing Greece’s capacity to project “soft power” through its great cultural heritage—as well as of elaborating and highlighting the country’s multidimensional role. It is worth noting that the participating countries, in addition to the cultural heritage they contribute, also account for approximately 40% of the planet’s population. The Forum of Ancient Civilisations adds to the international system an institution of “soft power”, based on the culture that humanity has produced and, indeed, its highest expressions. This is why the Forum’s logo is a constellation with a line connecting the stars of the ten civilisations against the background of the globe. The Greek multidimensional foreign policy promoted over the last two years by Greek Foreign Minister Nikos Kotzias finds its culmination in this specific initiative, but at the same time constitutes a continuation of a series of previous initiatives: indicative examples include the Conference on Religious Pluralism in the Middle East in Athens, the Rhodes Conference on Security and Stability, the quadrilateral on cross-border cooperation in Thessaloniki, the summit of the (European) South, the trilateral meetings in the Eastern Mediterranean, and others. Today’s deadlock, the unprecedented intensity of rivalries and revisionisms, as well as the concentration and management of formidable capabilities by the main competitors, highlight the need to utilise the entirety of humanity’s cultural production, from which we may perhaps be able to select mutually acceptable solutions. The international system today needs “something else” beyond the purely economic (economistic) dimension and military security in order to emerge from the crisis. GC10 comes to offer a major service and to restore the disturbed balance caused by the deficient institutional one-sidedness of the post-war international system. The one-sidedness of economism and of security based on total military imposition tends to destroy the Οικουμένη and humanity’s presence on the planet. To overcome this crisis, we must dig deep into anything that may prove useful to us. We must create a positive agenda that will define the present problem in different terms—terms that will express a mutually acceptable political transcendence which will simultaneously also be a mutually acceptable cultural proposal. It is everyone’s wish that the participants make use of the enormous potential of the Forum for the benefit of humanity, by projecting the achievements of human civilisation in contrast to the present situation, in which the concepts of financial “expansion” and of military technology capable of destroying the planet many times over are prioritised and monopolise the agenda. The Forum of Ancient Civilisations (or, as it has already become established, GC10) is being established here in Athens in order to endure.» That’s what I thought, [back then, at 2017] the “romantic”… That it would endure, because it served the country’s and the Worlds interests, giving it a privileged forum-platform for its foreign policy.

Μία Φιλόδοξη Ελληνική Διπλωματική Πρωτοβουλία που την κατάπιαν "γεωπολιτικές" συμπληγάδες: Αρθρο μου για "Το Φόρουμ Αρχαίων Πολιτισμών ως "ήπια ισχύς" προόδου απέναντι στα αδιέξοδα των ελίτ" Απριλίου του 2017!

Τι πήγα και θυμήθηκα τώρα με αφορμή την διαδικτυακή σύγκρουση Κινεζικών και τουρκικών λογαριασμού του Χ για θέματα ...ιστορίας και πολιτισμού ; Μία Φιλόδοξη Ελληνική Διπλωματική Πρωτοβουλία που την κατάπιαν "γεωπολιτικές" συμπληγάδες: Αρθρο μου για "Το Φόρουμ Αρχαίων Πολιτισμών ως "ήπια ισχύς" προόδου απέναντι στα αδιέξοδα των ελίτ" Απριλίου του 2017! Ακολουθεί [για ιστορικούς λόγους] αυτολεξή το τότε κείμενο του άρθρου:

