Ο νίκη του Ερντογάν στις εκλογές της 24ης Ιουνίου 2018 & το νέο «Ανατολικό Ζήτημα»:

Αρθρο μου δημοσιευμένο (2 Ιουλίου 2018) στην φιλόξενη ιστοσελίδα Tribune.gr με αφορμή τις Τουρκικές εκλογές της 24ης Ιουνίου 2018:  

Ο νίκη του Ερντογάν στις εκλογές της 24^ης Ιουνίου 2018 και το νέο «Ανατολικό Ζήτημα»

 

24 Ιουνίου 2018 διεξήχθησαν οι πλέον κρίσιμες -από την ίδρυση της- εκλογές στην Τουρκία.

Ο Τουρκικός ισλαμισμός είχε ήδη, αναπόδραστα, μετασχηματίσει το πολιτικό σκηνικό και το πολιτικό σύστημα της γειτονικής χώρας.

Οι αναμετρήσεις του ΑΚΠ με το «παλαιό» του «φιλοδυτικού» κεμαλισμού ήταν συνεχόμενες από την άνοδο στην εξουσία με τις εκλογές της 3^ης Νοεμβρίου 2002.

Η αποτυχία του πραξικοπήματος (απόπειρα) της 15^ης-16^ης Ιουλίου 2016 έδωσε την δυνατότητα στον πρόεδρο Ερντογάν και στο κυβερνών ισλαμικό ΕΚΠ για το «τελικό χτύπημα»: 1. στο παλαιό καθεστώς (κεμαλισμό) αλλά και 2. τους τελευταίους συμβιβασμούς που ήταν υποχρεωμένοι να κάνουν για να αποκτήσουν και διατηρήσουν την υποστήριξη ή ανοχή της Δύσης.

Η άνετη νίκη του Προέδρου Ερντογάν, με ποσοστά άνω του 50% και χωρίς να χρειαστεί δεύτερος γύρος, μαζί με την επίτευξη κοινοβουλευτικής πλειοψηφίας ΑΚΠ – Εθνικιστών είναι το αποτέλεσμα του βαθιού αυτού μετασχηματισμού.

Οι απαρχές του ισλαμικού κινήματος (καταρχήν ως ρεύματος σκέψης) έχουν τις ρίζες τους στα τέλη του 19ου αιώνα και τις απαρχές του 20ού, εποχή της βαθιάς παρακμής που η Οθωμανική Αυτοκρατορία βιώνει τραυματικά.

Την περίοδο αυτή διαμορφώνονται, μέσα σε ένα περιβάλλον κρατικής και κοινωνικής παρακμής, εθνικής ταπείνωσης και εξευτελισμού από τις μεγάλες δυνάμεις της εποχής, τέσσερα ρεύματα ιδεολογικής ζύμωσης της κυρίαρχης οθωμανικής μουσουλμανικής τάξης, αλλά που απλώνονται και στους μορφωμένους και προνομιούχους ζιμήδες, δηλαδή χριστιανούς (ορθόδοξους, καθολικούς, Aρμένιους κ.ά.) και Εβραίους (οι λαοί της βίβλου, σύμφωνα με τον ιερό νόμο έχουν κάποιο βαθμό προστασίας προστασία που δεν χαίρουν οι … υπόλοιπες) που ζουν οργανωμένοι, κατά τους Οθωμανικούς θεσμούς, στις θρησκευτικές τους κοινότητες.

Τα ρεύματα σκέψης αυτά, επιχειρηματολογούν για την ιδανική απάντηση στην αποτυχία της Οθωμανικής Αυτοκρατορίαςνα παρακολουθήσει την τεχνολογική και οικονομική πρόοδο της Δύσης, αποτυχία που την οδηγούσε καταφανώς στην αναπόδραστη διαιώνιση της εξάρτισης της και έθετε εμφανώς σε κίνδυνο την ίδια την ύπαρξη της (Ανατολικό Ζήτημα).

Το πρώτο ρεύμα –το οποίο ήταν και αυτονόητο– του Τανζιμάτ (αναδιοργάνωση – εκσυγχρονισμός) παρουσίαζε σαν ενδεδειγμένη λύση τον πλήρη εκδυτικισμό της κοινωνίας (άρα και των κρατικών δομών: στρατό, διοίκηση, δικαιοσύνη κλπ) ιδίως δε της οικονομίας.

Οι ουσιαστικά επιβεβλημένες από τις δυτικές δυνάμεις μεταρρυθμίσεις αρχίζουν το 1839 με το αυτοκρατορικό φιρμάνι Χάττ-ι Σερίφ , συμπληρώνονται δε μετέπειτα πχ το 1856 με το Χαττ-ι Χουμαγιούν μέχρι την ανακήρυξη του πρώτου Συντάγματος του 1876.

Η τάση αυτή που η εφαρμογή των αρχών της επιχειρήθηκε πρώτη, αποδέχεται την Δυτική ανωτερότητα και ηγεμονία, έτσι όμως παραγνώρισε την τουρκική και ισλαμική «ψυχή» που αντιδρούσε…

Ως απάντηση αυτής της «ψυχής» εμφανίζονται τα κινήματα του (Παν)Τουρκισμού, του Οθωμανισμού και του Ισλαμισμού, το κάθε ένα προτάσσοντας αντίστοιχα, την τουρκική εθνική/φυλετική καταγωγή (κοιτίδα), την οθωμανική παράδοση ή την ισλαμική θρησκεία, αντίστοιχα.

Ο Τουρκισμός, προσκρούει στο «πρόβλημα», ότι, οι υπήκοοι τουρκικής καταγωγής στην Αυτοκρατορία ήταν ..  μειοψηφία. Γιαυτό λαμβάνει άλλη διάσταση από την ίδρυση της Τουρκικής Δημοκρατίας.

Επίσης 1) εξακολουθούν να παραμένουν τα πολιτιστικά ελλείμματα που οδήγησαν στην παρακμή και 2ον) αδελφικά φύλλα μπορεί να βρεθούν μόνον στην Ασία ενώ το «ενδιαφέρον» στρέφονταν προς την ευημερούσα Ευρώπη.

Αλλά και ο Οθωμανισμός ήταν αλυσιτελής απάντηση στο πρόβλημα ταυτότητας, αφού το πρόβλημα (η Οθωμανική παρακμή), παρουσιάζονταν ως η λύση (προσφυγή στις «αγνές» ασιατικές οθωμανικές φυλετικές αξίες).

Ο Ισλαμισμός όμως, όχι μόνον αντέχει ως τις μέρες μας, αλλά και 100 χρόνια μετά την διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και την Ίδρυση του σύγχρονου Τουρκικού κράτους αποτελεί το κυρίαρχο πολιτικό ρεύμα σήμερα στην Τουρκία, έντονα πολιτικά επιθετικό στο εσωτερικό της χώρας και γεωπολιτικά αναθεωρητικό στο εξωτερικό, επαναφέροντας για την Δύση, με άλλους όρους αλλά την ίδια γεωπολιτική αναγκαιότητα, το «Νέο Ανατολικό Ζήτημα».

