Welcome to this blog, where we share news and insights from Lawyer and Geopolitical Analyst Dionysios Pantis. You are welcome to reproduce our articles freely, provided that: 1. They are republished in full, and 2. The source is clearly credited (our website address). Καλωσήρθατε στο ιστολόγιο του Δικηγόρου και Γεωπολιτικού Αναλυτή Διονυσίου Παντή. Η αναπαραγωγή είναι ελεύθερη εάν 1. αναδημοσιεύονται ολόκληρα, 2. αναφέρεται η πηγή (η ηλεκτρονική μας διεύθυνση).
Κοιτάξτε αυτό !
Η Αίγυπτος καθιστά την Κίνα μία ακόμη σημαντική μεταβλητή στην ήδη περίπλοκη εξίσωση της Ανατολικής Μεσογείου (και της Μέσης Ανατολής).
Η Αίγυπτος καθιστά την Κίνα μία ακόμη σημαντική μεταβλητή στην ήδη περίπλοκη εξίσωση της Ανατολικής Μεσογείου (και της Μέσης Ανατολής). Η πρ...
Συζήτηση για τον ενδιάμεσο ισλαμικό γεωπολιτικό χώρο
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
Πλήρης δικαίωση του Ελληνικού Κέντρου Περίθαλψης Άγριων Ζώων στον Άρειο Πάγο
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
Συνέντευξη του Διονύση Παντή στο Κανάλι 1 Πειραιά για Τουρκία, Συρία (Κουρδιστάν) και Ουκρανία
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
Συζήτηση στο Κανάλι1 για Κούρδους Συρίας και αντιδράσεις στην Κίνα από την Zero Covid πολιτική
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ ΞΑΝΘΟΣ συνιδρυτής της ΦΙΛΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΙΑΣ πεθαίνει σαν σήμερα 28 Νοέμβρη 1852 σε πλήρη ανέχεια
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
Τουρκικός Ισλαμισμός & Ελληνισμός: Ο Διον. Παντής στην εκπομπή του Δ. Αρ...
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
Συνέντευξη στο #ΝΕΤ24 για θέματα "ταμπού" της Ελληνικής Εξωτερικής Πολιτικής
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
Συνέντευξη στο Κανάλι Ενα του Πειραιά
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
Αθλητισμός και Αθλητικά Σωματεία
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
Αθλητισμός και αθλητικό σωματείο το θέμα συζήτησης Τετάρτη 10 μμ στο HIGH TV προσκεκλημένος της συναδέλφου Ε. Λάζαρη
Προσκεκλημένος της Ελένης Λάζαρη (δικηγόρου) στην εκπομπή της στο HIGHTV με θέμα "Κοινωνία και Θεσμοί" η οποία θα προβληθεί Τετάρτη 14.4.2021, ο Διονύσης Παντής συζητάμε θέματα που αφορούν τον θεσμό του Αθλητικού Σωματείου, του κυττάρου του Ελληνικού Αθλητισμού: Στην συζήτηση αυτή αναπτύσσονται θέματα (όσο επιτρέπει βέβαια ο περιορισμένος τηλεοπτικός χρόνος) όπως, τι είναι το Αθλητικό Σωματείο (Ορισμός), μέλη Αθλητικού Σωματείου (αριθμός - δικαιώματα - κωλύματα εγγραφής κα), πως διοικείται το Αθλητικό Σωματείο, τι βιβλία υποχρεούται να τηρεί, ποιες οι υποχρεώσεις και ποια τα δικαιώματα του Αθλητικού Σωματείου, τι είναι και πως γίνεται η Ειδική Αθλητική Αναγνώριση, που και πως τηρείται το σχετικό Μητρώο Αναγνωρισμένων Αθλητικών Σωματείων και ποια τα προβλήματα, τι ορίζεται σχετικά με την δυνατότητα συγχώνευσης Αθλητικών Σωματείων; τι είναι η Αθλητική Ένωση; τι προβλέπεται ειδικότερα για τις Αθλητικές Ομοσπονδίες και ο καθοριστικός ρόλος τους και τα κύρια έργα τους, για τον αθλητισμό ατόμων με ειδικές ανάγκες, το Αθλητικό Σωματείο Α.Μ.Ε.Α. τις ομοσπονδίες και συνομοσπονδία, τι προβλέπεται ειδικότερα για τους προπονητές των αθλημάτων, ποια τα ειδικότερα δικαιώματα και υποχρεώσεις των αθλητών; τι προβλέπεται για την δημιουργία Μητρώου Αθλητικών Φορέων; ποιες οι προϋποθέσεις εγγραφής ή μετεγγραφής του αθλητή, τις μεταγραφικές περιόδους, αν μπορεί και πότε η μετεγγραφή να γίνει με οικονομικό αντάλλαγμα, αν επιτρέπεται σε αθλητή να συνάπτει συμβάσεις χορηγίας ή διαφήμισης προϊόντων ή υπηρεσιών με φυσικό ή νομικό πρόσωπο, αν υποχρεούται να συμμετέχει στην Εθνική Ομάδα εάν προσκληθεί σε αυτήν και ποιες οι επιπτώσεις από άρνηση συμμετοχής, ποιες οι υποχρεώσεις του αθλητή σε σχέση με το ντόπινγκ (φαρμακοδιέγερση), ποιες οι ειδικές παροχές σε διακεκριμένους Αθλητές; (ολυμπιονίκες, πρωταθλητές κλπ) κα άλλα θέματα που αφορούν τον αθλητισμό και τα κύτταρα του το αθλητικό σωματείο και τους αθλητές !