"Το Φόρουμ Αρχαίων Πολιτισμών ως “ήπια ισχύς” προόδου απέναντι στα αδιέξοδα των ελίτ [που παραμένουν τα ίδια]" Οργανισμός GC10, Υπουργείο Εξωτερικών, Φόρουμ Αρχαίων Πολιτισμών, Το διεθνές σύστημα, όπως αυτό διαμορφώθηκε από το 1945 και εντεύθεν, στηρίζεται σε διεθνείς οργανισμούς που δίνουν προτεραιότητα στην οικονομία και την (στρατιωτική) ασφάλεια. Το ΔΝΤ και το ΝΑΤΟ αποτελούν τους δύο ακρογωνιαίους (θεμελιώδεις) λίθους πάνω στους οποίους χτίστηκε το (τότε) νέο (μεταπολεμικό) Παγκόσμιο Σύστημα. Σήμερα, το Παγκόσμιο Σύστημα βρίσκεται σε κρίση που τείνει να εξελιχθεί σε αδιέξοδο. Η ένταση του Παγκόσμιου Ανταγωνισμού επιτείνεται, με την πρωτόγνωρη αμφισβήτηση της Δυτικής Πρωτοκαθεδρίας στην (πραγματική) οικονομία και το εμπόριο (ιδίως Κίνα), αλλά και την μορφοποίηση του Νέου Εθνοκεντρικού Ρωσικού Μοντέλου που διεκδικεί ρόλο και λόγο στο Παγκόσμιο Σύστημα. Λόγο και ρόλο που μοιάζει να μην γίνεται αποδεκτός από το πρωτεύον (Η.Π.Α.) και τα δευτερεύοντα (περιφερειακά) Δυτικά Συστήματα. Τα παραπάνω προκαλούν και συνθέτουν μία πρωτοφανή και επικίνδυνη κρίση με παγκόσμιες διαστάσεις. Η πρόταση της δημιουργίας του Φόρουμ Αρχαίων Πολιτισμών, παρότι νεωτερική σε σχέση με το μεταπολεμικά δομημένο Διεθνές Σύστημα, ενσωματώνει το σύνολο σχεδόν της πολιτιστικής «τεχνογνωσίας» που αναπτύχθηκε στο βάθος των αιώνων της ανθρώπινης ιστορίας. Η ιδέα του Έλληνα Υπουργού Εξωτερικών, Νίκου Κοτζιά, για την σύσταση του GC10, περιλαμβάνει τα κράτη με τους δέκα αρχαιότερους πολιτισμούς στον κόσμο: Κίνα, Ινδία, Ιράκ, Αίγυπτος, Ελλάδα, Ιταλία, Μεξικό, Βολιβία, Ιράν. 23 και 24 Απριλίου στην Αθήνα συνέρχονται εκπρόσωποι δέκα σύγχρονων μεν χωρών που εκπροσωπούν όμως δέκα μεγάλους πολιτισμούς που γνώρισε η ανθρωπότητα: τον Ελληνικό, τον Αιγυπτιακό, τον Ρωμαϊκό, τον Περσικό, τον Σινικό, των Μάγιας, των Ινκας, των Αζτέκων, της Μεσοποταμίας και της κοιλάδας του Ινδού Ποταμού. Η πρωτοβουλία αυτή, εντάσσεται στους γενικότερους στόχους δημιουργίας μίας «θετικής ατζέντας» συνεργασίας στις διεθνείς σχέσεις – ιδίως με την αξιοποίηση της δυνατότητας της Ελλάδας για προβολή «ήπιας ισχύος» μέσω της μεγάλης πολιτιστικής της κληρονομιάς – αλλά και της επεξεργασίας και ανάδειξης του πολυδιάστατου ρόλου της Χώρας. Σημειωτέον είναι ότι, οι χώρες που μετέχουν, εκτός της πολιτιστικής κληρονομίας που εισφέρουν, αριθμούν και το 40% περίπου του πληθυσμού του πλανήτη. Το Φόρουμ Αρχαίων Πολιτισμών προσθέτει στο Διεθνές Σύστημα έναν θεσμό «ήπιας ισχύος», με βάση τον πολιτισμό που παρήγαγε ο άνθρωπος και μάλιστα τις υψηλότερες αυτού εκφράσεις. Γι΄ αυτό και το λογότυπο του Φόρουμ είναι ένας αστερισμός με μία γραμμή που ενώνει τα αστέρια των δέκα πολιτισμών με φόντο την υδρόγειο. Η Ελληνική Πολυδιάστατη Εξωτερική Πολιτική που προωθείται τα δύο τελευταία χρόνια από τον Ελληνα Υπουργό Εξωτερικών Νίκο Κοτζιά βρίσκει την κορύφωση της μεν στην συγκεκριμένη πρωτοβουλία, αλλά, αποτελεί συνάμα, συνέχεια σειράς προηγούμενων πρωτοβουλιών: αναφέρονται ενδεικτικά η Διάσκεψη για τον Θρησκευτικό Πλουραλισμό στη Μέση Ανατολή στην Αθήνα, η Διάσκεψη της Ρόδου για την Ασφάλεια και την Σταθερότητα, η τετραμερής για την Διασυνοριακή Συνεργασία στη Θεσσαλονίκη, η σύνοδος των Χωρών του (Ευρωπαϊκού) Νότου, οι τριμερείς στην Ανατολική Μεσόγειο κ.α. Το σημερινό αδιέξοδο, η πρωτόγνωρη ένταση των ανταγωνισμών και αναθεωρητισμών, αλλά και η συγκέντρωση και διαχείριση τρομακτικών δυνατοτήτων των βασικών ανταγωνιστών, προβάλλει την ανάγκη της αξιοποίησης του συνόλου της πολιτισμικής παραγωγής της ανθρωπότητας από την οποία ίσως μπορέσουμε να επιλέξουμε αμοιβαία αποδεκτές λύσεις. Το διεθνές σύστημα σήμερα χρειάζεται «κάτι άλλο» από μόνη την οικονομική διάσταση (οικονομιστική) και στρατιωτική ασφάλεια, για να βγει από την κρίση. Το GC10 έρχεται να προσφέρει μία μεγάλη υπηρεσία και να αποκαταστήσει την διασαλεμένη ισορροπία από την ελλειμματική θεσμική μονομέρεια του Διεθνούς Μεταπολεμικού Συστήματος. Η μονομέρεια του οικονομισμού και της ασφάλειας που στηρίζεται στην ολοκληρωτική στρατιωτική επιβολή τείνει να καταστρέψει την Οικουμένη και την παρουσία του ανθρώπου στον πλανήτη. Για να ξεπεράσουμε αυτή την κρίση πρέπει να σκάψουμε βαθιά σε οτιδήποτε μπορεί να μας φανεί χρήσιμο. Να δημιουργήσουμε μία θετική ατζέντα που θα ορίσει με διαφορετικούς όρους το παρόν πρόβλημα. Όρους που θα εκφράζουν μία αμοιβαία αποδεκτή πολιτική υπέρβαση η οποία θα είναι ταυτόχρονα και μία αμοιβαία αποδεκτή πολιτιστική πρόταση. Ευχή όλων είναι να αξιοποιηθούν από τους συμμετέχοντες οι τεράστιες δυνατότητες του Φόρουμ επ΄ ωφελεία της ανθρωπότητας, με την προβολή των επιτευγμάτων του ανθρώπινου πολιτισμού σε αντιδιαστολή με την σημερινή κατάσταση όπου προτάσσονται και μονοπωλούν οι έννοιες της χρηματοπιστωτικής «επέκτασης» και της στρατιωτικής τεχνολογίας η οποία μπορεί να καταστρέψει πολλές φορές τον πλανήτη. Το Φόρουμ Αρχαίων Πολιτισμών (ή όπως ήδη έχει καθιερωθεί το GC10) συστήνεται εδώ στην Αθήνα για να μείνει." Ετσι νόμιζα ο "ρομαντικός" ... Οτι θα έμενε γιατί συνέφερε τη Χώρα, της έδινε ένα προνομιακό φόρουμ - πλατφόρμα για την εξωτερική της πολιτική που χρειάζεται "ευρύτητα" ! Από tribune.gr