Τα ρεύματα αυτά δεν εμφανίζονται ποτέ αυτοτελώς, αλλά, εμπεριέχουν, σε διαφορετική δοσολογία, στοιχεία και των υπολοίπων τριών (πχ ο ισλαμισμός του AKP παρότι προτάσσει το ΙΣΛΑΜ ενέχει τον Οθωμανισμό και τον Τουρκισμό αλλά και τον εκδυτικισμό που φαίνεται να αντιστρατεύεται: έτσι μιλάμε για τουρκικό/οθωμανικό /«προτεσταντικό» ΙΣΛΑΜ, ένα Ισλάμ καταναλωτικό, παραδοσιακά επιθετικό στο εξωτερικό, με έμφαση στην εργασία και παραγωγή και στην τεχνολογία, που ζητά την πρωτοκαθεδρία στον Ισλαμικό κόσμο και διαφοροποιείται από το Αραβικό/ Σουνιτικό/ Σαουδαραβικό Ισλάμ όπως και το Ιρανικό/Σιιτικό αλλά και άλλες ισλαμικές παραδόσεις- τουρκισμός - εκσυγχρονισμός).

Από την περίοδο της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά και από τις παλαιότερες παραδόσεις που οι Τούρκοι έφεραν μαζί τους από την γη της ιστορικής τους αφετηρίας, ο ανατολίτικος κρατισμός (ανατολίτικη υποταγή στην φυλετική ομάδα), αποτελούσε βασικό ιδεολογικό συμπλήρωμα και σταθερά.

Ο ιδιότυπος αυτός κρατισμός, που συνδυάστηκε χωρίς δυσκολίεςν αρμονικάν με τα μουσουλμανικά ήθη και θρησκευτικούς κανόνες, διατρέχει και όλα τα παραπάνω πολιτικά κινήματα και ιδεολογικά ρεύματα, δημιουργώντας την αναγκαία «ανθεκτικότητα» της αναζήτησης και οριοθετεί μέχρι και σήμερα τουλάχιστον, στην ένταση της πολιτικής αντιπαράθεσης στην Τουρκία.

Κατά την περίοδο τόσο της ακμής της, όσο και λίγο πριν την κατάρρευση, τα πάντα αναμένονταν από το Οθωμανικό Κράτος: εξασφάλιζε τα πάντα, ακόμη και την διατροφή.

Η «δυνατότητα» βέβαια, να ανταποκρίνεται το Οθωμανικό Κράτος στις ανατολίτικες προσδοκίες των Τούρκων (με φυλετική τουρκική καταγωγή ή εξισλαμισμένων), οφείλονταν κύρια στην «υπεραξία» της «δουλειάς» των «ραγιάδων» (μη μουσουλμάνων).

Το κράτος λοιπόν είναι το απόλυτο φετίχ: Κράτος Πατέρας – Αφέντης, Κράτος – Τιμωρός και Ιερό Κράτος.

Ο Δυτικός εκσυγχρονισμός που επιχειρήθηκε στα ύστερα χρόνια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (με το Τανζιμάτ Φερμάνι – Tanzimat Fermani – του 1839 αλλά και άλλα αυτοκρατορικά φιρμάνια προγενέστερα ή μεταγενέστερα όπως είπαμε), ήταν ταυτόχρονα εξαναγκασμένος και άπελπις.

Η καθολική δυτική υπεροχή σε όλους τους τομείς (στην παραγωγή, τεχνολογία, οικονομία, ιδεολογία) και οι βαθιές κοινωνικές και πολιτισμικές αιτίες της Οθωμανικής «αδυναμίας» (ο «Μεγάλος Ασθενής»), σε μία κατεξοχήν συντηρητική κοινωνία ανατολικού τύπου και παρά το γεγονός ότι οι εξωτερικές πιέσεις για την υιοθέτηση των μεταρρυθμίσεων αυτών ήταν ασφυκτικές - προερχόμενες ιδίως από την Αγγλία ως του κύριου φορέα του οικονομικού φιλελευθερισμού της εποχής (ίσως και εξαιτίας και αυτών των πιέσεων) - δεν άφηναν περιθώρια στον βίαια επιχειρούμενο «εκσυγχρονισμό» (εκδυτικισμό εν προκειμένω) να επιτύχει και εξασφαλίσει την επιβίωση της άρρωστης Αυτοκρατορίας.

Αντίθετα, ο Ισλαμισμός, προτάσσει ως αιτία της μακροχρόνιας κρίσης, την απομάκρυνση από τους κανόνες του Ισλάμ και ως λύση το πολιτικό Ισλάμ, δηλαδή την κατάφαση ότι «μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τους διαρκώς ακόρεστους δυτικούς με το Ισλάμ».

Ο Ισλαμισμός στην Οθωμανική Αυτοκρατορία, όπως αυτός διαμορφώνονταν ιδίως μέσα από τα ισλαμικά τάγματα, είχε ως βάση του, την πεποίθηση ότι οι έννοιες του Ισλάμ αφενός και της οικονομικής και τεχνολογικής προόδου αφετέρου, δεν είναι ασύμβατες.

Το αντίθετο μάλιστα: το Ισλάμ διαμορφώνει τις εσωτερικές αυτές προϋποθέσεις και πειθαρχία που είναι απολύτως απαραίτητες για την συγκροτημένη οικονομική πρόοδο, την καλλιέργεια της κουλτούρας της εργασίας και της επιχειρηματικότητας, την ισλαμική παραγωγή, την ισλαμική κατανάλωση και επιχειρηματικότητα εν προκειμένω, που προάγει ταυτόχρονα το Ισλάμ ή ακόμη με μια πιο προωθημένη σκέψη, που είναι ο μόνος τρόπος για την προαγωγή, διατήρηση και εν τέλει, κυριαρχία του Ισλάμ, στον σύγχρονο κόσμο.

Η έμμεση δυτική επιρροή είναι εμφανής. Πρόκειται πλέον για ένα «προτεσταντικό» (ηθική της εργασίας και επιχειρηματικότητας) και ταυτόχρονα οθωμανικό/τουρκικό Ισλάμ.

Το πολιτικό αυτό κίνημα (τουρκικός/οθωμανικός/προτεσταντικός ισλαμισμός), με τις «περίεργες» οικονομικές του απόψεις, εκφράστηκε στα πλαίσια του «σύγχρονου» Τουρκικού κράτους, ήδη από την Πρώτη Τουρκική Εθνοσυνέλευση της 23ης Απριλίου 1920, ως μία πρώτη μορφή «αντιπολίτευσης» στον Κεμάλ Μουσταφά (μετά Ατατούρκ).

Αυτός είναι και ο λόγος που καθιερώθηκε έκτοτε ως η «Δεύτερη Ομάδα» – με Πρώτη Ομάδα βέβαια αυτή του Κεμάλ και των υποστηρικτών του – παρότι τότε, δεν παρουσιάστηκε –τότε- ως μία οργανωμένη άποψη με την μορφή ενός πολιτικού μπλοκ.