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
Πνευματικά δικαιώματα - συγγενικά δικαιώματα - κατοχύρωσή τους - δικαστική προστασία - στρατηγική διαχείρισης πνευματικών δικαιωμάτων δημιουργών και επιχειρήσεων
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
''Πνευματικά δικαιώματα - συγγενικά δικαιώματα κατοχύρωσή τους-διαδικτυακή προσβολή και αντιμετώπισή της''
Αύριο 17/3/2021 στις 10μμ στο #Hightv & στην εκπομπή ''Κοινωνία & θεσμοί'' της αγαπητής συναδέλφου Ελένης Λάζαρη συζητάμε με θέμα ''Πνευματικά δικαιώματα - συγγενικά δικαιώματα κατοχύρωσή τους-διαδικτυακή προσβολή και αντιμετώπισή της'': Πνευματικά δικαιώματα (δημιουργού: συνθέτη, στιχουργού, λογοτέχνη, θεατρικού συγγραφέα κα, επιχείρησης: εμπορικό σήμα, εφευρέσεις, εμπορικά μυστικά, domain name ιστοτόπου), συγγενικά δικαιώματα (related rights: παραγωγού, ηθοποιού, τραγουδιστή, μουσικού, τηλεοπτικού διαύλου κα), κατοχύρωση και δικαστική προστασία σε περίπτωση προσβολής τους, ζητήματα που δημιουργούνται σε σχέση με την προστασία των δικαιωμάτων του δημιουργού - κατόχου δικαιωμάτων στο ίντερνετ και άλλα ζητήματα.
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
Παραπήραμε δόση βίας (υπερβολική). Φτάνει, ως εδώ!
Παραπήραμε δόση βίας (υπερβολική). Φτάνει, ως
εδώ!
Τώρα είναι η ώρα για "απλές"
ανθρώπινες προσεγγίσεις, τις μόνες ικανές για να ανακόψουν τον δρόμο προς έναν
απειλούμενο διχασμό, το μόνο αντίδοτο στον ολισθηρό δρόμο της πόλωσης.
Η σημερινή ενέργεια κατά του αστυνομικού,
όπως και η χθεσινή κατά πολίτη, είναι μία εγκληματική ενέργεια, αυτονόητα
καταδικαστέα και εύχομαι στον άνθρωπο
που βρέθηκε μέσα σε δευτερόλεπτα σε μία κόλαση, να βρεθεί γρήγορα υγιής στο σπίτι και την οικογένεια
του.
Σε μία εποχή πολύπλευρης και επικίνδυνα
παρατεταμένης κρίσης, υγειονομικής πέραν του έτους, οικονομικής περίπου δέκα
χρόνια, κρίσης πολιτικής, κοινωνικής, εθνικής, πολιτισμικής, κρίσης παιδείας,
ταυτότητας, πρωτίστως η πολιτική ηγεσία υποχρεούται να
είναι χίλιες φορές πιο προσεκτική και χίλιες φορές λιγότερο προκλητική! Αλλιώς
οι ευθύνες που αναλαμβάνει είναι μεγάλες και απρόβλεπτες και επαπειλούν να
επηρεάσουν καίρια συμφέροντα και δικαιώματα των πολιτών και της χώρας.
Αλλά κατόπιν και όλοι μας και ο καθένας
ξεχωριστά, οφείλουμε να είμαστε προσεκτικοί, να απομονώνουμε τους υστερόβουλους
και τους ακραίους και να μην ρίχνουμε λάδι στην φωτιά, που μπορεί να οδηγήσει
σε έναν πολύ επικίνδυνο διχασμό.
Αφήστε τους άντρες και τις γυναίκες της Ελληνικής
Αστυνομίας απερίσπαστες στον έργο τους: την δημιουργία και εμπέδωση του
αισθήματος ασφάλειας του Πολίτη. Μην τους χρησιμοποιείται ως όργανα προώθησης μίας
πολιτικής ατζέντας.
Παραβατικότητα υπήρχε στο παρελθόν, υπάρχει
τώρα και θα υπάρχει στο μέλλον.
Η ιδεολογικοποίηση όμως της παραβατικότητας
και η απόδοση της σε πολίτες ανάλογα πολιτικές ή άλλες επιλογές τους είναι
επιλογή που μπορεί να γίνει (με ολέθρια αποτελέσματα) ή να αποφευχθεί (από τους
σώφρονες). Είναι τρόπος άσκησης της πολιτικής που δεν συνάδει με την Δημοκρατία
μας κατά τον ίδιο τρόπο και λόγο όπως και η χρήση βίας.
Αστυνομία και κοινωνία πρέπει να είναι
συμφιλιωμένες και η πολιτική χρήση της διαρρηγνύει την πολύτιμη σήμερα και
πάντα σχέση αυτή.
Απλά και ξάστερα : Δεν μπορεί κάποιοι να
χρησιμοποιούν το γεγονός ότι η συντεταγμένη δημοκρατική πολιτεία χορηγεί το
μονοπώλιο της νόμιμης βίας στην αστυνομία για να την χρησιμοποιούν για ίδιον
όφελος εκθέτοντας και χρησιμοποιώντας τους άντρες και γυναίκες της ελληνικής
αστυνομίας που επέλεξαν να βιοπορίζονται στην Ελληνική Αστυνομία και να
υπηρετούν την ασφάλεια του έλληνα πολίτη!
Δεν έχουμε την πολυτέλεια ενός ακόμη διχασμού που θα προσμετρηθεί στους τόσους και τόσο καταστροφικούς που έχουν καταγραφεί στην διακοσίων ετών πολιτική μας ιστορία ως ελεύθερο κράτος και κατά την επαναστατική περίοδο ακόμη, επέτειο που εορτάζουμε σε λίγες ημέρες!
Η πολιτεία μας, όπως και όλες οι ευνομούμενες
πολιτείες που επιδιώκουν την ευημερία των πολιτών τους, είναι υποχρεωμένη να
παρέχει ασφάλεια στους πολίτες, όπως και την κατάλληλη εκπαίδευση και προστασία
στους αστυνομικούς, ώστε να εκπληρώνουν την μοναδική αποστολή τους: να παρέχουν
το αγαθό της ασφάλειας στους πολίτες, πέρα και μακριά από οποιεσδήποτε άλλες
σκοπιμότητες.
Οτιδήποτε άλλο μπορεί να αποβεί ολέθριο, για
την Δημοκρατία, την κοινωνία, την ευημερία, την ελεύθερη ανάπτυξη της
προσωπικότητας του Πολίτη.