Turkey is taking active military action against the Houthis (initially)?

Turkey is taking active military action against the Houthis (initially)? Following the signing of the Mecca Joint Defence Agreement between Turkey, Pakistan and Saudi Arabia, and with its imminent ratification by the Turkish Grand National Assembly, Turkey has already sent (and plans to further reinforce) large quantities of specialised military equipment to Saudi Arabia.

Turkish assistance, within the framework of the “Mecca Agreement” as well as bilateral arrangements (with Saudi Arabia), has already begun with the dispatch, in a first stage (while the treaty remains unratified), of domestically produced defence systems: short- and medium-range air-defence systems, mainly for the protection of critical civilian and energy installations and natural-gas and electricity infrastructure. It has also proceeded with the dispatch (already on the ground) of electronic-warfare support units and various types of drones, including Akinci, for which the manufacturer Baykar already has an agreement with the Saudi company SAMI for co-production on Saudi soil, as well as intelligence-sharing systems. To reinforce and support the above, Turkey is also reported to have deployed, beyond “technical teams and drone operators,” “Emergency Response Teams.” The following developments should not escape our attention: 1. The “strange” advance/invasion by Houthi rebels and the occupation of Saudi territory. 2. Media coverage of Houthi attacks on “civilian” airports in Saudi Arabia and the “impious and irreverent” attacks on the Holy Cities. 3. The continuing Iranian attacks on Gulf kingdoms, almost every time American and Israeli aircraft bomb Iran. We have already repeatedly referred to the geopolitical conditions in the present internationally revisionist era of the creation of an intermediate Muslim (Sunni) geopolitical space, and we have explained the reasons—long before the Mecca Agreement became possible—why this space can, under certain conditions, now be feasible. We have also referred to: 1. The Turco-Arab competition for leadership of this space, but also the complementarity of the economies of Turkey (industrial production – military technology production) and the Gulf kingdoms (investments – petrodollars), which creates the preconditions so that, despite the (political) competition, the alliance ultimately becomes feasible. 2. The Turco-Islamic agenda, with its two major spearheads in foreign policy: the union of Turkic states in Central Asia (which recently suffered a strong blow when Azerbaijani President Aliyev took measures to contain the “Arab-Persian” Islamic culture by promoting that of his own country, banning the Islamic headscarf, etc., which has outraged many in Turkey) and the Islamic economic and defence Union, of which they regard the “Mecca Agreement” as a prelude. Here they believe they will find a privileged space both for their consumer goods and for their military industry and the strengthening of their military presence in these countries. 3. Turkey’s ambition to replace the United States in the region and to compete with Israel. For Turkey, the developments in the Gulf after the American-Israeli attack on Iran and the corresponding Iranian counter-attacks on American bases in the wider Middle East and on the infrastructure of the US-allied Gulf kingdoms constitute, within the above framework, an opportunity to advance its plan for hegemony in the Islamic space through a form of “Union of Islamic States.” They declare that the Mecca Agreement will be open to future memberships so that it can evolve into an “Islamic NATO.” The Turks respond with pleasure to the “call of history” and of President Trump (as they interpret it) to assume an active role in the Middle East security system. Especially after the tendency of the United States to withdraw from the region and from the specific role of protecting the wealthy Gulf kingdoms. Turkey has already received praise from President Trump for its “successes” in Syria. For Turkey, therefore, its involvement in a campaign to protect Sunni Islam from the heretical Shiites and the Holy Cities of Mecca and Medina is a challenge that it CANNOT fail to undertake.

