ΕΙΔΗΣΕΙΣ EPSILON TV ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ ΘΡΑΚΗΣ 28 07 23, Ταλαμάγκας και Παντής

12.35 το πρόβλημα (έλλειμμα) συντονισμού και ηγεσίας τόσο στην κεντρική εξουσία όσο και στην τοπική #αυτοδιοίκηση (και στο επίπεδο Δήμων αλλά και Περιφερειών) μαζί με τον μεγάλο αριθμό πυρκαγιών δημιούργησαν τις τραγωδίες #ρόδο και #νέααγχίαλο. Η #κυβέρνηση δεν είναι καινούργια ήταν στην εξουσία 4 χρόνια. Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε ως #έλληνεσ πολίτες την κατάσταση αυτή που βρίσκεται ο κρατικός μηχανισμός 27.32 γλέντι Πατούλη στο Ζάππειο – παραίτηση Μηταράκη. θέλουμε να είμαστε και του σαλονιού και του πάλκου και του λιμανιού. Μετά τις εκλογές υπάρχει μία αίσθηση ότι στην κυβέρνηση και κυβερνητικοί παράγοντες στην αυτοδιοίκηση της απόλυτης παντοκρατορίας η αίσθηση ότι ότι και να κάνουμε κερδίζουμε. Σε λίγο έχουμε περιφερειακές εκλογές και ο κος Πατούλης αισθάνεται απρόσβλητος. Είπαμε πόσο σημαντικό είναι ότι δεν υπάρχει ισχυρή αντιπολίτευση αυτή την στιγμή στην Ελλάδα και πόσο αυτό είναι αρνητικό για το σύνολο του πολιτικού μας συστήματος. Τώρα σιγά σιγά θα καταλάβουμε τι σημαίνει αυτό, είναι σαν να τρέχει ένας δρομέας και να μην έχει κάποιον που να αισθάνεται την ανάσα του να έρχεται από πίσω. Πως θα κάνει παγκόσμιο ρεκόρ κε Χμειντάν. Όχι ρεκόρ δεν θα κάνει, αλλά θα τερματίσει παίρνοντας την νίκη περπατώντας. Δυστυχώς είναι πολύ σκληρό αυτό που λέω αλλά είναι έτσι. Δεν θα υπήρχε περίπτωση να πηγαίνουν διακοπές και να καίγεται το άπαν σύμπαν στην Ρόδο, στην Νέα Αγχίαλο ή να τραγουδάει η Στανίση στο Ζάππειο μία μέρα μετά τον θάνατο των δύο ηρώων πιλότων και να χορεύει ο κος Πατούλης και να είναι μία εικόνα εκεί η οποία δεν ξέρω δεν τιμάει όχι την δύσκολη περίοδο αυτή μία ημέρα πριν είχαμε τον ηρωικό θάνατο δύο ελλήνων πιλότων της πολεμικής μας αεροπορίας, οι οποίοι κατέβηκαν στον ενάμιση μέτρο για να κάνουν το καθήκον τους, τόσο που ακούμπησαν σε ένα θάμνο για να βοηθήσουν την κατάσβεση μίας πυρκαγιάς και να προστατεύσουν συμπολίτες τους και περιουσίες τους. Θα έπρεπε όλοι μας να έχουμε μία αίσθηση έστω αξιοπρέπειας όσον αφορά το τι οφείλουμε σε ορισμένους ανθρώπους που κατεβήκαν στο ενάμιση μέτρο, ακούμπησαν με το αεροπλάνο σε έναν θάμνο. Αυτό σημαίνει τι υψηλή αίσθηση καθήκοντος είχαν οι συγκεκριμένοι ήρωες και άμα συγκρίνουμε τώρα με αυτές τις συμπεριφορές δεν χρειάζεται να πούμε νομίζω απολύτως τίποτα. όλοι καταλαβαίνουμε την αντίθεση των δύο στάσεων: από την μία η αίσθηση καθήκοντος και από την άλλη η αλαζονεία. Και είναι το δεύτερο ζήτημα το επικοινωνιακό, γιατί πέραν της αίσθησης της απόλυτης επικράτησης και της απόλυτης ηγεμονίας υπάρχει και μία διαχείριση καθαρά επικοινωνιακή. Το ότι βρέθηκαν κάποια τεκμήρια του Κου #Μηταρακη με φωτογραφίες, η φωτογραφία δηλαδή σαν γεγονός επικοινωνιακό έχει μία σημασία ή κάποιο δημοσίευμα το οποίο έγινε. Εάν δεν υπήρχε δημοσίευμα δηλαδή και φωτογραφία δεν θα υπήρχε κανένα πρόβλημα είναι μία κατάντια η παραμέληση της ουσίας για την επικοινωνία δυστυχώς είμαστε σε αυτό το σημείο όπου η επικοινωνία έχει μεγαλύτερη σημασία από την ουσία. 33.50: 111 Πτέρυγα Μάχης Νέας Αγχιάλου : Η ιεραρχία είναι σαφής Διοικητής Μονάδας αρχηγός ΓΕΑ Αρχηγός ΓΕΕΘΑ Υπουργός Άμυνας. Σε τέτοιες περιπτώσεις εννοείται ότι υπάρχουν ευθύνες και πρέπει να αποδοθούν. Γιατί εάν δεν αποδοθούν ευθύνες γιατί να μην υπάρξει και ένα χειρότερο περιστατικό αύριο και ένα πιο χειρότερο περιστατικό μεθαύριο όταν υπάρχει αυτή η αίσθηση της ατιμωρησίας. Και αυτό τι μπορεί να σημαίνει για την εθνική μας άμυνα. Δεν είναι το θέμα ο #Δένδιας , ο #Φλώρος. Αυτοί είναι σήμερα αύριο δεν είναι. 36.30 : το οποίο είναι και το ποιο πιθανόν (να ήταν εκτεθειμένα τα πυρομαχικά στον ήλιο ) γιατί δεν μπορεί να εξηγηθεί λογικά, δεν μπορεί να γίνει κατανοητό ότι μπορεί να υπάρχουν εκρήξεις σε τέτοιο ευαίσθητο υλικό εάν και κάτι άλλο δεν συμβαίνει. Εκτός δηλαδή και εάν συμβαίνει και κάτι άλλο. Το κρατάμε και αυτό το σενάριο. Βέβαια δεν θα το μάθουμε ποτέ, αλλά νομίζω ότι μία στοιχειωδώς οργανωμένη Πολιτεία και μία πολιτεία που σέβεται την ιστορία της, γιατί εμείς δεν είμαστε ένα κράτος χθεσινό, είμαστε ένα έθνος που στον πλανήτη έχει ένα αποτύπωμα και μία σφραγίδα και μία ταυτότητα. Και πρέπει να την σεβόμαστε τουλάχιστον εμείς, γιατί την σεβάστηκαν και άλλοι πριν από εμάς. Εάν έχει συμβεί κάτι τέτοιο, θα πρέπει χωρίς να ανακοινωθεί τίποτα να έχει επιπτώσεις. Και δεν πρέπει να έχει γέλια και δεν πρέπει να έχει χαρές. Εάν λέμε. Γιατί αυτά τα ξέρουν πρεσβείες κυβερνήσεις κτλ. Και είναι δύο λέξεις κλειδιά στην εξωτερική πολιτική: η αξιοπιστία και η εμπιστοσύνη. Εάν δεν έχεις αξιοπιστία και δεν υπάρχει εμπιστοσύνη ότι μπορείς να κάνεις την δουλειά και να υπερασπίσεις τα κυριαρχικά δικαιώματα σου και να τα εξασφαλίσεις εσύ, τότε κανείς δεν σε σέβεται. Και αυτό είναι ότι το χειρότερο μπορεί να υποστεί ένα κράτος στις εξωτερικές του σχέσεις. Δεν υπάρχει κάτι χειρότερο από το να λείπουν αξιοπιστία και εμπιστοσύνη. 46΄ : ΣΥΡΙΖΑ: καζάνι που βράζει ο Σύριζα. Δυστυχώς αυτό που έλλειπε κατά την διάρκεια που ο Σύριζα ήταν αντιπολίτευση ήταν η επαφή με την πραγματικότητα (κοινωνική – πολιτική). Αυτή την ρεαλιστική επαφή με την πραγματικότητα εάν μπορούσαν να την αποκαταστήσουν θα μπορούσαν ενδεχομένως να αντιστρέψουν αυτή την τάση της περαιτέρω συρρίκνωσης. Δεν έχουν κατανοήσει ότι χρειάζεται επικοινωνία με ευρύτερα στρώματα της ελληνικής κοινωνίας. Υπάρχει ένας παλαιός, παλαιοκομματικός κεντρικός πυρήνας στον ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος είναι ο βασικός πυρήνας του πρώην ΚΚΕ Εσωτερικού και ο οποίος έχει μία αδυναμία να επικοινωνεί με τον πολύ κόσμο, γιατί έχει μία ελιτίστικη άποψη για την πολιτική, και μία άποψη για τα ευρύτερα λαϊκά στρώματα ότι είναι αλλοτριωμένα, ότι δεν έχουν την καθαρότητα μίας φωτισμένης αντίληψης που έχει δώσει η ανανεωτική αριστερή διανόηση και νομίζω ότι θα πρέπει να κατανοήσουν ότι όταν κάποιος είναι αξιωματική αντιπολίτευση και θέλει να είναι κόμμα εξουσίας έχει άλλες ευθύνες, άλλου είδους από την ενδεχομένως πολιτική τους καθαρότητα, η οποία δεν έχει και καμία απολύτως σημασία γιατί κανένας δεν συζητάει αυτή την στιγμή σε Γκραμσιανό ή Μπερλιγκουερικό ή οτιδήποτε τέτοιο ούτε στην Ελλάδα αλλά ούτε νομίζω στην Ιταλία ή αλλού στην Ευρώπη. Άρα εδώ οι ευθύνες τους είναι τεράστιες. Βρέθηκαν να εκπροσωπούν μία τεράστια παράδοση μίας δημοκρατικής παράταξης και ο κόσμος αυτός έχει επενδύσει πολύ μεγάλο μέρος από το πολιτικό του κεφάλαιο επάνω τους. Και πράγματι σε ένα πρώτο στάδιο Ο ΣΥΡΙΖΑ μπόρεσε να εκφράσει αυτά τα κοινωνικά στρώματα που θέλουν μία πιο ανεξάρτητη πολιτική, μία μικρότερη ενδεχομένως εξάρτηση από το Ευρωπαϊκό Διευθυντήριο ή μία ποιο ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική και να έρθει στην εξουσία, κάτι το οποίο όμως δεν ήταν στα προτάγματα αυτού του πρώτου πυρήνα, γιατί είχε μία πολύ διαφορετική θεώρηση και για την εσωτερική πολιτική και την εξωτερική και ευρωπαϊκή πολιτική. Τώρα νομίζω ότι αυτή η απόσταση από την πραγματικότητα θα είναι πάρα πολύ σκληρότερη. Εκτός εάν καταλάβουν ότι πρέπει να επανέλθουν στην πραγματικότητα, στον κόσμο δηλαδή.

Αποκαλυπτικό Δελτίο Ειδήσεων 26/07/23 στο Κανάλι EPSILON Αν. Μακεδονίας ...

Ο Διονύσης Παντής καλεσμένος στο Αποκαλυπτικό Δελτίο του Περιφερειακού τηλεοπτικού Καναλιού EPSILON της Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης (με έδρα την Δράμα) συζητήσαμε για το τραγικό δυστύχημα που οδήγησε στον χαμό των δύο ηρώων της πολεμικής μας αεροπορίας χειριστές στο μοιραίο Καναντέρ, τις φωτιές που καταστρέφουν τεράστιες δασικές εκτάσεις στην χώρα, την αντιμετώπιση τους, την σημασία του εθελοντισμού, την ειλικρίνεια ή αδιαφορία για την κλιματική αλλαγή και τον προγραμματισμό για την αντιμετώπισης της και των πυρκαγιών, τις διεργασίες εκλογής Προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ, την στρατηγική ήττα της κεντροαριστεράς στις εκλογές 25 Ιουνίου 2023, το πρόβλημα της ακρίβειας και του δομικού πληθωρισμού στην Δύση εν γένει αλλά και με ιδιαίτερη ένταση και στην Ελλάδα, πόσο διεθνείς γεωπολιτικοί - γεωοικονομικοί παράγοντες επηρεάζουν και στη χώρα μας την ακρίβεια σε είδη πρώτης ανάγκης αλλά και την επίτασή της τάσης αυτής από την διεθνή και ελληνική αισχροκέρδεια, το ναυάγιο στην Πύλο και άλλα θέματα επικαιρότητας, την Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Ταυτότητα (ανθρώπινα δικαιώματα, Κοινωνικό Κράτος, Περιβαλλοντική Προστασία, Προστασία της Εργασίας). Εάν χαθούν αυτά τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ταυτότητας τότε η Ευρώπη μετατρέπεται σε έναν "χώρο" χωρίς τις ιδιαιτερότητες που την κάνουν διακριτή και θελκτική, εξισώνοντας την με άλλες περιοχές άγριου νεοφιλελευθερισμού. Περιεχόμενα: 12΄30΄΄ : φωτιές, ο άδικος χαμός των δύο ηρώων αεροπόρων χειριστών του μοιραίου Καναντέρ που κατέπεσε στην #Καρυστο, είναι αληθινό το ενδιαφέρον μας για το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή ή είμαστε υποκριτές; 27ο Λεπτό κε: ακρίβεια, πληθωρισμός και οι αιτίες του: εξωγενείς αιτίες ήτοι γεωπολιτικές και γεωοικονομικές παράμετροι της ακρίβειας και του πληθωρισμού (Αποσύνδεση οικονομιών - decoupling- με περιχαράκωση γεωπολιτικών μπλόκ, κυρώσεις, απαγορεύσεις μεταφοράς τεχνολογίας κα, η τεράστια επέκταση της χρηματοοικονομικής βομηχανίας της Δύσης που δεν βρίσκει πλέον διέξοδο λόγω της αποσύνδεσης και της δημιουργίας ισοδύναμων μπλοκ που μπορούν να αρνηθούν επέκταση -υπάρχουν πλέον εναλλακτικές από την δυτική υπεροχή στις επενδύσεις τεχνολογικές μεταφορές , αναπτυξιακά έργα αλλά και βαθμιαία άμυνα) και ενδογενείς παράγοντες: αισχροκέρδεια. 42ο λεπτό επ, η κρίση της κεντροαριστεράς, η στρατηγική ήττα της κεντροαριστεράς και τι αυτό σημαίνει για #ΣΥΡΙΖΑ #πασοκ αλλά και γενικότερα για την δημοκρατία μας και την ύπαρξη αντιπολίτευσης, τις τέσσερις μέχρι στιγμής υποψηφιότητες για την Προεδρία του Σύριζα, τι σημαίνει η αποχώριση #τσίπρασ από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί το #πασόκ συρρικνώθηκε στο 4% ποιες οι προοπτικές της κεντροαριστεράς, ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. 54ο λεπτό επ: Ναυάγιο Πύλου, #frontex 54' 50' για την ευρωπαϊκή πολιτιστική ταυτότητα και το ερωτηματικό για την διατήρησης της (ανθρώπινα δικαιώματα, κοινωνικό κράτος, προστασία περιβάλλοντος, προστασία της εργασίας. EPSILON ΜΘ EIDISEIS 26 07 23, PANTHS, KARAMPASHS #φωτιέσ #πυρκαγιά #πυροσβεστική #κανάλι #ρόδοσ #φωτιά #συριζα #ακρίβεια #πληθωρισμός #τιμες #italia #ιταλία #brics #ηπα #κινα #κομμα #πουτιν #ελλαδα #ρωσία #ουκρανία #στιγμή #αθήνα #ω #βοήθεια #β #νησιά #μαγεία #μέλλον #κατάσταση #βουλη #βουλή #makeuptutorial #makemoneyonline #βελεστινο #βόλοσ #βολοσ #ειδησεισ #ειδήσεισ #ειδησεισσημερα #παντης #γεωπολιτική#τσιπρα