Από το καθεστώς ελευθερίας, ασφάλειας, κοινωνικής συνοχής επωφελούμαστε όλοι.
Από το αντίθετο καθεστώς, δηλαδή αυτό της
καλλιέργειας της ανασφάλειας, του διχασμού, του ανεπίτρεπτου περιορισμού της
Ελευθερίας ωφελούνται λίγοι και όχι οι καλύτεροι, αλλά οι χειρότεροι.
Αποτελεί λοιπόν πολύ
άσχημη υπηρεσία προς την Πατρίδα και τη Δημοκρατία η μισαλλοδοξία, ο
αυταρχισμός, η τυφλή καταστολή, ο κυνισμός, η ακατέργαστη οργή, η βία που
βιώνουμε τελευταία σε έξαρση και μπροστά της αισθανόμαστε αβοήθητοι και
απελπισμένοι γιατί βλέπουμε να παράγεται και προωθείται παράλληλα με την
πολλαπλή αυτή κρίση και ενώ η χώρα βρίσκεται σε ένα ασταθές, ακραία
αναθεωρητικό διεθνές περιβάλλον τόσο στο περιφερειακό όσο και στο παγκόσμιο
πεδίο!
Ποτέ βεβαίως, αλλά ιδίως
σε τέτοιες εποχές όπως η σημερινή και σε χώρες μεσαίες ή μικρές πληθυσμιακά
όπως η δική μας, δεν περισσεύει κανένας!
Η καταστολή που
χρησιμοποιείται ως πολιτικό εργαλείο, δυναμιτίζει το κλίμα συνοχής και αρμονίας
μέσα στην κοινωνία, την ώρα που μέλη της βιώνουν βίαιη και ακραία φτωχοποίηση
και ταχεία διάψευση προσδοκιών που (εκλογοθηρικά;) κάποιοι έντεχνα δημιουργούν
για να καταλάβουν την εξουσία.
Και από την άλλη
πλευρά η βία δεν μπορεί να είναι και δεν είναι πολιτική απάντηση.
Ας σκεφτούμε οι Πολίτες ότι έχουμε να χάσουμε πολλά από τον
διχασμό και την καλλιέργεια της βίας και της τυφλής καταστολής που υπηρετεί
πολιτικές υστερόβουλες σκοπιμότητες λίγων.
Με αυτές τις σκέψεις εύχομαι τα καλύτερα σε
όλους μας και στον καθένα τις καλύτερες, συνετότερες και πιο σώφρονες επιλογές
!
Είναι (ακόμη) στο χέρι μας η αποτροπή ενός
καταστροφικού διχασμού!
Αθήνα, 9.3.2020
Διονύσης Παντής
Δικηγόρος
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
Οι επιπτώσεις του αποκλεισμού μας από την Διάσκεψη του Βερολίνου για τη Λιβύη και η Ελληνική αντίδραση
Γράφει ο
Διονύσης Παντής,
Δικηγόρος στον Αρειο
Πάγο
Η
διοργάνωση διεθνούς διάσκεψης που επιζητά νομιμοποίηση τελώντας υπό την αιγίδα
του ΟΗΕ, οφείλει να σέβεται τις αρχές του, μεταξύ των οποίων και την θεμελιώδη
αρχή της αντιπροσωπευτικότητας του Οργανισμού. Ο Οργανισμός δεν συντίθεται από
αρεστά μέλη, αποκλείοντας τους μη αρεστούς κατά το δοκούν των «οργανωτών» του,
αλλά από το σύνολο των κρατών μελών. Αυτή η αρχή κρίθηκε απαραίτητη για την
επιτέλεση των σκοπών του και αποτελεί έκτοτε θεμέλιο της λειτουργίας του.
Η
Ελλάδα είναι κράτος που γειτνιάζει με την Λιβύη (βρίσκεται απέναντι από τμήμα
των λιβυκών ακτών στην Μεσόγειο), έχει στην περιοχή βαθύς πολιτισμικούς και
πολιτικούς δεσμούς, αναφερόμενους στην αρχαία αλλά και στην πολύ πιο σύγχρονη
ιστορία της, η εξωτερική της πολιτική την έχει καταστήσει αξιόπιστο συνομιλητή,
εταίρο και σύμμαχο σε κράτη της Μεσογείου που άμεσα επηρεάζονται από την Λιβυκή
κρίση (πχ Αίγυπτο). Η νεοοθωμανική στρατιωτική παρέμβαση ακόμη προσδίδει
ευρύτερη σημασία στη Λιβυκή κρίση καθιστώντας την ζωτικής σημασίας περιφερειακό
ζήτημα ασφάλειας της λεκάνης της Μεσογείου. Η Ελλάδα αξιόπιστη, επιθυμητή από
πολλούς και αναγκαία συμμετέχουσα και έμπιστη μεσολαβήτρια μπορεί να
εξασφαλίσει τα συμφέροντα της και να λειτουργήσει και ως παράγοντας προαγωγής
της Ευρωπαϊκής ασφάλειας φτάνει αυτό να γίνει κατανοητό (και να είναι
επιθυμητό) από τους ηγεμονεύοντες στην ΕΕ και τους κυβερνώντες στην Ελλάδα .
