Η Τουρκία αναλαμβάνει ενεργό στρατιωτική δράση κατά των Χούθις (αρχικά);

Η Τουρκία αναλαμβάνει ενεργό στρατιωτική δράση κατά των Χούθις (αρχικά); Μετά την υπογραφή της Συμφωνίας Κοινής Άμυνας της ΜΕΚΚΑ (Mecca Joint Defence Agreement) μεταξύ Τουρκίας, Πακιστάν και Σαουδικής Αραβίας και με επικείμενη επικύρωση της από την Τουρκική Εθνοσυνέλευση, η Τουρκία έχει ήδη αποστείλει στην Σαουδική Αραβία (και προγραμματίζει να ενισχύσει περαιτέρω) μεγάλες ποσότητες εξειδικευμένου πολεμικού υλικού.

Η τουρκική συνδρομή, στο πλαίσιο της «Συμφωνίας της ΜΕΚΚΑ» αλλά και διμερών διευθετήσεων (με την Σαουδική Αραβία), έχει εκκινήσει, με την αποστολή, σε πρώτο στάδιο (με ακόμη ανεπικύρωτη τη συνθήκη), αμυντικών συστημάτων κατασκευής της: συστήματα αεράμυνας μικρού και μέσου βεληνεκούς, κυρίως για την προστασία κρίσιμων πολιτικών και ενεργειακών εγκαταστάσεων και υποδομών φυσικού αερίου και ηλεκτρισμού. Επίσης έχει προχωρήσει σε αποστολή (ήδη βρίσκονται στο έδαφος) υποστηρικτικών μονάδων ηλεκτρονικού πολέμου και διαφόρων τύπων drones, μεταξύ των οποίων Akinci, για τα οποία υπάρχει ήδη συμφωνία της κατασκευάστριας Baykar με την Σαουδαραβική SAMI για συμπαραγωγή τους σε Σαουδαραβικό έδαφος, όπως επίσης και συστημάτων ανταλλαγής πληροφοριών (intelligence sharing). Προς ενίσχυση και υποστήριξη των ανωτέρω φέρεται ότι η Τουρκία έχει επιπλέον προωθήσει, πέραν των «τεχνικών ομάδων και χειριστών drones» και «ομάδες έκτακτης ανάγκης» (Εmergency Response Teams). Δεν πρέπει να διαφύγουν της προσοχής μας οι εξής εξελίξεις: 1. Η «περίεργη» προώθηση - εισβολή Ανταρτών Χούθις και η κατάληψη σαουδαραβικών εδαφών! 2. Η δημοσιογραφικές καλύψεις επιθέσεων των Χούθις στα «πολιτικά» αεροδρόμια της Σαουδικής Αραβίας και οι «ανίερες και ασεβείς» επιθέσεις στις Ιερές πόλεις. 3. Οι συνεχιζόμενες Ιρανικές επιθέσεις σε Βασίλεια του Κόλπου, σχεδόν κάθε φορά που αμερικανικά και ισραηλινά αεροσκάφη βομβαρδίζουν το Ιράν. Έχουμε ήδη πολλάκις αναφερθεί στις γεωπολιτικές συνθήκες στην σύγχρονη διεθνώς αναθεωρητική εποχή δημιουργίας ενός ενδιάμεσου μουσουλμανικού (σουνιτικού) γεωπολιτικού χώρου και έχουμε εξηγήσει τους λόγους, πολύ πριν γίνει δυνατή η συνομολόγηση της Συμφωνίας της Μέκκα, που αυτός πλέον μπορεί υπό προϋποθέσεις να είναι εφικτός. Επίσης έχουμε αναφερθεί: 1. στον τουρκοαραβικό ανταγωνισμό για την ηγεσία του χώρου αυτού, αλλά και την συμπληρωματικότητα των οικονομιών της Τουρκίας (βιομηχανική παραγωγή - στρατιωτική τεχνολογία παραγωγή) και Βασιλείων του Κόλπου (επενδύσεις – πετροδολάριο) που δημιουργεί τις προϋποθέσεις ώστε, παρά τον (πολιτικό) ανταγωνισμό, να κάνει τελικά εφικτή τη συμμαχία. 2. Στην τουρκοϊσλαμική ατζέντα, με τις δύο μεγάλες αιχμές στην εξωτερική της πολιτική: ένωση τουρκογενών κρατών στην Κεντρική Ασία (που πρόσφατα δέχθηκε ισχυρό πλήγμα τον Πρόεδρο του Αζερμπαϊτζάν Αλίγιεφ που λαμβάνει μέτρα ανάσχεσης της «αραβοπερσικής» ισλαμικής κουλτούρας προβάλλοντας αυτήν της χώρας του, απαγορεύοντας ισλαμική μαντήλα κλπ που έχει εξαγριώσει πολλούς στην Τουρκία) και την ισλαμική οικονομική και αμυντική Ένωση προοίμιο της οποίας θεωρούν την «Συμφωνία της ΜΕΚΚΑ.» Εδώ θεωρούν ότι θα βρουν προνομιακό χώρο και για τα καταναλωτικά εμπορεύματα τους και για την στρατιωτική βιομηχανία και ενίσχυση της στρατιωτικής τους παρουσίας στις χώρες αυτές. 3. Την Τουρκική φιλοδοξία να αντικαταστήσει τις ΗΠΑ στην περιοχή και ανταγωνιστεί το Ισραήλ.