It also sees it as its return to the region after an interval of 100 years! It envisions the NEW TURKISH CENTURY and is systematically preparing for it. And when the operation is… self-financed by the surplus petrodollars of the region and yields additional profit, the challenge becomes impossible to ignore? Turkey thus declares that it has “tied the horses’ tails and does not turn back”; it gallops toward victory. The easy part of the puzzle is the communications/propaganda dimension: The “sentimental” Turkish positions of the distant forgotten past, expressed by the most official lips—for example those of the former Turkish Foreign Minister, who in a 2019 interview rhetorically “asked” Saudi Arabia “What are you doing in Yemen?” and to the rhetorical “answer” “we are fighting the Houthis” the… sentimental Turkish Foreign Minister replied “indignantly”: “No! You are destroying Yemen! With bombings, siege and hunger you have killed thousands of people! And Allah will call you to account!”—have now ended. The Turks are sending a much more… secular… bill to Saudi Arabia, which must be paid in… petrodollars.

And they are preparing, by equipping them and concluding an ambitious alliance with them, their own “humanitarian” and “respectable” attack on the former “victims of Saudi aggression”. The new narrative has already been set up: with the murdered Iranian General Qasem Soleimani as its spearhead (a convenient communications symbol for the new propaganda, since he has been demonised by the West), whom they baptise in the new narrative as the “father of the [understood as evil] Houthis.” And they also selectively recall, for the sake of their “objective,” his anti-Sunni and anti-Ottoman phrases, such as: “Of the 1,400-year great history of Islam, even less than 100 years is ‘Pure Islam’.” Obviously the passed general meant the present… Iranian regime and the historical “pure islamic” period of the Safavids! Or that Soleimani and, clearly, the now-enemy Iranian officials collectively considered Sunnis, Christians and Jews to be in the same group (the… blasphemers, if you please) and pursued and pursue victory over them indiscriminately! They are therefore heretics and deserve to be regarded and treated as enemies. Everything therefore appears either already ready or being prepared for Turkish involvement against the Houthis.

The next steps? Acceleration of the ratification of the Mecca Agreement, even within October, and the dispatch against the “infidel heretics” of accompanying combat units, including experienced pilots for confronting ballistic attacks and punishing the heretical Houthis with proper bombings of them (not like those that the former Turkish Foreign Minister disliked when they were conducted by their then-ally Saudi Arabia), and why not, the creation of a permanent Turkish military base in Saudi Arabia and ground involvement with the heretics within the framework of protecting the Holy Cities. Of course, this is not Libya, Armenia or Syria but a region very remote from the Turkish hinterland with a multitude of “actors.” Undertaking an operation against the Houthis could lead to Turco-Iranian tension or even something… more: an open Turkoiranian conflict. Here is the great geopolitical wager and… the HIGH risk! A challenge which, if accepted, has no return. The horses’… tails are, after all, tied. Or not? Dionysis Pantis, Lawyer at the Supreme Court and geopolitical analyst

Η Τουρκία αναλαμβάνει ενεργό στρατιωτική δράση κατά των Χούθις (αρχικά);

Η Τουρκία αναλαμβάνει ενεργό στρατιωτική δράση κατά των Χούθις (αρχικά); Μετά την υπογραφή της Συμφωνίας Κοινής Άμυνας της ΜΕΚΚΑ (Mecca Joint Defence Agreement) μεταξύ Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας και με επικείμενη επικύρωση της από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση, η Τουρκία έχει ήδη αποστείλει στην Σαουδική Αραβία (και προγραμματίζει να ενισχύσει περαιτέρω) μεγάλες ποσότητες εξειδικευμένου πολεμικού υλικού.