Ο Διονύσης Παντής 26 Ιουλίου 2023 στο Κανάλι 1 Πειραιά και στον Βασίλη Ταλαμάγκα

https://www.mixcloud.com/KanaliEna904/o-διονύσης-παντής-στο-κανάλι-ένα-904-2672023/ Ο Διονύσης Παντής καλεσμένος στο Αποκαλυπτικό Δελτίο του Περιφερειακού τηλεοπτικού Καναλιού EPSILON της Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης (με έδρα την Δράμα) συζητήσαμε για το τραγικό δυστύχημα που οδήγησε στον χαμό των δύο ηρώων της πολεμικής μας αεροπορίας χειριστές στο μοιραίο Καναντέρ, τις φωτιές που καταστρέφουν τεράστιες δασικές εκτάσεις στην χώρα, την αντιμετώπιση τους, την σημασία του εθελοντισμού, την ειλικρίνεια ή αδιαφορία για την κλιματική αλλαγή και τον προγραμματισμό για την αντιμετώπισης της και των πυρκαγιών, τις διεργασίες εκλογής Προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ, την στρατηγική ήττα της κεντροαριστεράς στις εκλογές 25 Ιουνίου 2023, το πρόβλημα της ακρίβειας και του δομικού πληθωρισμού στην Δύση εν γένει αλλά και με ιδιαίτερη ένταση και στην Ελλάδα, πόσο διεθνείς γεωπολιτικοί - γεωοικονομικοί παράγοντες επηρεάζουν και στη χώρα μας την ακρίβεια σε είδη πρώτης ανάγκης αλλά και την επίτασή της τάσης αυτής από την διεθνή και ελληνική αισχροκέρδεια, το ναυάγιο στην Πύλο και άλλα θέματα επικαιρότητας, την Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Ταυτότητα (ανθρώπινα δικαιώματα, Κοινωνικό Κράτος, Περιβαλλοντική Προστασία, Προστασία της Εργασίας). Εάν χαθούν αυτά τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ταυτότητας τότε η Ευρώπη μετατρέπεται σε έναν "χώρο" χωρίς τις ιδιαιτερότητες που την κάνουν διακριτή και θελκτική, εξισώνοντας την με άλλες περιοχές άγριου νεοφιλελευθερισμού. Περιεχόμενα: 12΄30΄΄ : φωτιές, ο άδικος χαμός των δύο ηρώων αεροπόρων χειριστών του μοιραίου Καναντέρ που κατέπεσε στην #Καρυστο, είναι αληθινό το ενδιαφέρον μας για το περιβάλλον και την κλιματική αλλαγή ή είμαστε υποκριτές; 27ο Λεπτό κε: ακρίβεια, πληθωρισμός και οι αιτίες του: εξωγενείς αιτίες ήτοι γεωπολιτικές και γεωοικονομικές παράμετροι της ακρίβειας και του πληθωρισμού (Αποσύνδεση οικονομιών - decoupling- με περιχαράκωση γεωπολιτικών μπλόκ, κυρώσεις, απαγορεύσεις μεταφοράς τεχνολογίας κα, η τεράστια επέκταση της χρηματοοικονομικής βομηχανίας της Δύσης που δεν βρίσκει πλέον διέξοδο λόγω της αποσύνδεσης και της δημιουργίας ισοδύναμων μπλοκ που μπορούν να αρνηθούν επέκταση -υπάρχουν πλέον εναλλακτικές από την δυτική υπεροχή στις επενδύσεις τεχνολογικές μεταφορές , αναπτυξιακά έργα αλλά και βαθμιαία άμυνα) και ενδογενείς παράγοντες: αισχροκέρδεια. 42ο λεπτό επ, η κρίση της κεντροαριστεράς, η στρατηγική ήττα της κεντροαριστεράς και τι αυτό σημαίνει για #ΣΥΡΙΖΑ #πασοκ αλλά και γενικότερα για την δημοκρατία μας και την ύπαρξη αντιπολίτευσης, τις τέσσερις μέχρι στιγμής υποψηφιότητες για την Προεδρία του Σύριζα, τι σημαίνει η αποχώριση #τσίπρασ από την ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ, γιατί το #πασόκ συρρικνώθηκε στο 4% ποιες οι προοπτικές της κεντροαριστεράς, ευρωπαϊκή σοσιαλδημοκρατία. 54ο λεπτό επ: Ναυάγιο Πύλου, #frontex 54' 50' για την ευρωπαϊκή πολιτιστική ταυτότητα και το ερωτηματικό για την διατήρησης της (ανθρώπινα δικαιώματα, κοινωνικό κράτος, προστασία περιβάλλοντος, προστασία της εργασίας. EPSILON ΜΘ EIDISEIS 26 07 23, PANTHS, KARAMPASHS #φωτιέσ #πυρκαγιά #πυροσβεστική #κανάλι #ρόδοσ #φωτιά #συριζα #ακρίβεια #πληθωρισμός #τιμες #italia #ιταλία #brics #ηπα #κινα #κομμα #πουτιν #ελλαδα #ρωσία #ουκρανία #στιγμή #αθήνα #ω #βοήθεια #β #νησιά #μαγεία #μέλλον #κατάσταση #βουλη #βουλή #makeuptutorial #makemoneyonline #βελεστινο #βόλοσ #βολοσ #ειδησεισ #ειδήσεισ #ειδησεισσημερα #παντης #γεωπολιτική#τσιπρασ

Αποκαλυπτικό Δελτίο Ειδήσεων 26 07 23 στο Κανάλι EPSILON Αν. Μακεδονίας Θράκης οι Παντής και Καραμπάσης

Καλεσμένος στο Αποκαλυπτικό Δελτίο του Περιφερειακού τηλεοπτικού Καναλιού της Ανατολικής Μακεδονίας Θράκης (με έδρα την Δράμα) συζητήσαμε για το τραγικό δυστύχημα που οδήγησε στον χαμό των δύο ηρώων της πολεμικής μας αεροπορίας χειριστές στο μοιραίο Καναντέρ, τις φωτιές που καταστρέφουν τεράστιες δασικές εκτάσεις στην χώρα, την αντιμετώπιση τους, την σημασία του εθελοντισμού, την ειλικρείνια ή αδιαφορία για την κλιματική αλλαγή και τον προγραμματισμό για την αντιμετώπισης της και των πυρκαγιών, τις διεργασίες εκλογής Προέδρου στον ΣΥΡΙΖΑ, την στρατηγική ήττα της κεντροαριστεράς στις εκλογές 25 Ιουνίου 2023, το πρόβλημα της ακρίβειας και του δομικού πληθωρισμού στην Δύση εν γένει αλλά και με ιδιαίτερη ένταση και στην Ελλάδα, πόσο διεθνείς γεωπολιτικοί - γεωοικονομικοί παράγοντες επηρεάζουν και στη χώρα μας την ακρίβεια σε είδη πρώτης ανάγκης αλλά και την επίτασ της τάσης αυτής από την διεθνή και ελληνική αισχροκέρδεια, το ναυάγιο στην Πύλο και άλλα θέματα επικαιρότητας, την Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Ταυτότητα (ανθρώπινα δικαιώματα, Κοινωνικό Κράτος, Περιβαλλοντική Προστασία, Προστασία της Εργασίας). Εάν χαθούν αυτά τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Ταυτότητας τότε η Ευρώπη μετατρέπεται σε έναν "χώρο" χωρίς τις ιδιαιτερότητες που την κάνουν διακριτή και θελκτική, εξισώνοντας την με άλλες περιοχές άγριου νεοφιλελευθερισμού. EPSILON ΜΘ EIDISEIS 26 07 23, PANTHS, KARAMPASHS

Περί «αριστείας» και της αγαπημένης της θείας από το εξωτερικό ΤΙΝΑς

Περί «αριστείας» και της αγαπημένης της θείας από το εξωτερικό ΤΙΝΑς

Για την κατανόηση της «αριστείας», όπως η έννοια εντάσσεται στο σύγχρονο πολιτικό παίγνιο, πρέπει το πρώτον να γίνει κατανοητό ότι δεν αναφέρεται στην πραγματική αριστεία (της επιστημονικής – κοινωνικής – πνευματικής - καλλιτεχνικής προσφοράς) αλλά σε πολιτική «αριστεία». Η «αριστεία» είναι πολιτική (και κοινωνική) έννοια που ενσωματώνει μία πολιτική απαίτηση μίας κοινωνικής ομάδας (τάξης εάν θέλετε παρότι démodé για την αριστεία, τους βασιβουζούκους τους και τους αφελείς ακολούθους της που ονειρεύονται «μεγαλεία») να ασκεί την πολιτική και οικονομική διοίκηση της χώρας, κατά αποκλειστικότητα και εσαεί. Ελέω θεού ή ελέω εφοπλιστικών γόνων και ΜΜΕ "τους" (ως ιδιοκτησία έχουν άλλωστε συνηθίσει να τα αντιλαμβάνονται όλα: ακόμη και η χώρα αισθάνονται ότι τους ανήκει) οι αυτοαποκαλούμενοι (sic) «άριστοι», με βλοσυρό ύφος και μελετημένο στυλ, παραθέτουν την «αυτονόητη αλήθεια» και προειδοποιούν για τις συμφορές που θα πέσουν, σαν τις επτά πληγές του Φαραώ, στους βλαστημούντες αρνητές τους. Άλλωστε, αφού υπάρχουν οικογένειες εργατών, δημοσίων υπαλλήλων, εμπορευάμενων και χηρευάμενων, γιατί να μην υπάρχουν και οικογένειες πολιτικών; Πολιτική απαίτηση των ισχυρών οικογενειών της πολιτικής εξουσίας και της οικονομικής ολιγαρχίας αποτελεί το αυτονόητο "δικαίωμα" τους να κυβερνούν τους πολλούς άσχετους με το ευγενές σπορ της διοίκησης. Το αν είναι άξεστοι, αμόρφωτοι, κυνικοί, ανίκανοι ή ακόμη και επικίνδυνοι δεν έχει καμία σημασία. Το πρόταγμα είναι πολιτικό - κοινωνικό. Το τι είναι καλύτερο για την χώρα και ποια τα συμφέροντα της πλειοψηφίας είναι ζήτημα πολύ θεωρητικό. Άλλωστε η πλειοψηφία δεν μπορεί να αποφασίσει, πόσο δε μάλλον να ομονοήσει, σε τίποτε: ούτε στα συμφέροντα τους. Γιατί να ματαιοπονούν; Εγγύηση αποτελούν οι ιδεολογικοί μηχανισμοί του κράτους (Appareils Idéologiques d'État) το ρόλο των οποίων αποκάλυψε ο Λουί Αλτουσέρ το … 1970 και έκτοτε με κόπους και προσπάθειες οι «άριστοι» με τους στρατευμένους διανοούμενους τους (ενίοτε και … ακαδημαϊκούς) καταφέρνουν πάλι να … συσκοτίσουν: εκκλησία, σχολείο, ΜΜΕ, να ονομάσουμε τους κυριότερους. Το μόνο που έχει σημασία είναι η αδιαμφισβήτητη ηγεμονία τους, ακόμη και όταν πρόκειται για λεηλασία του δημοσίου και των πολλών. Γιατί ανησυχούν (αναρωτιούνται) οι πολλοί για το «κράτος τους»; Εργάζονται μόνον 183 μέρες το χρόνο γιαυτό. 183 μέρες το σύνολο του εισοδήματος τους πάει στο «κράτος». «Μέρα φορολογικής ελευθερίας» ορίζουν … νεοφιλελεύθερα την 183η αυτή μέρα μέσα στον χρόνο των 365 ημερών. «Και τι θέλουν οι πολλοί;» αγανακτούν οι «άριστοι». Μήπως τόσες περίπου μέρες, για την δική τους ελευθερία, δεν χρειάζονται (+- 200) και οι πληβείοι στις άλλες αναπτυγμένες χώρες (ΗΠΑ, Γαλλία, ΗΒ); Μήπως δεν τους αρέσει η ελευθερία; Ανταποδοτικές υπηρεσίες θέλουν; Υγεία; Για να γίνουν μαλθακοί; Παιδεία; Για τρελούς ψάχνουν; Να βγάλουν τα ματάκια τους με τα χεράκια τους; Και τι θα μείνει στο τέλος εξυπνάκηδες, επαγγελματίες της αμφισβήτησης, για τους νεοφιλελεύθερους αντικρατιστές; Είναι εντυπωσιακό ότι στα επί δεκαετίες κυριαρχούμενα από τον νεοφιλελευθερισμό δυτικά κράτη περίπου τα 2/3 του εισοδήματος της πλειοψηφίας καταναλώνονται σε φόρους και εισφορές. Ταυτόχρονα το Κοινωνικό Κράτος καταρρέει. Οι ¨άριστοι¨ έχουν μάθει να αντλούν την δύναμη τους ακριβώς από τον ασφυκτικό έλεγχο του κράτους. Αντικρατισμός (οι άριστοι είναι πράγματι «αθεόφοβοι»: λεν ότι είναι εναντίον του … δικού τους κράτους), νεοφιλελευθερισμό, ότι τάχατες θέλουν μικρότερο κράτος (ενώ θέλουν κατάργηση μόνον του κοινωνικού κράτους), λιγότερους φόρους (είπαμε: για τους ίδιους). Αυτά είναι προπετάσματα καπνού, η αναγκαία ιδεολογική ομίχλη για τους εκτός των τειχών, ώστε να μην μπορούν να δουν την εντός των τειχών αλήθεια, τον κρατικά περιφρουρημένο «κήπο της ευτυχίας». Φοροαπαλλαγές μόνον για τους έχοντες και βαριά φορολογία μόνον για τους πένητες. Έμμεσους φόρους σε κάθε αγορά μέχρι εξαντλήσεως στου πολλούς. Έτσι δεν αντιδρούν, αφού πληρώνουν καθημερινά και αναγκαστικά απλά για να επιβιώνουν. Το σύστημα εκσυγχρονίστηκε και αποφεύγει τις παγίδες της εφ άπαξ φορολογίας του παρελθόντος. Τότε γίνονταν κατανοητό ότι δεν μένει τίποτε. Τώρα όμως έχουν χρήματα και δεν έχουν! Πως δεν υπάρχει πρόοδος λοιπόν; Όταν δε τα πράγματα, με μαθηματική ακρίβεια, στραβώνουν, τότε φταίνε ΟΛΟΙ οι άλλοι εκτός από τους ίδιους (ακριβώς για να διασωθούν οι ίδιοι): φταίνε οι αναρχικοί, οι κομουνιστές, οι εξωγήινοί, οι Αγγλοι, οι Γάλλοι, οι Πορτογάλλοι, οι Ρώσοι κοκ. Δημιούργησαν, συντηρούν και έντεχνα, παρότι άρρητα, διαδίδουν, την άρρωστη πεποίθηση της Ελλάδας ως Ψωροκώσταινας, την "μικρής πλην τιμίου Ελλάδας" που γίνεται το άβουλο "θύμα" των ξένων, του "εσωτερικού εχθρού" ή και των δύο εάν τα πράγματα έχουν πάει κατά... διαόλου. Η αιτία βέβαια είναι η ανικανότητα και η … στοχοθεσία που γέρνει την πλάστιγγα από το κοινό καλό προς το … ιδιωτικό. Η ιδεολογία της Ψωροκώσταινας είναι η μόνιμη επωδός της "αποτυχίας" εξυπηρέτησης του δημοσίου συμφέροντος και στην εξωτερική πολιτική με επαναφορά στην "κανονικότητα" μετά από "επικίνδυνες πολιτικά παρενθέσεις" ώστε να επανέλθουν τα πράγματα στο γνώριμο: "τί είχες Γιάννη τί είχα πάντα": Οι «άριστοι» λατρεύουν (και χρησιμοποιούν) την αγαπημένη τους ΤΙΝΑ (θεία από το … εξωτερικό),