Πράγματι, η Δεύτερη Ομάδα δεν παρουσίαζε ενιαία έκφραση, εντούτοις εξέφρασε ένα σύνολο θέσεων -συχνά και με ατομικούς χρωματισμούς-, όπως: κατάφαση στον οικονομικό φιλελευθερισμό, τα ανθρώπινα δικαιώματα (ιδίως αυτού της θρησκευτικής ελευθερίας και της ελευθερίας συνείδησης ίσως και εκ του λόγου ότι αισθάνονταν ότι η θρησκευτική έκφραση έμελλε να «περιοριστεί» στη νέα κεμαλική Τουρκία), της Δημοκρατίας (που εμπεριέχει στην σκέψη τους τις έννοιες της θρησκείας και της πίστης), της ανάγκης η Τουρκία να βρει την θέση που της «αξίζει» στην παγκόσμια οικονομία.

Ταυτόχρονα εναντιώθηκε στις Κεμαλικές ιδέες, μεταξύ άλλων, τασσόμενη υπέρ της διατήρησης του θεσμού του Χαλίφη !

Στα πλαίσια της αρχής της «κοσμικότητας» (βασικής αρχής ή … εκ των … βελών … του Κεμαλισμού), η θρησκεία περιθωριοποιήθηκε και αποκλείστηκε από τις βασικές κρατικές λειτουργίες πχ από την εκπαίδευση, την δικαιοσύνη κα.

Τα ισλαμικά τάγματα που λειτουργούσαν στα πλαίσια της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, στο νέο τουρκικό κράτος δεν χωρούσαν: στην καλύτερη περίπτωση περιθωριοποιήθηκαν (αν δεν κυνηγήθηκαν), πολλά μέλη τους αναγκάστηκαν να μετακινηθούν προς τα Βαλκάνια. Το Λαϊκό κόμμα κατηγορήθηκε ως «άθεο» κόμμα.

Η Δεύτερη ομάδα δεν είχε την «τύχη» να βρει έκφραση στις επόμενες συνελεύσεις.

Η επικράτηση του κεμαλισμού ήταν εκεί απόλυτη και οι αμέσως επόμενες της πρώτης συνέλευσης ήταν μονοκομματικές.

Εντούτοις, η ισλαμιστική πολιτική άποψη έμεινε ζωντανή, για να επανέλθει με προσεκτικά βήματα την δεκαετία του 50 με την εισαγωγή του πολυκομματισμού (Μεντερές).

Και όχι μόνον διατηρήθηκε ζωντανή αλλά 90 χρόνια μετά την πρώτη συνέλευση, κατορθώνει να κυριαρχήσει, μέσω του ιδεολογικού της απογόνου: του ΑΚΡ (Adaletve Kalkinma Partisi – AKΠ Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης).

Η πρώτη «ανάσα» για το πολιτικό Ισλάμ δόθηκε με την υιοθέτηση του πολυκομματισμού και στην Τουρκία το 1946.

Αρχικά, δοκιμάσθηκε η πολιτική επιρροή των ισλαμικών ταγμάτων (που με πάρα πολλούς τρόπους πριν διώχθηκαν), να εκφραστεί, μέσα από το Δημοκρατικό Κόμμα του Μεντερές που αναζητούσε ψήφους (μεταξύ των οποίων και τις … ισλαμικές).

Η ανάγκη των –ισλαμικών- ψήφων, οδήγησε στο νέρωμα του «αθεϊκού κρασιού», προς χάριν των ισλαμικών ταγμάτων, κρυφών και φανερών.

Κατόπιν, με την ίδρυση αμιγώς ισλαμικών συντηρητικών κομμάτων, στα πλαίσια της ήδη διαμορφωμένης – εντός κάποιων εκ των ταγμάτων – «Θρησκευτικής Άποψης», παρουσιάζεται η πρώτη «δημοκρατική» ταυτότητα του τουρκικού ισλαμισμού, συμπληρωματικά του οικονομικού φιλελευθερισμού (στο μέλλον η ισλαμιστική ταυτότητα υπό την πίεση των συνεχών δικαστικών και άλλων διώξεων ή .. αυτοβούλως, θα συμπληρωθεί και από τον –«φιλο-ευρωπαϊσμό») .

Η ισλαμιστική πολιτική ταυτότητα (Ισλάμ – δημοκρατία – οικονομικός ισλαμικός φιλελευθερισμός – «ευρωπαϊσμός» – θρησκευτική ελευθερία) διαμορφώθηκε λοιπόν μέσω του κινήματος της Θρησκευτικής Άποψης (Milli Gorus).

Κύριος εκφραστής του κινήματος υπήρξε ο Ερμπακάν.

Σύμφωνα με το κίνημα της Θρησκευτικής Άποψης η μίμηση των ξένων –δυτικών αλλά όχι μόνο – προτύπων έχει ως φυσικό αποτέλεσμα την αναπόφευκτη κατάρρευση.

Η μόνη διέξοδος αποφαίνεται ότι είναι, η ίδρυση ενός «ευνομούμενου κράτους» - εννοείται ισλαμικού.

Αναφερόμενοι, οι υποστηρικτές της Θρησκευτικής Άποψης όμως, στην ίδρυση ενός νέου «ευνομούμενου κράτους», δεν στρέφονται ευθέως και μετωπικά εναντίον της Κεμαλικής Τουρκίας, του κεμαλικού κράτους, το οποίο, όπως είδαμε, θεωρούν ιερό τουρκικό κράτος- πατέρα, αλλά, εννοούν και ευνοούν την μεθοδική, υπομονετική (ισλαμική θρησκευτική υπομονή), πολιτική επικράτηση και δημιουργία του οριστικά νέου ισλαμικού κράτους, μέσω της «ειρηνικής» -αλλά αποφασιστικής- μετατροπής του κεμαλικού σε ισλαμικό κράτος.

Σημειωτέον είναι ότι, οι συνταγματικές μεταρρυθμίσεις που εισηγήθηκε και σε μεγάλο ποσοστό προχώρησε ο Ερντογάν και το ΑΚΡ, είχαν ήδη αποφασιστεί από την εποχή του Ερμπακάν και της Θρησκευτικής Άποψης (με κύρια την εισαγωγή του Προεδρικού Μοντέλου, η σημασία του οποίου για το ισλαμικό πολιτικό σχέδιο είναι μεγάλη …, έπεται δε η μετατροπή του τόσο χρήσιμου για την ανάπτυξη του ισλαμικού κινήματος πολυκομματικού συστήματος σε δικομματικό –κατά τα αμερικανικά επίσης πρότυπα).