Η τουρκική συνδρομή, στο πλαίσιο της «Συμφωνίας της ΜΕΚΚΑ» αλλά και διμερών διευθετήσεων (με την Σαουδική Αραβία), έχει εκκινήσει, με την αποστολή, σε πρώτο στάδιο (με ακόμη ανεπικύρωτη τη συνθήκη), αμυντικών συστημάτων κατασκευής της: συστήματα αεράμυνας μικρού και μέσου βεληνεκούς, κυρίως για την προστασία κρίσιμων πολιτικών και ενεργειακών εγκαταστάσεων και υποδομών φυσικού αερίου και ηλεκτρισμού. Επίσης έχει προχωρήσει σε αποστολή (ήδη βρίσκονται στο έδαφος) υποστηρικτικών μονάδων ηλεκτρονικού πολέμου και διαφόρων τύπων drones, μεταξύ των οποίων Akinci, για τα οποία υπάρχει ήδη συμφωνία της κατασκευάστριας Baykar με την Σαουδαραβική SAMI για συμπαραγωγή τους σε Σαουδαραβικό έδαφος, όπως επίσης και συστημάτων ανταλλαγής πληροφοριών (intelligence sharing). Προς ενίσχυση και υποστήριξη των ανωτέρω φέρεται ότι η Τουρκία έχει επιπλέον προωθήσει, πέραν των «τεχνικών ομάδων και χειριστών drones» και «ομάδες έκτακτης ανάγκης» (Εmergency Response Teams). Δεν πρέπει να διαφύγουν της προσοχής μας οι εξής εξελίξεις: 1. Η «περίεργη» προώθηση - εισβολή Ανταρτών Χούθις και η κατάληψη σαουδαραβικών εδαφών! 2. Η δημοσιογραφικές καλύψεις επιθέσεων των Χούθις στα «πολιτικά» αεροδρόμια της Σαουδικής Αραβίας και οι «ανίερες και ασεβείς» επιθέσεις στις Ιερές πόλεις. 3. Οι συνεχιζόμενες Ιρανικές επιθέσεις σε Βασίλεια του Κόλπου, σχεδόν κάθε φορά που αμερικανικά και ισραηλινά αεροσκάφη βομβαρδίζουν το Ιράν. Έχουμε ήδη πολλάκις αναφερθεί στις γεωπολιτικές συνθήκες στην σύγχρονη διεθνώς αναθεωρητική εποχή δημιουργίας ενός ενδιάμεσου μουσουλμανικού (σουνιτικού) γεωπολιτικού χώρου και έχουμε εξηγήσει τους λόγους, πολύ πριν γίνει δυνατή η συνομολόγηση της Συμφωνίας της Μέκκα, που αυτός πλέον μπορεί υπό προϋποθέσεις να είναι εφικτός. Επίσης έχουμε αναφερθεί: 1. στον τουρκοαραβικό ανταγωνισμό για την ηγεσία του χώρου αυτού, αλλά και την συμπληρωματικότητα των οικονομιών της Τουρκίας (βιομηχανική παραγωγή - στρατιωτική τεχνολογία παραγωγή) και Βασιλείων του Κόλπου (επενδύσεις – πετροδολάριο) που δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε, παρά τον (πολιτικό) ανταγωνισμό, να κάνει τελικά εφικτή τη συμμαχία. 2. Στην τουρκοϊσλαμική ατζέντα, με τις δύο μεγάλες αιχμές στην εξωτερική της πολιτική: ένωση τουρκογενών κρατών στην Κεντρική Ασία (που πρόσφατα δέχθηκε ισχυρό πλήγμα τον Πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Αλίγιεφ που λαμβάνει μέτρα ανάσχεσης της «αραβοπερσικής» ισλαμικής κουλτούρας προβάλλοντας αυτήν της χώρας του, απαγορεύοντας ισλαμική μαντήλα κλπ που έχει εξαγριώσει πολλούς στην Τουρκία) και την ισλαμική οικονομική και αμυντική Ένωση προοίμιο της οποίας θεωρούν την «Συμφωνία της ΜΕΚΚΑ.» Εδώ θεωρούν ότι θα βρουν προνομιακό χώρο και για τα καταναλωτικά εμπορεύματα τους και για την στρατιωτική βιομηχανία και ενίσχυση της στρατιωτικής τους παρουσίας στις χώρες αυτές. 3. Την Τουρκική φιλοδοξία να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ στην περιοχή και ανταγωνιστεί το Ισραήλ.