εκ των βασικών πολιτικών αρχών του νεοφιλελευθερισμού και της δίδυμης αδελφής του: της ιδεολογίας της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. ΤΙΝΑ δηλαδή ακρωνύμιο του «There Is No Alternative». Όπως δεν υπάρχει εναλλακτική στην νεοφιλελεύθερη παγκοσμιοποίηση, κατά ανάλογο τρόπο δεν υπάρχει εναλλακτική στην φυσική κατάσταση της «αριστείας» να κυβερνά. Αφού βγαίνει η οικονομία εκτός πολιτικής και οι δυνάμεις της αγοράς κάνουν ότι θέλουν - γιατί αλλιώς δεν υπάρχει … «ανάπτυξη» και «δουλειές» - , γιατί (αναρωτιούνται οι «άριστοι») να μην βγει εκτός και η πολιτική τους κυριαρχία; Όμως, υπάρχουν άσχημα νέα για την Θεία ΤΙΝΑ. Ο μονόδρομος της αμφισβητείται. Στην Κίνα βλάστημοι ακολουθούν τον «σοσιαλισμό με κινέζικα χαρακτηριστικά στην νέα εποχή [ωχ]» και τον κρατικό προγραμματισμό, άλλοι πιο κοντά την «ισλαμική οικονομία», άλλοι την «πολεμική» οικονομία, άλλοι τον δρόμο που χαράζει ο «φωτισμένος» τους μονάρχης (Βασίλεια του Κόλπου), άλλοι τον «ινδουιστικό δρόμο» κοκ. Η .. βλαστημία έχει φτάσει μέχρι την Αφρική και την Λατινική Αμερική ! Την εποχή του διπολισμού οι χώρες δορυφόροι της ΕΣΣΔ (του ενός εκ των δύο «πόλων») έλεγχαν περίπου το 13 % του παγκόσμιου εμπορίου. Τώρα η Κίνα μόνη το διπλάσιο ποσοστό. Και η ΤΙΝΑ; Ο νεοφιλελευθερισμός υποχωρεί και μαζί του η συγκριτική ισχύς της χρηματοπιστωτικής βιομηχανίας (financial services) πυλώνα της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης. Δυστυχώς, για τον ίδιο λόγο, σε αυτές τις δύσκολες εποχές, είναι ποιο απαραίτητοι οι υμνητές του. Η θεία ΤΙΝΑ αδυνατίζει (όχι λόγω fitness). H «αριστεία»;

[οι ανηψιές ξεθαρεύουν και διασκεδάζουν την ... αποκατάσταση τους] Διονύσης Παντής, Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο ------------------------ το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο fantomas.gr στον παρακάτω σύνδεσμο (link): https://fantomas.gr/peri-aristeias-kai-tis-agapimenis-tis-theias-apo-to-exoteriko-tinas/

Τι γίνεται στο Κόσοβο και γιατί πρέπει να ανησυχούμε;

Τι γίνεται στο Κόσοβο και γιατί πρέπει να ανησυχούμε;

Διαμαρτυρίες του Σερβικού πληθυσμού στο Βόρειο Κόσοβο όπου αποτελούν την πλειοψηφία, μετεξελίχθηκαν σε βίαιες συγκρούσεις με την βαριά ένοπλη αστυνομία του Κοσόβου και τις στρατιωτικές δυνάμεις της ΚΦΟΡΣ KFORS που ήρθε αμέσως σε ενίσχυση της. Αποτέλεσμα τραυματισμοί από τις στρατιωτικές και αστυνομικές δυνάμεις που προσπαθούσαν να καταστείλουν τις διαδηλώσεις της σερβικής εθνικής μειοψηφίας και των Σέρβων διαδηλωτών. Οι συγκρούσεις και τα επεισόδια μεταξύ της σερβικής μειονότητας (που συγκεντρώνεται στο Βόρειο Κόσοβο) και των κοσοβάρικων αστυνομικών και άλλων κατασταλτικών μηχανισμών είναι συνήθεις. Η ένταση όμως και η εξάπλωση τους στους τέσσερις δήμους του Βορείου Κοσόβου με σερβική εθνική πλειοψηφία είναι που προξενεί ανησυχία, μαζί με την απόλυτη από πλευράς KFORS και δυτικού παράγοντα απόδοση της ευθύνης σε «εγκληματικές» σερβικές ομάδες και διαδηλωτές («παράνομες δομές που εξελίχθηκαν σε εγκληματικές οργανώσεις» αναφέρει ο Πρόεδρος του Κοσυφοπεδίου Οσμάνι). Ο αμερικανός πρέσβης Tζέφ Χοβενιέρ δηλώνει ότι « Οι ΗΠΑ καταδικάζουν σθεναρά τις βίαιες ενέργειες των διαδηλωτών στο Zvecan σήμερα [29 Μαίου 2023], συμπεριλαμβανομένης της χρήσης εκρηκτικών, εναντίον της νατοϊκής KFOR στρατευμάτων που επιδιώκουν να διατηρήσουν την ειρήνη.» Το ΝΑΤΟ (!) «καταδικάζει σθεναρά τις απρόκλητες επιθέσεις εναντίον στρατευμάτων του της KFOR στο βόρειο τμήμα του Κοσόβου, οι οποίες οδήγησαν σε έναν αριθμό από αυτούς να τραυματιστούν. Τέτοιες επιθέσεις είναι εντελώς απαράδεκτες. Η KFOR θα λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για να εκπληρώσει την εντολή του ΟΗΕ.” Δηλώσεις όχι ιδιαίτερα «διπλωματικές», αλλά ίσως και όχι ανάλογες ως απάντηση σε διαδηλώσεις μίας μειονότητας από την μέχρι πρότινος μοναδική υπερδύναμη και του ισχυρότερου οργανισμού συλλογικής ασφάλειας στον κόσμο του ΝΑΤΟ. Από Σερβικής πλευράς η απάντηση ήταν η ενίσχυση των στρατιωτικών του μονάδων στα σύνορα με το Κόσοβο. Ισχυρίζονται οι Σέρβοι ότι δύο διαδηλωτές φέρουν βαρείς τραυματισμούς από πυροβόλο όπλο, διατηρώντας επίσης σε υψηλούς τόνους την ρητορική τους. Επίσης διαμαρτύρονται για την βιαιότητα της καταστολής μία ειρηνικής διαμαρτυρίας που δέχθηκε –όπως φαίνεται και σε βίντεο που διακινεί – «απρόκλητη» επίθεση από την Κοσοβαρική αστυνομία. Βάση της σύγκρουσης αποτελεί η απόφαση της σερβικής μειονότητας να μην κατέβει στις δημοτικές εκλογές του Απριλίου(2023). Σημειωτέον ότι, η τακτική του μποϋκοτάζ ήταν και η τακτική των κοσοβάρων στην πρώην αυτόνομη επαρχία της Σερβικής Δημοκρατίας του Κοσόβου, ως μία έμπρακτη δήλωση του ότι δεν αναγνωρίζουν την τότε σερβική κυριαρχία. Αυτές οι τακτικές οδήγησαν τότε στην ένοπλη αμφισβήτηση της σερβικής εξουσίας στο Κόσσοβο (UCK) και κατόπιν μέσω της ΝΑΤΟΪΚΗΣ επέμβασης κατά της Σερβικής Δημοκρατίας, στην ανεξαρτητοποίηση του, κάτω από την νατοϊκή προστασία. Στις δημοτικές αυτές εκλογές αποτέλεσμα ήταν η εκλογή Αλβανικής καταγωγής διοικήσεων παρότι η συμμετοχή ήταν ιδιαίτερα μικρή (η σερβική πλευρά αναφέρει ποσοστό συμμετοχής στου τέσσερις με σερβική πλειοψηφία δήμους 3,5%). Οι ανακατατάξεις στο σερβικό πολιτικό σύστημα, μετά την παραίτηση Βούτσιτς, - ο οποίος αφού παραιτήθηκε από το κυβερνών Σερβικό Προοδευτικό Κόμμα (!!!) πλέον θα προβεί στην ίδρυση από αρχής δικού του πολιτικού φορέα «χωρίς ιδεολογίες στα πλαίσια του πατριωτισμού» - με τη μεγάλη δημοφιλία του, είναι ένας ακόμη παράγοντας που πρέπει να συνεκτιμηθεί για το τι σημαίνει σχετικά με τις ζυμώσεις που γίνονται στην σερβική πολιτική και πνευματική (που πάντα διαδραμάτιζε μαζί με την Σερβική Εκκλησία κεντρικό ρόλο στην σερβική εθνική πολιτική) ελίτ. Οι αναλογίες δημιουργούν ανησυχίες. Ιδιαίτερα ανήσυχη θα πρέπει να είναι (χωρίς να φαίνεται ότι είναι) η Ευρωπαϊκή Ένωση, καθώς μία επιπλέον της Ουκρανικής, πολεμική σύγκρουση σε ευρωπαϊκό έδαφος, θα είχε πολύ δυσμενείς επιπτώσεις στα κράτη της Ευρωπαϊκής Ηπείρου. Την ανησυχία, εκτός της μη «διπλωματικής» ρητορικής, επιτείνουν και υπόνοιες ότι θα μπορούσαν να βλέπουν με καλό μάτι την δημιουργία μίας νέας πηγής ακόμη και πολεμικής έντασης, μεταξύ Κοσσόβου -Σερβίας και διάφορες (πλέον της μίας) δυνάμεις με επιρροή στην περιοχή όπως πχ η Ρωσία (για ευνόητους λόγους αντιπερισπασμού και δημιουργίας δεύτερου μετώπου για το ΝΑΤΟ σε ευρωπαϊκό έδαφος) αλλά και όχι μόνο αυτή αλλά και ΑΛΛΟΙ. Σε μία τέτοια περίπτωση η εξάρτηση της Ευρώπης από την Αμερικανική ομπρέλα ασφαλείας θα είναι απόλυτη οπότε, πέραν των επιπτώσεων σε επίπεδο ασφαλείας και οικονομίας θα υπάρχουν και πολιτικές επιπτώσεις με ενίσχυση των ακραίων δεξιών κομμάτων, σε ένα περιβάλλον γενικευμένης ανασφάλειας. Η καθαρά ισλαμική, μετά τις εκλογές Μαίου 2023, Τουρκία και την ολική επικράτηση Ερντογάν σε Προεδρία και Κοινοβούλιο συγκεντρώνοντας όλη την εξουσία στα χέρια του, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι θέλει να εμφανίζεται στα Βαλκάνια (μία από τις περιοχές με ενδιαφέρον για το «ισλαμοτουρκικό ιμπέριουμ» που φαντασιώνεται και προωθεί) ως ο προστάτης των μουσουλμανικών κρατών (τα 2,5 πλέον μουσουλμανικά κράτη στα Βαλκάνια: Κόσοβο, Αλβανία και Βοσνία Ερζεγοβίνη) όπως και των μουσουλμανικών μειονοτήτων ιδίως σε Βουλγαρία, Ελλάδα, Βόρεια Μακεδονία, Σερβία, Βοζνία). Το Κόσοβο και η Αλβανία είναι για την Τουρκία βαλκανικά κράτη στα οποία στηρίζει την παρουσία της στην περιοχή, με ότι αυτό μπορεί να σημαίνει για την Ελλάδα (που δείχνει και αυτή να μην … ανησυχεί). Μαζί με τις Βαλκανικές χώρες που έχουν μουσουλμανικές μειονότητες καλύπτουν το σύνολο της Βαλκανικής χερσονήσου (και η Ρουμανία έχει μουσουλμανική μειονότητα). Ο πρόεδρος της Αλβανίας Ράμα διατείνεται συνεχώς ότι είναι φίλος του Ερντογάν και η Τουρκική παρουσία στην Αλβανία είναι «ευδιάκριτη». Η Ελλάδα δεν έχει κανένα συμφέρον από μία ακόμη πολεμική σύγκρουση στην Ευρώπη, η οποία πλέον θα πλησιάζει τόσο επικίνδυνα τα σύνορα της. Άμεσα πρέπει να εξαντλήσει όλες τις διπλωματικές της δυνατότητες έναντι των εμπλεκομένων (Κοσσόβου – Σερβίας) αλλά και στο ΝΑΤΟ και ΕΕ για μία ποιο ισορροπημένη πολιτική. Η αδύνατη και εξαρτημένη οικονομία της, αλλά και τα ζητήματα ασφαλείας που αντιμετωπίζει από Ανατολή καθιστούν ανησυχητικό το ενδεχόμενο να χρειαστεί να διατηρεί ταυτόχρονα το στρατιωτικό - διπλωματικό της ενδιαφέρον και προς τον Βορρά, με άμεσο κίνδυνο «βαλκανοποίησης» της. Άρα «συν Αθηνά και χείρα κινεί» - και όπου χρειαστεί με θάρρος – για την Αθήνα. Διονύσης Παντής. Δικηγόρος – Γεωπολιτικός αναλυτής

DUMKA played by PELLY PANTI - written by SOFIA MAVROGENIDOY

Σύγχρονο Ωδείο Τέχνης Αθηνών Συναυλία 24/6/2023 Αίθουσα Εκδηλώσεων Δήμου Υμηττού Ερμηνεία: Πέλλυ Παντή Σύνθεση: Σοφία Μαυρογενίδου

Dumka της Σοφίας Μαυρογενίδου εκτέλεση : Pelli Panti

Ο Οικουμενικός, ο Έλληνας, ο Κρητικός Γιάννης Μαρκόπουλος με την Μαλαματένια Μουσική του πέρασε στην αιωνιότητα ...

"Το χάραμα επήρα του Ηλιου το δρόμο κρεμώντας την λύρα την δίκαιη στον ώμο" Διονύσιος Σολωμός ΟΙ ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ ΠΟΛΙΟΡΚΗΜΕΝΟΙ - Ξυλούρης, Χαλκιάς, Παππά, Κλωναρίδης ΜΟΥΣΙΚΗ Γιάννης Μαρκόπουλος

Μαλαματένια λόγια στο μαντήλι Τα βρήκα στο σεργιάνι μου προχθές Τ' αλφαβητάρι πάνω στο τριφύλλι Σου μάθαινε το αύριο και το χθες Μα εγώ περνούσα τη στερνή την πύλη Με του καιρού δεμένος τις κλωστές Τ' αηδόνια σε χτικιάσανε στην τροία Που στράγγιξες χαμένα μια γενιά Καλύτερα να σ' έλεγαν μαρία Και να 'σουν ράφτρα μεσ στην κοκκινιά Κι όχι να ζεισ μ' αυτή τη κομπανία Και να μην ξέρεισ τ' άστρο του φονιά Γυρίσανε πολλοί σημαδεμένοι Απ' του καιρού την άγρια πληρωμή Στο μεσοστράτη τέσσερισ ανέμοι Τουσ πήραν για σεργιάνι μια στιγμή Και βρήκανε τη φλόγα που δεν τρέμει Και το μαράζι δίχωσ αφορμή Και σαν τουσ άλλους χάθηκαν και κείνοι Τουσ βρήκαν να γαβγίζουν στα μισά Κι απ' το παλιό μαρτύριο να 'χει μείνει Ένα σκυλί τη νύχτα που διψά Γυναίκεσ στη γωνιά μ' ασετιλίνη Παραμιλούν στην ακροθαλασσιά Και στ' ανοιχτά του κόσμου τα καμιόνια Θα ξεφορτώνουν στην καισαριανή Πωσ έγινε με τούτο τον αιώνα Και γύρισε καπάκι η ζωή Πωσ το 'φεραν η μοίρα και τα χρόνια Να μην ακούσεισ έναν ποιητή Του κόσμου ποιοσ το λύνει το κουβάρι Ποιοσ είναι καπετάνιοσ στα βουνά Ποιοσ δίνει την αγάπη και τη χάρη Και στισ μυρτιέσ του άδη σεργιανά Μαλαματένια λόγια στο χορτάρι Ποιοσ βρίσκει για την άλλη τη γενιά Με δέσαν στα στενά και στουσ κανόνεσ Και ξημερώνοντασ μέρα κακή Τοξότεσ φάλαγγεσ και λεγεώνεσ Με πήραν και με βάλαν στο κλουβί Και στα υπόγεια ζάρια τουσ αιώνεσ Παιχνίδι παίζουν οι αργυραμοιβοί Ζητούσα τα μεγάλα τα κυνήγια Κι όπωσ δεν ήμουν μάγκασ και νταήσ Περνούσα τα δικά σου δικαστήρια Αφού στον άδη μέσα θα με βρεις Να με δικάσεισ πάλι με μαρτύρια Και σαν κακούργο να με τιμωρείς

Ο Διονύσης Παντής απαντά: πως ο Αρειος Πάγος μπορεί να "κόβει" κόμματα; ...