Από το ισλαμικό αυτό κίνημα (ισλαμιστικό) και μέχρι την επικράτηση του Ερντογάν στην νέα αναθεωρημένη Προεδρία, προέκυψαν διάφορα ισλαμικά κόμματα: το ΜΝΡ (Milli Nizam Partisi) που ίδρυσε ο Ερμπακάν το 1970 στο …. Μαντζικέρτ (!) και είναι ένα από τα πολλά ισλαμικά κόμματα που έκλεισαν με απόφαση του Συνταγματικού Δικαστηρίου μόλις ένα έτος μετά την ίδρυση του.

To Milli Salamet Partisi (MSP) -Κόμμα Θρησκευτικής Σωτηρίας – που ιδρύθηκε το 1972 και το οποίο αποτέλεσε εταίρο του λεγόμενου Εθνικιστικού Μετώπου που ανέλαβε και την εξουσία έως ότου το … διαδέχθηκε η χούντα της 12ης Σεπτεμβρίου 1980 ….

Το Refah Partisi (Κόμμα της Ελευθερίας), την ηγεσία του οποίου ανέλαβε ο Ερμπακάν το 1987 και το οποίο αναρριχήθηκε στην κυβέρνηση το 1996 για να απαγορευτεί ξανά από το Συνταγματικό Δικαστήριο και να φτάσουμε στην  ίδρυση του ΑΚΠ (Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης δηλαδή … Ισλάμ και Ανάπτυξη) του Προέδρου Ερντογάν που επιφέρει εν τέλει την πολιτική μετατροπή.

Διονύσης Παντής, Δικηγόρος στον Άρειο Πάγο

Ο άρθρο αυτό δημοσιεύτηκε σε πρώτη του μορφή στις 2 Ιουλίου 2018 στο Tribune . gr

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

Είναι μεγάλη η τιμή και η χαρά της συμμετοχής μας στην ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ  ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ που συστήθηκε στις 22.1.2021  με την συμμετοχή τόσων αξιόλογων προσωπικοτήτων από Ελληνική και Κυπριακή Δημοκρατία και της εξυπηρέτησης της και μέσω των υποδομών του γραφείου μας.

Όποιος θέλει να επικοινωνήσει με την Επιτροπή, μπορεί να το κάνει στην ηλεκτρονική διεύθυνση: ekefsk@gmail.com  ή στα τηλέφωνα: Πέτρος Μαυροειδής, πρέσβης ε.τ. τηλ 6980368740, Διονύσης Παντής, Δικηγόρος τηλ 6972321585 & 21 3045 5530, και Κύπρο Χρυσοστομίδη, πρώην Υπουργό Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξης της Κυπριακής Δημοκρατίας, τηλ 0035799673632 (Κύπρο), στις ώρες 17.00 – 20.00 .

Ακολουθεί το πλήρες κείμενο και ο αρχικός κατάλογος συμμετεχόντων στην Επιτροπή: 

 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ-ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΦΙΛΙΑΣ ΚΑΙ ΣΥΜΠΑΡΑΣΤΑΣΗΣ  ΣΤΗΝ ΚΥΠΡΟ

 

Συμπληρώθηκαν ήδη 60 χρόνια από την ίδρυση  του ανεξάρτητου κράτους  της Κυπριακής Δημοκρατίας. Όλα αυτά τα χρόνια με αγωνία και ανησυχία παρακολουθούμε την πορεία της και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει για την επιβίωση της, ιδιαίτερα μετά την τουρκική εισβολή του 1974.

Η πρωτοβουλία μας  για την Κύπρο έχει ως  στόχο με  πατριωτισμό και υπευθυνότητα να συμβάλουμε σε μια δίκαιη λύση του Κυπριακού, στην απελευθέρωσή των κατεχόμενων από την Τουρκία εδαφών της και στην επανένωση  του νησιού, να απαλλάξουμε τους Τουρκοκύπριους από την μπότα του κατακτητή, ενισχύοντας  την Κυπριακή Δημοκρατία  σε διεθνές επίπεδο.

Πιστεύουμε ότι η σύσταση της  Επιτροπής  Ελληνοκυπριακής Φιλίας και Συμπαράστασης  προς την Κύπρο είναι αναγκαία σήμερα όσο ποτέ άλλοτε. Σε καιρούς δύσκολους για τον ελληνισμό, τη στιγμή που η Τουρκία μεθοδεύει την αποκοπή της Κύπρου  από την Ελλάδα και την απομόνωσή της, τη στιγμή που επιδιώκει την περαιτέρω υπονόμευση της Κυπριακής Δημοκρατίας, εξακολουθώντας να κατέχει μεγάλο ποσοστό του εδάφους της και να επικαλείται ανύπαρκτα δικαιώματα  στις θάλασσες της, η Ελληνική κοινωνία πρέπει να αντιδράσει. Να σταθεί αρωγός στο πλευρό της Κύπρου παρέχοντας την απαιτούμενη υποστήριξη,  αντιλαμβανόμενη τους κινδύνους που ελλοχεύουν για την ειρήνη και ασφάλειας στην περιοχή από εκείνους που επιδιώκουν την συνεχή συρρίκνωση του ελληνισμού και των δικαιωμάτων των Τουρκοκυπρίων, Αρμένιων, Λατίνων και Μαρωνιτών.

Καλούμε κάθε πολίτη στην Ελλάδα και στην Κύπρο, να συμμετάσχει στην πρωτοβουλία μας, να συνδράμει τις προσπάθειες μας που στοχεύουν στην ενδυνάμωση της φιλίας, της συνεργασίας, της καλύτερης  επικοινωνίας και του συντονισμού μεταξύ των δύο κρατών και των δύο λαών. Στην γνώση και κατανόηση της ιστορίας κάθε πλευράς και των κοινών συμφερόντων τους.

Να συνδράμει και να συνεχίσει να αγωνίζεται ενάντια στη συνεχιζόμενη  τουρκική προκλητικότητα που βιώνουμε σήμερα, διεκδικώντας το αυτονόητο: Την επίλυση του Κυπριακού στη βάση των αποφάσεων των ΗΕ και των αρχών της ΕΕ. Την κατάργηση του αναχρονιστικού καθεστώτος των εγγυήσεων και την αποχώρηση των τουρκικών στρατευμάτων κατοχής. Τον πλήρη σεβασμό στις δημοκρατικές αρχές και στα ανθρώπινα δικαιώματα όλων των Κυπρίων. Μόνο τότε θα επέλθει μόνιμη ειρήνη, αληθινή συμφιλίωση και επούλωση των πληγών που χαίνουν ακόμα.

 

ΥΓ

Η Επιτροπή είναι ανοικτή στον κάθε πολίτη που θέλει να δυναμώσει την φιλία των δύο κρατών και λαών. Που θέλει να στηρίξει την Κύπρο. Η Επιτροπή επιδιώκει την δημοκρατική σύσφιξη των σχέσεων ανάμεσα στους δύο λαούς.

 

Όποιος θέλει να επικοινωνήσει με την Επιτροπή, μπορεί να το κάνει στην ηλεκτρονική διεύθυνση: ekefsk@gmail.com  ή στα τηλέφωνα: Πέτρος Μαυροειδής, πρέσβης ε.τ. τηλ 6908368740, Διονύσης Παντής, Δικηγόρος τηλ 6972321585 & 21 3045 5530, και Κύπρο Χρυσοστομίδη, πρώην Υπουργό της Κυπριακής Δημοκρατίας, τηλ 0035799673632 (Κύπρο), στις ώρες 17.00 – 20.00 .