Για την Τουρκία, οι εξελίξεις στον Κόλπο μετά την Αμερικανοϊσραϊλινή επίθεση στο Ιράν και αντίστοιχα τις Ιρανικές αντεπιθέσεις σε Αμερικανικές Βάσεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και σε υποδομές των Βασιλείων του Κόλπου, συμμάχων των ΗΠΑ, στο παραπάνω πλαίσιο, αποτελούν ευκαιρία προώθησης του σχεδίου τους για ηγεμονία στο ισλαμικό χώρο μέσω μίας μορφής «Ένωσης Ισλαμικών Κρατών». Διακηρύττουν ότι η Συμφωνία της ΜΕΚΚΑ θα είναι ανοικτή σε μελλοντικές εισδοχές μελών ώστε να μετεξελιχθεί σε ένα «Ισλαμικό ΝΑΤΟ». Με χαρά ανταποκρίνονται στο «κάλεσμα της ιστορίας» και του Προέδρου Τραμπ (όπως το ερμηνεύουν) να αναλάβουν ενεργό ρόλο στο σύστημα ασφαλείας της Μέσης Ανατολής. Ιδίως μετά την τάση απομάκρυνσης των ΗΠΑ από την περιοχή και τον συγκεκριμένο ρόλο προστασίας των πλούσιων Βασιλείων του Κόλπου. Η Τουρκία έχει ήδη δεχθεί τα εύσημα από τον Πρόεδρο Τραμπ για τις «επιτυχίες» της στη Συρία. Για την Τουρκία λοιπόν, η ανάμειξη της σε μία καμπάνια προστασίας του σουνιτικού Ισλάμ από τους αιρετικούς σιίτες και των Ιερών Πόλεων της ΜΕΚΚΑ και Μεδίνα, είναι πρόκληση που ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να μην αναλάβει. Το βλέπει δε και ως επαναφορά της στην περιοχή μετά διάλλειμα 100 χρόνων! Οραματίζεται τον ΝΕΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΑΙΩΝΑ και προετοιμάζεται συστηματικά γι΄ αυτό. Και μάλιστα όταν η επιχείρηση είναι … αυτοχρηματοδοτούμενη από το περίσσιο πετροδολάριο της περιοχής και έχει και επιπλέον κέρδος εκεί η πρόκληση γίνεται αδύνατον να μην απαντηθεί; Η Τουρκία δηλώνει λοιπόν ότι έχει «δέσει τις ουρές των αλόγων και «δεν κάνει πίσω», καλπάζει προς την νίκη. Το εύκολο κομμάτι του πάζλ είναι το επικοινωνιακό / προπαγάνδας: Μακρινό ξεχασμένο παρελθόν οι δακρύβρεχτες τουρκικές θέσεις, εκφρασμένες από τα πλέον επίσημα χείλη πχ του πρώην Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, που αναρωτώμενος σε συνέντευξη του το 2019, «ρωτά» ρητορικά τη Σαουδική Αραβία «Τι κάνετε στο Γιέμε;» και στην ρητορική «απάντηση» της «πολεμάμε του Χούθις» ο … αισθηματίας Τούρκος ΥΠΕΞ απαντά «αγανακτισμένος»: «όχι! καταστρέφετε το Γιέμε! Με βομβαρδισμούς, πολιορκία και πείνα σκοτώσατε χιλιάδες ανθρώπους! Και ο Αλλάχ θα σας ζητήσει λογαριασμό!». Τώρα αυτό το συγκινητικό αφήγημα τελείωσε και οι Τούρκοι στέλνουν έναν πολύ πιο … κοσμικό … λογαριασμό στην Σαουδική Αραβία, που πρέπει να πληρωθεί σε … πετροδολάρια. Και προετοιμάζουν, εξοπλίζοντας τους και συνάπτοντας μαζί τους φιλόδοξη συμμαχία, την δική τους «ανθρωπιστική» και «σεβάσμια» επίθεση στους πρώην «αδικημένους». Το νέο αφήγημα ήδη στήθηκε: με αιχμή του δόρατος τον δολοφονημένο Ιρανό Στρατηγό Κασίμ Σουλαίμάνι (βολικό επικοινωνιακό σύμβολο της νέας προπαγάνδας καθώς έχει δαιμονοποιηθεί από την Δύση) που τον βαπτίζουν στο νέο αφήγημα «πατέρα των [εννοείται κακών] Χούθις». Και θυμούνται, επίσης επιλεκτικά προς χάρι του «αντικειμενικού σκοπού» τους, τις αντισουνιτικές και αντιοθωμανικές του φράσεις: όπως πχ: «Από την 1400χρονη μεγάλη ιστορία του Ισλάμ, λιγότερο ακόμα και από 100 χρόνια είναι το «Καθαρό Ισλάμ»». Προφανώς εννοούσε ο εκλιπών το παρόν … Ιρανικό καθεστώς και την ιστορική «καθαρή» περίοδο των Σαφαβιδών! Ή ότι ο Σουλεϊμάνι και προφανώς οι εχθροί πλέον Ιρανοί αξιωματούχοι, θεωρούσαν συλλήβδην Σουνίτες, Χριστιανούς και Εβραίους στην ίδια ομάδα (αν είναι δυνατόν οι … βλάσφημοι) και επιδίωκαν και επιδιώκουν την νίκη επί αυτών αδιάκριτα! Είναι λοιπόν αιρετικοί και τους αξίζει να θεωρηθούν και αντιμετωπιστούν ως εχθροί. Όλα λοιπόν φαίνεται ότι είτε είναι ήδη έτοιμα είτε ετοιμάζονται για την τουρκική εμπλοκή εναντίον των Χούθις. Τα επόμενα βήματα; Επίσπευση της επικύρωσης της Συμφωνίας της ΜΕΚΚΑ, εντός ακόμη και του Οκτωβρίου και αποστολή κατά των «απίστων αιρετικών» συνοδευτικών μάχιμων τώρα μονάδων, μεταξύ των οποίων και έμπειρων πιλότων για αντιμετώπιση βαλιστικών επιθέσεων και τιμωρίας των αιρετικών Χούθις με καλούς βομβαρδισμούς τους (όχι σαν αυτούς που δεν άρεσαν στον πρώην Τούρκο ΥΠΕΞ που διεξήγαγε τότε η σύμμαχος τους Σαουδική Αραβία) και γιατί όχι, δημιουργία μόνιμης τουρκικής στρατιωτικής βάσης στην Σαουδική Αραβία και χερσαία εμπλοκή με τους αιρετικούς στα πλαίσια της προστασίας των Ιερών Πόλεων. Βέβαια εδώ δεν πρόκειται για Λιβύη, Αρμενία ή Συρία αλλά μία πολύ απομακρυσμένη από την τουρκική ενδοχώρα περιοχή με πλήθος «δρώντων». Ανάληψη επιχείρησης εναντίον των Χούθις μπορεί να οδηγήσει σε τουρκοϊρανική ένταση ή και κάτι … παραπάνω. Ιδού λοιπόν η … ΜΕΚΚΑ, ιδού και το μεγάλο γεωπολιτικό στοίχημα και … η ΥΨΗΛΗ διακινδύνευση! Μια πρόκληση που εάν γίνει αποδεκτή δεν έχει επιστροφή. Οι ουρές των … αλόγων είναι άλλωστε δεμένες. Διονύσης Παντής, Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο και γεωπολιτικός Αναλυτής