Ο Διονύσης Παντής, δικηγόρος, δημοσιολόγος (απόφοιτος της σχολής Δημόσιας Διοίκησης κατεύθυνσης Δημοσίου Δικαίου του ΠΑΝΤΕΙΟΥ Πανεπιστημίου), από το 19' 47'' και εξής στο βίντεο απαντά στα ερωτήματα: πως μπορεί ο Άρειος Πάγος να "κόβει" από τις εθνικές εκλογές κόμματα και με ποια κριτήρια; Το δικαίωμα του "εκλέγειν και εκλέγεσθαι" αποτελεί βασικό δικαίωμα σε ένα πολιτικά φιλελεύθερο κράτος. Ανώτατο όργανο στην Ελληνική Πολιτεία είναι ο ελληνικός λαός που ασκεί την εξουσία του ως εκλογικό σώμα διαμέσου των κομμάτων. Βασικός θεσμός της φιλελεύθερης πολιτικά πολιτείας είναι η ελευθερία ιδρύσεως κομμάτων και ελεύθερης συμμετοχής σε αυτά. Από τα ανωτέρω συνάγεται ότι ο Άρειος Πάγος πρέπει να κρίνει το θέμα απαγόρευσης κομμάτων με την όσο το δυνατόν στενότερη ερμηνεία των υφιστάμενων νομικών κωλυμάτων. Όχι δηλαδή με διευρυμένη διασταλτική δηλαδή ερμηνεία. Στην στάθμιση των συμφερόντων και δικαιωμάτων που συγκρούονται και αποτελούν το περιεχόμενο, αντικείμενο της κρίσης του Αρείου Πάγου, το πολιτικό δικαίωμα της ελεύθερης πολιτικής δράσης, του εκλέγειν και εκλέγεσθαι, σε περίπτωση αμφιβολίας πρέπει να υπερισχύει. Η εκλογική διαδικασία είναι η κυρίαρχη ανώτερη διαδικασία στην Πολιτεία μας, στην πολιτική μας ζωή, στην κρατική μας διοίκηση και δομή. Είναι το κορυφαίο γεγονός στην πολιτική ζωή του τόπου. Αυτό σημαίνει ότι όποιος λαμβάνει αποφάσεις που αφορούν την εκλογική διαδικασία πρέπει να διατηρεί συνεχώς στο μυαλό του ότι πρόκειται για την κορυφαία διαδικασία στην πολιτική ζωή του τόπου, της Πολιτείας μας, πρόκειται δηλαδή για την διαδικασία που ενσαρκώνει την λαϊκή βούληση μέσα από την εκλογική της έκφραση για την πολιτική διαχείριση του τόπου μας. Αυτό αποτελεί το βασικό πυρήνα/περιεχόμενο της έννοιας της «λαϊκής κυριαρχίας». Το βασικό είναι ότι πρέπει να διευκολύνεται η εκλογική πολιτική διαδικασία, ώστε η λαϊκή έκφραση της πολιτικής βούλησης του εκλογικού σώματος, να αποτυπώνεται απρόσκοπτα. Πρέπει να διευκολύνεται η πολιτική διαδικασία. Αλλά και η δικαιοσύνη πρέπει και να αυτοπροστατευτεί και να μην πέφτει στην παγίδα που της στήνει η εκάστοτε εκτελεστική εξουσία. Και αυτό μπορεί να το κάνει εμμένοντας στην στενή ερμηνεία των κωλυμάτων και με την χρήση του υπερνομικού χαρακτήρα της πολιτικής ελευθερίας των πολιτών, όπως αυτή προστατεύεται από τα δικαιώματα εκλέγειν εκλέγεσθαι και ελεύθερης ίδρυσης και συμμετοχής στα κόμματα. Διονύσης Παντής, Δικηγόρος και απόφοιτος της σχολής Δημόσιας Διοίκησης (κατεύθυνσης Δημοσίου Δικαίου του ΠΑΝΤΕΙΟΥ Πανεπιστημίου)

Ο Διονύσης Παντής στην "Φωνή της Ελλάδας" της ΕΡΤ & την εκπομπή "Έλληνες Παντού"...

Στους "Έλληνες Παντού" του έγκριτου και έμπειρου δημοσιογράφου Θανάση Χούπη, στο ραδιόφωνο της ΕΡΤ "Φωνή της Ελλάδας" που απευθύνεται στους ανά τη γη ομογενείς μας και φιλέλληνες του εξωτερικού, συζητήσαμε ελεύθερα για τις εξελίξεις στα Ελληνοτουρκικά, τα αποτελέσματα των τουρκικών εκλογών, το τι σημαίνει η ολική επικράτηση #Ερντογαν σε Τουρκική Προεδρία και Βουλή τόσο για την Τουρκία όσο και την αντιπολίτευση, αλλά και, ιδίως, τους #κούρδους στην #Τουρκία που πόνταραν στην επανόρθωση του κεμαλισμού και στην προστασία του δυτικού παράγοντα, την τουρκική βαλκανική πολιτική, την ελληνική βαλκανική πολιτική (😉, την κλιμάκωση στο #Κοσοβο και τι μπορεί να σημαίνει για την Ελλάδα, την έντονη ισλαμοτουρκική επιρροή στην #Αλβανια, την φυλάκιση του δημάρχου της #Χειμαρα κου Φρέντυ Μπελέρη από την #Αλβανια του #Ραμα, τον ενδιάμεσο (μεταξύ #ΗΠΑ και #Κινα ς ισλαμικό γεωπολιτικό χώρο, τον ανταγωνισμό για την ηγεμονία του χώρου αυτού μεταξύ ισλαμικής Τουρκίας και Βασιλείων του Κόλπου, την οριοθέτηση αυτού του ανταγωνισμού λόγω συμπληρωματικότητας των οικονομιών (Τουρκία βιομηχανικό κράτος, εργατικό δυναμικό Βαίλεια του Κόλπου επενδυτικά κεφάλαια, φιλοδοξία για ανάπτυξη υψηλής τεχνολογίας), την ελληνική στρατηγική για να πλοηγηθεί η χώρα με ασφάλεια τις επόμενες δεκαετίες των κατακλυσμιαίων γεωπολιτικών αναδιατάξεων στον πλανήτη και της κλιμάκωσης του παγκόσμιου γεωπολιτικού ανταγωνισμού.

Πρόεδρος στην Τουρκία ο Ερντογάν !

Φαίνεται ότι κλειδώνουν τα αποτελέσματα στην Τουρκία. Πρόεδρος επανεκλέγεται ο Ερντογάν νικητής αλλεπάλληλων εκλογών από το 2002 (ΠΘ με το ισλαμικό Κόμμα Δικαιοσύνης Ανάπτυξης. Με καταμετρημένο το 91,55 % των ψήφων λαμβάνει 52,6% ενώ ο κεμαλιστής Κιλιτζάρογλου 47,4

Η νίκη Ερντογά αποτελεί επισφράγιση κυριαρχίας των τούρκων ισλαμιστών

που με την κυριαρχία της συμμαχίας που ηγούνται και στο τουρκικό κοινοβούλιο ελέγχουν Προεδρία & Βουλή & την αποτυχία επαναφοράς του κεμαλισμού με τον Κιλιτζάρογλου

θέτοντας την συμμαχία που ηγήθηκε σε κρίση.

Τι σημαίνει για την Ελλάδα και τον κόσμο η νίκη ισλαμιστών ή κεμαλιστών; Πέραν από το «βαθύ ισλαμικό κράτος» που διαδέχθηκε το «βαθύ κεμαλικό κράτος» το ΑΚΠ [Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης] και ο Ερντογάν έχουν βαθιές κοινωνικές ρίζες στην Τουρκία. Εκπροσωπούν τα πρώην μη προνομιούχα στρώματα της Ανατολίας, αυτά που από το 2002 και μετά μπόρεσαν και ανέπτυξαν τη μεγάλη βιομηχανική βάση που υπάρχει σήμερα στην Τουρκία, τους «ισλαμιστές επιχειρηματίες». Κατάφεραν και άντλησαν κεφάλαια από την Δύση & τα Βασίλεια του Κόλπου. Ο Ερντογάν ξεκίνησε με δύο βασικά συνθήματα: της δημοκρατίας & της θρησκευτικής ελευθερίας. Δικαιοσύνη & Ανάπτυξη είναι οι δύο στόχοι προκλήσεις που τον έφεραν στην εξουσία & είναι αυτοί που τον συντηρούν μέχρι σήμερα. Η Τουρκία είναι μία διχασμένη κοινωνία που σέβεται όμως την κρατική υπόσταση. Είναι συντηρητικοί και οι μεν και οι δε, και οι ισλαμιστές αλλά και οι νεοκεμαλικοί οι οποίοι κινούνται σε θολά νερά μεταξύ του ισλαμισμού και του φιλελευθερισμού χωρίς όμως καθαρές φιλελεύθερες θέσεις καθώς ισορροπούν με δυσκολία μεταξύ συντηρητικής κεμαλικής βάσης και φιλελεύθερων τμημάτων ιδίως της νεολαίας για προφανείς εκλογικούς λόγους. Τα επόμενα χρόνια σε ένα έντονα αναθεωρητικό γεωπολιτικό περιβάλλον θα είναι κρίσιμα για τον προσανατολισμό της Τουρκίας στον επόμενο παγκόσμιο σύστημα (που θα διαδεχθεί την «μονοπολική στιγμή» των ΗΠΑ). Η ΔΥΣΗ έχει συγκεκριμένη προτίμηση όσον αφορά τον νικητή των εκλογών. Χρειάζεται την Τουρκία στην Κεντρική Ασία, στον «τουρκογενή χώρο», στο πλαίσιο ανάσχεσης της ρωσικής επιρροής στην περιοχή αυτή και ενδεχομένως δευτερευόντως της κινεζικής επιρροής. Η Δύση όμως και ιδίως οι ΗΠΑ θέλουν μία πειθαρχημένη ΝΑΤΟΪΚΑ Τουρκία. Οι τούρκοι ισλαμιστές κατέκτησαν την εξουσία με την σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ. Όμως τα πράγματα στην διεθνή πολιτική δεν είναι στατικά αλλά ΔΥΝΑΜΙΚΑ. Ορόσημο το πραξικόπημα του 2016 που ο Ερντογάν κατάφερε να εξολοθρεύσει τα λεγόμενα «εσωτερικά φιλοδυτικά δίκτυα». Από εκεί και πέρα εμφανίστηκε καθαρόαιμη η ισλαμική ατζέντα στο διεθνή χώρο: MAVI VATAN, Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, Κύπρο με Αμμόχωστο, απειλές για ενσωμάτωση κατεχομένων, τις τρεις επεμβάσεις στην Συρία, την προβολή ισχύος στην Λιβύη, Ιράκ, Αρμενία και αλλού. Τότε εμφανίζεται καθαρή η μετακεμαλική ισλαμική στρατηγική.

Υπάρχουν αναλογίες αντιμετώπισης της Τουρκίας με αντιμετώπση της Κίνας από την Δύση. Στα πλαίσια του νεοφιλελευθερισμού και στην μεταφορά πολλών δυτικών βιομηχανιών των tangible goods στην Κίνα, τα loyalties που εισπράττονται, τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες (financial services), ασφαλιστικές εταιρίας, όλες αυτές οι δραστηριότητες αποφέρουν αμύθητα κέρδη στις δυτικές εταιρίες οι ΗΠΑ άφησαν στην άκρη την ρεαλιστική θεωρία που απαιτούσε έγκαιρη (όσο ήταν ακόμη σχετικά αδύναμη) ανάσχεση της Κίνας. Το ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ συμβαίνει και για την πολιτική της Δύσης έναντι της Τουρκίας. Και το ίδιο ισχύει και για εμάς, την Ελλάδα και την πολιτική μας έναντι της Τουρκίας από την μεταπολίτευση και μέχρι σήμερα. Τα γεωπολιτικά κρατικά συμφέροντα δεν κρίνονται από τις μεγάλες τεκτονικές αλλαγές στους τομείς της τεχνολογίας, οικονομίας και προσανατολισμούς που έχουν να κάνουν με τον πολιτισμό, την γεωγραφία, την ιστορία. Και η Τουρκία δεν είναι μία χώρα που ανήκει στη Δύση αλλά αντίθετα ανήκει στην Ανατολή. Αυτό θα το δούμε πολύ σύντομα είτε με ισλαμιστές είτε με νεοκεμαλιστές. Σε σχέση με την Ελλάδα με τον Πρόεδρο Ερντογάν και τους ισλαμιστές τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: στρατηγική τους επιλογή είναι η Γαλάζια Πατρίδα, όπου βρεθεί πετρέλαιο θα είναι παρόντες, όποιος θέλει να μην λάβει υπόψη την Τουρκία ας την αντιμετωπίσει στο πεδίο. Δεν γίνεται τίποτε εδώ χωρίς την σύμφωνη γνώμη της Τουρκίας. Οσον αφορά τους νεοκεμαλιστές υπάρχει ο εξής κίνδυνος: θα υπάρξουν δυτικά δωράκια, πεσκέσια, για να ενισχυθεί η νέα κυβέρνηση μέχρι να κυριαρχήσει έναντι των αντιπάλων της. Η Συρία, το Ιράκ, η Αρμενία, η Λιβύη έχουν πάρει ήδη την αναθεωρητική δόση τους από την ισλαμική Τουρκία. Ποιος θα πληρώσει για τους νεοκεμαλιστές; Μετά τις εκλογές στην Τουρκία η σημασία της Ελλάδας και της Ανατολικής Μεσογείου αυξάνει. Η Τουρκία είναι πλέον βιομηχανική χώρα και οι βιομηχανικές χώρες θέλουν τρία πράγματα : ενέργεια, αγορές και εμπορικούς δρόμους. Η Τουρκία θέλει να ελέγξει τον εναλλακτικό εμπορικό δρόμο στα πλαίσια του κινεζικής έμπνευσης Belt and Road Initiative για την μεταφορά εμπορευμάτων από την Ασία και τον Ινδοειρηνικό και προώθηση τους σε Ανατολική και Δυτική Ευρώπη και στην Αφρική, σε μία ποιο «ασφαλή» διαδρομή από αυτή που είναι η υφιστάμενη, δηλαδή μέσω του Ειρηνικού που ελέγχεται από τις ΗΠΑ που μπορούν επιλεκτικά να αρνηθούν πρόσβαση ή να την ελέγξουν. Αγορές η Τουρκία επιχειρεί να βρει με την ταυτόχρονη καλλιέργεια της αγοράς των τουρκογενών χωρών, και της ισλαμικής αγοράς όπου η βιομηχανική Τουρκία συμπληρώνει τα πλούσια σε επενδυτικά κεφάλαια Βασίλεια του Κόλπου. Θέλει πολλά άραγε η Τουρκία; Η Ελλάδα θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση και σε περίπτωση νίκης των κεμαλικών. Θα πρέπει να δούμε τι είναι αυτό που για εμάς είναι σημαντικό. Υπάρχουν πάρα πολλοί που συζητούν «πρέπει να υπάρξουν λύσεις να πάμε να τα βρούμε» από εδώ και από εκεί διάφορα. Υπάρχει όμως ένα πολύ σοβαρό θέμα που δυσχεράνει τεχνικά οποιαδήποτε συνεννόηση ή ακόμη περισσότερο εξεύρεση λύσης: οποιαδήποτε οριοθέτηση (είτε διμερής είτε με προσφυγή σε διεθνή δικαιοδοτικό οργανισμό) πρέπει να ξεκινήσει από μία σαφή εδαφική βάση, όσον αφορά το ερώτημα της κυριαρχίας, που να αποτελεί την συνομολογημένη βάση της περεταίρω διεργασίας . Η Τουρκία αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία σε μία σειρά ελληνικά νησιά.

Τι σημαίνει για την Ελλάδα και τον κόσμο η νίκη ισλαμιστών ή κεμαλιστών;

Τι σημαίνει για την Ελλάδα και τον κόσμο η νίκη ισλαμιστών ή κεμαλιστών; Πέραν από το «βαθύ ισλαμικό κράτος» που διαδέχθηκε το «βαθύ κεμαλικό κράτος» το ΑΚΠ [Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης] και ο Ερντογάν έχουν βαθιές κοινωνικές ρίζες στην Τουρκία. Εκπροσωπούν τα πρώην μη προνομιούχα στρώματα της Ανατολίας, αυτά που από το 2002 και μετά μπόρεσαν και ανέπτυξαν τη μεγάλη βιομηχανική βάση που υπάρχει σήμερα στην Τουρκία, τους «ισλαμιστές επιχειρηματίες».