Η
άρνηση πρόσκλησης της χώρας μας στην σχεδιαζόμενη διάσκεψη αποτελεί ένδειξη
μεροληπτικής διπλωματίας και διαμεσολάβησης, μέσω επιλεκτικών αποκλεισμών. Μη
λαμβάνοντας υπόψη την πραγματική κατάσταση της περιοχής, η μεροληψία αυτή εκ
των πραγμάτων καθιστά επιφυλακτικούς και τους εν τέλει προσκεκλημένους, οι
οποίοι λογικά αναζητούν την σκοπιμότητα. Αυτή λοιπόν η μεροληψία και η
επιφυλακτικότητα που δημιουργεί η υποκρυπτόμενη σκοπιμότητα αποτελεί παράγοντα
αρνητικό για την εξέλιξη της ίδιας εν τέλει της Διάσκεψης. Χαρακτηριστική είναι
η δήλωση που εμπεριέχει την έκπληξη του Στρατάρχη Χαφτάρ και του Λιβυκού
Εθνικού Στρατού (LNA) για την μη πρόσκληση της Ελλάδας : “Ρωτάμε γιατί η Ελλάδα
δεν έχει προσκληθεί στις συνομιλίες του Βερολίνου. Μήπως δεν είναι η Ελλάδα μία
από τις χώρες που επηρεάζονται περισσότερο από αυτή τη σύγκρουση;». Και να
θυμίσω ότι είναι μόλις λίγες ημέρες από την αποχώρηση του Στρατάρχη από την
Μόσχα σε εκεί προσπάθεια μεσολάβησης της Ρωσίας με την Τουρκία. Σημειωτέον είναι
ότι εκεί δεν ισχυρίζονταν οι διοργανωτές ή ζητούσαν να τεθεί η μονομερής τους
ενέργεια υπό την αιγίδα του ΟΗΕ όπως φιλοδοξεί το Βερολίνο προβάλλοντας την
προσωρινή ιδιότητα του του μη μονίμου μέλους του ΣΑ.
Η
Ελλάδα είναι λοιπόν σημαντικός παράγοντας για την εξυπηρέτηση του «εκφρασμένου»
στόχου της Διάσκεψης, της ειρήνευσης δηλαδή στην περιοχή.
Όποιος
όμως θέλει να εξυπηρετήσει αμιγώς συμφέροντα της εθνικής τους εξωτερικής
πολιτικής, τα οποία είναι αντίθετα ή συγκρούονται με τα συμφέροντα άλλων κρατών
και επιδιώκει να μην τα λάβει υπόψη του ή να δημιουργήσει de facto κατάσταση
αποκλείοντας επιλεκτικά, δεν μπορεί υποκριτικά να καλύπτει τις επιδιώξεις του
και με την αιγίδα του ΟΗΕ !
Πολλώ
δε μάλλον ο ελληνικός αποκλεισμός αυξάνει την καχυποψία επειδή με την
διοργανώτρια Γερμανία η Ελλάδα συνδέεται με ισχυρούς εταιρικούς δεσμούς καθώς
συναποτελούν Κράτη Μέλη της ΕΕ στην οποία έχουν εναποθέσει την εξυπηρέτηση
ζωτικών συμφερόντων τους. Εξαιτίας της σημασίας της στρατηγικής αυτής
συμμετοχής για την εξυπηρέτηση θεμελιωδών κρατικών συμφερόντων η ΕΕ διέπεται
από αρχές μεταξύ των οποίων αυτή της κοινοτικής αλληλεγγύης.
Η
Ελλάδα μάλιστα έχει θέσει υπόψη και της Γερμανίας αλλά και των λοιπών εταίρων
της στην ΕΕ ότι η παράνομη Τουρκική ενέργεια συνομολόγησης ψευτοοριοθέτησης ΑΟΖ
με την «κυβέρνηση» της Λιβύης υπό τον Σαράτζ, ενός από τα δύο μέρη της Λιβυκής
ένοπλης κρίσης αγνοεί τα κυριαρχικά δικαιώματα των νησιών της στις θαλάσσιες
ζώνες τους βάσει του δικαίου της θάλασσας τα οποία αποτελούν μέρος της
Ελληνικής και Ευρωπαϊκής επικράτειας. Επιπρόσθετα, η Τουρκία, επεμβαίνοντας
στρατιωτικά στην Λιβύη αποτελεί και γιαυτό τον λόγο αποσταθεροποιητικό
παράγοντα στην περιοχή. Το δε σταθεροποιητικό ρόλο της Ελλάδας αναγνωρίζουν και
προσβλέπουν σε αυτόν τόσο ο Στρατάρχης Χαφτάρ όσο και γείτονες χώρες στην
περιοχή.
Η
ΕΕ φαίνεται να επιδιώκει την εμβάθυνση της στρατιωτικής συνεργασίας των κρατών
μελών τους ώστε να αντιμετωπίσουν τις προκλήσεις του διεθνούς ανταγωνισμού
εξασφαλίζοντας υπό ευνοϊκότερους όρους τα κυριαρχικά τους συμφέροντα.
Υπό
το πρίσμα των παραπάνω είναι εύλογο το ερώτημα του Στρατάρχη Χαφτάρ αλλά και οι
ανησυχίες εμάς των Ελλήνων για το τι εν τέλει «σημαίνει» η πρωτοφανής αυτή
υποτίμηση της Ελλάδας από την διοργανώτρια εταίρο μας
Γερμανία. Έτι περαιτέρω μάλιστα, την ανησυχία αυτή επιτείνει το γεγονός ότι η
Γερμανία επιδιώκει να ηγηθεί του Ευρωπαϊκού εγχειρήματος και το εύλογο ερώτημα
είναι τι σημαίνει η στάση αυτή για την προάσπιση των εθνικών μας
συμφερόντων όντας μέλος της ΕΕ.
Από
την άλλη πλευρά ανησυχία δημιουργεί και η διαφαινόμενη αδυναμία της νέας
Ελληνικής Κυβέρνησης να εξασφαλίσει την αξιοπρεπή και ανάλογη των
διακυβευόμενων συμφερόντων της εκπροσώπηση της. Ανησυχία προκαλεί επίσης ότι
μέχρι σήμερα δεν έχει επίσημα αντιδράσει όπως την υποχρεώνει η ένταση της
υποτίμησης, η ιστορία και η ευθύνη εκπροσώπησης της χώρας.
Την
ιδιαίτερη θέση της η Ελλάδα στον κόσμο και την περιοχή την έχει λάβει εκ των
αγώνων για ανεξαρτησία, εθνική κυριαρχία και δημοκρατία και την ιστορία της.
Ουδείς δύναται να την αμφισβητήσει φτάνει η ίδια να είναι αποφασισμένη να την
προασπίσει. Και αυτό είναι ζήτημα και υποχρέωση της εκλεγμένης του κυβέρνησης και
του ελληνικού λαού.