Στην Επιτροπή συμμετέχουν :

Ανεμάς Κώστας, Αρχιτέκτονας, πρ. Πρόεδρος Επιτροπής Συγγενών Αγνοουμένων Κυπριακού Αγώνα,

Βέης Γεώργιος, Πρέσβης ε.τ., λογοτέχνης,

Γενιά Γεωργία, εκπαιδευτικός, π.Βουλευτης ΣΥΡΙΖΑ, Α Πειραιώς και Νήσων,

Γεωργής Γεώργιος, πρ. Πρέσβης της Κύπρου στην Ελλάδα,

Γιαντζής  Δημήτριος, Αντιστράτηγος ε.α.,

Γράτζιος Δημήτριος, Αντιστράτηγος ε.α.,

Γουλιάμος Κώστας, Πρύτανης Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου Κύπρου,

Δανιήλ Ανθούλα, Δρ Νεοελληνικής Λογοτεχνίας, κριτικός, μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων,

Δαρδανός Γιώργος, επ. Πρόεδρος Εκδοτών Βιβλίου,

Δρακόπουλος Κώστας, Δημοσιογράφος,

Δούλας Αντώνης, Πρόεδρος του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αγωνιστών Κύπρου ΚΥΠΡΟΣ 1974,

Θεοδωρίτσης Διονύσης, Αντιστράτηγος ε.α.,

Καζάζη Χριστίνα, ηθοποιός, φιλόλογος,

Καλμπουρτζή Μαρία, Πρόεδρο της Πανελλήνιας Επιτροπής Γονέων και Συγγενών Αδηλώτων Αιχμαλώτων και Αγνοουμένων Κυπριακής Τραγωδίας

Καρακωσταντής Νίκος, Υποστράτηγος  ε.α., απόφοιτος ΑΣΚΤ,

Κοτζιάς Νίκος, πρ. ΥΠΕΞ της Ελληνικής Δημοκρατίας, Καθηγητής Πολιτικών Θεωριών των Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών στο Πανεπιστήμιου του Πειραιά,

Κόττιος Άγγελος, Πρύτανης Πανεπιστημίου Πειραιά,

Κουίκ Τέρενς, δημοσιογράφος, πρώην Υφυπουργός Εξωτερικών

Κωνσταντίνου Κωστάκης, Αναπληρωτής Καθηγητής Πανεπιστημίου Frederick

Λέανδρος Νίκος, Καθηγητής, π. Αντιπρύτανης Πάντειο Πανεπιστήμιο,

Λίτινα Κατερίνα, πρ. Διευθύντρια Προσωπικού ΓΓΑΕ,

Λουκοπούλου Μαριλίζα, Εμπειρογνώμονας Πρεσβευτής – Σύμβουλος Α΄, ε.τ.,

Μαυροειδής Πέτρος, Πρέσβης ε.τ.,

Μουσούρης Δημήτρης, Δικηγόρος,

Μπόλαρης Ηλίας, Δικηγόρος,

Μπόση Μαίρη, Καθηγήτρια ΠΑΠΕΙ στον  τομέα της Διεθνούς Ασφάλειας,

Νεοφυτίδης Αντρέας, Δημοσιογράφος, Ποιητής, Μεταφραστής,

Νικολακοπούλου – Στεφάνου Ηρώ, Ομότιμη Καθηγήτρια Παντείου Πανεπιστημίου

Νικόλτσιος Κώστας, Δημοσιογράφος, Διευθύνων Σύμβουλος  του ρ/σ "105,5 ΣΤΟ ΚΟΚΚΙΝΟ" και της εφημερίδας "Η ΑΥΓΗ",

Ουζούνης Νίκος, Καθηγητής Πολυτεχνείου Θράκης,

Παναγιωτόπουλος Πέτρος, Πρέσβης ε.τ.,

Παντελάτος Δημήτριος, Υποπτέραρχος (Ι) ε.α., 

Παντής Διονύσης, Δικηγόρος στον Αρειο Πάγο,

Παπαμιχαήλ Λεφτέρης, Δικηγόρος

Παπαχαραλάμπους Χάρης, καθηγητής Ποινικού Δικαίου και Φιλοσοφίας Δικαίου στο Τμήμα Νομικής του Πανεπιστημίου Κύπρου,

Πιπόνα Παναγιώτης, Ανώτατος Αεροσυνοδός, εκπαιδευτής αεροσυνοδών, 

Πλακούδας Σπύρος, Επίκουρος Καθηγητής Εθνικής Ασφάλειας στο Rabdan Academy (ΗΑΕ) και Αντιπρόεδρος του ΚΕΔΙΣΑ,

Ρούσος Σωτήρης, Καθηγητής στο Τμήμα Πολιτικής Επιστήμης και Διεθνών Σχέσεων του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου, επιστημονικός υπεύθυνος του Κέντρου Μεσογειακών, Μεσανατολικών και Ισλαμικών Σπουδών,

Σιάση Ελένη, Κλασική Φιλόλογος, Αντιπρόεδρος του Κέντρου Κοιν. Πρόνοιας Περιφέρειας Ηπείρου,

Σιδέρης Σπύρος, Δημοσιογράφος Ιδρυτής του  IBNA (Independent Balkan News Agency)

Σταφιδά Άννα, Δημοσιογράφος,

Στεφάνου Κωνσταντίνος, Ομότιμος Καθηγητής Παντείου Πανεπιστημίου,

Συλούρης Γιώργος, Δικηγόρος,

Σφέτας Σπυρίδων, Καθηγητής Νεότερης και Σύγχρονης Βαλκανικής Ιστορίας ΑΠΘ,

Τσακνής Διονύσης, συνθέτης -στιχουργός,

Τομαρά Σιδέρη Ματούλα, Καθηγήτρια ΠΑΝΤΕΙΟΥ,

Τριπολίτης Νικόλαος, Πρόεδρος Οικοδόμων και Συναφών Επαγγελμάτων Ρόδου,

Φαραντούρης Νικόλαος, Καθηγητής στο Τμήμα Διεθνών και Ευρωπαϊκών Σπουδών του Πανεπιστημίου Πειραιά,

Φιλίππου Διονύσης, καθηγητής Συνταγματικού Δικαίου,

Φωτίου Βασιλική, Συνταξιούχος Εκπαιδευτικός,

Χατζηπέρος Τάκης, πρ. Α/ρχης Νήσων Πειραιά,

Χαρλαύτη Μπέττυ, Ερμηνεύτρια,

Χρυσοστομίδης Κύπρος, πρώην Υπουργός Δικαιοσύνης και Δημόσιας Τάξεως Κυπριακής Δημοκρατίας,

Ψύλος Μιχάλης, δημοσιογράφος.