Κατάφεραν και άντλησαν κεφάλαια από την Δύση & τα Βασίλεια του Κόλπου. Ο Ερντογάν ξεκίνησε με δύο βασικά συνθήματα: της δημοκρατίας & της θρησκευτικής ελευθερίας. Δικαιοσύνη & Ανάπτυξη είναι οι δύο στόχοι προκλήσεις που τον έφεραν στην εξουσία & είναι αυτοί που τον συντηρούν μέχρι σήμερα. Η Τουρκία είναι μία διχασμένη κοινωνία που σέβεται όμως την κρατική υπόσταση. Είναι συντηρητικοί και οι μεν και οι δε, και οι ισλαμιστές αλλά και οι νεοκεμαλικοί οι οποίοι κινούνται σε θολά νερά μεταξύ του ισλαμισμού και του φιλελευθερισμού χωρίς όμως καθαρές φιλελεύθερες θέσεις καθώς ισορροπούν με δυσκολία μεταξύ συντηρητικής κεμαλικής βάσης και φιλελεύθερων τμημάτων ιδίως της νεολαίας για προφανείς εκλογικούς λόγους. Τα επόμενα χρόνια σε ένα έντονα αναθεωρητικό γεωπολιτικό περιβάλλον θα είναι κρίσιμα για τον προσανατολισμό της Τουρκίας στον επόμενο παγκόσμιο σύστημα (που θα διαδεχθεί την «μονοπολική στιγμή» των ΗΠΑ). Η ΔΥΣΗ έχει συγκεκριμένη προτίμηση όσον αφορά τον νικητή των εκλογών. Χρειάζεται την Τουρκία στην Κεντρική Ασία, στον «τουρκογενή χώρο», στο πλαίσιο ανάσχεσης της ρωσικής επιρροής στην περιοχή αυτή και ενδεχομένως δευτερευόντως της κινεζικής επιρροής. Η Δύση όμως και ιδίως οι ΗΠΑ θέλουν μία πειθαρχημένη ΝΑΤΟΪΚΑ Τουρκία.

Οι τούρκοι ισλαμιστές κατέκτησαν την εξουσία με την σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ. Όμως τα πράγματα στην διεθνή πολιτική δεν είναι στατικά αλλά ΔΥΝΑΜΙΚΑ. Ορόσημο το πραξικόπημα του 2016 που ο Ερντογάν κατάφερε να εξολοθρεύσει τα λεγόμενα «εσωτερικά φιλοδυτικά δίκτυα». Από εκεί και πέρα εμφανίστηκε καθαρόαιμη η ισλαμική ατζέντα στο διεθνή χώρο: MAVI VATAN, Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, Κύπρο με Αμμόχωστο, απειλές για ενσωμάτωση κατεχομένων, τις τρεις επεμβάσεις στην Συρία, την προβολή ισχύος στην Λιβύη, Ιράκ, Αρμενία και αλλού. Τότε εμφανίζεται καθαρή η μετακεμαλική ισλαμική στρατηγική.

Υπάρχουν αναλογίες αντιμετώπισης της Τουρκίας με αντιμετώπση της Κίνας από την Δύση. Στα πλαίσια του νεοφιλελευθερισμού και στην μεταφορά πολλών δυτικών βιομηχανιών των tangible goods στην Κίνα, τα loyalties που εισπράττονται, τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες (financial services), ασφαλιστικές εταιρίας, όλες αυτές οι δραστηριότητες αποφέρουν αμύθητα κέρδη στις δυτικές εταιρίες οι ΗΠΑ άφησαν στην άκρη την ρεαλιστική θεωρία που απαιτούσε έγκαιρη (όσο ήταν ακόμη σχετικά αδύναμη) ανάσχεση της Κίνας. Το ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ συμβαίνει και για την πολιτική της Δύσης έναντι της Τουρκίας. Και το ίδιο ισχύει και για εμάς, την Ελλάδα και την πολιτική μας έναντι της Τουρκίας από την μεταπολίτευση και μέχρι σήμερα.

Τα γεωπολιτικά κρατικά συμφέροντα δεν κρίνονται από τις μεγάλες τεκτονικές αλλαγές στους τομείς της τεχνολογίας, οικονομίας και προσανατολισμούς που έχουν να κάνουν με τον πολιτισμό, την γεωγραφία, την ιστορία. Και η Τουρκία δεν είναι μία χώρα που ανήκει στη Δύση αλλά αντίθετα ανήκει στην Ανατολή. Αυτό θα το δούμε πολύ σύντομα είτε με ισλαμιστές είτε με νεοκεμαλιστές. Σε σχέση με την Ελλάδα με τον Πρόεδρο Ερντογάν και τους ισλαμιστές τα πράγματα είναι ξεκάθαρα: στρατηγική τους επιλογή είναι η Γαλάζια Πατρίδα, όπου βρεθεί πετρέλαιο θα είναι παρόντες, όποιος θέλει να μην λάβει υπόψη την Τουρκία ας την αντιμετωπίσει στο πεδίο. Δεν γίνεται τίποτε εδώ χωρίς την σύμφωνη γνώμη της Τουρκίας. Οσον αφορά τους νεοκεμαλιστές υπάρχει ο εξής κίνδυνος: θα υπάρξουν δυτικά δωράκια, πεσκέσια, για να ενισχυθεί η νέα κυβέρνηση μέχρι να κυριαρχήσει έναντι των αντιπάλων της. Η Συρία, το Ιράκ, η Αρμενία, η Λιβύη έχουν πάρει ήδη την αναθεωρητική δόση τους από την ισλαμική Τουρκία. Ποιος θα πληρώσει για τους νεοκεμαλιστές; Μετά τις εκλογές στην Τουρκία η σημασία της Ελλάδας και της Ανατολικής Μεσογείου αυξάνει. Η Τουρκία είναι πλέον βιομηχανική χώρα και οι βιομηχανικές χώρες θέλουν τρία πράγματα : ενέργεια, αγορές και εμπορικούς δρόμους. Η Τουρκία θέλει να ελέγξει τον εναλλακτικό εμπορικό δρόμο στα πλαίσια του κινεζικής έμπνευσης Belt and Road Initiative για την μεταφορά εμπορευμάτων από την Ασία και τον Ινδοειρηνικό και προώθηση τους σε Ανατολική και Δυτική Ευρώπη και στην Αφρική, σε μία ποιο «ασφαλή» διαδρομή από αυτή που είναι η υφιστάμενη, δηλαδή μέσω του Ειρηνικού που ελέγχεται από τις ΗΠΑ που μπορούν επιλεκτικά να αρνηθούν πρόσβαση ή να την ελέγξουν. Αγορές η Τουρκία επιχειρεί να βρει με την ταυτόχρονη καλλιέργεια της αγοράς των τουρκογενών χωρών, και της ισλαμικής αγοράς όπου η βιομηχανική Τουρκία συμπληρώνει τα πλούσια σε επενδυτικά κεφάλαια Βασίλεια του Κόλπου. Θέλει πολλά άραγε η Τουρκία; Η Ελλάδα θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση και σε περίπτωση νίκης των κεμαλικών. Θα πρέπει να δούμε τι είναι αυτό που για εμάς είναι σημαντικό. Υπάρχουν πάρα πολλοί που συζητούν «πρέπει να υπάρξουν λύσεις να πάμε να τα βρούμε» από εδώ και από εκεί διάφορα. Υπάρχει όμως ένα πολύ σοβαρό θέμα που δυσχεράνει τεχνικά οποιαδήποτε συνεννόηση ή ακόμη περισσότερο εξεύρεση λύσης: οποιαδήποτε οριοθέτηση (είτε διμερής είτε με προσφυγή σε διεθνή δικαιοδοτικό οργανισμό) πρέπει να ξεκινήσει από μία σαφή εδαφική βάση, όσον αφορά το ερώτημα της κυριαρχίας, που να αποτελεί την συνομολογημένη βάση της περεταίρω διεργασίας . Η Τουρκία αμφισβητεί την ελληνική κυριαρχία σε μία σειρά ελληνικά νησιά.

Iσλαμιστές vs κεμαλιστές, Γεωπολιτικές προεκτάσεις...