Για την Τουρκία, οι εξελίξεις στον Κόλπο μετά την Αμερικανοϊσραϊλινή επίθεση στο Ιράν και αντίστοιχα τις Ιρανικές αντεπιθέσεις σε Αμερικανικές Βάσεις στην ευρύτερη Μέση Ανατολή και σε υποδομές των Βασιλείων του Κόλπου, συμμάχων των ΗΠΑ, στο παραπάνω πλαίσιο, αποτελούν ευκαιρία προώθησης του σχεδίου τους για ηγεμονία στο ισλαμικό χώρο μέσω μίας μορφής «Ένωσης Ισλαμικών Κρατών». Διακηρύττουν ότι η Συμφωνία της ΜΕΚΚΑ θα είναι ανοικτή σε μελλοντικές εισδοχές μελών ώστε να μετεξελιχθεί σε ένα «Ισλαμικό ΝΑΤΟ». Με χαρά ανταποκρίνονται στο «κάλεσμα της ιστορίας» και του Προέδρου Τραμπ (όπως το ερμηνεύουν) να αναλάβουν ενεργό ρόλο στο σύστημα ασφαλείας της Μέσης Ανατολής. Ιδίως μετά την τάση απομάκρυνσης των ΗΠΑ από την περιοχή και τον συγκεκριμένο ρόλο προστασίας των πλούσιων Βασιλείων του Κόλπου. Η Τουρκία έχει ήδη δεχθεί τα εύσημα από τον Πρόεδρο Τραμπ για τις «επιτυχίες» της στη Συρία. Για την Τουρκία λοιπόν, η ανάμειξη της σε μία καμπάνια προστασίας του σουνιτικού Ισλάμ από τους αιρετικούς σιίτες και των Ιερών Πόλεων της ΜΕΚΚΑ και Μεδίνα, είναι πρόκληση που ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να μην αναλάβει. Το βλέπει δε και ως επαναφορά της στην περιοχή μετά διάλλειμα 100 χρόνων! Οραματίζεται τον ΝΕΟ ΤΟΥΡΚΙΚΟ ΑΙΩΝΑ και προετοιμάζεται συστηματικά γι΄ αυτό. Και μάλιστα όταν η επιχείρηση είναι … αυτοχρηματοδοτούμενη από το περίσσιο πετροδολάριο της περιοχής και έχει και επιπλέον κέρδος εκεί η πρόκληση γίνεται αδύνατον να μην απαντηθεί; Η Τουρκία δηλώνει λοιπόν ότι έχει «δέσει τις ουρές των αλόγων και «δεν κάνει πίσω», καλπάζει προς την νίκη. Το εύκολο κομμάτι του πάζλ είναι το επικοινωνιακό / προπαγάνδας: Μακρινό ξεχασμένο παρελθόν οι δακρύβρεχτες τουρκικές θέσεις, εκφρασμένες από τα πλέον επίσημα χείλη πχ του πρώην Τούρκου Υπουργού Εξωτερικών, που αναρωτώμενος σε συνέντευξη του το 2019, «ρωτά» ρητορικά τη Σαουδική Αραβία «Τι κάνετε στο Γιέμε;» και στην ρητορική «απάντηση» της «πολεμάμε του Χούθις» ο … αισθηματίας Τούρκος ΥΠΕΞ απαντά «αγανακτισμένος»: «όχι! καταστρέφετε το Γιέμε! Με βομβαρδισμούς, πολιορκία και πείνα σκοτώσατε χιλιάδες ανθρώπους! Και ο Αλλάχ θα σας ζητήσει λογαριασμό!». Τώρα αυτό το συγκινητικό αφήγημα τελείωσε και οι Τούρκοι στέλνουν έναν πολύ πιο … κοσμικό … λογαριασμό στην Σαουδική Αραβία, που πρέπει να πληρωθεί σε … πετροδολάρια. Και