Πατέντες σε φάρμακα - ιατρικά τεστ - εμβόλια και καταπολέμηση του COVID 19

 Περίληψη: Σκέψεις για την συζήτηση για εξαίρεση από patentability σε φάρμακα, τεστ, εμβόλια για την αντιμετώπιση της υγειονομικής κρίσης (COVID) ή άλλη λύση συμβατή με την προστασία της δημόσιας υγείας. Η σχετική συζήτηση θα δημιουργήσει & προσδιορίσει την έννοια, εξαιρέσεις, περιορισμούς, την "θετική" προστασία &το εύρος της στις ευρεσιτεχνίες & λοιπές  μορφές κατοχύρωσης της εφευρετικότητας & γενικότερα την έννοια των πνευματικών δικαιωμάτων &της βιομηχανικής ιδιοκτησίας. Η παγκόσμια πίεση αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης & η αδυναμία των εταιριών που παράγουν τα εμβόλια να ανταποκριθούν στις συμβατικές τους υποχρεώσεις επιταχύνει την συζήτηση. Παγκόσμιοι Οργανισμοί, περιφερειακές ενώσεις κρατών (πχ ΕΕ), πρωτίστως τα Κράτη πρέπει τώρα να αναλάβουν την ευθύνη της προστασίας της δημόσιας υγείας οριοθετώντας τα σχετικά δικαιώματα λαμβάνοντας όμως υπόψη &την προστασία της ιδιωτικής &δημόσιας έρευνας.  Η εναλλακτική λύση της "υποχρεωτικής" άδειας σε εν δυνάμει παραγωγούς, με κρατική νομοθεσία & προκαθορισμένο αντάλλαγμα (loyalty) ίσως καταστεί μέρος μίας άμεσα επιβεβλημένης λύσης.

Λίγες σκέψεις επ΄ ευκαιρία της ανάρτησης αυτής για την πολύ σημαντική συζήτηση που βρίσκεται σε εξέλιξη σχετικά με την πρόταση για μη εφαρμογή της προστασίας (Πχ καμπάνια Γιατρών Χωρίς Σύνορα: όχι στις πατέντες σε φάρμακα, τέστ και εμβόλια) που δίδεται με την κατοχύρωση  πατέντας σε σχέση με φάρμακα, ιατρικά τεστ, υγειονομικό εξοπλισμό, εμβόλια στην υπηρεσία της καταπολέμησης του COVID 19 ή λύση συμβατή με την προστασία της δημόσιας υγείας (εξαίρεση από patentability) . Η  συζήτηση αυτή υπήρχε και πριν τον κορονοϊό με γενικότερη αναφορά στις αναγκαίους περιορισμούς των δικαιωμάτων που απορρέουν από πατέντες στον χώρο της υγείας σε σχέση με την προστασία της υγείας και σε σχέση με χώρες υπό ανάπτυξη με περιορισμένους υλικούς πόρους αλλά και υποδομές για την υγεία. Τώρα όμως λαμβάνει άλλη δυναμική:  Η σύγκρουση των δικαιωμάτων του ευρεσιτέχνη με αυτά της δημόσιας υγείας, η σημασία της κατοχύρωσης πατέντας στην ανάπτυξη της έρευνας (με διπλό τρόπο: αφενός το ενισχυμένο κίνητρο που δίνει η δυνατότητα της αποκλειστικής εκμετάλλευσης για την ενίσχυση της έρευνας και αφετέρου η υποχρέωση του δικαιούχου να δημοσιοποιήσει το περιεχόμενο της ευρεσιτεχνίας με τις πρόδηλες θετικές συνέπειες στην έρευνα και επιστήμη), η απελευθέρωση της ευρεσιτεχνίας στο public domain (δημόσιο χώρο) μετά 20ετία, ο κίνδυνος εάν εξαιρεθούν οι πατέντες στο χώρο της βιομηχανίας της υγείας και του φαρμάκου η βιομηχανία να βρει άλλους τρόπους προστασίας (εμπορικά μυστικά,  αθέμιτος ανταγωνισμός) ή να περιοριστεί η έρευνα στην ανάπτυξη ευρεσιτεχνιών σε κρίσιμους για την υγεία τομείς, η εναλλακτική λύση της "υποχρεωτικής" άδειας με κρατική νομοθεσία και προκαθορισμένο αντάλλαγμα (loyalty). Ολοι αυτοί -και άλλοι προβληματισμοί και επιχειρήματα- οριοθετούν μία συζήτηση η οποία πρέπει να γίνει σε παγκόσμιο επίπεδο με την συμμετοχή ιδίως κυβερνήσεων, εκπαιδευτικών, ερευνητικών ιδρυμάτων, διεθνών οργανισμών (WHO,   UN  , UNCTAD etc). επιστημονικών ιατρικών ενώσεων αλλά και μη κυβερνητικών οργανώσεων όπως οι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, κλπ. όπως και σε περιφερειακό (ΕΕ) και εθνικό επίπεδο όπως ορίζεται θεσμικά ο δημόσιος διάλογος σε κάθε κράτος. Η συζήτηση αυτή θα δημιουργήσει και προσδιορίσει την έννοια, εξαιρέσεις, περιορισμούς, την "θετική" προστασία και το εύρος της στην περίπτωση της ευρεσιτεχνίας και λοιπών   μορφών κατοχύρωσης της εφευρετικότητας και των πρακτικών εφαρμογών της έρευνας ιδιωτικών και δημόσιων φορέων όπως και γενικότερα στην έννοια και προστασία των πνευματικών δικαιωμάτων και της βιομηχανικής ιδιοκτησίας. Οι απαντήσεις στα ερωτήματα δεν είναι προφανώς εύκολες αλλά η  παγκόσμια πίεση αντιμετώπισης της υγειονομικής κρίσης μπορεί να επιταχύνει την συζήτηση και αντιμετώπιση των θεμάτων που ακροθιγώς θίγουμε στο πολύ γρήγορο αυτό σημείωμα. Παγκόσμιοι Οργανισμοί και περιφερειακές ενώσεις κρατών (πχ ΕΕ) ως διακυβερνητικοί οργανισμοί και πρωτίστως τα Κράτη Μέλη τους πρέπει τώρα να αναλάβουν την ευθύνη της προστασίας της δημόσιας υγείας οριοθετώντας τα σχετικά δικαιώματα επ ωφελεία των πολιτών τους, λαμβάνοντας όμως υπόψη και την προστασία της από ιδιωτικούς και δημόσιους φορείς έρευνας.  Το πρόβλημα γίνεται μεγαλύτερο με την διαφαινόμενη αδυναμία των εμπλεκόμενων εταιριών να ανταποκριθούν στις συμβατικές τους υποχρεώσεις σε σχέση με τις συνομολογημένες ποσότητες εμβολίων που χρειάζονται και συμφωνήθηκαν. Η εναλλακτική λύση της "υποχρεωτικής" άδειας σε εν δυνάμει παραγωγούς, με κρατική νομοθεσία και προκαθορισμένο αντάλλαγμα (loyalty) και βεβαίως πιστοποίηση της ικανότητας του παραγωγού ή άλλη διευθέτηση σε παγκόσμιο περιφερειακό και εθνικό επίπεδο (ιδίως στα "ισχυρά" κράτη) ίσως καταστεί μέρος μίας άμεσα επιβεβλημένης λύσης. #Πνευματική_Ιδιοκτησία #Βιομηχανική_Ιδιοκτησία #Ευρεσιτεχνίες #Patent #IPR #ερευνα