Συζήτηση στο ΝΕΤ24 με τους Βασίλη Ταλαμάγκα και Μάνο Οικονομίδη για Τουρκία, τουρκικό ισλαμισμό, Τουρκικές Εκλογές και γεωπολιτική αξία και προσανατολισμό της Τουρκίας Η Τουρκία λίγες ημέρες πριν τις εκλογές Κύρια μέρη συνέντευξης στους Βασίλη Ταλαμάγκα και Μάνο Οικονομίδη (27 Απριλίου 2023) Πως διαμορφώνεται η κατάσταση στις τουρκικές εκλογές της 14ης Μαίου 2023: Βασικοί διεκδικητές είναι οι Ερντογάν και ο Κιλιτζάρογλου. Οι άλλοι δύο υποψηφιότητες παίζουν (και έχουν τοποθετηθεί να παίξουν) τον ενδιάμεσο ρόλο της «ρύθμισης» του κυρίως εκλογικού αγώνα. Μέχρι στιγμής φαίνεται ότι δεν έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο όσον αφορά τα ποσοστά. Είναι ανοικτή η μάχη και γι αυτό οποιοδήποτε απρόοπτο γεγονός μπορεί να έχει καθοριστική σημασία σε μια τέτοια ρευστή προεκλογική διαδικασία. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι πέραν από το «βαθύ κράτος» το ΑΚΠ [Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης] και ο Ερντογάν έχουν βαθιές κοινωνικές ρίζες στην Τουρκία. Εκπροσωπούν τα πρώην μη προνομιούχα στρώματα της Ανατολίας, αυτά που από το 2002 και μετά μπόρεσαν και ανέπτυξαν την μεγάλη βιομηχανική βάση στην Τουρκία, οι «ισλαμιστές επιχειρηματίες» όπως έχουμε αναφερθεί πολλές φορές. Κατάφεραν και άντλησαν κεφάλαια από την Δύση. Το άνοιγμα αυτό ξεκίνησε από τον Οζάλ το 1987. Αλλά άντλησαν και αντλούν κεφάλαια και από τα Βασίλεια του Κόλπου που τροφοδοτούν την οικονομία και τις ανάγκες της ισλαμικής ανάπτυξης στην Τουρκία. Ο Ερντογάν παρουσιάζει την εξής ιδιαιτερότητα: όταν είσαι αδύναμος και θες να νικήσεις και επικρατήσεις έναντι του προηγούμενου κυρίαρχου είχε παρουσιαστεί με δύο βασικά συνθήματα: το ένα της δημοκρατίας και το άλλο της θρησκευτικής ελευθερίας. Τώρα έχει δημιουργήσει το βαθύ ισλαμικό κράτος μετά από 21 χρόνια και την οικονομική βάση που προαναφέραμε δηλαδή την οικονομική – βιομηχανική ανάπτυξη της Τουρκίας και έχει δημιουργήσει φιλοδοξίες σε ένα μεγάλο τμήμα της Τουρκίας που πριν την έλευση στην εξουσία του ΑΚΠ ήταν εκτός συστήματος και προνομίων. Δικαιοσύνη και Ανάπτυξη είναι οι δύο στόχοι προκλήσεις που το έφεραν στην εξουσία και είναι αυτοί που τον συντηρούν μέχρι σήμερα. Η Τουρκία είναι μία διχασμένη κοινωνία. Μία διχασμένη κοινωνία όμως που σέβεται εξαιρετικά την κρατική υπόσταση. Για παράδειγμα οι ισλαμιστές πριν την επικράτηση τους είχαν πολύ μεγάλη κόντρα με τους κεμαλιστές και με το κεμαλικό κράτος. Αλλά ουδέποτε αμφισβήτησαν την κρατική εξουσία. Ουδέποτε στράφηκαν εναντίον του κρατικού μορφώματος. Είναι συντηρητικοί και οι μεν και οι δε και σέβονται πολύ την κρατική υπόσταση και εξουσία γιατί ξέρουν ότι μόνο μέσα από την (τουρκική) κρατική υπόσταση μπορούν να υπάρξουν. Οι ισλαμιστές έχουν υποστεί τις διώξεις κατά το παρελθόν, τις ακυρώσεις και θέσεις εκτός νόμου ισλαμικών κομμάτων, ο ίδιος ο Πρόεδρος Ερντογάν είχε βρεθεί στην φυλακή ως δήμαρχος Κωνσταντινουπόλεως. Το ίδιο συμβαίνει τα τελευταία 21 χρόνια με του κεμαλικούς και τις εναντίον τους διώξεις. Δηλαδή ενώ έχουν να χάσουν πολλά και οι δύο αφού εάν η εκλογική αναμέτρηση αυτή κερδηθεί από τους ισλαμιστές ο κεμαλισμός πλέον τίθεται στο περιθώριο. Οι ισλαμιστές από την άλλη δεν είναι πλέον οι εκτός συστήματος μη προνομιούχοι. Ταυτόχρονα αυτά τα επόμενα χρόνια σε ένα έντονα αναθεωρητικό γεωπολτικό περιβάλλον θα είναι κρίσιμα για τον προσανατολισμό της Τουρκία στον επόμενο παγκόσμιο σύστημα (μετά την «μονοπολική στιγμή» των ΗΠΑ). Αυτός είναι ο λόγος που η Δύση έχει ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ ΠΟΛΥ μεγάλο ενδιαφέρον για τις εκλογές την Τουρκία. Εχουν συγκεκριμένη προτίμηση όσον αφορά τον νικητή των εκλογών για τους δικούς τους λόγους. Χρειάζονται την Τουρκία κυρίως στον χώρο της Κεντρικής Ασίας, αυτό που λέμε τον «τουρκογενή χώρο» στο πλαίσιο ανάσχεσης της ρωσικής επιρροής στην περιοχή αυτή και ενδεχομένως δευτερευόντως στην κινεζική επιρροή που μπορεί να εξαπλωθεί στην περιοχή. Θέλουν όμως μία πειθαρχημένη ΝΑΤΟΪΚΑ Τουρκία. Γιαυτό και έχουν μεγάλο ενδιαφέρον στις τουρκικές εκλογές γιατί θα έχει σημασία ποιο από τα δύο μπλοκ εξουσίας θα αναλάβει την ηγεσία της γειτονικής χώρας την 15η Μαΐου. Όλοι όμως (ανεξάρτητα δηλαδή προτιμήσεων) θα προσαρμοστούν δυσκολότερα ή ευκολότερα με τα αποτελέσματα των εκλογών. Αναλογίες της Δυτικής πολιτικής έναντι της Κίνας με την δυτική πολιτική έναντι της Τουρκίας: Υπάρχουν αναλογίες της αντιμετώπισης της Τουρκίας από την συλλογική Δύση με την αντιμετώπιση κατά τις προηγούμενες δεκαετίες της Κίνας (από την Δύση). Δηλαδή πριν να φτάσει η Κίνα στο σημείο να είναι η πρώτη οικονομική δύναμη στον κόσμο. Η Κίνα αντιμετωπίστηκε από την Δύση και ιδίως τις ΗΠΑ πολύ φοβικά και πολύ καθυστερημένα. Ο λόγος κατά την γνώμη μου είναι ότι στα πλαίσια του νεοφιλελευθερισμού και στην μεταφορά πολλών δυτικών βιομηχανιών των tangible goods στην Κίνα, τα loyalties που εισπράττονται, τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες (financial services), ασφαλιστικές εταιρίας, όλες αυτές οι δραστηριότητες αποφέρουν αμύθητα κέρδη στις δυτικές εταιρίες. Και αυτός ήταν ο σημαντικότερος λόγος που τα δυτικά κράτη άφησαν στην άκρη την ρεαλιστική θεωρία που απαιτούσε έγκαιρη (όσο ήταν ακόμη σχετικά αδύναμη) ανάσχεση της Κίνας. Η ρεαλιστική θεωρία δίδασκε ότι έπρεπε να υπάρξει αποτροπή της ενίσχυσης της Κίνας στο να υπάρξει περιφερειακή δύναμη ικανή να αμφισβητήσει την δυτική κυριαρχία. Τότε δηλαδή που ο εν δυνάμει ανταγωνιστής ήταν ποιο ευάλωτος δεν έλαβε χώρα μία ρεαλιστικού τύπου αποτροπή. Το ΙΔΙΟ ΑΚΡΙΒΩΣ ισχύει και για την πολιτική της Δύσης έναντι της Τουρκία. Και το ίδιο ισχύει και για εμάς την Ελλάδα έναντι της Τουρκίας. Και αυτό γιατί τα κράτη, τα σοβαρά κράτη, αυτά που κοιτούν και πορεύονται με βάση τα γεωπολιτικά τους συμφέροντα, αυτά τα γεωπολιτικά συμφέροντα δεν κρίνονται από τις καλές ή όχι σχέσεις, αλλά κρίνονται από μεγάλες τεκτονικές αλλαγές που γίνονται στο κόσμο και προσανατολισμούς που έχουν να κάνουν με τον πολιτισμό, την γεωγραφία, την ιστορία. Και η Τουρκία δεν είναι μία χώρα που ανήκει στη Δύση αλλά αντίθετα ανήκει στην Ανατολή. Αυτό θα το δούμε πολύ σύντομα είτε με ισλαμιστές είτε με κεμαλιστές. Τα ελληνικά συμφέροντα σε σχέση με τις τουρκικές εκλογές: Οσον αφορά τον Πρόεδρο Ερντογάν και τους ισλαμιστές τα πράγματα είναι ξεκάθερα: το έχουνε πει είναι η Γαλάζια Πατρίδα, όπου βρεθεί πετρέλαιο έχουν ανάγκες και θα πάνε να το «ρουφήξουνε». Είναι τόσο απλά τα πράγματα. Είναι ισλαμιστική η σκέψη, είναι ανατολίτικη η σκέψη. Οπου στην Ανατολική Μεσόγειο βρεθεί κοίτασμα το έχουμε ανάγκη εκεί θα βρεθούμε με τα πλοία μας το στρατό μας και όποιος θέλει να μην λάβει υπόψη την Τουρκία ας το δει στο πεδίο. Αυτή είναι η άποψη της ισλαμικής Τουρκίας. Ξεκάθαρα πράγματα. Δεν γίνεται τίποτε εδώ χωρίς την σύμφωνη γνώμη της Τουρκίας. Οσον αφορά τους κεμαλιστές υπάρχει ο εξής κίνδυνος: αναφέραμε ότι η Δύση τους έχει μία πολύ μεγάλη προτίμηση γιατί νομίζει ότι ο γεωπολιτικός προσανατολισμός της Τουρκίας θα είναι ποιο φιλοδυτικός. Εκεί λοιπόν θα υπάρξουν προσπάθειες από την Δύση να ενισχυθεί η νέα κυβέρνηση μέχρι να κυριαρχήσει έναντι των αντιπάλων του. Οπότε είναι πιθανόν να χρειαστούν δυτικά δωράκια, πεσκέσια. Τον Ερντογάν μέχρι στιγμής τον στηρίζουν ΚΑΤΑΡ, Αζερμπαϊτζάν Ρωσία, Κίνα και ποιο πρόσφατα Σαουδική Αραβία, Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα. Ποιοι και πως θα στηρίξουν ενδεχόμενη νεοκεμαλική κυβέρνησης; Η Συρία, το Ιράκ, η Αρμενία, η Λιβύη έχουν πάρει την δόση τους από την ισλαμική Τουρκία. Σημασία πλέον για την Τουρκία θα έχει η Ελλάδα και η Ανατολική Μεσόγειος γιατί η Τουρκία είναι βιομηχανική χώρα και οι βιομηχανικές χώρες θέλουν τρία πράγματα : ενέργεια, αγορές και εμπορικούς δρόμους. Το Αιγαίο πλέον και η Ανατολική Μεσόγειος γίνονται πάρα πολύ σημαντικά στα πλαίσια του δρόμου που είδατε με τα ουκρανικά/ρωσικά σιτηρά από την Μαύρη Θάλασσα, τα Δαρδανέλια, το Αιγαίο την Ανατολική Μεσόγειο, Σουέζ. Και για πολλούς άλλους λόγους που έχουν να κάνουν με την μεταφορά εμπορευμάτων από την Ασία και τον Ινδοειρηνικό σε μία ποιο «ασφαλή» διαδρομή από αυτή που είναι μέσω του Ειρηνικού που ελέγχεται από τις ΗΠΑ. Όλη αυτή η περιοχή έχει πολύ μεγάλη σημασία και θέλει η Τουρκία να ελέγξει και τους εμπορικούς δρόμους και λιμάνια που θα φτάνουν τα ασιατικά προϊόντα από την ξηρά για προώθηση τους σε Ευρώπη, Βόρειο Αφρική. Άρα λοιπόν η Τουρκία (Ισλαμική ή Κεμαλική) θέλει έλεγχο των εμπορικών δρόμων στην περιοχή, αγορές και ενέργεια. Αγορές θα βρει από την καλλιέργεια του τουκμενισμού στην κεντρική Ασία και της αγοράς τους τουρκογενών χωρών, και επίσης θέλει την ισλαμική αγορά γιατί εκεί μπορεί να πουλήσει ποιο εύκολα από πχ την Γερμανία όπου θα βρεθεί σε ανταγωνισμό με τους Άραβες, ανταγωνισμό που φαίνεται ότι εξομαλύνεται αφού οι οικονομίες των Βασιλείων και της Τουρκίας είναι συμπληρωματικέ (η Τουρκία βιομηχανική τα Βασίλεια επενδυτικά κεφάλαια και φιλοδοξία για υψηλή τεχνολογία). Θέλει πολλά άραγε η Τουρκία; Η Ελλάδα θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση σε περίπτωση νίκης των κεμαλικών και θα πρέπει να προετοιμάζεται από τώρα στο πως θα κινηθεί. Και θα πρέπει να δούμε τι είναι αυτό που για εμάς είναι σημαντικό. Γιατί εδώ υπάρχουν πολλά θέματα: υπάρχουν πάρα πολλοί που συζητούν «πρέπει να υπάρξουν λύσεις να πάμε να τα βρούμε» από εδώ και από εκεί διάφορα. Υπάρχει ένα πολύ σοβαρό θέμα όμως που δυσχεράνει τεχνικά οποιαδήποτε συνεννόηση ή ακόμη περισσότερο την εξεύρεση λύσης: δεν είναι μόνον τα θέματα οριοθέτησης αλλά είναι το ζήτημα ότι οποιαδήποτε οριοθέτηση πρέπει να ξεκινήσει από μία σαφή εδαφικά βάση. Που είναι οι κυριαρχίες. Εδώ αμφισβητείται η ελληνική κυριαρχία σε μία σειρά ελληνικά νησιά. Όταν ξεκινήσεις να ορίζεις ζώνες ή όταν ζητήσεις την οριοθέτηση τους πρέπει να πεις από που θα ξεκινήσει ο υπολογισμός τους από ποια βάση θα εκκινεί αυτή η τεχνική διεργασία που θα καταλήξει σε οριοθέτηση. Εάν όμως εκεί υπάρχει αμφισβητούμενο θολό τοπίο είναι πάρα πολύ δύσκολο για οποιονδήποτε να καταλήξει σε ένα συνυποσχετικό ως βάση οποιασδήποτε συζήτησης ή κειμένου προς διαιτητικό/ δικαιοδοτικό/ διαμεσολαβητικό οργανισμό. Αυτό είναι εξαιρετικά δύσκολο και επικίνδυνο να αφήσεις γκρίζα ζώνη όσον αφορά το που θα ξεκινήσει την οριοθέτηση οποιοσδήποτε στον οποίο θα απευθυνθείς. Θα πρέπει λοιπόν να υπάρχουν ελεύθερες φωνές που να λένε την γνώμη τους ανεξάρτητα αι με παρρησία από το ποιος είναι κυβέρνηση. Γιατί έχουμε πρόβλημα σαν κοινωνία να κάνουμε διάλογο. Θα έλεγα ότι δεν έχουμε την δυνατότητα να κάνουμε διάλογο. Να θέτουμε τα ζητήματα και όπου είναι σημαντικά και πραγματικά να μπορούμε να τα αντιμετωπίζουμε καταρχήν ως τέτοια. Εδώ νομίζω ότι είναι ΠΟΛΥ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ τα ζητήματα και αυτό το τεχνικό κομμάτι νομίζω ότι θα είναι πολύ δυσχερές για οποιαδήποτε κυβέρνηση. Οσον αφορά τον Γκιουλέν και το ΦΑΤΟ η γνώμη μου είναι η εξής: δεν υπάρχει καμία αμφιβολία ότι οι τούρκοι ισλαμιστές και ο Πρόεδρος Ερντογάν κατέκτησαν την εξουσία στην Τουρκία με την σύμφωνη γνώμη των ΗΠΑ. Όμως τα πράγματα στην ζωή και στην πολιτική δεν είναι στατικά αλλά ΔΥΝΑΜΙΚΑ. Είναι δυναμικές οι εξελίξεις στην διεθνή πολιτική και στην πολιτική εν γένει. Θεωρώ ορόσημο το πραξικόπημα του 2016. Ο Ερντογάν μετά την αποτυχία του πραξικοπήματος ο Ερντογάν κατάφερε να εξολοθρεύσει όλα τα ΦΙΛΟΔΥΤΙΚΑ ΔΙΚΤΥΑ δηλαδή τον τελευταίο βαθμό ασφάλειας του δυτικού παράγοντα που είναι τα λεγόμενα «εσωτερικά δίκτυα» κατάφερε να τα εξοντώσει οπότε από εκεί και πέρα εμφανίστηκε καθαρόαιμη η ισλαμική ατζέντα στα εθνικά θέματα. Από εκεί και πέρα είδαμε το MAVI VATAN, από εκεί και πέρα είδαμε το Τουρκολιβυκό Μνημόνιο, από εκεί και πέρα είδαμε όλα τα υπόλοιπα με την Κύπρο, την Αμμόχωστο, τις τρεις επεμβάσεις στην Συρία, την προβολή ισχύος στην Λιβύη, Ιράκ, Αρμενία και αλλού. Τότε εμφανίζεται καθαρή η μετακεμαλική ισλαμική στρατηγική.

ΝΕΤ24 ΒΑΣΙΛΗΣ ΤΑΛΑΜΑΓΚΑΣ ΔΙΟΝΥΣΗΣ ΠΑΝΤΗΣ ΜΑΝΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΔΗΣ

Συζήτηση στο ΝΕΤ24 με τους Βασίλη Ταλαμάγκα και Μάνο Οικονομίδη για Τουρκία, τουρκικό ισλαμισμό, Τουρκικές Εκλογές και γεωπολιτική αξία και προσανατολισμό της Τουρκίας

O Διονύσης Παντής στον Μάκη Θεοδώση 7/3/2023 για την μεταφορά ισχύος από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό

Συζήτηση με τον έμπειρο δημοσιογράφο και παρουσιαστή Μάκη Θεοδώση για το Παγκόσμιο, Ευρωπαϊκό & Ελληνικό ζητούμενo επαναφοράς του ρεαλισμού στις διεθνείς σχέσεις. Η μεταφορά ισχύος από τον Ατλαντικό στον Ειρηνικό (Ασία) Κίνα ΗΠΑ Τραμπ Ουκρανια Μακρον Ρωσια δολαριο αποδολαριοποιηση brics

Η Αναβίωση των Ολυμπιακών Αγώνων το 1896 στην Αθήνα και η σημασία του

Σαν σήμερα (με το νέο ημερολόγιο) το 1896 αναβιώνουν ολυμπιακοί αγώνες μετά από 1500 σκοτεινά χρόνια απαγόρευσης τους . Η συμβολή τους στην παγκόσμια ανάπτυξη του αθλητισμού, την πάγκοινη εξάπλώση του αθλητικού ιδεώδους, την απενοχοποίηση του ανθρωπίνου σώματος, την ισότητα φυλών φύλων με την οικουμενικότητα των ολυμπιακών αξιών υπήρξε και τεράστια και παραμένει τεράστια. Οι Ολυμπιακοί αγώνες ελέμβαναν χώρο κάθε 4 χρόνια στην Αρχαία Ολυμπία προς τιμήν του ΔΙΑ. Ακολουθεί μέρος της Μυθωδίας του Βαγγέλη Παπαθανασίου που παρουσιάστηκε στην τελετή έναρξης των Ολυμπιακών Αγώνων στην Αθήνα.

#Olympics

Η πόλωση από την δίωξη του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ και οι αιτίες της

Η πόλωση από την δίωξη Τραμπ και οι αιτίες της

Σε εξαιρετικά ήδη πολωμένο πολιτικό κλίμα αναμένεται η «σύλληψη» του πρώην Προέδρου των ΗΠΑ Τραμπ. Αναμένεται να ασκηθεί δίωξη στον πρώην Πρόεδρο των ΗΠΑ για την συμφωνία εξαγοράς της σιωπής «πορνοστάρ» που ισχυρίζονταν περιστατικό πληρωμένου έρωτα. Η συμφωνία αυτή, καταβολής χρηματικού ποσού με όρο την μη αποκάλυψη (non-disclosure agreement) του «γεγονότος» ή η σε κάθε περίπτωση η τήρηση μυστικότητας για το θέμα, αποτελεί συμφωνία που συνηθίζεται (και) στις ΗΠΑ. Όμως τα πράγματα περιπλέκει η εκλογική νομοθεσία για τις προεκλογικές δαπάνες: Μπορεί ο Πρόεδρος να χρησιμοποιήσει χρήματα της εκλογικής εκστρατείας για μία τέτοια δαπάνη; Είναι νόμιμο ή παραβιάζει την εκλογική νομοθεσία; Είναι αυτό «αδίκημα» για να διωχθεί ο πρώην Πρόεδρος και ο κύριος υποψήφιος του ρεπουμπλικανικού κόμματος για τις επικείμενες Προεδρικές Εκλογές το 2024 (αυτός που συγκεντρώνει τι περισσότερες πιθανότητες για να είναι ο υποψήφιος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος); Είναι μία δίκαιη δίωξη στα πλαίσια της ισότητας όλων έναντι του νόμου ή είναι πολιτική δίωξη; Χρησιμοποιείται η δικαιοσύνη για πολιτικές σκοπιμότητες «όπως σε χώρες του τρίτου κόσμου»;

Είναι πιθανόν η χρηματοδότηση της προεκλογικής εκστρατείας του τοπικού εισαγγελέα (καταγγέλλεται ότι έλαβε χώρα χρηματοδότηση από ίδρυμα «συμφερόντων» του διάσημου Τζόρτζ Σόρρος);