προετοιμάζουν, εξοπλίζοντας τους και συνάπτοντας μαζί τους φιλόδοξη συμμαχία, την δική τους «ανθρωπιστική» και «σεβάσμια» επίθεση στους πρώην «αδικημένους». Το νέο αφήγημα ήδη στήθηκε: με αιχμή του δόρατος τον δολοφονημένο Ιρανό Στρατηγό Κασίμ Σουλαίμάνι (βολικό επικοινωνιακό σύμβολο της νέας προπαγάνδας καθώς έχει δαιμονοποιηθεί από την Δύση) που τον βαπτίζουν στο νέο αφήγημα «πατέρα των [εννοείται κακών] Χούθις». Και θυμούνται, επίσης επιλεκτικά προς χάρι του «αντικειμενικού σκοπού» τους, τις αντισουνιτικές και αντιοθωμανικές του φράσεις: όπως πχ: «Από την 1400χρονη μεγάλη ιστορία του Ισλάμ, λιγότερο ακόμα και από 100 χρόνια είναι το «Καθαρό Ισλάμ»». Προφανώς εννοούσε ο εκλιπών το παρόν … Ιρανικό καθεστώς και την ιστορική «καθαρή» περίοδο των Σαφαβιδών! Ή ότι ο Σουλεϊμάνι και προφανώς οι εχθροί πλέον Ιρανοί αξιωματούχοι, θεωρούσαν συλλήβδην Σουνίτες, Χριστιανούς και Εβραίους στην ίδια ομάδα (αν είναι δυνατόν οι … βλάσφημοι) και επιδίωκαν και επιδιώκουν την νίκη επί αυτών αδιάκριτα! Είναι λοιπόν αιρετικοί και τους αξίζει να θεωρηθούν και αντιμετωπιστούν ως εχθροί. Όλα λοιπόν φαίνεται ότι είτε είναι ήδη έτοιμα είτε ετοιμάζονται για την τουρκική εμπλοκή εναντίον των Χούθις. Τα επόμενα βήματα; Επίσπευση της επικύρωσης της Συμφωνίας της ΜΕΚΚΑ, εντός ακόμη και του Οκτωβρίου και αποστολή κατά των «απίστων αιρετικών» συνοδευτικών μάχιμων τώρα μονάδων, μεταξύ των οποίων και έμπειρων πιλότων για αντιμετώπιση βαλιστικών επιθέσεων και τιμωρίας των αιρετικών Χούθις με καλούς βομβαρδισμούς τους (όχι σαν αυτούς που δεν άρεσαν στον πρώην Τούρκο ΥΠΕΞ που διεξήγαγε τότε η σύμμαχος τους Σαουδική Αραβία) και γιατί όχι, δημιουργία μόνιμης τουρκικής στρατιωτικής βάσης στην Σαουδική Αραβία και χερσαία εμπλοκή με τους αιρετικούς στα πλαίσια της προστασίας των Ιερών Πόλεων. Βέβαια εδώ δεν πρόκειται για Λιβύη, Αρμενία ή Συρία αλλά μία πολύ απομακρυσμένη από την τουρκική ενδοχώρα περιοχή με πλήθος «δρώντων». Ανάληψη επιχείρησης εναντίον των Χούθις μπορεί να οδηγήσει σε τουρκοϊρανική ένταση ή και κάτι … παραπάνω. Ιδού λοιπόν η … ΜΕΚΚΑ, ιδού και το μεγάλο γεωπολιτικό στοίχημα και … η ΥΨΗΛΗ διακινδύνευση! Μια πρόκληση που εάν γίνει αποδεκτή δεν έχει επιστροφή. Οι ουρές των … αλόγων είναι άλλωστε δεμένες. Διονύσης Παντής, Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο και γεωπολιτικός Αναλυτής