Τι να κάνει η Ευρώπη σε αυτή την σκληρά αναθεωρητική γεωπολιτικά εποχή ;

Τι να κάνει η Ευρώπη σε αυτή την σκληρά αναθεωρητική γεωπολιτικά εποχή ;

Νομίζω ότι αρχικά η "πολεμική οικονομία" μπορεί να συγκρατήσει ή περιορίσει την ύφεση στην Ευρώπη και διασώσει την βιομηχανική της βάση / τεχνολογική της παραγωγή - καινοτομία. Νομίζω ότι, με την ΕΕ αποκομμένη από Ρωσία/Ασία/φτηνή ενέργεια και χωρίς να ελέγχει η Ευρώπη τους απαραίτητους εμπορικούς δρόμους (βρίσκονται υπό τον έλεγχο των ΗΠΑ), είναι αναγκαστική, τουλάχιστον βράχη-μέσο-πρόθεσμα, η συμπόρευση (όχι αντιπαράθεση σαν βασική αρχή) με ΗΠΑ. Προτείνω (για Ευρώπη), ιδιαίτερα μετά τον Πόλεμο στη Μέση Ανατολή να ζητήσει (η Ευρώπη), να μοιραστεί το κόστος της προστασίας - φύλαξης των θαλασσίων εμπορικών οδών με τις ΗΠΑ και ενδεχόμενα, μεσοπρόθεσμα, να επωφεληθεί από μία κρίση των ΗΠΑ. Αρα οι εξοπλισμοί δεν πρέπει να προσανατολιστούν για θέρετρο ανατολικής Ευρώπης (έστω μόνο ή κυρίως) αλλά για τις ανοικτές θάλασσες (υπό το ανωτέρω πρίσμα και εάν είναι πολιτικά εφικτό αυτό που προτείνω). Σημειωτέο ότι η προστασία των θαλασσών είναι εφικτή λόγω ακριβώς του ελέγχου τους από ΗΠΑ. Εδώ σαφέστατα η Ελλάδα έχει συγκριτικό πλεονέκτημα και όσο αφορά το πολεμικό της ναυτικό, αλλά και το παγκόσμιο εμπορικό της στόλο. Ταυτόχρονα, η ΕΕ θα πρέπει να διαφυλάξει την ευρωπαϊκή ιδιαιτερότητα (περιβάλλον, εργατικά δικαιώματα - δημοκρατία, ελευθερία έκφρασης κλπ) και συντεταγμένα να επαναδιατυπώσει τις σχέσεις της με Ρωσία και όχι να αντιγράψει λύσεις εξωχώριες. Ετσι, θα είναι (διατηρηθεί ως ) ένα διακριτό παγκόσμιο μοντέλο οικονομίας - κοινωνίας. Νομίζω ότι η Ρωσία διψά για ευρωπαϊκές επενδύσεις - τεχνολογία και για πολλούς λόγους (σημαντικούς γεωπολιτικούς εξισορρόπηση της ασιατικής εξάρτησης) αυτές είναι και πολιτικά επιθυμητές. Η Ευρώπη μπορεί να εκμεταλλευτεί αυτή την Ρωσική Ανάγκη. Όλα αυτά όπως καταλαβαίνεται σε πολύ γενικές γραμμές και με δεδομένο ότι τώρα η ΕΕ είναι σε φάση αναπροσαρμογών και τώρα είναι πιο εύκολος ο προσανατολισμός (πριν παγιωθούν οι νέες δομές). Πρώτα βέβαια πρέπει να αναγνωριστεί ότι υπάρχει πρόβλημα: δηλαδή οι αλλαγές στους διεθνούς παράγοντες ισχύος είναι εναντίον της Ευρώπης και με δεδομένο ότι η Ευρώπη δεν προχώρησε σε πολιτική αμυντική ένωση (λόγω εθνικών ατζεντών).