Ανεξάρτητα από τις αλήθειες ή τα ψέματα γύρω από το θέμα τι διακυβεύεται για τις ίδιες τις ΗΠΑ: Υπάρχει θέμα Δημοκρατίας ή Ισότητας έναντι του Νόμου; Τα ερωτήματα είναι αρκετά για να ανάψουν και εξάψουν το πολιτικό θερμόμετρο. Έτι δε περεταίρω που η δίωξη έρχεται σε μία κοινωνία που προϋπάρχει έντονος ο ιδεολογικός, πολιτικός, κοινωνικός, φυλετικός, έμφυλος, θρησκευτικός, διχασμός. Το ίδιο το πολιτικό και επιχειρηματικό φαινόμενο «Τραμπ» βρίσκει την αιτία και τα αίτια του σε αυτή την πραγματικότητα. Από την δεκαετία του 80 διαμορφώνονται τα κύρια ιδεολογικά ρεύματα γύρω από έννοιες που η αντιπαράθεση αυτή αναδεικνύει. Κεντρικό ρόλο για την κατανόηση της πολιτικής – κοινωνικής αντιπαράθεσης και της εξέλιξης της από την δεκαετία του 80 μέχρι σήμερα, αλλά και σύγχρονα (σήμερα) της πόλωσης γύρω από την δίωξη Τραμπ, διαδραματίζουν οι έννοιες Νεοφιλελευθερισμός, Παγκοσμιοποίηση, Προοδευτικός Φιλελευθερισμός (progressive liberalism), κίνημα WOKE και η καταπολέμηση της οποιασδήποτε μορφής ρατσισμού και διακριτικής αντιμετώπισης ατόμων στην διοίκηση, δικαιοσύνη, απασχόληση κλπ. Νεοφιλελευθερισμός και Παγκοσμιοποίηση Από την μία πλευρά έχουμε τον νεοφιλελευθερισμό (neoliberalism) και τον δίδυμο αδελφό του : την παγκοσμιοποίηση (globalization) . Ο νεοφιλελευθερισμός, μία οικονομική - πολιτική θεωρία που στοχεύει στην αυτονόμηση και πλήρη ελευθέρωση της οικονομικής δραστηριότητας, ιδίως των μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων και των μεγάλων κεφαλαιούχων, από οποιαδήποτε κρατικό έλεγχο, από τον πολιτικό έλεγχο και από οποιαδήποτε κοινωνική επίπτωση της δραστηριότητας του. Απαιτεί: απορρύθμιση των αγορών, κατάργηση όποιων νόμων και κανόνων έχουν από την Πολιτεία θεσπιστεί για την εύρυθμη και κοινωνικά ωφέλιμη λειτουργία τους (deregulation), μόνιμη αποχή της Πολιτείας από τέτοια νομοθέτηση, κατάργηση των φόρων κεφαλαίου, κληρονομίας, του πλούτου γενικότερα. Η επικράτηση του σε όλο το εύρος του πολιτικού φάσματος (τόσο στους ρεπουμπλικανούς όσο και στους δημοκρατικούς) στηρίζεται στην επιχειρούμενη σύνδεση του με την κεντρική στην αμερικανική παράδοση - από την εποχή των πρώτων προτεσταντών μεταναστών (ή προσφύγων από περιοχές στην Ευρώπη που διώκονταν από τα εκεί «κράτη»)- έννοια της «ελευθερίας». Η ελευθερία νοείται ως ελευθερία από την παρέμβαση - καταπίεση του κράτους. Στην εκμετάλλευση της ευγενούς λατρείας του μέσου αμερικανού στην έννοια της ελευθερίας στήριξαν οι μεγιστάνες και τα αθρόα χρηματοδοτούμενα ιδρύματα τους την επίθεση στην φορολόγηση τους από το «καταπιεστικό» κράτος και την επιτυχία τους να θέσουν την οικονομική τους δραστηριότητα, σε πολύ μεγάλο βαθμό στοχοποιώντας εκ των προτέρων κάθε προσπάθεια παρέμβασης-, εκτός κοινωνικού και πολιτικού ελέγχου. Η ιδεολογική τους επικράτηση ήταν σχεδόν απόλυτη: ο φόρος κληρονομίας παρουσιάστηκε ως φόρος (ακόμη και) στον θάνατο(!), ο φόρος και οι νομικοί περιορισμοί στο κεφάλαιο, την συγκέντρωση και διακίνηση του είναι κατάργηση της ελευθερίας του μεγιστάνα και «άρα» του οποιουδήποτε πολίτη (!). Την νεοφιλελεύθερη ατζέντα προωθούν μέσω ιδρυμάτων που ιδρύουν και καλοπληρωμένων «στελεχών» που διαγωνίζονται ποιος θα πάρει την ποιο ακραία και εφευρετική θέση υποστήριξης τους - και άρα θα είναι ποιο χρήσιμος και θα λάβει την μεγαλύτερη αμοιβή-. Με τον έλεγχο των ΜΜΕ κυριαρχείται από τα ιδεολογήματα αυτά της νεοφιλελεύθερης ατζέντας το σύνολο του δημόσιου διαλόγου ώστε οποιαδήποτε αμφισβήτηση τους να φαίνεται ακραία και γραφική, στρεφόμενης κατά του αμερικανικού τρόπου ζωής.

Ο νεοφιλελευθερισμός και οι φορείς του απαιτούν και προωθούν την παγκοσμιοποίηση: την παγκόσμια επικράτηση του νεοφιλελευθερισμού χωρίς – εννοείται - πολιτικούς περιορισμούς, την παγκόσμια διακίνηση των κεφαλαίων και ιδίως των χρηματοπιστωτικών κεφαλαίων, χωρίς κανέναν πολιτικό ή συνοριακό φραγμό, το «αξίωμα» ότι δεν έχει κανένα νόημα η προστασία της «τοπικής» (εθνικής) αγοράς και του τοπικού (εθνικού) νομίσματος που βρίσκονται στο έλεος της «διεθνούς» κίνησης του τεχνικά διογκωμένου (φούσκα) και αυτονομημένου από την πραγματική οικονομία χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου.

Ο χρηματοπιστωτικός τομέας αποδεσμεύεται από την πραγματική βιομηχανία, την βιομηχανία των tangible goods. Δημιουργεί τα δικά του χρηματοπιστωτικά προϊόντα τα οποία δεν υπόκεινται σε κανένα περιορισμό τιμολόγησης: η αξία τους είναι όση τους δίνει η αγορά και η «εφευρετικότητα» της. Τα προϊόντα αυτά δημιουργούν άλλα προϊόντα (παράγωγα, διάφορες μορφές εγγυήσεων, μελλοντικές προοπτικές, εξειδικευμένα προϊόντα «συλλογικών» επενδύσεων, επενδυτικές εταιρίες, χρηματιστηριακά προϊόντα, τραπεζικά προϊόντα ) και αυτά με την σειρά τους άλλα κοκ δημιουργώντας τεράστιες υπεραξίες (ή μήπως φούσκες;). Η ανάπτυξη αυτή του χρηματοπιστωτικού τομέα με τις τεράστιες, πέραν κάθε προηγούμενου, αποδόσεις και κεφαλαιοποιήσεις, δεν έδειχνε να έχει κανένα πραγματικό αντίπαλο, ιδίως μετά την κατάρρευση του «κομμουνιστικού μπλόκ» (ΕΣΣΔ και δορυφόρων της ανατολικοευρωπαϊκών χωρών της ΚΟΜΕΚΟΝ) και την ανάδειξη του μονοπολικού κόσμου (unipolarism). Τα κέρδη και οι αμοιβές και τα μπόνους των ανώτατων στελεχών τους ήταν αστρονομικά συγκρινόμενα με τις καλύτερες περιπτώσεις βιομηχανικών εμπορευμάτων. Γιατί να ασχοληθεί κάποιος με την … παραγωγή παραδοσιακών εμπορευμάτων αφού υπάρχει το «μαγικό» χρηματοπιστωτικό προϊόν; Κέρδη μάλιστα που δεν εξαρτώνται από την παραδοσιακή κατανάλωση του κεϋνσιανού μοντέλου ούτε από τον παράγοντα εργασία που ζητά … αμοιβές. Η παραγωγή αυτή μπορεί να μετακομίσει στον τρίτο κόσμο με το χαμηλό εργατικό κόστος και σε χώρες χωρίς εργατική νομοθεσία. Ο πολίτης -καταναλωτής - εργαζόμενος χάνει την χρησιμότητα που είχε κάτω από το κεϋνσιανό μοντέλο όπου η ανάπτυξη στηρίζονταν στην μαζική κατανάλωση. Γίνεται, στην καλύτερη περίπτωση, άχρηστος, στην χειρότερη εμπόδιο για την κερδοφορία. Η διαδικασία αυτή δημιουργεί στρατιές «απογοητευμένων» και «προδομένων» πολιτών, που εμφιλοχωρούνται από και αναπολούν τις, παραδοσιακές αξίες. Αλλά και η επιχειρηματική τάξη διαχωρίζεται σε παραδοσιακές βιομηχανίες (βαριά βιομηχανία, κατασκευές – επιχειρηματική δραστηριότητα Τραμπ -, τουρισμό, ενέργεια, καταναλωτικά προϊόντα) και χρηματοπιστωτικό κλάδο με τον απίστευτο δυναμισμό και κεφαλαιακή γιγάντωση, με ενδιάμεσες τις εταιρίες κολοσσούς τεχνολογικής αιχμής και τις τρελές χρηματιστηριακές αποδόσεις τους και τις βιομηχανίες και προϊόντα με προνομιακές σχέσεις (ή των στελεχών τους) με το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο. Προοδευτικός Φιλελευθερισμός (progressive liberalism), αντιρατσισμός και κίνημα WOKE Από την άλλη πλευρά οι έντονες κοινωνικές, οικονομικές, πολιτικές και ιδεολογικές αντιθέσεις δεν επιτρέπεται να λυθούν στις ΗΠΑ μέσα από την παραδοσιακή στην Ευρώπη τις δεκαετίες 80 και 90 σύγκρουση κεφαλαίου - εργασίας (πριν την μεταφορά του αμερικανικού μοντέλου και στην Ευρώπη). Η κυρίαρχη ιδεολογία στοχοποιεί την κοινωνική αλλαγή, την αριστερή σκέψη και πολιτική ατζέντα ως προδοτική ιδεολογία που λειτουργεί επ΄ ωφελεία των εχθρών των ΗΠΑ. Ήταν η εποχή που η ελάχιστη διαφοροποίηση μπορούσε να χαρακτηριστεί ως εθνική προδοσία ή ακόμη και συνεργασία με την εχθρό (μακαρθισμός – ψυχρός πόλεμος). Ο θεσμικός αυτός πολιτικός – κοινωνικός αποκλεισμός οδηγεί τις μειονεκτούντες (φυλετικά, ιδεολογικά, πολιτικά, κοινωνικά, με βάση τον σεξουαλικό προσανατολισμό κλπ) ομάδες, να στραφούν και ενεργοποιήσουν με μεγάλη ένταση την διαδικασία «κοινωνικής διαφοροποίησης» τους προς άλλες «πιο επιτρεπτές» κατευθύνσεις. Στόχος (συνειδητός ή ασυνείδητος) της διαδικασίας αυτής ήταν - και παραμένει - να προταθούν νέα κριτήρια και αξίες για την αξιολόγηση και ηθική σύγκριση των ατόμων, που θα αντικαταστήσουν στην καλύτερη περίπτωση τα παλαιά και θα δώσουν το απαιτούμενο ηθικό – πολιτικό – ιδεολογικό πλεονέκτημα που τους αρνείται η κυρίαρχη ιδεολογία στα άτομα που προέρχονται από τις μειοψηφικές καταπιεσμένες ομάδες. Στην «χειρότερη» περίπτωση θα δημιουργηθούν – αναδειχθούν αξίες ώστε η σύγκριση να γίνεται με διαφορετικά από τα κυρίαρχα κριτήρια καθιστώντας τα άτομα φορείς της νέας ή κυρίαρχης ιδεολογίας ενταγμένους σε δύο ηθικά – κοινωνικά – πολιτικά – ιδεολογικά συστήματα ΜΗ ΣΥΓΚΡΙΣΙΜΑ (σε επιτρεπτή πόλωση!). Πανεπιστημιακοί και ερευνητές που είχαν ιδεολογικές ανησυχίες, αμφιβολίες και αμφισβητήσεις της «κυρίαρχης ιδεολογίας» στράφηκαν προς αυτό που «επιτρέπεται»: σε έρευνες σχετικές με τις φυλετικές (και σταδιακά και άλλες) διακρίσεις ή τις στερεοτυπικές απεικονίσεις και συμπεριφορές που δημιουργεί και αναπαράγει η κυρίαρχη ιδεολογία. Η σκληρή πραγματικότητα των έντονων κοινωνικών αντιθέσεων ερευνάται σε πλαίσιο κοντινότερο στο άτομο και τις δια-ατομικές σχέσεις και … μακριά από την απαγορευμένη ζώνη των κοινωνικών – ταξικών ανισοτήτων. Ο προβληματισμός στράφηκε αρχικά (δεκαετία 30) προς τις απεικονίσεις και ερμηνείες «στερεοτύπων» που συνδέονται με φυλετικές διαφορές. Μελετήθηκαν σε πρώτο στάδιο υπό το πρίσμα της «επιθετικότητας» και σε άμεσο συντονισμό με την κυρίαρχη ιδεολογία ζητούμενο την αποτελεσματική καταστολή της, αποδίδοντας την μειονεξία σε προσωπικό ατομικό ηθικό μειονέκτημα (επιθετικότητα). Όμως τα πράγματα στα αμερικανικά πανεπιστήμια αλλάζουν δραματικά από την δεκαετία του 70 και το ΣΟΚ του πολέμου του Βιετνάμ και το αντιπολεμικό κίνημα. Πολλοί ερευνητές στρέφονται πλέον και καταρχήν στην μελέτη του λεγόμενου αδιόρατου ρατσισμού (sabtle racism). Μελετούν το λεγόμενο «πνεύμα των καιρών» και την υποκρυπτόμενη ρατσιστική τάση που ενσωματώνει και προέρχεται από το πολύ σκληρότερο και εμφανέστατο, ρατσιστικό παρελθόν της χώρας. Μιλάμε δηλαδή για συγκαλυμμένο ρατσισμό. Η προσπάθεια πλέον στρέφεται ΟΛΟ ΚΑΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ στην παρέμβαση και στις πολιτικές παρέμβασης για την ΕΞΑΛΕΙΨΗ ΤΟΥ. Παραδείγματα τέτοιας συγκεκαλυμμένης ρατσιστικής συμπεριφοράς είναι η, παρά την νομική ισότητα, διακριτική αντιμετώπιση «έγχρωμων» μαθητών στα σχολεία ή των έγχρωμων παραβατών του νόμου από τα δικαστήρια (τους δικαστές, αστυνομικούς, ενόρκους κλπ) σε σχέση με την αντιμετώπιση των λευκών. Εκεί αποδίδεται σε σημαντικό βαθμό η μεγάλη αναλογία έγχρωμων φυλακισμένων. Οι έρευνες επεκτείνονται σε άτομα της ΛΟΑΤΚΙ, διακρίσεις σε βάρος γυναικών. Η έρευνα και ο δημόσιος διάλογος αναδεικνύει ραγδαία εκφάνσεις «λεπτοφυούς» αδιόρατου ρατσισμού και δημιουργούν το θεμέλιο της δημιουργίας του κινήματος των ανθρώπων που θεωρούν ότι είναι υποψιασμένοι αυτών των εκφάνσεων και έχουν «ξυπνήσει» δηλαδή του κινήματος WOKE σε αντίθεση με την ιδεολογία και αξίες των WASP (White Aglo Saxon Protestants). Πως εξηγείται και τι υπόβαθρο εν δυνάμει κινητοποιεί η δίωξη Τραμπ Η πολιτική – κοινωνική αντιπαράθεση στις ΗΠΑ, στο βαθμό που πραγματικά εξηγείται από την παραπάνω ανάλυση και με τους περιορισμούς των σχηματικών κινείται σήμερα γύρω από δύο μπλοκ : από την μία πλευρά το χρηματοπιστωτικό κεφάλαιο και οι progressive liberals (αντιρατσισμός, δικαιώματα ΛΟΑΤΚΙ, ισότητα, πολιτική ορθότητα, WOKE culture, φιλελεύθερη δημοκρατία – liberal democracy- διεθνής φιλελεύθερη τάξη – liberal international order- περιορισμός των όπλων, ναι στις αμβλώσεις, υποχρέωση των ΗΠΑ να επικρατήσει παγκόσμια το φιλελεύθερο δημοκρατικό μοντέλο, παγκοσμιοποίηση) και από την άλλη οι παραδοσιακοί βιομήχανοι και οι φορείς των παραδοσιακών WASP αξιών (οπλοφορία, δικαιώματα εμβρύου, απαγόρευση αμβλώσεων, αντί-ΛΟΑΤΚΙ ρητορική και πολιτική, πρώτα η Αμερική, απομονωτισμός –isolationism-, αντιπαγκοσμιοποίηση, επαναφορά της παραγωγής στην Αμερική και των βιομηχανικών μονάδων που έφυγαν, προτεραιότητα η αποτροπή Κίνας, με την Ρωσία πρέπει να τα βρούμε, φράκτης στα σύνορα με Μεξικό, όχι σε δημόσιο σύστημα υγείας, παραδοσιακές αξίες στην εκπαίδευση, μείωση –και άλλο- της φορολογίας κλπ). Το πολιτικό φαινόμενο Τραμπ και ο κινηματικός χαρακτήρας που λαμβάνει η υποστήριξη του, αιτιολογούνται στα πλαίσια του ανωτέρω σχήματος: από την μία πλευρά ο νεοφιλελευθερισμός αυξάνει την πολιτική δύναμη μεγιστάνων χρήματος όπως ο ΤΡΑΜΠ , αφού τους αφήνει μεγάλο περιθώριο συγκέντρωσης κεφαλαίου και αυτονομίας, παρότι εναντιώνονται στην ηγεμονία του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου και του παγκόσμιου πολιτικού του προτάγματος της παγκοσμιοποίησης. Από την άλλη συγκεντρώνει την δυσαρέσκεια πολιτών που στα πλαίσια του νεοφιλελευθερισμού και της παγκοσμιοποίησης περιθωριοποιούνται. Εξηγείτε επίσης η αντοχή του πολιτικού φαινομένου Τραμπ και γιατί το ρεπουμπλικανικό κόμμα (το μεγαλύτερο του μέρος) παρά τις όποιες αντιδράσεις μάλλον εγκλωβίζεται στην στήριξη του. Οι δύο πόλοι περιχαρακώνονται, χωρίς «κοινά σημεία», με τάσεις η αντιπαράθεση να λάβει χαρακτήρα επικράτησης και ηγεμονίας του ενός έναντι του άλλου παρότι η πολεμική τους ανταποκρίνεται στις πραγματικότητες μίας εποχής που αλλάζει ραγδαία. Για παράδειγμα η «παγκοσμιοποίηση» που ευαγγελίζονταν τις δεκαετίες 80-90 όταν η ηγεμονία των ΗΠΑ ήταν αδιαμφισβήτητη και δημιουργούσε συγκριτικό πλεονέκτημα στους αμερικανικούς κολοσσούς ανοίγοντας τους αγορές στις οποίες δεν είχαν στην πραγματικότητα αντιπάλους μπορεί πλέον να μην είναι το ίδιο χρήσιμη. Οι αντίθετες διαδικασίες αποχωρισμού (decoupling) των οικονομιών της Δύσης από αυτές της «αυταρχικής» Ασίας δημιουργούν ένα διαφορετικό περιβάλλον και διαφορετικές ανάγκες και στρατηγικές. Ενδεχόμενη νέα τραπεζική κρίση μπορεί επίσης να ανακόψει το ράλι του χρηματοπιστωτικού El Dorado. Η κοινωνική συνοχή σε ένα τέτοιο ενδεχόμενο περιβάλλον μπορεί να απαιτεί νέες προσεγγίσεις (και ιδεολογικοπολιτικές και οικονομικές όπως πχ έμφαση στις δημόσιες υποδομές). Η ταχεία γεωπολιτική αμφισβήτηση του μονοπολισμού και του παγκόσμιου κυρίαρχου ρόλου του δυτικού χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου δημιουργεί ένα ιδεολογικό κενό για το πως πρέπει να προσαρμοστεί το αμερικανικό πολιτικό σύστημα αλλά και η αμερικανική κοινωνία στην νέα οικονομική πραγματικότητα που διαμορφώνεται από ένα εντατικά και «αυθάδες» προς την προηγούμενη «διεθνή τάξη» αναδυόμενο πολύ-πολικό πρόταγμα. Η δίωξη Τραμπ λοιπόν είναι η κορυφή στο παγόβουνο. Το πως θα την διαχειριστεί το αμερικανικό πολιτικό σύστημα θα εξαρτηθεί και από το ποιες θα είναι οι επιλογές του για το μέλλον των ΗΠΑ (σε έναν κόσμο που αλλάζει) και όχι μόνο. Περιμένουμε στις … οθόνες μας. Διονύσης Παντής, δικηγόρος, γεωπολιτικός αναλυτής το άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε στον fantoma.gr στον παρακάτω σύνδεσμο: https://fantomas.gr/i-polosi-apo-tin-dioxi-tramp-kai-oi-aities-tis/

