Ο Τραμπ ανακοινώνει ότι ξανααυξάνει τους χθεσινούς παγκόσμιους δασμούς από 10% σε 15%. Κουράζει;

Ο Τραμπ ανακοινώνει ότι ξανααυξάνει τους χθεσινούς παγκόσμιους δασμούς από 10% σε 15%. Κουράζει;

Ο Τραμπ ανακοινώνει ότι αυξάνει ΞΑΝΑ τους νέους, χθεσινούς, παγκόσμιους δασμούς από 10% σε 15%. Ανεξάρτητα από τα περίπλοκα "εσωτερικά" των ΗΠΑ, τα μεταξύ των νομοθετικών σωμάτων (που προσπαθούν να περιορίσουν τον νέο Αυτοκράτορα) και της εκτελεστικής εξουσίας δίνει ένα μήνυμα στον κόσμο ΠΟΥ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΑΓΝΟΗΘΕΙ: σας κάνω ότι θέλω, όποτε θέλω και όπως το θέλω. Τα αποτελέσματα του μηνύματος δεν νομίζω ότι θα είναι τα αναμενόμενα ... Τα αποτελέσματα νομίζω ότι δεν θα είναι τα αναμενόμενα όχι μόνο στο εξωτερικό όπου ακόμη και βραχυπρόθεσμα θα υπάρχουν αντιδράσεις. Μπορεί δηλαδή να αρχίσει ο Πρόεδρος Τραμπ να κατανοεί την βασική στις διεθνείς σχέσεις έννοια της αμοιβαιότητας. Αλλά ΚΑΙ στο εσωτερικό των ΗΠΑ : όταν καταλάβει το μέσο νοικοκυριό μεσοπρόθεσμα στις ΗΠΑ ότι είναι αυτό που πληρώνει τους περήφανους δασμούς δεν θα του αρέσει. Η απομόνωση που επιχειρείται πλέον ολοφάνερα της οικονομίας των ΗΠΑ (decoupling) από τον υπόλοιπο κόσμο, στοχεύει μεν στην επαναφορά των βιομηχανιών εντάσεως εργασίας και τεχνολογίας στις ΗΠΑ αλλά τα αποτελέσματα αυτής της επαναφοράς θα αργήσουν. Αυτό που θα είναι αμεσότερο θα είναι 1) ένα άμεσο πλήγμα στον καταναλωτισμό των Αμερικανών πολιτών, βασικό στοιχείο της "ευδαιμονίας" τους, που θα τους πονέσει και 2) άμεσες αυξήσεις τιμών που θα πονέσει το ήδη ζορισμένο πορτοφόλι τους, απομακρύνοντας τους έτι περαιτέρω από την αγαπημένη τους κατανάλωση. Αυτό θα γεννήσει δυσαρέσκεια. Το κρίσιμο ερώτημα είναι: αυτή η πραγματική δυσαρέσκεια θα μπορέσει να εξισσορροπηθεί από τον "πατριωτισμό" της επαναφοράς της παραγωγής στην "πατρίδα";