Ο
πρώην ΥΠΕΞ κος Νίκος Κοτζιάς αρθρογράφησε στη Καθημερινή της
Κυριακής στις 8/12/2019 σχετικά με το θέμα της ψευτοοριοθέτησης και
της επιβεβλημένης Ελληνικής σοβαρής, πραγματικής και σθεναρής
εναντίωσης, η οποία δίνει σε φίλους και εχθρούς το σαφές μήνυμα ότι η χώρα
είναι αποφασισμένη να διασφαλίσει τα κυριαρχικά δικαιώματα της και στην βάση
αυτή είναι αξιόπιστος σύμμαχος (και όχι a priori -και παθητικά- predictable).
Εκ
των πολύ πρακτικών και άμεσων εννέα συμβουλών του και σε σχέση με το αναφυόμενο
θέμα, ιδιαίτερη σημασία έχει η αναφορά του ότι: « … η κυβέρνηση όφειλε να
προωθήσει μέτρα οικονομικών και διπλωματικών κυρώσεων από την Ε.Ε. εις βάρος
της Λιβύης μέχρι την ακύρωση της συμφωνίας. Αυτό δύναται να στηριχθεί στο ότι
πετύχαμε πριν από δύο χρόνια τη δέσμευση του συμβουλίου των ΥΠΕΞ της Ε.Ε. να αποτελεί
κριτήριο το διεθνές δίκαιο της θαλάσσης έναντι τρίτων.» Επίσης σε ανάρτηση του
σε σόσιαλ μίντια (TWEETER) αναφέρει ότι «Οταν Ιταλοί ετοίμαζαν διασκεψη Παλέρμο
για Λιβύη τους έστειλα προκαταβολικά σαφές μήνυμα. Χωρίς παρακάλια: “καμία
απόφαση δεν θα προχωρήσει αν δεν κληθεί η Ελλάδα. Αλλιώς το βέτο θα είναι στο
τραπέζι Συμβουλιου ΥΠΕΞ ως προς θέματα διάσκεψης”. Έτσι οφειλαν να κινηθούν και
τώρα»
Η
κυβέρνηση κατ΄ ελάχιστον πρέπει να διαμηνύσει προς όλους τους ενδιαφερόμενους
ότι από την στιγμή που τα νόμιμα συμφέροντα και οι ανησυχίες της δεν
λαμβάνονται υπόψη αίρει προσωρινά την υποστήριξη -επί τη βάση του consensus (το
οποίο δεν υφίσταται πλέον)- κάθε υποστηρικτικού προς την “κυβέρνηση” της Λιβύης
μέτρου και ζητά την προώθηση οικονομικών και διπλωματικών κυρώσεων. Δυστυχώς η
σιωπή της κυβέρνησης δείχνει ότι παραμένει πιστή στην αδράνεια και την
μεταφυσική λατρεία της «προβλεψιμότητας». Έτσι όμως δεν
προασπίζονται τα εθνικά συμφέροντα και οι αναγκαίες συμμαχίες της χώρας.
Επίσης
άμεσης ανάγκης και η προτροπή του πρώην ΥΠΕΞ «να σοβαρευτούν οι
κυβερνητικοί και να σταματήσουν να χασκογελούν όταν μιλούν για τη «διπλωματία
των κανονιοφόρων» που προωθεί η Τουρκία στην κυπριακή ΑΟΖ, ακόμα και στην
αιγιαλίτιδα ζώνη της. Αν δεν έμαθαν τίποτα από τη συμπεριφορά της Τουρκίας στη
Συρία, τότε μάλλον δεν έχουν καταλάβει ούτε τα στοιχειώδη που απαιτεί η
εξωτερική πολιτική της χώρας.» Για αυτούς που δε είναι «μελετηροί» ή αδυνατούν
να αντιληφθούν την πραγματικότητα, ως γίγνεσθαι και αρέσκονται σε ούτως ή άλλως
αποτυχημένα στερεότυπα σκέψης του παρελθόντος καθηλωμένοι στην αντίληψη της
ελέω θεού αριστείας, να τους θυμίσουμε ότι η Τουρκία προέβη σε τρείς επεμβάσεις
στρατιωτικές στην Συρία, ακόμη και με την «άρνηση» των ΗΠΑ και ότι στην Συρία
έχουν «κληρονομήσει» ένα παραστρατιωτικό σώμα «πεινασμένο» για συρράξεις, που
χρησιμοποιούν και στην Λιβύη, μαζί με αρκετά άλλα που θα έπρεπε να ενδιαφέρουν
και ανησυχούν τους γελώντες, αλλά ας μην … τους κουράσουμε περαιτέρω για την
ώρα.
Το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο militaire.gr στις 17.1.2020. Ακολουθήστε τον παρακάτω σύνδεσμο:
https://www.militaire.gr/oi-epiptoseis-toy-apokleismoy-mas-apo-tin-diaskepsi-toy-verolinoy-kai-i-elliniki-antidrasi/?fbclid=IwAR190ZFFu9_PgaNrjlkIp78UvI8q0zIajS850dq7-GuD8dQz-lsof2x3UDw
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
Ελληνοτουρκικά: Το βαρύ τίμημα της αδράνειας
Ελληνοτουρκικά: Το βαρύ τίμημα της αδράνειας
Γράφει ο Διονύσης Παντής, Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο
Ο τουρκικός αναθεωρητισμός σε Αιγαίο, Κύπρο και Ανατολική Μεσόγειο έχει μακρά ιστορία. Σε αυτή τη συγκυρία παρουσιάζεται σε μια από τις ποιο επιθετικές του στιγμές, με διευρυμένες απαιτήσεις – «διεκδικήσεις» σε όλο σχεδόν το φάσμα των ζωτικών Ελληνικών Εθνικών συμφερόντων και εθνικής κυριαρχίας, καθιστώντας την Τουρκία επικίνδυνο αναθεωρητικό κράτος (revisionist state) για την ελληνική εθνική ασφάλεια αλλά και την παγκόσμια τάξη (καθώς έχει παγκόσμιας εμβέλειας αναθεωρητικές φιλοδοξίες).