Το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ και οι ενδοσυμμαχικές συγκρούσεις.

Το άρθρο 5 του ΝΑΤΟ και οι ενδοσυμμαχικές συγκρούσεις. Το Άρθρο 5 έχει σχεδιαστεί αποκλειστικά για την αντιμετώπιση εξωτερικών απειλών και επιθέσεων από χώρες που δεν ανήκουν στο ΝΑΤΟ.

Οι βασικοί λόγοι και ο τρόπος διαχείρισης μιας τέτοιας κρίσης περιλαμβάνουν: • Στόχευση του Άρθρου 5: Το κείμενο της Συνθήκης αναφέρεται σε επίθεση από «τρίτο μέρος» (εξωτερικό εχθρό) εναντίον της Συμμαχίας. • Απουσία Εσωτερικού Μηχανισμού Επιβολής: Η Συνθήκη του Βόρειου Ατλαντικού δεν προβλέπει στρατιωτικές κυρώσεις, αποβολή μέλους ή ενεργοποίηση της συλλογικής άμυνας εάν δύο σύμμαχοι συγκρουστούν μεταξύ τους. • Ο Κανόνας της Ομοφωνίας: Για να ενεργοποιηθεί οποιαδήποτε επίσημη συλλογική δράση του ΝΑΤΟ, απαιτείται η ομόφωνη απόφαση του Βορειοατλαντικού Συμβουλίου (NAC). Σε μια σύγκρουση μεταξύ μελών, η ομοφωνία είναι πρακτικά αδύνατη, καθώς τα εμπλεκόμενα κράτη έχουν δικαίωμα βέτο. • Ιστορικό Προηγούμενο (Ελλάδα - Τουρκία): Κατά τη διάρκεια της εισβολής στην Κύπρο το 1974 και των μετέπειτα κρίσεων (όπως στα Ίμια το 1996), το ΝΑΤΟ δεν ενεργοποίησε το Άρθρο 5. Αντιθέτως, τήρησε στάση ουδετερότητας, με τον Γενικό Γραμματέα και ισχυρά μέλη (όπως οι ΗΠΑ) να λειτουργούν πυροσβεστικά μέσω της διπλωματικής οδού για την αποφυγή γενικευμένης σύρραξης. Σε περίπτωση εσωτερικής σύγκρουσης, η Συμμαχία βασίζεται στο Άρθρο 1 (δέσμευση για ειρηνική επίλυση διαφορών) και στο Άρθρο 4 (διαβουλεύσεις όταν απειλείται η ασφάλεια ενός μέλους), προσφέροντας το πολιτικό πλαίσιο για διαμεσολάβηση και αποκλιμάκωση.

Dionisis Pantis: What Does an Era of Global Revisionism Mean? Why Did Russia Invade Ukraine? 8 June 2022