Παραθέτω τα σχετικά άρθρα (30 και 31) της AGREEMENT ON TRADE-RELATED ASPECTS OF INTELLECTUAL PROPERTY RIGHTS στο Section 5: patents

Article 30

Exceptions to Rights Conferred

  Members may provide limited exceptions to the exclusive rights conferred by a patent, provided that such exceptions do not unreasonably conflict with a normal exploitation of the patent and do not unreasonably prejudice the legitimate interests of the patent owner, taking account of the legitimate interests of third parties.

Article 31
Other Use Without Authorization of the Right Holder

  Where the law of a Member allows for other use (7) of the subject matter of a patent without the authorization of the right holder, including use by the government or third parties authorized by the government, the following provisions shall be respected:

(a)  authorization of such use shall be considered on its individual merits;
 

(b)  such use may only be permitted if, prior to such use, the proposed user has made efforts to obtain authorization from the right holder on reasonable commercial terms and conditions and that such efforts have not been successful within a reasonable period of time. This requirement may be waived by a Member in the case of a national emergency or other circumstances of extreme urgency or in cases of public non-commercial use. In situations of national emergency or other circumstances of extreme urgency, the right holder shall, nevertheless, be notified as soon as reasonably practicable. In the case of public non-commercial use, where the government or contractor, without making a patent search, knows or has demonstrable grounds to know that a valid patent is or will be used by or for the government, the right holder shall be informed promptly;
 

(c)  the scope and duration of such use shall be limited to the purpose for which it was authorized, and in the case of semi-conductor technology shall only be for public non-commercial use or to remedy a practice determined after judicial or administrative process to be anti-competitive;
 

(d)  such use shall be non-exclusive;
 

(e)  such use shall be non-assignable, except with that part of the enterprise or goodwill which enjoys such use;
 

(f)  any such use shall be authorized predominantly for the supply of the domestic market of the Member authorizing such use;
 

 (g)  authorization for such use shall be liable, subject to adequate protection of the legitimate interests of the persons so authorized, to be terminated if and when the circumstances which led to it cease to exist and are unlikely to recur. The competent authority shall have the authority to review, upon motivated request, the continued existence of these circumstances;
 

(h)  the right holder shall be paid adequate remuneration in the circumstances of each case, taking into account the economic value of the authorization;
 

(i)  the legal validity of any decision relating to the authorization of such use shall be subject to judicial review or other independent review by a distinct higher authority in that Member;
 

(j)  any decision relating to the remuneration provided in respect of such use shall be subject to judicial review or other independent review by a distinct higher authority in that Member;
 

(k)  Members are not obliged to apply the conditions set forth in subparagraphs (b) and (f) where such use is permitted to remedy a practice determined after judicial or administrative process to be anti-competitive. The need to correct anti-competitive practices may be taken into account in determining the amount of remuneration in such cases. Competent authorities shall have the authority to refuse termination of authorization if and when the conditions which led to such authorization are likely to recur;
 

(l)  where such use is authorized to permit the exploitation of a patent (“the second patent”) which cannot be exploited without infringing another patent (“the first patent”), the following additional conditions shall apply:
 

(i)  the invention claimed in the second patent shall involve an important technical advance of considerable economic significance in relation to the invention claimed in the first patent;
 

(ii) the owner of the first patent shall be entitled to a cross-licence on reasonable terms to use the invention claimed in the second patent; and
 

(iii)  the use authorized in respect of the first patent shall be non-assignable except with the assignment of the second patent.

MAKE A SKYPE APPOINTMENT

 Our Law Firm, participating in the joint effort of all of us to deal with the COVID 19 pandemic, provides the possibility of scheduled appointments via Skype.

To book your appointment call +030 2130455530 or send us an email at: pantislawoffice@gmail.com.

Subscribe by email so as not to miss news from our site ! See bottom !

ΝΕΑ ΥΠΗΡΕΣΙΑ: ΡΑΝΤΕΒΟΥ ΜΕΣΩ SKYPE

 Το Δικηγορικό μας Γραφείο, συμμετέχοντας στην κοινή προσπάθεια όλων μας για την αντιμετώπιση της πανδημίας του COVID 19, παρέχει την δυνατότητα προγραμματισμένων ραντεβού μέσω του Skype. 

Για να κλείσετε το ραντεβού σας καλέστε στο 2130455530 η στείλτε μας e-mail στο ηλεκτρονικό μας ταχυδρομείο:  pantislawoffice@gmail.com.

Εγγραφείτε να λαμβάνετε στο email σας τα νέα του γραφείου μας. Δείτε στο τέλος της σελίδας.

2021: HAPPY NEW YEAR!

 

2021: HAPPY NEW YEAR!

DIONISIOS PANTIS AND ASSOCIATES LAW OFFICE WISHES THAT EVERYONE RECEIVES A WINK FROM SANTA CLAUSE - JUST LIKE THE WINK IN THE PAINTING - AND MAY 2021 BRING YOU JOY, HEALTH AND PROSPERITY!!!!

 

2021: ΕΥΤΥΧΙΣΜΕΝΟ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ !

ΤΟ ΔΙΚΗΓΟΡΙΚΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΑΝΤΗ ΚΑΙ ΣΥΝΕΡΓΑΤΩΝ ΕΥΧΕΤΑΙ ΣΤΟΝ ΚΑΘΕΝΑ ΚΑΙ ΤΗΝ ΚΑΘΕΜΙΑ ΑΠΟ ΕΣΑΣ Ο ΑΓΙΟΣ ΒΑΣΙΛΗΣ ΝΑ ΣΑΣ ΚΛΕΙΣΕΙ ΤΟ ΜΑΤΙ (ΟΠΩΣ Ο ΕΙΚΟΝΙΖΟΜΕΝΟΣ ΣΤΗΝ ΖΩΓΡΑΦΙΑ) ΚΑΙ ΝΑ ΣΑΣ ΦΕΡΕΙ ΤΟ 2021 ΥΓΕΙΑ, ΕΥΤΥΧΙΑ, ΑΓΑΠΗ, ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ !

Eftichia Papagiannopoulou – a Greek cultural figure transcending time!

 

Eftichia Papagiannopoulou – a Greek cultural figure transcending time!

 

Congratulations to Tanweer Productions on yet another great success and congratulations to the cast, the director, the technicians, the distributors, the copyright holders and so many others whose contribution helped complete this amazing production of Eftihia.