Τουρκικές εκλογές: Ερντογάν νς Κιλιτζάρογλου !

https://www.mixcloud.com/KanaliEna904/ο-διονύσης-παντής-στο-κανάλι-ένα-904-832023/

ΒΤ Καλημέρα Διονύση, καλημέρα. ΔΠ Καλημέρα κε Ταλαμάγκα. Καλημέρα στους ακροατές σας. ΒΤ Πάμε να δούμε τα της γειτονικής Τουρκίας. Κιλιντζάρογλου. Αυτός θα είναι τελικά ο αντίπαλος του Ερντογάν. ΔΠ Είναι τελικά ο Κιλιτζάρογλου, μετά από δύσκολες συνομιλίες μεταξύ των έξι και ιδίως της αντίδρασης του Καλού Κόμματος της κας Ακσενέρ, η οποία αποχώρησε προσωρινά και μετά βρέθηκε μία θα έλεγα διπλωματική λύση: δηλαδή σε περίπτωση που ο Κιλιτζάρογλου γίνει πρόεδρος της Τουρκικής Δημοκρατίας θα έχει ως αντιπροέδρους τους δύο δημάρχους, της Άγκυρας και της Κωνσταντινούπολης. Τους «προστατευόμενους» της Ακσενέρ δημάρχους όπως θέλει να παρουσιάζει ώστε να έχει σημαντικό ρόλο μετά την εκλογή σε περίπτωση νίκης της αντιπολίτευσης, των έξι κομμάτων.

Αυτή η λύση που δόθηκε αποσόβησε την κρίση στον συνασπισμό της αντιπολίτευσης και τον κίνδυνο διάσπασης λίγο πριν τις εκλογές. ΒΤ Τι βλέπεις ενόψει των εκλογών Διονύση Παντή ΔΠ Νομίζω ότι μετά τους σεισμούς στην Τουρκία υπήρχε ένας πολύ μεγάλος προβληματισμός για το πως θα μπορούσε ο Ερντογάν να διαχειριστεί αυτή την τεράστια τραγωδία. Υπήρχαν ακόμη και σκέψεις για την αναβολή των εκλογών. Ο Πρόεδρος Ερντογάν τελικά δεν ανέβαλε τις εκλογές και φαίνεται ότι δεν έχει υποστεί την φθορά που αναμένονταν από το συγκεκριμένο γεγονός. Ο ίδιος παρουσιάζεται ως εθνάρχης, μιλλιέτάρχης – εννοώ ηγέτης και της μουσουλμανικής θρησκευτικής κοινότητας – ένας άλλος παράγοντας συνοχής στην ισλαμική Τουρκία. Παρουσιάζεται λοιπόν ότι εγγυάται την πορεία μετά τους σεισμούς και την ανοικοδόμηση. Μίας ανοικοδόμησης που θα είναι πάρα πολύ δύσκολη και θα πάρει πολύ χρόνο και χρήμα (ο ΟΗΕ εκτιμά ότι χρειάζονται άνω των 100 δις δολαρίων). Και αυτό σε μία οικονομία που ήδη βρίσκεται σε κατάσταση και ανάγκη κατεπείγουσας ενίσχυσης. Βλέπουμε ότι υπάρχουν ενισχύσεις από άλλες μουσουλμανικές χώρες ιδίως Βασίλεια του Κόλπου πχ 5 δις νομισματική ενίσχυση από την Σαουδική Αραβία. Αυτά αποτελούν μία σαφή ενίσχυση ενόψει των εκλογών του Μαΐου (14 Μαΐου) αλλά σίγουρα δεν αντιστρέφουν μεσοπρόθεσμα την προβληματική εικόνα. Στοχεύει δηλαδή στο να μην υπάρξει κάποια κατάρρευση της λίρας κατάρρευση της οικονομίας μέχρι τις εκλογές. Αυτό προφανώς είναι ένα δώρο προς τον Ερντογάν. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν την αντιπολίτευση να κερδίζουν τις εκλογές. Υπάρχει και ένας πολύ μεγάλος παράγοντας Χ στις εκλογές στην Τουρκία που είναι το Κουρδικό Κόμμα το HDP, ο «κουρδικός παράγοντας». Το HDP έκανε μία κίνηση που συζητήθηκε πολύ στην Τουρκία, μία κίνηση πρόσκληση συζητήσεων για να υποστηρίξουν τον υποψήφιο της αντιπολίτευσης τον κο Κιλιτζάρογλου στις Προεδρικές εκλογές. Αυτό άναψε τις συζητήσεις στην εθνικιστική Τουρκία γιατί είναι πάρα πολύ που φοβούνται και μέσα στην αντιπολίτευση μία τέτοια συζήτηση και το ενδεχόμενο να φανεί ο Κιλιτζάρογλου ότι κάνει τα στραβά μάτια στις κουρδικές ψήφους. Αυτό σίγουρα θα δημιουργήσει πρόβλημα στον συνδυασμό του, ιδίως όσον αφορά το ακραία εθνικιστικό Καλό Κόμμα και τους ακροδεξιούς ψηφοφόρους του και την «φίλη» μας την Ακσενέρ. Γίνεται λοιπόν ένα παιχνίδι πολιτικό, για πολύ δυνατούς λύτες. Όλοι προτείνουν αυτά που ο κόσμος και το εκλογικό ακροατήριο του καθενός θέλει να ακούσει. Ο Κιλιτζάρογλου λέει ότι θα φιλελευθεροποιήσει την πολιτική στην Τουρκία, θα φύγει η αστυνομοκρατία, θα υπάρχει πλέον ανεξάρτητη δικαιοσύνη και στην οικονομία θα υπάρξουν θα έλεγα πιο κλασικές λύσεις (σε αντίθεση με την ισλαμική συντηρητική οικονομία και τραπεζική που προωθεί ο Ερντογάν και το ΑΚΠ) με βοήθεια στις χαμηλές εισοδηματικές τάξεις. Ο Πρόεδρος Ερντογάν παίζει πλέον το σενάριο του εθνοπατέρα, του ανθρώπου που δημιουργεί την προοπτική μίας Τουρκίας που θα παίζει έναν ηγεμονικό περιφερειακό ρόλο περιφερειακής και έναν παγκόσμιο ρόλο που με την βιομηχανική υποδομή και την ανεξάρτητη τουρκοϊσλαμική εξωτερική του πολιτική έχει δημιουργήσει τις προϋποθέσεις γιαυτόν τον ρόλο. Αυτά τα δύο μεγάλα αφηγήματα θα είναι αυτά που θα παίξουν στις εκλογές: η συντηρητική τουρκοϊσλαμική ανεξάρτητη πολιτική και η πιο «φιλελεύθερη» «σοσιαλδημοκρατική» κεμαλική. Ο κάθε ένας στο πλαίσιο αυτό προσπαθεί να δημιουργήσει και διευρύνει τις συμμαχίες του και το ζήτημα είναι αυτό το buffer zone το 10 % εκλογικό κομμάτι των Κούρδων ψηφοφόρων που ψηφίζουν το HDP προς τα που θα κατευθυνθεί εάν βέβαια κατευθυνθεί κάπου. Γιατί καταλαβαίνεται ότι σε μία εκλογή που θα κριθεί ενδεχομένως στα σημεία, παρότι είπαμε ότι η αντιπολίτευση βρίσκεται μπροστά, αυτός ο κουρδικός παράγοντας εάν γύρει προς την μία ή την άλλη πλευρά μπορεί να είναι καθοριστικός. Είναι καθοριστική αυτή η μεγάλη δεξαμενή του 10% περίπου. Το παιχνίδι αυτό θα παίζεται μέχρι και τις 14 Μαΐου και ίσως και μετά εάν δεν υπάρξει νικητής στον πρώτο γύρο και χρειαστούν επαναληπτικές εκλογές δεύτερου γύρου ανάμεσα στους δύο πρώτους δηλαδή τον υφιστάμενο Πρόεδρο Ερντογάν και τον αρχηγό της αντιπολίτευσης Κιλιτζάρογλου. Στην περίπτωση αυτή το ποιος θα είναι πρώτος θα παίξει πολύ μεγάλη σημασία σε μία συντηρητική κοινωνία που σέβεται και φοβάται το Κράτος και σέβεται και φοβάται την εξουσία εν γένει. Νομίζω ότι συσπειρώνονται πλέον τα δύο μπλοκ που αποτελούν δύο αντίθετους πόλους που δίνουν (ή θέλουν να δείχνουν ότι δίνουν) μία εντελώς διαφορετική προοπτική για την χώρα το καθένα. Έτσι φαίνεται ότι οι Τούρκοι πολίτες έχουν να επιλέξουν ανάμεσα σε δύο εκ διαμέτρου αντίθετες επιλογές όμως τα κράτη γιατί οι γενικότερες κατευθύνσεις των κρατών και ιδιαίτερα όσον αφορά τα θέματα εξωτερικής πολιτικής που μας ενδιαφέρει στην Δύση και την Ελλάδα και των γεωπολιτικών συμμαχιών τους είναι και πράγματα που κρίνονται σε μεγάλο βαθμό και αργά ή γρήγορα και από την γεωγραφία, την ιστορία, τον πολιτισμό και την θρησκεία. Πάντως σε κάθε περίπτωση είναι σίγουρο ότι μία νίκη της αντιπολίτευσης θα δώσει μία ελπίδα στην Δύση ότι μπορεί να τραβήξει την Τουρκία στο δικό της στρατόπεδο εναντίον της Ρωσίας. Σίγουρα αυτήν την ελπίδα της Δύσης θα την εκμεταλλευτεί μία νέα κυβέρνηση της αντιπολίτευσης εάν αυτή υπάρξει, ώστε να διεκδικήσει τα αναγκαία ανταλλάγματα όσων αφορά πχ την προμήθεια των F35 ή ανταλλαγμάτων στο Αιγαίο και την Ανατολική Μεσόγειο που μας ενδιαφέρει εμάς στην Ελλάδα και την Κύπρο. Με εκλογή Προέδρου Ερντογάν τα πράγματα θα εξελιχθούν όπως έχουμε συνηθίσει, θα έχουν την πορεία που είχαν τα τελευταία 21 χρόνια από το 2002 που ανέλαβε την πρωθυπουργία. Είναι μία εκλογική διαδικασία στην οποία όλος ο κόσμος έχει στρέψει τα βλέμματα του, γιατί είναι πολύ σημαντικές για τις γεωπολιτικές εξελίξεις που επιταχύνονται μετά τον πόλεμο στην Ουκρανία και η Τουρκία θεωρείται ένας πολύ σημαντικός παίκτης και σε Αυτή την διένεξη. Είδαμε πχ την διαμεσολάβηση της για τα σιτηρά της Ουκρανίας και την εξαγωγής τους από την Μαύρη Θάλασσα αλλά και γενικότερα τον ρόλο που παίζει μεταξύ των εμπολέμων Ρωσίας και Ουκρανίας, τα Μπαϊρακτάρ κλπ. Αναμένεται το αποτέλεσμα λοιπόν με πολύ μεγάλο ενδιαφέρον και ενδεχομένως να έχουν επενδυθεί και ελπίδες για την εκλογή ή τη μη εκλογή κάποιου από τους υποψηφίους. Η Δύση που είχε ποντάρει στην αρχή στον Ερντογάν όμως τώρα η πολιτική του δείχνει να μην είναι ιδιαιτέρως αρεστή. Αναμένουν κάτι καλύτερο από την αντιπολίτευση. Ελπίζω – αλλά δεν είμαι σίγουρος – να μην ξαναματαιωθεί αυτή τους η προσδοκία και ελπίδα γιατί όσον αφορά τον τουρκικό ισλαμισμό την πάτησαν, εντός ή εκτός εισαγωγικών, από την ένταση της νεοφιλελεύθερης τους ορμής και «τάσης», για να βρουν εκεί επιχειρηματίες να κάνουν εκεί δουλειές. Τώρα δυστυχώς υπάρχουν προβλήματα. Ας ελπίσουμε ότι αυτή την φορά έχουν καλύτερα κανονίσει τις «υποθέσεις» τους.

ΒΤ Ναι να θυμίσω ότι ο Κιλιτζάρογλου πάντα είχε ακραία εναντίον της Ελλάδας ρητορική. Το 18 ή 19 είχε πει ότι έχει καταλάβει η Ελλάδα 18 ή 20 νησιά και ο τότε Υπουργός Άμυνας του είχε πει έλα πάρτα. ΔΠ Ναι υποτίθεται ότι η πολιτική του θα είναι «ειρήνη στο σπίτι ειρήνη στον κόσμο». Οι Ισλαμιστές μόλις πρωτοανέλαβαν έλεγαν για μηδενικά προβλήματα με τους γείτονες. Τώρα τι να σας πω, ο Θεός ας είναι βοηθός.

3/3/2023: συζήτηση για την νομική πτυχή της Εθνικής Τραγωδίας στα Τέμπη ...

H μη εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τους σιδηροδρόμους (οδηγία 34/2012) & το πλαίσιο αδιαφάνειας που συντηρεί που οδήγησε στην παραπομπή Ελλάδας στο ΔΕΕ & το δικαίωμα θυμάτων & συγγενών τους στην αλήθεια

ΚΑΤΩ ΟΙ ΜΑΣΚΕΣ 04/03/23 H μη εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας για τους σιδηροδρόμους (οδηγία 34/2012) & το πλαίσιο αδιαφάνειας που συντηρεί που οδήγησε στην παραπομπή Ελλάδας στο ΔΕΕ & το δικαίωμα θυμάτων & συγγενών τους στην αλήθεια Τεμπη_Τραγωδια