D. Pantis: What Does an Era of Global Revisionism Mean? Why Did Russia Invade Ukraine? 8 June 2022 video

Dionysios Pantis: What Does an Era of Global Revisionism Mean? Why Did Russia Invade Ukraine?After the war in Ukraine, we have entered a period of heightened international revisionism. We have said that the Russian invasion of Ukraine functions as a geopolitical accelerator. What does that mean? It means that the factors of power over the previous decades (from bipolarity and the unipolar moment) have changed at a pace and in a manner that does not correspond to the existing institutional structure of the international system. As a result, the revisionist countries—those that have increased their power in the economy, in technology, and in military strength—are not accommodated by the previous institutional arrangement. That is how we define revisionism at this moment. This is revisionism: they want a different settlement that corresponds to the new global distribution of power, including at the institutional level.A previous comparable period was the pre-war era before the Second World War. We saw that after the Second World War new global powers emerged, such as the United States and the USSR, whereas before the war the dominant powers in the world were the Western European states. We will see, for example, that the war in Poland brought to the surface the activation of other revisionist powers around the world—I would specifically mention Italy and Japan. If we correlate the revisionist dimension of the two eras, 1939–41 and today— BT: It resembles that period. DP: It resembles that period. In what way do they resemble each other? In the changes in the factors of power relative to the previous institutional structure. That is, within thirty years we moved from bipolarity to unipolarity (the unipolar moment). That did not bother us, but it shattered some people in Eastern Europe. We may have been fine here for eighty or ninety years, but that does not mean it had no consequences for a series of countries and societies. And now we are moving from unipolarity to multipolarity—possibly a “2 + 1 + something” system, or tripolarity.In an article I published a few days ago in Militaire, where I addressed the question of why Russia launched this attack at this particular moment, my view—put very broadly—is that, pressured by the West, which was not offering it space or a modus vivendi of cooperation, the remaining option was to turn toward China. But that second option was not good for Russia either, because the danger of Sinicization is very great, especially in the extremely sparsely populated eastern Russia, which also faces development problems.So my view is that this invasion, this attack, was chosen at this point in time in order to overturn the situation somewhat and so that Russia could set the temporal framework—to hold the initiative in timing the developments we mentioned, the geopolitical and revisionist ones, and so on. To “push China a bit faster” into confronting its competition with the United States, whereas China might have preferred this to happen in five or six years, once certain developments had taken place in technological, military, and economic readjustment and in a possible decoupling from the West, and to highlight its own (Russia’s) strong element, which is its military power.In other words, Russia chose the attack and the invasion after a great deal of deep thought, because it faced a very serious problem: if it allowed the situation to evolve “on its own”—that is, shaped by others—it would be swallowed either by the West on one side or by China on the other. I am putting it very simply so that it can be understood. They think geopolitically and geostrategically, because that was their situation. Neither is their economy that strong, nor is their technology—apart from certain areas mainly related to military technology, such as ballistic missiles and other systems that give them this deterrent capability—so advanced. But the Russian economy cannot be compared with that of the United States or China, and this created a problem of survival over the longer term, together with the demographic problem that Russia also has. BT: Yes. Add the national characteristics as well, because they say that the Russian nation began here, in Ukraine. DP: They are turning to “Russianness.” They are carrying out a conservative restructuring internally, toward the conservative nationalist ideology that Dugin also refers to.8 June 2022 Transla

Λέτε να "(συν)πέσει" στην Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ χερσαία επίθεση των ΗΠΑ/Ισραήλ στο Ιράν;

Λέτε να "(συν)πέσει" στην Ελληνική Προεδρία του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ χερσαία επίθεση των ΗΠΑ/Ισραήλ στο Ιράν;

Ελπίζω να είναι ΠΟΛΥ ΚΑΛΑ ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΜΕΝΗ η Ελληνική Διπλωματία για ένα τέτοιο πιθανό ενδεχόμενο: ΔΗΛΑΔΗ επίθεση στο Ιράν ΠΡΙΝ τις ενδιάμεσες εκλογές στις ΗΠΑ, που μπορεί να αλλάξουν την σύνθεση των δύο αντιπροσωπειών και άρα να δυσκολέψουν τις κινήσεις του Προέδρου Τραμπ στο μέλλον. Επίσης επίθεση τώρα (δηλαδή εντός Οκτωβρίου) έχει το πλεονέκτημα ότι οι εκλογές θα γίνουν εν μέσω πολέμου, που συνήθως, σε πρώτη φάση, συσπειρώνει τους πολίτες στην ηγεσία τους. Εκλογές έχουμε και στο Ισραήλ όπου ο Πρωθυπουργός Νετανιάχου τα παίζει ΟΛΑ για ΟΛΑ. ΕΙΝΑΙ ΔΕΔΟΜΕΝΟ ότι ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ επιτευχθεί οι αντικειμενικοί στόχοι των αεροπορικών επιχειρήσεων ΗΠΑ - Ισραήλ στο Ιράν. Στην περίπτωση αυτή, η Ελλάδα θα βρεθεί ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΟΥ ΠΑΓΚΟΣΜΙΟΥ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝΤΟΣ και η εικόνα που θα αναδειχθεί και η πολιτική που θα ακολουθηθεί θα ακολουθεί την Ελλάδα ως "ταυτότητα" για δεκαετίες, επηρεάζοντας πολιτικές, αλλά και λαούς, έναντι της χώρας μας. Υπόψη ότι οι "παίκτες" είναι πολλοί πλέον στην διαμόρφωση της διεθνούς κοινής γνώμης. Να υπενθυμίσω ότι ΚΑΙ ΕΔΩ χρειάζεται ΠΡΟΛΗΠΤΙΚΗ δουλειά για το πως θα παρουσιάζεται η Προεδρία και θα πρέπει ΗΔΗ να υπάρχουν τα πρόσωπα με διεθνή απήχηση που θα αναλάβουν το έργο της καλλιέργειας της δημόσιας εικόνας της χώρας. Ιδίως σε περίπτωση που έχουμε κλιμάκωση τέτοια που όλα τα βλέμματα, εχθρών και φίλων, θα είναι στραμμένα και προς εμάς. Είναι ΤΟΣΟ ΣΟΒΑΡΗ Η ΕΚΘΕΣΗ που δεν πρέπει ΚΑΙ ΑΥΤΗ να αφεθεί στην τύχη της ...