Σε προγενέστερη αρθρογραφία έχουμε προσπαθήσει να εξηγήσει τον σύγχρονο τουρκικό αναθεωρητισμό στα πλαίσια της τουρκοϊσλαμικής ιδεολογίας (μετακεμαλική – μετακοσμική Τουρκία).
Αιχμή του τουρκικού δόρατος το θεώρημα της Γαλάζιας Πατρίδας (MAVI VATAN) που περιλαμβάνει όλες τις θαλάσσιες διεκδικήσεις της ισλαμικής νέο-οθωμανικής Τουρκίας, νοσταλγού του Ισλαμικού Χαλιφάτου, σε Αιγαίο και Μεσόγειο.
Ακραία επιχειρούμενη πρακτικά πλέον εφαρμογή του θεωρήματος ΑΚΑΡ η συνομολόγηση του Τουρκολιβυκού Μνημονίου.
Η πειρατική ψευτοοριοθέτηση δεν είναι αντίθετη μόνον στις ρυθμίσεις του δικαίου της θάλασσας (γραπτό – εθιμικό δίκαιο και νομολογία διεθνών δικαστηρίων) αλλά και σε αντικειμενικούς γεωγραφικούς περιορισμούς (αρκεί οποιοσδήποτε ειδήμονας ή όχι να δει τον χάρτη).
Όμως η «παράλογη» αυτή «διμερής» διεθνή σύμβαση, ανεξάρτητα της τυπικής και ουσιαστικής νομιμότητας που έχει ή στερείται, αποτελεί για την Ελλάδα στρατηγική αμφισβήτηση των δικαιωμάτων της διότι, μεταξύ άλλων:
- Αποτελεί έκφραση υφιστάμενου πραγματικού σχεδιασμού κρατικής πολιτικής του νέου τουρκοϊσλαμικού καθεστώτος να αναθεωρήσει καταργώντας (τετελεσμένα σε δήθεν «γκρίζες ζώνες), περιορίζοντας ή/και καταστόντας άνευ αντικειμένου τα κυριαρχικά δικαιώματα της Ελλάδας σε ξηρά – αέρα – θάλασσα (στρατηγικός αντικειμενικός στόχος σήμερα η φιλανδοποίηση της χώρας, αμφισβήτηση της κυριαρχίας της και η αποτροπή από την εφαρμογή των δικαιωμάτων της Ελληνικής Πολιτείας).
- Υποστηρίζεται στο «πεδίο» (εκτός από το «τραπέζι») από την ωμή στρατιωτική ισχύ και τις μεθοδικά σωρευμένες αυτόνομες δυνατότητες της επιστημονικής έρευνας υφαλοκρηπίδας και γεωτρήσεων με αποκλειστικά ίδια μέσα (σήμερα).
- Ενισχύεται από την ευρύτερη τάση περιφερειακού και παγκόσμιου αναθεωρητισμού από τις γνωστές αναθεωρητικές δυνάμεις, αλλά και κατά τρόπο παράδοξο και από ισχυρούς συμμαχικούς παράγοντες του διεθνούς συστήματος που προωθούν από την δεκαετία του 70 μία συνολική δυσμενή για την Ελλάδα Ελληνοτουρκική διευθέτηση.
- Εκμεταλλεύεται την διαχρονική ανιστόρητη φοβικότητα μεγάλου μέρους της Ελληνικής πολιτικής ελίτ και την έλλειψη αξιόπιστης κρατικής διακομματικής συναίνεσης εθνικής στρατηγικής.
Το τουρκολιβυκό μνημόνιο αποτελεί εχθρική ενέργεια και κατά το ότι στοχεύει να ματαιώσει την Ελληνική Πολιτική στην Αν. Μεσόγειο, όπως αυτή είχε εξελιχθεί κατά το πρόσφατο παρελθόν. Η πολιτική αυτή ταυτόχρονα 1. Προστάτευε και ενίσχυε τις προσπάθειες της Κυπριακής Δημοκρατίας η οποία αφού οριοθέτησε τις θαλάσσιες αποκλειστικές οικονομικές ζώνες της επιχειρεί να τις αξιοποιήσει και εμπορικά, παρέχοντας άδειες έρευνας και εκμετάλλευσης σε διεθνείς εταιρίες διαμερισματοποιημένων θαλασσίων τεμαχίων της ΑΟΖ της, 2. Δημιουργούσε βήμα – βήμα τις απαραίτητες συμμαχίες με κλειδιά την στρατηγική σχέση με τις ΗΠΑ και τις τριμερείς συνεννοήσεις με περιφερειακές δυνάμεις (ιδίως Ισραήλ και Αίγυπτο) στα πλαίσια και του σχεδιασμού του EASTMED, τις συνεργασίες με ΗΠΑ, Γαλλία, Ισραήλ και Αίγυπτο για την δημιουργία πολυμερούς πλαισίου ασφαλείας και συνεργασίας εκμετάλλευσης των πόρων της Ανατολικής Μεσογείου (με δυνατότητες συμμετοχής και της Τουρκίας υπό τον αυτονόητο όρο του σεβασμού των νομίμων δικαιωμάτων των υπόλοιπων περιφερειακών κρατών με δικαιώματα ΑΟΖ στην Ανατολική Μεσόγειο επ ωφελείας των λαών των δικαιούχων χωρών και της ασφάλειας στην περιοχή).
Το τουρκολιβυκό λοιπόν μνημόνιο αποτελεί μια εν τοις πράγμασι «σφήνα» σε αυτή την πολιτική. Δίνει το τουρκικό μήνυμα ότι αποτελεί την ηγεμονική δύναμη που πρέπει να έχει πρωτεύοντα ρόλο στην επιχειρούμενη αξιοποίηση των πόρων της Ανατολικής Μεσογείου στηριζόμενη στην πολιτική της δύναμης της ισχύος, του κενού ισχύος που παρατηρείται στην συγκυρία και δίνει την δυνατότητα να «καλύψει» και την μείωση της δυτικής επιρροής, παρέχει την «νομιμοποιητική» βάση στις αρπακτικές ( predator) διεκδικήσεις της, καθώς πιστεύει ότι είναι ικανή να τις επιβάλλει. Δημιουργεί δηλαδή την επίφαση της νομιμότητας για την προβολή των απαιτήσεων της που στηρίζονται στην (φαινόμενη ή φανταστική ή πραγματική) ισχύ της.