Eftichia, broadcast on TV during prime time hours “competed” against the productions of "Greek" (!) BIG BROTHER and THE BACHELOR and came first.

The ratings showed that one to three viewers of the general public watched Eftihia: Eftychia received 30.5%, The Bachelor followed at  22.1% and Big Brother came last at 19%. In addition, with the so-called ‘dynamic audience’ numbers reflected the same:   Eftichia came first at a 29.6% rating, The Bachelor at a 24.2% and Big Brother at 20.4%!

This success is proof that when TV viewers are given the opportunity, they can and will make quality choices.

Congratulations are due to the winning team for yet another reason, that, through their success they prove the concept that the masses prefer garbage to be totally erroneous. This is a useful tip for “ professionals” of the field, professionals who often use this argument as an excuse to produce and serve trash TV.

It has been a great joy that our office has been honoured to be the legal representative of the copyright holder of the book ‘My Grandmother Eftihia -  Our Great Lyricist, Eftihia Papagiannopoulou’ a book narrating the artist’s life  through the eyes of her granddaughter, Rea Maneli ’. The film "Eftichia" was based on the narration of this book.

 

Η Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου προσφέρει και σήμερα στον Ελληνικό Πολιτισμό !

 

Συγχαρητήρια για μια ακόμη μεγάλη επιτυχία στην εταιρία παραγωγής Tanweer Alliances A.E και τους συντελεστές: ηθοποιούς, σκηνοθέτη, τεχνικούς, διανομέα, κατόχους πνευματικών δικαιωμάτων και τόσους άλλους η συμβολή των οποίων βοήθησε στην ολοκλήρωση της εκπληκτικής αυτής παραγωγής. Η Ευτυχία συναγωνίστηκε στα ίσα με τις παραγωγές του «Ελληνικού» (!) BIG BROTHER και THE BACHELOR στερώντας τους έστω προσωρινά την … ευτυχία !

Οι μετρήσεις της τηλεθέασης στο γενικό σύνολο φέρουν την Ευτυχία να λαμβάνει περίπου τον ένα στους τρεις τηλεθεατές: Ευτυχία με  30,5%  και ακολουθούν - σε απόσταση -  The Bachelor με 22,1% και Big Brother  με 19% . Αλλά και στο λεγόμενο δυναμικό κοινό (!;) επανάληψη της ίδιας εικόνας με την Ευτυχία  με 29,6% και  The Bachelor με  24,2% και  Big Brother με 20,4% να ακολουθούν !

Η επιτυχία αυτή αποτελεί απόδειξη ότι όταν δίνεται η δυνατότητα στο τηλεοπτικό κοινό, αυτό μπορεί να κάνει (και κάνει) ποιοτικές επιλογές.

Οπότε συγχαρητήρια στην ομάδα που κερδίζει και για το ότι, με την επιτυχία αυτή, καταρρίπτεται ο (χρήσιμος σε «επαγγελματίες» του χώρου)  μύθος ότι ο κόσμος αρέσκεται στα σκουπίδια, μύθος που χρησιμοποιείται για να δώσει νομιμοποίηση σε εύκολες επιλογές με προϊόντα σκουπίδια.

Αλλά και εμείς είμαστε περήφανοι γιατί το γραφείο μας είχε την τιμή να εκπροσωπεί τον δικαιούχο των πνευματικών δικαιωμάτων του βιβλίου της αείμνηστης Ρέας Μανέλη "Η Γιαγιά μου η Ευτυχία: Η μεγάλη μας στιχουργός Ευτυχία Παπαγιαννοπούλου έτσι όπως την έζησε η εγγονή της Ρέα Μανέλη" στο οποίο στηρίζεται η ταινία.

Για μία ακόμη φορά Ευρωπαϊκή Ενωση και Ευρωπαϊκό Συμβούλιο ανίκανοι να υπερασπίσουν Ευρωπαϊκές Αξίες και Συμφέροντα Ασφαλείας δύο Κρατών Μελών τους: Ελλάδας και Κύπρου.

 

Pacta sunt servanda ;

"Με την άλλη !" όπως προσφιλώς έλεγε ο συγχωρεμένος αείμνηστος πατέρας μου, σκωπτικά βεβαίως, σε αντίστοιχες περιπτώσεις.

Για μία ακόμη φορά Ευρωπαϊκή Ενωση και Ευρωπαϊκό Συμβούλιο αποδεικνύονται ανίκανοι να υπερασπίσουν Ευρωπαϊκές Αξίες και Συμφέροντα Ασφαλείας δύο Κρατών Μελών τους: Ελλάδας και Κύπρου. 

Οι αρχές της Ευρωπαϊκής Αλληλεγγύης, οι ευρωπαϊκες φιλοδοξίες για κοινή ευρωπαϊκή πολιτική εξωτερικής πολιτικής και πολιτικής ασφάλειας και άμυνας εμφανίζονται κενές περιεχομένου και απογοητεύουν κυρίως τους Ευρωπαϊστές στις δύο χώρες αναγκάζοντας τους σε ρεαλιστικές προσεγγίσεις που αποδίδουν στα ίδια τα κράτη μέλη την ευθύνη για τις πολιτικές σε εξωτερικά θέματα και θέματα άμυνας.

Κατά τα άλλα, Ελλάδα και Κυπριακή Δημοκρατία, η πρώτη χώρα Κράτος Μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης σαράντα έτη τώρα, παραμένουν σε επιφυλακή για θερμό επεισόδιο με τον αναθεωρητή γείτονα.

Σε ελληνική κυβέρνηση και ΕΕ όλα καλά ;

Δυστυχώς αυτό είναι το συμπέρασμα από τη συμφωνία των ευρωπαίων ηγετών στο θέμα της τουρκικής προκλητικότητας, αφού κυρώσεις δεν ελήφθησαν ούτε χθες, παρότι ο Δεκέμβριος ήταν η καταληκτική ημερομηνία σύμφωνα με την προηγούμενη απόφαση του ίδιου του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου!

Μάλιστα το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο σε έναν κακόγουστο προγραμματισμό, όρισε επόμενη σύνοδο του κορυφαίου θεσμού ανήμερα της Εθνικής επετείου: την 25η Μαρτίου !

Εντέλει αγαπητοί φίλοι και φίλες βλέπετε ότι και η αρχή αυτή του πολυαναφερόμενου pacta sunt servanda ισχύει στην πολιτική και στις διεθνείς σχέσεις κατά περίπτωση (παρότι ομνύει σε καθολικότητα) ...

 

ΥΓ.1. Νέο "Κουράγιο Έλληνες" από Ευρωπαϊκή Ενωση, μέχρι Μάρτιο και βλέπουμε, για να θυμηθούμε και λίγο Ολι Ρεν (καλό θα μας κάνει)!

ΥΓ.2. Ελπίζω ότι θυμάστε και το pacta sunt servanda του Κυρίου Σόιμπλε ;

καλημέρα Σας !

Διονύσης Παντής, 

Δικηγόρος στον Αρειο Πάγο