Η Ελληνική κυβέρνηση υποτίμησε την πασίδηλη σημασία του Τουρκολιβυκού μνημονίου.
Είχε δε ήδη δείξει πρωτοφανή αφέλεια στον προληπτικό χειρισμό της εύκολα διαγνώσιμης τουρκικής στρατηγικής.
Ο Έλληνας ΥΠΕΞ είχε ζητήσει και είχε λάβει, όπως είπε, προφορικές διαβεβαιώσεις από την Λιβυκή πλευρά, διαβεβαιώσεις που δεν «τήρησαν», ότι δεν θα προέβαιναν στην συνομολόγηση μιας τέτοιας συμφωνίας (sic). Πείσθηκε ότι αυτό ήταν. Κατόπιν παρουσιάσθηκε ως εξαπατημένος και αιφνιδιαζόμενος, ως μη όφειλε, από την εύκολα προβλέψιμη ενέργεια. Τα ταξίδια Σαράτζ στην Τουρκία και τανάπαλιν, οι υπαρξιακού χαρακτήρα ανάγκες στήριξης της ομάδας Σαράτζ – GNA από οποιονδήποτε πρόθυμο, η Τουρκική καταγωγή Σαράτζ, οι δηλωτικές παράνομες στρατιωτικές ενισχύσεις και η συνακόλουθη αύξηση της πολιτικής επιρροής της Τουρκίας στην Λιβύη, υποτιμήθηκαν θανάσιμα.
Αλλά και μετά την συνομολόγηση, δεν ανεγνώσθηκε ορθά η στρατηγικού χαρακτήρα πρόκληση. Θεωρήθηκε φαιδρή και αντιμετωπίσθηκε με γέλωτες οι οποίοι κόπηκαν όταν καθυστερημένα άρχισαν να καταλαβαίνουν οι «άριστοι» «επαΐοντες» τι είχε συμβεί.
Υποτιμήθηκε αυτάρεσκα ως απέλπιδα προσπάθεια της Τουρκίας να επωφεληθεί από ένα αδύναμο καθεστώς που παρέπαιε όπως «διέγνωσκαν» οι σύμβουλοι εθνικής ασφαλείας του Έλληνα Πρωθυπουργού. Δεν μελετήθηκε και αναλύθηκε σωστά το παράδειγμα της Συρίας. Υποτιμήθηκαν οι Τουρκικές δυνατότητες να υποστηρίξει αποτελεσματικά τον προστατευόμενο της. Γιαυτό η Ελλάδα αντέδρασε σπασμωδικά, αδόκιμα και όχι αποτελεσματικά.
Έτσι δεν πέρασε το μήνυμα ότι είναι αποφασισμένη να αποτρέψει τους τουρκικούς σχεδιασμούς, «έπαιξε» στο επίπεδο της επικοινωνίας με τον Χαφτάρ, απέλασε τον Λίβυο πρέσβη που επρόσκειτο στον GNA, δηλαδή της αδύναμης πλευράς του «διμερούς» μνημονίου, ενισχύοντας διεθνώς την επιβλαβή εικόνα της φοβικής αντιμετώπισης της Τουρκίας.
Όμως όλοι γνώριζαν ότι η Τουρκία βέβαια ήταν η πραγματική απειλή … Η Ελληνική κυβέρνηση φάνηκε στην κρίσιμη αυτή φάση της τουρκικής κλιμάκωσης απροετοίμαστη και απρόθυμη να ανασχέσει την στρατηγικού χαρακτήρα πρόκληση της Τουρκίας: φοβήθηκε τις Γερμανικές και Ιταλικές αντιδράσεις και δεν επιχείρησε το πάγωμα των οικονομικών ενισχύσεων της ΕΕ προς την Λιβύη, δεν αντέδρασε στον προκλητικό αποκλεισμό της χώρας από την διάσκεψη του Βερολίνου όπου ο Ερντογάν παρουσιάσθηκε ως ο καθοριστικός παράγοντας, δίδοντας του το χρόνο μεθοδικά να ενισχύσει τον GNA, αλλάζοντας καθοριστικά τους συσχετισμούς στο έδαφος υπέρ του και εδραιώνοντας την τουρκική επιρροή στην Λιβύη. Δεν έλαβε έγκαιρες πρωτοβουλίες να ενεργοποιήσει τα συγκλίνοντα συμφέροντα Αιγύπτου και Γαλλίας σε μια αξιόπιστη στρατηγική ανάσχεσης της Τουρκίας στην Λιβύη, περιμένοντας εσφαλμένα να λειτουργήσουν από μόνα τους τα πράγματα υπέρ της Ελλάδας …
Η Ελλάδα παρατηρούσε τους Τούρκους στην Λιβύη, την μεταφορά πολλών χιλιάδων εμπειροπόλεμων εγκληματικών ισλαμιστικών στοιχείων από την Συρία, το στρατιωτικό υλικό και προσωπικό που μεταφέρονταν με όλους τους τρόπους.
Η Τουρκία σταθεροποιούσε το καθεστώς και ταυτόχρονα σταθεροποιούσε την δυνατότητα της να διεκδικεί ΑΟΖ έξι μίλια από την Κρήτη. Προσπαθεί περαιτέρω να παρουιαστεί ως παράγοντας «προστασίας» Αμερικανικών, Γερμανικών, Ιταλικών και Ισπανικών γεωπολιτικών και εμπορικών συμφερόντων στην Λιβύη αλλάζοντας την ποιότητα των σχέσεων με τις χώρες αυτές.
Η Τουρκία έκπληκτη όχι μόνον από την έλλειψη αντίδρασης της Ελλάδας προωθούσε την ρηξικέλευθη και ριψοκίνδυνη επιχείρηση της.
Η ελληνική πολιτική ηγεσία (στην στενή και ευρύτερη έννοια) κοιμόνταν τον ύπνο του δικαίου μεν, ενόσω δε πλήττονταν τα ζωτικά δικαιώματα και συμφέροντα της χώρας δε.
Όποιος, κατά απόλυτη εξαίρεση κόντρα στο ρεύμα της κυκλοτερούς κατωφερούς σπείρας, μιλούσε, αντιμετώπιζε μακιαβελικούς μηχανισμούς προπαγάνδας και συσκότισης της ενημέρωσης των Ελλήνων πολιτών και τα βασιβουζούκικα (χαλασμένα κεφάλια) ανώνυμων τρόλ, με τακτική την απομόνωση και απαξίωση των προειδοποιητικών φωνών.
Όμως ο εχθρός δεν ήταν όσοι προσπαθούσαν και τολμούσαν στο άθλιο και ιδιοτελώς καλλιεργούμενο αυτό κλίμα, με τον εχθρό προ των πυλών, να προειδοποιήσουν και να αναδείξουν τις πραγματικές επιπτώσεις των τουρκικών ενεργειών στα ζωτικά εθνικά συμφέροντα και τη διεθνή θέση της χώρας.
Αντίθετα ο κομματισμός και η ιδιοτελής και καταστροφική παραγνώριση της αυτονόητης βασικής αρχής για κάθε κράτος που θέλει να επιβιώσει, αυτή της συνέχειας του κράτους και των πολιτικών του απεμπολίστηκαν στα πλαίσια της αισχρής θεωρίας του εσωτερικού εχθρού.
Κατόπιν η αδήριτη πραγματικότητα έκανε τρομακτική την εμφάνιση της : η αποδόμηση των ζωτικών δικαιωμάτων και συμφερόντων της χώρας, η αμφισβήτηση της κυριαρχίας της ως της μόνης χώρας στην περιφέρεια της Ανατολικής Μεσογείου που δεν είχε, εν τοις πράγμασι, δικαιώματα σε θαλάσσιες ζώνες .
Το τίμημα είναι βαρύ:
- Βεβιασμένες εντός δύο μηνών και υπό το κράτος πανικού της πλήρους αμφισβήτησης των θαλασσίων ζωνών και κυριαρχίας της χώρας, συμφωνίες τμηματικών οριοθετήσεων ΑΟΖ μεταξύ Ελλάδας και Ιταλίας και Αιγύπτου και με τις πληγές που αφήνουν στην πάγια Ελληνική θέση της πλήρους επήρειας των Ελληνικών νησιών ακόμη και της Κρήτης.
- Πλήρη αποθράσυνση της Τουρκίας να επιχειρεί στο «πεδίο», απειλώντας την Ελλάδα με πόλεμο και σύροντας την στο τραπέζι «διαπραγματεύσεων» εφ όλης της ύλης των τουρκικών διεκδικήσεων για να επιβάλλει τις πειρατικές απαιτήσεις της
Η περαιτέρω ενίσχυση τριμερών συνεννοήσεων και στρατηγικών σχέσεων με τους πραγματικούς δρώντες στην περιοχή (οι οποίοι καλούνται να κατανοήσουν το βάθος του αναθεωρητισμού της Τουρκία και τον αντιμετωπίσουν «κατάλληλα»), πρωτοβουλιών που αποκαλύπτουν τον ακραίο αναθεωρητισμό της Τουρκίας στην διεθνή κοινότητα, άμεση ενίσχυση της αποτρεπτικής δύναμης της χώρας, επαναφορά και ανάπτυξη πρωτοβουλιών που αυξάνουν την «χωρητικότητα» της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, συμάζεμα των βασιβουζούκικων προδιαγραφών τρόλ, των άθλιων προπαγανδιστών, αξιοποίηση ΟΛΩΝ των δυνάμεων του Ελληνισμού πριν είναι πολύ αργά. Οι ευθύνες είναι μεγάλες και πρέπει να αρθούμε στο ύψος των περιστάσεων.
Η Ελλάδα είναι υποχρεωμένη από την ιστορία της να μην καταστεί ένα μη κανονικό κράτος και φιλανδοποιηθεί, αντιμετωπίζοντας την σοβαρότερη ελληνοτουρκική κρίση από το 1974, λίγες ημέρες πριν την θλιβερή επέτειο της δεύτερης εισβολής στην Κύπρο (14 Αυγούστου 1974), με την αξιόπιστη και αξιόμαχη αποτρεπτική δύναμη του ελληνικού στρατού και τον ελληνικό λαό αποφασισμένο.
Διονύσης Παντής, Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο
Το Αρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στο militaire.gr στις 13.8.2020
Ο Διονύσης Παντής είναι Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο με εικοσαετή εμπειρία στην δικαστηριακή & συμβουλευτική δικηγορία, απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης, του Τμήματος Δημόσιας Διοίκησης της Παντείου (κατεύθυνση Δημοσίου Δικαίου) με μεταπτυχιακές σπουδές στο Ευρωπαϊκό & Διεθνές Εμπορικό Δίκαιο.
Από το 1996 ασκεί ενεργά & αδιάλειπτα την δικηγορία, με αντικείμενο το Ποινικό - Διοικητικό - Αστικό Δίκαιο, το Δίκαιο των Επενδύσεων, την Προστασία των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων, τα Πνευματικά Δικαιώματα, Σωματεία, Εταιρίες, Πτωχευτικό Δίκαιο.
Δικηγορεί στα Ανώτατα Δικαστήρια της χώρας στον Άρειο Πάγο, Ελεγκτικό Συνέδριο & Συμβούλιο της Επικρατείας καθώς & σε όλες τις βαθμίδες της ποινικής, πολιτικής και διοικητικής δικαιοσύνης.
Διατέλεσε εκλεγμένο μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου του Δικηγορικού Συλλόγου Αθηνών.
Από τον Ιανουάριο του 2016 μέχρι τον Ιούλιο του 2019 διετέλεσα επιστημονικός συνεργάτης της Γενικής Γραμματείας Απόδημου Ελληνισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, είναι δικηγόρος της Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα & άλλων σωματείων με πολιτιστικό, εθνικό & αθλητικό αντικείμενο.
















